PG 100, col. 1342
enim, inquit, Jour/tim munera sua duplicia, dicem :
Sit,quod est abundantia: meaztoti populo; et quod
remissionis, Domino Deo. Ο accepta haec munera ί 0
primitiarum oblatio in inviolabilibus thesauris ιε-
posita20divitiae, inexhaustum bonorum thesau‘ri-
zautes abundantiam! 0 voluntas, oblaturum largi-
tate admirationi habita! Quemadmodum, inquit,
justum est, ut statuta legitima Deo oderantur, ita
sane aequum sit, ut quidquid divitiarum abunde
iest, populo ac egenis fruendum praebeatur. Nam
lucc quoque, per eos qui accipiunt, Deo ofl'eruntur.
Quaenam enim vero lex, ο vir juste, ita jubet, ut
dona atque primitias duplicia oderas? Quonam
jure praeceptum babes, ut quiquid divitiarum abunde
est, in potiulum distribuas? Equidem, ait, nulla
lex est, nec jus ullum, ut ad hare cogar : at cum
ipse a memetipso bonum invenerim, tanquam
Deo gratum, illud impleo. .Ejus, inquit, sunt, quas
dono accepi divitias; operte pretium est ut ei vicis-
sim reddantur. Providentize ejus beneficia sunt;
beneficentia in contribules conferantur. Quae data
sunt, peculiisuutabundautia; in peculiarem popu-
lum diffundantur. Cum hmc gratia sint, non merces
operum, ipsis rebus nomen confirment, ac largi-
toris benignitatem praedicent. Dividantur in plures
cura: divitiarum, quin potius omne earum ροιιιιιις a
nobis abjiciamus. Dissipetur longe ιι sensibus turba
divitiarum, ut nullo impedimento Dei dona perci-
piant. Procul abigatur, qua: rationi οσιιιιιιίι teuc-
bras, sollicitudinum nubes, ut in solum pure ful-
gorem animus immunis ab all‘ectionibus intendat.
Ne mentis ala cogitationis terrenorum gravitate
detrahatur, utne. sublimia petat; liberum ad res
apiritales volatum habent. δοιιιιιε animi aures ab
obstrepente inanium tumultu rerum, eorum qua:
Spiritaliter celebrantur suscipiant sonum;'dulee
modulata eorum qui in caelis exsultant, cantica
percipiant. Ac ita quidem justorum oblatio, exque
magnifica ejusmodi profecta mente, congruam ab
omnium Deo susceptionem meretur.
D
' Cteterum qui generis affinitate conjuncti, illu~
strioribus solemnitatibus una cum justo offerebant,
nedum religiosae ejus magnificentia: minime admi-
rati fervorem, sed et ejus prmstautia in livorem
acti, legitima qumdam objiciunt, quibus is prohi-
beretur Deo oll'erre, uti sterilis ac filiis orbus,
quique generis successione careret. Non enim, in-
quit, tibi licet ofl'erre munera, eo quod non feceris
semen in filiis Israel. Quidam tamen codices lia-
bent: Non licet tibi ιιι primm olferas : quo eum
Ἃν μὴ ὀρθῶς διέλῃς, ἥμαρτες °_ Si non recte divise.-
νὴ, percusti Ξ εἰιιιιῖεςνόὶ εὐνομία, non tantum ἀπὺ
τοῦ,’ νόμος, verum etiam _ ἀπὸτοῦ, νέμομαι ° quan-
ἰιιιιιίιι desunt exempla hujus acceptiouis.
Sit,quod est abundantia: meaztoti populo; et quod
remissionis, Domino Deo. Ο accepta haec munera ί 0
primitiarum oblatio in inviolabilibus thesauris ιε-
posita20divitiae, inexhaustum bonorum thesau‘ri-
zautes abundantiam! 0 voluntas, oblaturum largi-
tate admirationi habita! Quemadmodum, inquit,
justum est, ut statuta legitima Deo oderantur, ita
sane aequum sit, ut quidquid divitiarum abunde
iest, populo ac egenis fruendum praebeatur. Nam
lucc quoque, per eos qui accipiunt, Deo ofl'eruntur.
Quaenam enim vero lex, ο vir juste, ita jubet, ut
dona atque primitias duplicia oderas? Quonam
jure praeceptum babes, ut quiquid divitiarum abunde
est, in potiulum distribuas? Equidem, ait, nulla
lex est, nec jus ullum, ut ad hare cogar : at cum
ipse a memetipso bonum invenerim, tanquam
Deo gratum, illud impleo. .Ejus, inquit, sunt, quas
dono accepi divitias; operte pretium est ut ei vicis-
sim reddantur. Providentize ejus beneficia sunt;
beneficentia in contribules conferantur. Quae data
sunt, peculiisuutabundautia; in peculiarem popu-
lum diffundantur. Cum hmc gratia sint, non merces
operum, ipsis rebus nomen confirment, ac largi-
toris benignitatem praedicent. Dividantur in plures
cura: divitiarum, quin potius omne earum ροιιιιιις a
nobis abjiciamus. Dissipetur longe ιι sensibus turba
divitiarum, ut nullo impedimento Dei dona perci-
piant. Procul abigatur, qua: rationi οσιιιιιιίι teuc-
bras, sollicitudinum nubes, ut in solum pure ful-
gorem animus immunis ab all‘ectionibus intendat.
Ne mentis ala cogitationis terrenorum gravitate
detrahatur, utne. sublimia petat; liberum ad res
apiritales volatum habent. δοιιιιιε animi aures ab
obstrepente inanium tumultu rerum, eorum qua:
Spiritaliter celebrantur suscipiant sonum;'dulee
modulata eorum qui in caelis exsultant, cantica
percipiant. Ac ita quidem justorum oblatio, exque
magnifica ejusmodi profecta mente, congruam ab
omnium Deo susceptionem meretur.
D
' Cteterum qui generis affinitate conjuncti, illu~
strioribus solemnitatibus una cum justo offerebant,
nedum religiosae ejus magnificentia: minime admi-
rati fervorem, sed et ejus prmstautia in livorem
acti, legitima qumdam objiciunt, quibus is prohi-
beretur Deo oll'erre, uti sterilis ac filiis orbus,
quique generis successione careret. Non enim, in-
quit, tibi licet ofl'erre munera, eo quod non feceris
semen in filiis Israel. Quidam tamen codices lia-
bent: Non licet tibi ιιι primm olferas : quo eum
Ἃν μὴ ὀρθῶς διέλῃς, ἥμαρτες °_ Si non recte divise.-
νὴ, percusti Ξ εἰιιιιῖεςνόὶ εὐνομία, non tantum ἀπὺ
τοῦ,’ νόμος, verum etiam _ ἀπὸτοῦ, νέμομαι ° quan-
ἰιιιιιίιι desunt exempla hujus acceptiouis.