PG 10, col. 806
qui eo inflationis venit, ut docere institueret.
11. Volunt autem dogma suum constituere et con-
firmare, quia est in lege: ι Ego sum Deus patrum
tuorum “; non erunt vobis alii dii praeter me '°. ›
Et rursus in alio loco : ι Ego sum primus. et ego
nmissimus; et post me non est alius ³¹. ι Sic
aiunt se probare unum esse Deum. Et respondent :
Si Christum coniitcmur Deum, igitur ipse est Pa-
ter, si est Deus; passus vero estChristus Deus.
passus igitur cst Pater. Pater enim erat ipse. At
non sic est : non enim sic Scriplurae exponunt.
Utuntur praeterea aliis testimoniis. Sic enim aiunt
scriptum esse : ‹ Hic Deus noster; non reputabitur
alius ad eum. Adim'enit omnem viam scientiae, et
dedit eam Jacob puero suo, et lsrael dilecto suo;
post haec in terris visus est, et cum hominibus
conversatus est ³⁸. ι Vides igitur, inquit, quod hic
est Deus, qui solus est, et postea iu terris visus, et
cum hominibus conversatus?Et in alio loco ait:
ι Laboravit Egyptus, et mercatura Ethiopum et
Sabaim; viri celsi in te transibunt, et tui servi
erunt; et ibunt post te vincti vinculis manuum, et
in te adorabunt, quia in te est Deus; et in te pre~
cabuntur, quia non est Deus praeter te. Tu enim
es Deus, et nescivimus; Deus Israel Salvator ³³. ι
Vides. inquit, quomodo Scriptura: unum Deum
praedicant? Cum hoc aperte declaratum sit, cum
haec sic contestata sint; necesse est, uno per con-
fessionem constituto, hunc passioni subjicere. Chri—
stus enim erat Deus, et propter nos passus est cum
esset Pater, ut posset salvos nos facere. Aliud
enim, inquit, dicere non possumus : siquidem Apo-
stolus unum Deum confitetur, cum ait: σ Quorum
patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui
est Deus benedictus in saecula ". ι
lll. Sic volunt ista recitare, et uti mutilatis, sicut
fecit Theodotus, cum vellet probare Christum esse
⁸¹ Baruch. ιιι, 56-58. ³³ lsa. XLV, H. ³⁵ Rom.
(75) Μονόκ. Μονόκωλα apparet adverbialiter poni
pro μονοκώλως et μονοτύπως, quibus verbis Epipha-
nius, pag. 48L Hippolyti vestigiis insistensutitur.
Βούλονται δὲ διηγεῖσθαι μονοκώλως τοῦτον τὸν τρό-
πον ὡς Θεόδοτος. Sensus est, Noetianos ad unum
tantummodo in explicandis S. Scriptum, de Chri-
sto dictis veluti membrum respicere, divinam sci-
licet naturam : uti vicissim Theodotus ad alterum
recurrens extremum in sola hazrebat humanitate, et
Christum nudum esse hominem aliirmabat. De
Theodoto pneter alios meminit etiam Timotheus
presbyter a Cotelerio editus Motiummt. tom. ΠΙ,
pag. 58‘.) : Τοῦτον τὸν Θεόδοτον φασιν τῆς τοῦ Σαμω-
σατέως αἱρέσεως ἀρχηγὸν καὶ πατέρα γενέσθαι,
11. Volunt autem dogma suum constituere et con-
firmare, quia est in lege: ι Ego sum Deus patrum
tuorum “; non erunt vobis alii dii praeter me '°. ›
Et rursus in alio loco : ι Ego sum primus. et ego
nmissimus; et post me non est alius ³¹. ι Sic
aiunt se probare unum esse Deum. Et respondent :
Si Christum coniitcmur Deum, igitur ipse est Pa-
ter, si est Deus; passus vero estChristus Deus.
passus igitur cst Pater. Pater enim erat ipse. At
non sic est : non enim sic Scriplurae exponunt.
Utuntur praeterea aliis testimoniis. Sic enim aiunt
scriptum esse : ‹ Hic Deus noster; non reputabitur
alius ad eum. Adim'enit omnem viam scientiae, et
dedit eam Jacob puero suo, et lsrael dilecto suo;
post haec in terris visus est, et cum hominibus
conversatus est ³⁸. ι Vides igitur, inquit, quod hic
est Deus, qui solus est, et postea iu terris visus, et
cum hominibus conversatus?Et in alio loco ait:
ι Laboravit Egyptus, et mercatura Ethiopum et
Sabaim; viri celsi in te transibunt, et tui servi
erunt; et ibunt post te vincti vinculis manuum, et
in te adorabunt, quia in te est Deus; et in te pre~
cabuntur, quia non est Deus praeter te. Tu enim
es Deus, et nescivimus; Deus Israel Salvator ³³. ι
Vides. inquit, quomodo Scriptura: unum Deum
praedicant? Cum hoc aperte declaratum sit, cum
haec sic contestata sint; necesse est, uno per con-
fessionem constituto, hunc passioni subjicere. Chri—
stus enim erat Deus, et propter nos passus est cum
esset Pater, ut posset salvos nos facere. Aliud
enim, inquit, dicere non possumus : siquidem Apo-
stolus unum Deum confitetur, cum ait: σ Quorum
patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui
est Deus benedictus in saecula ". ι
lll. Sic volunt ista recitare, et uti mutilatis, sicut
fecit Theodotus, cum vellet probare Christum esse
⁸¹ Baruch. ιιι, 56-58. ³³ lsa. XLV, H. ³⁵ Rom.
(75) Μονόκ. Μονόκωλα apparet adverbialiter poni
pro μονοκώλως et μονοτύπως, quibus verbis Epipha-
nius, pag. 48L Hippolyti vestigiis insistensutitur.
Βούλονται δὲ διηγεῖσθαι μονοκώλως τοῦτον τὸν τρό-
πον ὡς Θεόδοτος. Sensus est, Noetianos ad unum
tantummodo in explicandis S. Scriptum, de Chri-
sto dictis veluti membrum respicere, divinam sci-
licet naturam : uti vicissim Theodotus ad alterum
recurrens extremum in sola hazrebat humanitate, et
Christum nudum esse hominem aliirmabat. De
Theodoto pneter alios meminit etiam Timotheus
presbyter a Cotelerio editus Motiummt. tom. ΠΙ,
pag. 58‘.) : Τοῦτον τὸν Θεόδοτον φασιν τῆς τοῦ Σαμω-
σατέως αἱρέσεως ἀρχηγὸν καὶ πατέρα γενέσθαι,