PG 100, col. 1094
uebt : « Vade ifra in monasterium, han que
tabellam fer præfectæ, et celeriter rodi. » Μuα
veo canis lPtris mandatis obsequens, muonaste-
rium petebat, et cellæ præfeeiæ allatrans jussum
implebat. His enim, qui e monasterio 432I3 erant,
notum erat canis ministetium, statimque ilium ad
praæfectam adduccbant, atque his, quæ in tabella
scipta erant, faciebant satis. Τum canis bæcfaciens
rursus in montem revertebatur, Vere, ut cum pro-
pheta loquar, mirabilis Deus in sanctis suis ,
ποιοῦν τὸ κυνάριον, αὐθις ἀνήρχετό ἐπὶ τὸ ὄρος. ῶντως, προφητικῶς εἰπεῖν, θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν
Aliquando autem ex aliquo ministerio in montem
reversus honortissimus Stephanus reperit deiferum
Joannem, capite ad fenestram specus innivum,amate
fiere. Igitur cum ingressus se consneto rituinclinas
set, nec benedctionem accepisset ob Patris luctum
non parvum; infra jacens apud se cogitabat, quisnam
esset ille Patris gemitus. At mansnetus Pater divini-
tus cognitis sancti Stephani cogitationibus, ipsum
erexit, eique ait: Τui causa meus est luctus, o fili
honoratissime. Siquidem novi luturum esse, ut sub
te iste locus incrementum capiat, et postea ab lcono-
caustarum hæresi jam nunc refervescente eterta-
tur. Cui venerandus Stephanus ex imo corde gra-
viter ingemiscens dixit : « Mene etiam, o Pater,
cum illorum impietate periturum, nec salvum futn-
rum? » Cui sanctus Joannes: Nequaquam, o ili;
sed vide. Scriptum est enim : Qui perseverarerit
usque in finem, hic sulvus erit 7, I)li deinde omni
424 quæ ipsi eventura erant prædixit.
Sub idem tempus venerandi Stephani pater vita
functus est; qua de causa urhem ille petiit, et pa-
tris exscquiis affuit. Post cujus sepulturam, simul
cam matre et una e sororibus (nam alia in alio
Byxantii monasterio detonsa fuerat), omnia quæ
Consantinopoli possid bant, venthdit. Quo facto,
patria relicta, sese in mmontem contulerunt, Vene-
randus vero Stephanus, postquam, se auctore, san-
tus senex Joannes suæ matri et sorori benedictio-
nem impertisset , sermonemque veritatis eas
docuiset, ipsas in mnlierum monasterium deduxit,
quas sancto contentui annumerando, ipse per
sanctum habitum, carnalis matris factus est spiri-
tulis Pater, simditer et sororis. Expletis deindo.
sancti habitus cæremoniis, ipsein montem ascendit,
et ad priorem vitæ rationem rediit.
Deifer porro Joannes cum in omni Deo accepto-
ψας ὁ θεοφόρος Ἰωάννης ἐν εἰρήνῃ ἐκοιμήθη ⁴ καὶ rum operum genere excelluisset, in pace dormivit,
vARC ECIONES.
tabellam fer præfectæ, et celeriter rodi. » Μuα
veo canis lPtris mandatis obsequens, muonaste-
rium petebat, et cellæ præfeeiæ allatrans jussum
implebat. His enim, qui e monasterio 432I3 erant,
notum erat canis ministetium, statimque ilium ad
praæfectam adduccbant, atque his, quæ in tabella
scipta erant, faciebant satis. Τum canis bæcfaciens
rursus in montem revertebatur, Vere, ut cum pro-
pheta loquar, mirabilis Deus in sanctis suis ,
ποιοῦν τὸ κυνάριον, αὐθις ἀνήρχετό ἐπὶ τὸ ὄρος. ῶντως, προφητικῶς εἰπεῖν, θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν
Aliquando autem ex aliquo ministerio in montem
reversus honortissimus Stephanus reperit deiferum
Joannem, capite ad fenestram specus innivum,amate
fiere. Igitur cum ingressus se consneto rituinclinas
set, nec benedctionem accepisset ob Patris luctum
non parvum; infra jacens apud se cogitabat, quisnam
esset ille Patris gemitus. At mansnetus Pater divini-
tus cognitis sancti Stephani cogitationibus, ipsum
erexit, eique ait: Τui causa meus est luctus, o fili
honoratissime. Siquidem novi luturum esse, ut sub
te iste locus incrementum capiat, et postea ab lcono-
caustarum hæresi jam nunc refervescente eterta-
tur. Cui venerandus Stephanus ex imo corde gra-
viter ingemiscens dixit : « Mene etiam, o Pater,
cum illorum impietate periturum, nec salvum futn-
rum? » Cui sanctus Joannes: Nequaquam, o ili;
sed vide. Scriptum est enim : Qui perseverarerit
usque in finem, hic sulvus erit 7, I)li deinde omni
424 quæ ipsi eventura erant prædixit.
Sub idem tempus venerandi Stephani pater vita
functus est; qua de causa urhem ille petiit, et pa-
tris exscquiis affuit. Post cujus sepulturam, simul
cam matre et una e sororibus (nam alia in alio
Byxantii monasterio detonsa fuerat), omnia quæ
Consantinopoli possid bant, venthdit. Quo facto,
patria relicta, sese in mmontem contulerunt, Vene-
randus vero Stephanus, postquam, se auctore, san-
tus senex Joannes suæ matri et sorori benedictio-
nem impertisset , sermonemque veritatis eas
docuiset, ipsas in mnlierum monasterium deduxit,
quas sancto contentui annumerando, ipse per
sanctum habitum, carnalis matris factus est spiri-
tulis Pater, simditer et sororis. Expletis deindo.
sancti habitus cæremoniis, ipsein montem ascendit,
et ad priorem vitæ rationem rediit.
Deifer porro Joannes cum in omni Deo accepto-
ψας ὁ θεοφόρος Ἰωάννης ἐν εἰρήνῃ ἐκοιμήθη ⁴ καὶ rum operum genere excelluisset, in pace dormivit,
vARC ECIONES.