PG 10, col. 825
6ʼἐαυτὴν ὅίχα τοῦ Λόγου ὑποστᾶναι ἠδύνατο, διὰ
ἐν Λόγῳ τὴν σύστασιν ἔχειν. Οὕτως οὖν εἶς Υἱὸς
ἔλνειος Θεοῦ ἐφανερώθη (12).
δΚαὶ ταῦτα μὲν περὶ σαρκώσεως τοῦ Λόγου μαρτύ-
επα· ἔστιν δὲ καὶ ἔτερα πλεῖστα. Ἰδωμεν δὲ καὶ τὸ
αροκείμενον· ὅτι ὄντως, ἀδελφοὶ, ἡ δυνάμις ἡ Πα-
ρτῷα, δ ἐστιν Λόγος, ἀπʼ οὐρανοῦ κατῆλθεν, καὶ οὐκ
ὐ τὸς ατηρ. Λέγει γὰρ ουτως· « Ἐγὼ ἐκ τοῦ Πα-
ρος ε2οs κεὶ ηἡκω. σι εστιντο, εξλθρχ 2)
σε τοῦ Πατρὸς, ἀὰʼ ἢ ὁ Λόγος; τε ἔδ sἐ αὐτοῦ γεν-
θε-, λῦν ( Πνεῦ α ω κσέαακ ᾶΔέρει Ἀν
ρεῖς μοι· Πῶς εγέννηται; Τὴν μὲν κατὰ σὲ διή-
σιν, ὡς ἐγέννησαι, οὐ δύνῃ ἐξειπεῖν, καίτοι τῆς
κεάστης ἡμέρας ὀρῶν τῆῆ κατὰ ἄνθρωπον αἰτίαν,
ὶ τὴν περὶ τοῦτον οἰκονομίαν ἀκριβῶς ἐξειπεῖν οὐ
ῦνασαι. Οὐ γὰρ πάρεστίν σοι γινώσκειν τὴν τοῦ δη-
· -æ-,aaaase- ae.,,,..
---- --τ---
τουργήσαντος ἔμπειρον καὶ ἄνεκδῆηγηοὰ ααε
λλʼ ἢ μόνον υρωντα νδυ ᾶ ἕιστεύειν δτι t
sοῇ utæερρς Iε Ie Λογου ἐνεσν ζη ες δνοεο
ουληθεὶς ὁ Θεὸς Πα· ἐ έν σεν ὡς ἐθέλτσεν. Οὐ
ὰρ αὐτάρκες σοί ἐστιν μαθεῖν ὅτι κόσμον ὁ Θεὸς
ποίησεν, ἀλλὰ καὶ πόθεν ἐποίησεν, τολμᾷς ἐπιζη-
εν; οὐκ αὐτά κες σοί ἐστιν μαθεῖν, ὄτι ἱὸς
οῦ σοι φανε ὡθη ἔἶς σωτηρίαν, εν πιστεύσῃ.
χωω---ω-e- æ-. aaæ
κα πως εγεννήθη κατὰ Πνεῦμα, πολμμρὲ
κεῖς; Κα τ ν ν κατ σάρκα γέννησιν αὐτοῦ οὐ
λείονες ἐπιστεύθησαν διηγήσασθαι πλὴν δύο (14)
a-δ-
ὶ σὺ τολμᾷς ἐπιζ
s Πνεῦμα διήτηαν.
,ν παρʼ άυτῳ φυλάττει Πατὴρ, ἀποκαλύπτειν μέλ-
λων τότε τῖς ἅγίοις καὶ ἀξίοις δεῖν τὸ πρόσωπον
αὐτοῦ; Αὐτάρκες σοι ἤτω τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ
Χριστοῦ· ὅτι « τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύ
πνεῦμά ἐστιν· » καθῶς ι του ροφητου τὴν τοῦ
Aόγου γέννησιν σημαίνων ὅτι γεγέννηται, τὸ δὲ πῶς
φυλάσσει καιρῷ ὡρισμένῳ παρʼ αὐτῷ μέλλων ἀπο-
καλύπτειν. Λέγει δὲ οὕτως· « Ἐκ γαστρὸς πρὸ
ἔωσφόρου ἐξεγέννησά σε.
ὐτάρκεις αὗται αἱ μαρτυρίαι πιστοῖς ἀλήθειαν
ἀσκοῦσιν· οἱ δὲ ἄπιστοι οὐδενὶ πιστεύουαιιν. Καὶ γὰρ
τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ προσώπου τῶν ἀποστόλων διε-
- πo.--
μαρτύρατο, λέγῶν -τεεὶ-τς επίστευσεν ἐῇ ἀκοῇ
- - ---s-
ἡμῶν; » οεδἔ λὴ γενώμεθα ἄπιστοι, μήποτε ἐφʼ
ἡμῖν τελεσθῇ τὸ εἰρημένον. Πιστεύσωμεν οὖν, μακά-
ριοι ἀδελφοὶ, κατὰ τὴν παράδοσιντῶν ἀποστόλων(15),
νν- -κτ a,.
- ---a.
εει εὸς -οτος ἀ σορδsὄν νατοεν εἰς τὴν ἀγίαν
nαροένον Μαρίαχ,χα σαρκωθεὶς ἐέ αὐτς, λαβὼν
δὲ καὶ ψυχὴν τὴν ἀνθρωπίνην, λογικήν δὲ λφω, γε-
γονος πsνῖυωα εseν δὐδμδsς, ἐνδsσsᾶδῖᾶῖ,
Joan. αV, 28. 7 Joan. m . rr ent. c, 3.
nem; perfecta autem est etanima hominis,quantum
ad definitionem essentiæ suæ : sed tamen nequte
Vorbbum est perfectus Christus non unita humani-
tate, quamvis perfectus Deus sit; sicut nee anima
pefectus homo est sine corpore, etsi pefectam
suhstantiam habet. » Hactenus Lcontius. PFu.Τenmn.
(12) Οβτως οὖν εἰς λὸς τέλειος Θεοῦ ἐφανε-
ρώθη. Hic locus quo plurimum se elerunt Unitarii,
rstruitur atque illustratur superius in Prolegome-
tis, ubi de hoc Hippolyti opusculo sermo recurrit.
(127)Si interpreti ldes, legendum: τί δὲ τὸ ἐξελ-
ἐν Λόγῳ τὴν σύστασιν ἔχειν. Οὕτως οὖν εἶς Υἱὸς
ἔλνειος Θεοῦ ἐφανερώθη (12).
δΚαὶ ταῦτα μὲν περὶ σαρκώσεως τοῦ Λόγου μαρτύ-
επα· ἔστιν δὲ καὶ ἔτερα πλεῖστα. Ἰδωμεν δὲ καὶ τὸ
αροκείμενον· ὅτι ὄντως, ἀδελφοὶ, ἡ δυνάμις ἡ Πα-
ρτῷα, δ ἐστιν Λόγος, ἀπʼ οὐρανοῦ κατῆλθεν, καὶ οὐκ
ὐ τὸς ατηρ. Λέγει γὰρ ουτως· « Ἐγὼ ἐκ τοῦ Πα-
ρος ε2οs κεὶ ηἡκω. σι εστιντο, εξλθρχ 2)
σε τοῦ Πατρὸς, ἀὰʼ ἢ ὁ Λόγος; τε ἔδ sἐ αὐτοῦ γεν-
θε-, λῦν ( Πνεῦ α ω κσέαακ ᾶΔέρει Ἀν
ρεῖς μοι· Πῶς εγέννηται; Τὴν μὲν κατὰ σὲ διή-
σιν, ὡς ἐγέννησαι, οὐ δύνῃ ἐξειπεῖν, καίτοι τῆς
κεάστης ἡμέρας ὀρῶν τῆῆ κατὰ ἄνθρωπον αἰτίαν,
ὶ τὴν περὶ τοῦτον οἰκονομίαν ἀκριβῶς ἐξειπεῖν οὐ
ῦνασαι. Οὐ γὰρ πάρεστίν σοι γινώσκειν τὴν τοῦ δη-
· -æ-,aaaase- ae.,,,..
---- --τ---
τουργήσαντος ἔμπειρον καὶ ἄνεκδῆηγηοὰ ααε
λλʼ ἢ μόνον υρωντα νδυ ᾶ ἕιστεύειν δτι t
sοῇ utæερρς Iε Ie Λογου ἐνεσν ζη ες δνοεο
ουληθεὶς ὁ Θεὸς Πα· ἐ έν σεν ὡς ἐθέλτσεν. Οὐ
ὰρ αὐτάρκες σοί ἐστιν μαθεῖν ὅτι κόσμον ὁ Θεὸς
ποίησεν, ἀλλὰ καὶ πόθεν ἐποίησεν, τολμᾷς ἐπιζη-
εν; οὐκ αὐτά κες σοί ἐστιν μαθεῖν, ὄτι ἱὸς
οῦ σοι φανε ὡθη ἔἶς σωτηρίαν, εν πιστεύσῃ.
χωω---ω-e- æ-. aaæ
κα πως εγεννήθη κατὰ Πνεῦμα, πολμμρὲ
κεῖς; Κα τ ν ν κατ σάρκα γέννησιν αὐτοῦ οὐ
λείονες ἐπιστεύθησαν διηγήσασθαι πλὴν δύο (14)
a-δ-
ὶ σὺ τολμᾷς ἐπιζ
s Πνεῦμα διήτηαν.
,ν παρʼ άυτῳ φυλάττει Πατὴρ, ἀποκαλύπτειν μέλ-
λων τότε τῖς ἅγίοις καὶ ἀξίοις δεῖν τὸ πρόσωπον
αὐτοῦ; Αὐτάρκες σοι ἤτω τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ
Χριστοῦ· ὅτι « τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύ
πνεῦμά ἐστιν· » καθῶς ι του ροφητου τὴν τοῦ
Aόγου γέννησιν σημαίνων ὅτι γεγέννηται, τὸ δὲ πῶς
φυλάσσει καιρῷ ὡρισμένῳ παρʼ αὐτῷ μέλλων ἀπο-
καλύπτειν. Λέγει δὲ οὕτως· « Ἐκ γαστρὸς πρὸ
ἔωσφόρου ἐξεγέννησά σε.
ὐτάρκεις αὗται αἱ μαρτυρίαι πιστοῖς ἀλήθειαν
ἀσκοῦσιν· οἱ δὲ ἄπιστοι οὐδενὶ πιστεύουαιιν. Καὶ γὰρ
τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ προσώπου τῶν ἀποστόλων διε-
- πo.--
μαρτύρατο, λέγῶν -τεεὶ-τς επίστευσεν ἐῇ ἀκοῇ
- - ---s-
ἡμῶν; » οεδἔ λὴ γενώμεθα ἄπιστοι, μήποτε ἐφʼ
ἡμῖν τελεσθῇ τὸ εἰρημένον. Πιστεύσωμεν οὖν, μακά-
ριοι ἀδελφοὶ, κατὰ τὴν παράδοσιντῶν ἀποστόλων(15),
νν- -κτ a,.
- ---a.
εει εὸς -οτος ἀ σορδsὄν νατοεν εἰς τὴν ἀγίαν
nαροένον Μαρίαχ,χα σαρκωθεὶς ἐέ αὐτς, λαβὼν
δὲ καὶ ψυχὴν τὴν ἀνθρωπίνην, λογικήν δὲ λφω, γε-
γονος πsνῖυωα εseν δὐδμδsς, ἐνδsσsᾶδῖᾶῖ,
Joan. αV, 28. 7 Joan. m . rr ent. c, 3.
nem; perfecta autem est etanima hominis,quantum
ad definitionem essentiæ suæ : sed tamen nequte
Vorbbum est perfectus Christus non unita humani-
tate, quamvis perfectus Deus sit; sicut nee anima
pefectus homo est sine corpore, etsi pefectam
suhstantiam habet. » Hactenus Lcontius. PFu.Τenmn.
(12) Οβτως οὖν εἰς λὸς τέλειος Θεοῦ ἐφανε-
ρώθη. Hic locus quo plurimum se elerunt Unitarii,
rstruitur atque illustratur superius in Prolegome-
tis, ubi de hoc Hippolyti opusculo sermo recurrit.
(127)Si interpreti ldes, legendum: τί δὲ τὸ ἐξελ-