PG 100, col. 1360
εἶναι προμηθείας οἰκονομίαν. Διὰ τοῦτο, καὶ τὸ εύ-
κταῖον συνιστῶσα πένθος, τήν τε φανέρωσιν αὑτοῦ
ἐπιζητεῖ, καὶ τῆς παιδοποιίας τὸν δοτῆρα τῶν ἀγα-
θῶν ὲξαιτεῖται Θεόν. Καὶ τί δεῖ τὸ πρὸς ταῦτα με·
γαὶόψυχον αὐτῆς ἀποθαυμάζεινς ὅπως γε καὶ πρὸς
τοὺς τῆς οἰκέτιδος ὀνειδισμοὺς οὐδὲν τῶν μικροψύ-
χων παθοῦσαρτὴν κατ’ αὐτῆς δικαίαν ἀνεπέσχεν
ὀργήν· μήτε τινὶ σφοδρότητι αύθεντεία τῆς δεσπο-
τείας κατὰ τῆς οὕτω μανικῆς ὲπιπλήξεως χρωμὲη,
μήτε πρὸς τὴν τῶν οὕτω συγχρωμένων τόλμαν ἀγα·
νακτου σα.
Τίνα γὰρ εὔλογον ἀφορμὴν ἠ προσονειδίζουτα
ταύτην λαϐοῦσα παῖς, τὰ παράλογα ταῦτα προσ-
επέχεε σκώμματα ςξοτι ὲν εὐχῆς καὶ συντετριμμένης
καρδίας καιρῷ, τὰς τῶν ἐπηρμένων καὶ σοϐαρῶν επις
τηδεύσεις οὐκ ἐμιμεῖτο; ὅτι ὑποϐεϐηκότι καὶ ταπει-
νῷ καθάπερ φρονήματι οὕτω καὶ σχήματι, τὴν πρὸς
τὸν Δεσπότην ἀνέτεινε δέησιν; ὅτι τὴν θρυπτομέναις
σπουδαζομένην οὐ προσίετο στολήν; Ὀτι ὃν ἐν ὅλῳ
τῷ βίῳ τῆς σωφροσύνης αὐτῆς οὐ κατεδέξατο κά-
σμον, τοῦτον ὲν ού καθήκοντι προσαγόμενον ἀπ-
ωθεῖτο καιρῷς τίς οὖν οὗτος, φησι, καὶ τί τὸ ἓν τῇ
ἱστορίᾳ κεφαλοδέσμιον κείμενον, ὅπερ ἐπιδειξόμενον
ἀπωθεῖτο καὶ ἀπέπεμπεν Ἀννα ; Τινὲς φασι, μεγι-
λοπρεπὲς καὶ νυμφικδν εἶναι διάδημα τὸ τοιοῦτον,
ᾧπερ ὲν ταῖς παρούσαις εὐφροσύναις. αἱ διακεχυμέ·
ναι κατεχρῶντο γυναῖκες. Τοῦτο δὲ εἰκὸς, καὶ κειμ-
κουργίᾳ τινὶ προσάγεσθαι τῇ 'Awg. δι’ οὗ ἐδόκει
τοῖς κακουργοῦσι τό τε σύντονον αὐτῆς ὑπενδιδόναι
τῆς προσευχῆς, καὶ διὰ τὴν μὴ κατὰ καιρὸν tepens.
τητα, διαχυθῆναι μὲν τὴν γνώμην, ἀλλότριον δέ τι
τῆς οἰκείας κατατολμῆσαι διαπράξαεθαι σωφροςύ-
νης, δι’ οὗ ἂν καὶ ὑπὸ Θεοῦ παροφθείη. Διά τοῦτο
γὰρ ἠ ἐπιδιδοῦσα παῖς, τὴν ὑποψίαν ἐκϐάλλειν μη-
χανωμένη. οὐ παρ’ ἑτέρων εἰληφέναι τ’) τοιοῦτον
λέγει, ἀλλὰ παρὰ τῆς αὐτουργοῦ γεγενημένης ο καὶ
πρὸς χάριν μόνην, οὐ πρὸς ἄλλο τι τῶν ὑπονοουμέ-
νων ὲπιδιδούσης τὸ προτεινόμενον. Τοῦτο δὲ διὰ τῆς
κυρίας ἐμφαίνεται τοῦ ἔργου. Ἣ δὲ, οὐ μόνον διὰ
τὴν ὑπονοουμένην κακουργίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μη-
δέποτε τοιούτοις ὲπιτερφθεῖσαν χρήσασθαι κόσμοις,
τὸ διδόμενον, ὡς παρανομίας ἀπεπέμπετο πρῦξενον.
Ούχ οὕτω, φησιν, ἐν ἀκμῇ νεότητος ἐκαλλωπισὰμην·
οὐκ ὲν εὐθυμία καὶ τῇ δοκούσῃ τῶν παρόντων διας
χύσει, τοῖς οὕτω διαπλεκομένοις ἐπε-τέρφθην διαδή-
μασιν · οὐχ η τοῦ βασιλικωτάτων γένους finditun
πρὸς τὴν τοιαύτην ὲμετεώρισεν ἔννοιανο ού πλούτῳ
περιουσία πρὸς περιττὴν ύπέσυρε τοῦ σώματος ἐπιο
μέλειαν.
Καὶ ὅρα τὸ ταπεινόφρον τῆς ’Ᾱννης ⁸ ὅπως πρὶς
τῷ μὴ ἐπαίρεσθαι τῷ κατορθώματι, καὶ {sudium
ἑαυτὴν εἶναι καταγγέλλει. Καὶ τοῦτο γὰρ, φησὶ, μὴ
πορθοίη. aliquid {atque adeo periodus ἣξεις, (ιιι
desideratur-in liegio eod ex quoexsuipsi ιιιῖειῖιιε
illum .Jaeubi, inserendmsit post reliquam” Aea:
precationem, autc oraculum angeli. Αιευδ λιιι-δ
κταῖον συνιστῶσα πένθος, τήν τε φανέρωσιν αὑτοῦ
ἐπιζητεῖ, καὶ τῆς παιδοποιίας τὸν δοτῆρα τῶν ἀγα-
θῶν ὲξαιτεῖται Θεόν. Καὶ τί δεῖ τὸ πρὸς ταῦτα με·
γαὶόψυχον αὐτῆς ἀποθαυμάζεινς ὅπως γε καὶ πρὸς
τοὺς τῆς οἰκέτιδος ὀνειδισμοὺς οὐδὲν τῶν μικροψύ-
χων παθοῦσαρτὴν κατ’ αὐτῆς δικαίαν ἀνεπέσχεν
ὀργήν· μήτε τινὶ σφοδρότητι αύθεντεία τῆς δεσπο-
τείας κατὰ τῆς οὕτω μανικῆς ὲπιπλήξεως χρωμὲη,
μήτε πρὸς τὴν τῶν οὕτω συγχρωμένων τόλμαν ἀγα·
νακτου σα.
Τίνα γὰρ εὔλογον ἀφορμὴν ἠ προσονειδίζουτα
ταύτην λαϐοῦσα παῖς, τὰ παράλογα ταῦτα προσ-
επέχεε σκώμματα ςξοτι ὲν εὐχῆς καὶ συντετριμμένης
καρδίας καιρῷ, τὰς τῶν ἐπηρμένων καὶ σοϐαρῶν επις
τηδεύσεις οὐκ ἐμιμεῖτο; ὅτι ὑποϐεϐηκότι καὶ ταπει-
νῷ καθάπερ φρονήματι οὕτω καὶ σχήματι, τὴν πρὸς
τὸν Δεσπότην ἀνέτεινε δέησιν; ὅτι τὴν θρυπτομέναις
σπουδαζομένην οὐ προσίετο στολήν; Ὀτι ὃν ἐν ὅλῳ
τῷ βίῳ τῆς σωφροσύνης αὐτῆς οὐ κατεδέξατο κά-
σμον, τοῦτον ὲν ού καθήκοντι προσαγόμενον ἀπ-
ωθεῖτο καιρῷς τίς οὖν οὗτος, φησι, καὶ τί τὸ ἓν τῇ
ἱστορίᾳ κεφαλοδέσμιον κείμενον, ὅπερ ἐπιδειξόμενον
ἀπωθεῖτο καὶ ἀπέπεμπεν Ἀννα ; Τινὲς φασι, μεγι-
λοπρεπὲς καὶ νυμφικδν εἶναι διάδημα τὸ τοιοῦτον,
ᾧπερ ὲν ταῖς παρούσαις εὐφροσύναις. αἱ διακεχυμέ·
ναι κατεχρῶντο γυναῖκες. Τοῦτο δὲ εἰκὸς, καὶ κειμ-
κουργίᾳ τινὶ προσάγεσθαι τῇ 'Awg. δι’ οὗ ἐδόκει
τοῖς κακουργοῦσι τό τε σύντονον αὐτῆς ὑπενδιδόναι
τῆς προσευχῆς, καὶ διὰ τὴν μὴ κατὰ καιρὸν tepens.
τητα, διαχυθῆναι μὲν τὴν γνώμην, ἀλλότριον δέ τι
τῆς οἰκείας κατατολμῆσαι διαπράξαεθαι σωφροςύ-
νης, δι’ οὗ ἂν καὶ ὑπὸ Θεοῦ παροφθείη. Διά τοῦτο
γὰρ ἠ ἐπιδιδοῦσα παῖς, τὴν ὑποψίαν ἐκϐάλλειν μη-
χανωμένη. οὐ παρ’ ἑτέρων εἰληφέναι τ’) τοιοῦτον
λέγει, ἀλλὰ παρὰ τῆς αὐτουργοῦ γεγενημένης ο καὶ
πρὸς χάριν μόνην, οὐ πρὸς ἄλλο τι τῶν ὑπονοουμέ-
νων ὲπιδιδούσης τὸ προτεινόμενον. Τοῦτο δὲ διὰ τῆς
κυρίας ἐμφαίνεται τοῦ ἔργου. Ἣ δὲ, οὐ μόνον διὰ
τὴν ὑπονοουμένην κακουργίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μη-
δέποτε τοιούτοις ὲπιτερφθεῖσαν χρήσασθαι κόσμοις,
τὸ διδόμενον, ὡς παρανομίας ἀπεπέμπετο πρῦξενον.
Ούχ οὕτω, φησιν, ἐν ἀκμῇ νεότητος ἐκαλλωπισὰμην·
οὐκ ὲν εὐθυμία καὶ τῇ δοκούσῃ τῶν παρόντων διας
χύσει, τοῖς οὕτω διαπλεκομένοις ἐπε-τέρφθην διαδή-
μασιν · οὐχ η τοῦ βασιλικωτάτων γένους finditun
πρὸς τὴν τοιαύτην ὲμετεώρισεν ἔννοιανο ού πλούτῳ
περιουσία πρὸς περιττὴν ύπέσυρε τοῦ σώματος ἐπιο
μέλειαν.
Καὶ ὅρα τὸ ταπεινόφρον τῆς ’Ᾱννης ⁸ ὅπως πρὶς
τῷ μὴ ἐπαίρεσθαι τῷ κατορθώματι, καὶ {sudium
ἑαυτὴν εἶναι καταγγέλλει. Καὶ τοῦτο γὰρ, φησὶ, μὴ
πορθοίη. aliquid {atque adeo periodus ἣξεις, (ιιι
desideratur-in liegio eod ex quoexsuipsi ιιιῖειῖιιε
illum .Jaeubi, inserendmsit post reliquam” Aea:
precationem, autc oraculum angeli. Αιευδ λιιι-δ