PG 100, col. 1092
φανταστικὰς τρικυμίας, ὥστε θαυμάζειν τὴν περὶ
πάντα αὑτοῦ ἀρετὴν τὸν Θεοφόρον Ἰωάννην καὶ λέγειν-
Τὲκνον, ἀνάσχου τῆς πολλῆς ἀσιτίας, διὰ τὴν τοῦ
ὅρους πάνυ κρυμώδη στυφότητα καὶ τῶν ἀνέμων τὴν
σφοδρὰν ζεφύρωσιν , μήπως ἀτονήσειας πρὸς τὴν
τῆς διακονίας παράστασιν. Ἦν γὰρ διακονῶν τῷ
ὁσίῳ περὶτὰ χρειώδη, καὶ, τὸ ὕδωρ ἀπὸ πολλοῦ δια-
στήματος ἐπικομίζων. Εἰς τὺ γὰρ ἐπὶ νότον μέρος
τοῦ ὅρους ἐπὶ τὸ πρανὲς καὶ⁵ καθδμαλον, ἔνθα ἐστὶν
καὶ τὸ τοῦ ὁσίου Πατρδς ήμῶν Αὐξεντίου κοιμητή-
ριον, ὅπερ αὐτὸς κατεσκεύαζεν ἔτι ζῶν, ὅταν ἦν ἐν
τῷ ὄρει, καὶ μοναστήριον γυναικῶν ἁγίων εποίησεν,
Τριχιναρέας τοῦτο ἐπονομάσας, ἢ διὰ τὸ τραχὺ τοῦ
τόπου καὶ δύσσατον, ἢ διὰ τὴν τῶν ἐνδυμάτων ἀκαν-
θώδη καὶ σκληρὰν καὶ τραχυτάτην ὲπένδυσιν, ὅπερ
ἅγιον φροντιστήριον μέχρι τῆς δεῦρο φυλάττεται
καὶ βίῳ λαμπρυνέται, ταῖς τῶν ὁσίων Πατέρων εὖ·
χαῖς. Ἐκ τούτου, ὡς εἴρηται, τοῦ δυ σϐάτου τόπου τό
τε ὕδωρ καὶ πᾶσαν τὴν χρείαν ἐν καιρῷ καύσωνὸς
τε καὶ¹ χειμῶνος ἁποκομίζων δ πανόλδιος Στέφανος
οὐκ ὦκλασέ ποτε, οὐδὲ ,τὸν συνήοη αὑτοῦ κανόνα
ἀπέλιπεν. Ἀλλ’ ὁσημέραι ἀρχὴν προσλαμϐάνων,
εὐπρόθυμος ἦν καὶ ἁνεπηρὲαστος παθῶν τε καὶ
δαιμόνων. Κατ’ ἴχνος δὲ ἀκολουθῶν τῷ σεϐασμὶῳ
αὑτοῦ καθηγητῇ Ἰωάννῃ, οὐ διελίμπανεν ἐξ αὐτοῦ
τὰ τῆς σωτηρίας διδασκόμενος τοῦ ἐπιμελεῖσθαι.
Τοιοῦτος γὰρ ἦν οὖτοςνὸ σοφὸς Ἰωάννης, ὥστε καὶ
τετράποδα ζῶα τῇ ἀνθρωπίνῃ φωνῇ καλεῖν αὑτὸν
ἑξ ὀνόματος, καὶ ταῦτα χρείας αὐτῷ καὶ ἀποκρίο
σεις ἀποκομίζειν. Kai. μηδενὶ ἄπιστον νομισθείη δ ὃ
μέλλω λέγειν· εἰδότες, ἁδελφοὶ.ἆγιοι, ὅτιπερ ει
φυλάσσοι τις τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν, 03
μόνον τὰ ἄγρια ζῶα τῷ τοιούτῳ ὑποτάσσεται, ἀλλὰ
καὶ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Καὶ μάρτυρες τούτου, ἐν μὲν
cf?) πυρὶ, οι τρεῖς παῖδες· ἐν δὲ τῷ ὕδατι, Μωῦσῆς,
Ἰησοῦς, Ἠλίας καὶ Ἐλισσαῖοςο ὲν δὲ θηρίοις,
Δανιὴλ καὶ ἰωνὲιςῖἼ Καὶ τί πολλοὺς ὲπιφέροιμις τῷ
ὁμοίῳ τρόπῳ καὶ οὗτος ὁ Θεσπέσιος Πατὴρ
κυνάριον ἐκέκτητο ἐν τῷ ὄρει· καὶ εἰ ἔλαχεν τὸν
ὅσιον Στέφανον μὴ παρεῖναι ὲν τῷ βουνῷ, "30x ὲν
διακονίᾳ τινὶ, καὶ παρέὸαλόν τινες ἐκ τῶν πέριξ
ὀρῶν μδναχοὶῐπρδς αὐτόν. (Πολλὰ-γσὰρηῆνῄτότε-Γέτέ
αὐτοῖς τοῖς ὄρεσιν μοναστήρια, ἆπερ ὁ ἀσεϐὴς καὶ
νέος Βαϐυλώνιος τυραννικῶς ὲξηδάφισεν διὰ τι
φιλοκύνηγον αὐτὸν εἶναι.) Ἐκάλει οὖν ἐξ ὀνόματος
τὸ κυνάριον δ θεόφρων οὗτος Πατὴρ, καὶ γράφων
πιττάκιονο ὅτι ἂν πρὸς χρείαν ἤθελεν ἓνεκα-τῶν
παραϐαλόντωνί ἀδελφῶν ἐδενενβ) τὸ γραμμα-
δέειν, veri a δέι ειν, et δίννειν⁹
πάντα αὑτοῦ ἀρετὴν τὸν Θεοφόρον Ἰωάννην καὶ λέγειν-
Τὲκνον, ἀνάσχου τῆς πολλῆς ἀσιτίας, διὰ τὴν τοῦ
ὅρους πάνυ κρυμώδη στυφότητα καὶ τῶν ἀνέμων τὴν
σφοδρὰν ζεφύρωσιν , μήπως ἀτονήσειας πρὸς τὴν
τῆς διακονίας παράστασιν. Ἦν γὰρ διακονῶν τῷ
ὁσίῳ περὶτὰ χρειώδη, καὶ, τὸ ὕδωρ ἀπὸ πολλοῦ δια-
στήματος ἐπικομίζων. Εἰς τὺ γὰρ ἐπὶ νότον μέρος
τοῦ ὅρους ἐπὶ τὸ πρανὲς καὶ⁵ καθδμαλον, ἔνθα ἐστὶν
καὶ τὸ τοῦ ὁσίου Πατρδς ήμῶν Αὐξεντίου κοιμητή-
ριον, ὅπερ αὐτὸς κατεσκεύαζεν ἔτι ζῶν, ὅταν ἦν ἐν
τῷ ὄρει, καὶ μοναστήριον γυναικῶν ἁγίων εποίησεν,
Τριχιναρέας τοῦτο ἐπονομάσας, ἢ διὰ τὸ τραχὺ τοῦ
τόπου καὶ δύσσατον, ἢ διὰ τὴν τῶν ἐνδυμάτων ἀκαν-
θώδη καὶ σκληρὰν καὶ τραχυτάτην ὲπένδυσιν, ὅπερ
ἅγιον φροντιστήριον μέχρι τῆς δεῦρο φυλάττεται
καὶ βίῳ λαμπρυνέται, ταῖς τῶν ὁσίων Πατέρων εὖ·
χαῖς. Ἐκ τούτου, ὡς εἴρηται, τοῦ δυ σϐάτου τόπου τό
τε ὕδωρ καὶ πᾶσαν τὴν χρείαν ἐν καιρῷ καύσωνὸς
τε καὶ¹ χειμῶνος ἁποκομίζων δ πανόλδιος Στέφανος
οὐκ ὦκλασέ ποτε, οὐδὲ ,τὸν συνήοη αὑτοῦ κανόνα
ἀπέλιπεν. Ἀλλ’ ὁσημέραι ἀρχὴν προσλαμϐάνων,
εὐπρόθυμος ἦν καὶ ἁνεπηρὲαστος παθῶν τε καὶ
δαιμόνων. Κατ’ ἴχνος δὲ ἀκολουθῶν τῷ σεϐασμὶῳ
αὑτοῦ καθηγητῇ Ἰωάννῃ, οὐ διελίμπανεν ἐξ αὐτοῦ
τὰ τῆς σωτηρίας διδασκόμενος τοῦ ἐπιμελεῖσθαι.
Τοιοῦτος γὰρ ἦν οὖτοςνὸ σοφὸς Ἰωάννης, ὥστε καὶ
τετράποδα ζῶα τῇ ἀνθρωπίνῃ φωνῇ καλεῖν αὑτὸν
ἑξ ὀνόματος, καὶ ταῦτα χρείας αὐτῷ καὶ ἀποκρίο
σεις ἀποκομίζειν. Kai. μηδενὶ ἄπιστον νομισθείη δ ὃ
μέλλω λέγειν· εἰδότες, ἁδελφοὶ.ἆγιοι, ὅτιπερ ει
φυλάσσοι τις τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν, 03
μόνον τὰ ἄγρια ζῶα τῷ τοιούτῳ ὑποτάσσεται, ἀλλὰ
καὶ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Καὶ μάρτυρες τούτου, ἐν μὲν
cf?) πυρὶ, οι τρεῖς παῖδες· ἐν δὲ τῷ ὕδατι, Μωῦσῆς,
Ἰησοῦς, Ἠλίας καὶ Ἐλισσαῖοςο ὲν δὲ θηρίοις,
Δανιὴλ καὶ ἰωνὲιςῖἼ Καὶ τί πολλοὺς ὲπιφέροιμις τῷ
ὁμοίῳ τρόπῳ καὶ οὗτος ὁ Θεσπέσιος Πατὴρ
κυνάριον ἐκέκτητο ἐν τῷ ὄρει· καὶ εἰ ἔλαχεν τὸν
ὅσιον Στέφανον μὴ παρεῖναι ὲν τῷ βουνῷ, "30x ὲν
διακονίᾳ τινὶ, καὶ παρέὸαλόν τινες ἐκ τῶν πέριξ
ὀρῶν μδναχοὶῐπρδς αὐτόν. (Πολλὰ-γσὰρηῆνῄτότε-Γέτέ
αὐτοῖς τοῖς ὄρεσιν μοναστήρια, ἆπερ ὁ ἀσεϐὴς καὶ
νέος Βαϐυλώνιος τυραννικῶς ὲξηδάφισεν διὰ τι
φιλοκύνηγον αὐτὸν εἶναι.) Ἐκάλει οὖν ἐξ ὀνόματος
τὸ κυνάριον δ θεόφρων οὗτος Πατὴρ, καὶ γράφων
πιττάκιονο ὅτι ἂν πρὸς χρείαν ἤθελεν ἓνεκα-τῶν
παραϐαλόντωνί ἀδελφῶν ἐδενενβ) τὸ γραμμα-
δέειν, veri a δέι ειν, et δίννειν⁹