PG 10, col. 814
unum sumus '5; ι advertat animum, et intelligat
quod non dixit: ι Ego et Pater unum sum; ι sed
‹ unum sumus. ι Illud enim, ι sumus. ι non diei-
tur de uno; sed sic dixit, quia duas personas de-
monstravit, unam autem potentiam, sive virtutem.
ipse hoc explicavit, cum dixit de discipulis ad Pa-
trem : ‹ Gloriam quam dedisti mihi, dedi eis;ut
sint unum, sicut nos unum sumus. Ego in ipsis, et
tu in me; ut sint perfecti in unum; ut cognoscat
mundus quod tu me misisti ⁵⁸. ι Quid ad hmo di~
cere possunt Noetiani? Nunquid omnes unum cor- ξηιλ
pus sunt secundum substantiam? an vero potestate
ct aliectione consensionis et concordia unum effici-
mur? Ad eumdem modum puer missus, et iis qui
in mundo erant non cognitus ⁵⁷, confessus est se
esse in Patre potestate et affectione consensionis;
una enim mens Patris est puer. Qui autem mentem
Patris habemus, sic credimus; qui vero non ha-
bent, Filium negaverunt. Si autem velint dicere
quod Philippus de Patre interrogans : ι Ostende,
inquit, nobis Patrem, et sullicit nobis; › cui respon-
dit Dominus inquiens : ι Tanto tempore vobiscum
sum, Philippe, et non cognovisti me? Qui vidit
me, vidit et Patrem. Non credis quia ego in Patre,
Pater in me est "? ι et audent dicere quod his
verbis eorum dogma confirmatur, ipso confitente
se esse Patrem; sciant maximam repugnantiam in
se ipsos inducere, Scriptura eos redarguente et
convincente. Cum enim Christus in omnibus se
Filium dixisset et demonstrasset, non tamen cogno-
verant eum, neque virtutem ejus intelligere aut
intueri potuerant. Et hoc Philippus cum capere non
posset, quoad videre licebat, volebat videre Patrem.
Cui Dominus dixit : ‹ Philippe, tanto tempore vo—
biscum sum, et non cognovisti me? qui vidit me,
" Joan. ι, l0. ⁵⁸ Joan. xtv, 8, 9.
opera. Non creditis quia ego in Patre et Pater in me
ι Fi- Ι) θέιιῖνῖιιίοψιὶ propter operaipsa credite. ι Quia semper
hic homo operabatur justitiam, misericordiam,
charitatem et caeteras virtutes immutabiliter secun-
dum Dei voluntatem ; hac etiam ratione, id est, po-
testate et consensione mentis et voluntatis, et non
solum secundum substantiam, ipse et Pater unum
erant, sicut volebat discipulos suos esse unum in
Christo et in Patre. potestate et consensione volun-
tatis Suae cum voluntate Patris et Filii. Fn. Tun-
(84) Εῖςνγᾴρμνοῦς Ιζίιτρὸς ὁ παῖς. Id est, mens
humana Christi non discrepat a triente divina Pn-
tris; et hac ratione mens Immana Christi etsi non
erat cssentialiter mens divina, erat tamen potestate
et atfectione, sive dispositione consensionis, quia
adiciebatur secundum voluntatem Dei voluntas et
mens humana Christi; ita ut. δυνάμει una essent,
qua: erant secundum substantiam dua: mentes. la.
quod non dixit: ι Ego et Pater unum sum; ι sed
‹ unum sumus. ι Illud enim, ι sumus. ι non diei-
tur de uno; sed sic dixit, quia duas personas de-
monstravit, unam autem potentiam, sive virtutem.
ipse hoc explicavit, cum dixit de discipulis ad Pa-
trem : ‹ Gloriam quam dedisti mihi, dedi eis;ut
sint unum, sicut nos unum sumus. Ego in ipsis, et
tu in me; ut sint perfecti in unum; ut cognoscat
mundus quod tu me misisti ⁵⁸. ι Quid ad hmo di~
cere possunt Noetiani? Nunquid omnes unum cor- ξηιλ
pus sunt secundum substantiam? an vero potestate
ct aliectione consensionis et concordia unum effici-
mur? Ad eumdem modum puer missus, et iis qui
in mundo erant non cognitus ⁵⁷, confessus est se
esse in Patre potestate et affectione consensionis;
una enim mens Patris est puer. Qui autem mentem
Patris habemus, sic credimus; qui vero non ha-
bent, Filium negaverunt. Si autem velint dicere
quod Philippus de Patre interrogans : ι Ostende,
inquit, nobis Patrem, et sullicit nobis; › cui respon-
dit Dominus inquiens : ι Tanto tempore vobiscum
sum, Philippe, et non cognovisti me? Qui vidit
me, vidit et Patrem. Non credis quia ego in Patre,
Pater in me est "? ι et audent dicere quod his
verbis eorum dogma confirmatur, ipso confitente
se esse Patrem; sciant maximam repugnantiam in
se ipsos inducere, Scriptura eos redarguente et
convincente. Cum enim Christus in omnibus se
Filium dixisset et demonstrasset, non tamen cogno-
verant eum, neque virtutem ejus intelligere aut
intueri potuerant. Et hoc Philippus cum capere non
posset, quoad videre licebat, volebat videre Patrem.
Cui Dominus dixit : ‹ Philippe, tanto tempore vo—
biscum sum, et non cognovisti me? qui vidit me,
" Joan. ι, l0. ⁵⁸ Joan. xtv, 8, 9.
opera. Non creditis quia ego in Patre et Pater in me
ι Fi- Ι) θέιιῖνῖιιίοψιὶ propter operaipsa credite. ι Quia semper
hic homo operabatur justitiam, misericordiam,
charitatem et caeteras virtutes immutabiliter secun-
dum Dei voluntatem ; hac etiam ratione, id est, po-
testate et consensione mentis et voluntatis, et non
solum secundum substantiam, ipse et Pater unum
erant, sicut volebat discipulos suos esse unum in
Christo et in Patre. potestate et consensione volun-
tatis Suae cum voluntate Patris et Filii. Fn. Tun-
(84) Εῖςνγᾴρμνοῦς Ιζίιτρὸς ὁ παῖς. Id est, mens
humana Christi non discrepat a triente divina Pn-
tris; et hac ratione mens Immana Christi etsi non
erat cssentialiter mens divina, erat tamen potestate
et atfectione, sive dispositione consensionis, quia
adiciebatur secundum voluntatem Dei voluntas et
mens humana Christi; ita ut. δυνάμει una essent,
qua: erant secundum substantiam dua: mentes. la.