PG 100, col. 1361
ἐγκαλεῖται ταπεινώσεως. Τί οὖν ἡ ἀγνώμων οἰκές
τις; Οἴα τῇ εὐγνώμονι κυρίᾳ πρόσεισι διὰ τῶν λό-
γων παραμυθίας Ἔδει γὰρ αὐτὴν τὸν ὅλον τῆς δι-
καίας ἀναλογιζομένην βίον, λῆξαι μὲν τοῦ παραλόγου
ἐγχειρήματος, ἐπαμῦναι δὲ τῇ δι’ εὐχῆς συνεργίᾳ ο
ἔδει ὲν τῷ τῆς δεήσεως αὐτῇ συν-ταπεινοῦσθαι και-
ρῷ. Ἔδει τῇ ἐκτενεῖ συμπονεῖν ἱκεσία· τοῖς τῆς ἑλ-
πίδος ἀνακτᾶσθαι λόγοις. Ἔδει τὸν ἀήθη καὶ μὴ κατά
καιρὸν προσαγόμενον καὶ παρ’ ἐτέρων κόσμον, συν-
απωθείσθαι, ἀποπέμπειν, παράλογον εἶναι δια-
μαρτύρεσθαι, καὶ ξένον τῆς δεσποτικῆς εὐκοσμίας·
ἡ δὲ, πρὸς τῷ μὴ τοιαῦτα βουλεύσασθαι, καὶ ἐπεμ-
εαίνει τοῖς λόγοις, καὶ συνωθεῖ, καὶ χαλεπώτερα τῶν
Ἰουδαίων κατά τῆς δικαίας ἐπαφίησι τὰ σκώμματα,
ἀνευ ρύνουσα τὰ τῆς ἀπαιδίας καὶ. ἀναξαίνουσα τραύ-
ματα, καὶ οὐκ ἄδικον αὐτὴν τοῖς -συμφυλέταις τραγ-
ῳδίαν τεθῆναι προσμαρτυροῦσα. Τί οῦνὴ γενναιο·
vici; καὶ μεγαλόφρων ’Ἄννας Οὐκ εὐλόγῳ κατὰ τῆς
ὁνειδιξούσης παιδὸς χρῆται θυμῷ· οὐκ ἐξελέγχει
καὶ στηλιτεύει τὴν ἄνοιαν αὐτῆς, καὶ δι’ ἐπανάστα-
σιν ἀγνώμονα ἁπωθεῖται καὶ ἐκϐάλλει, καὶ ὡς ἁνα-
ξίαν τῆς οἰκείας δεσποτείας, δικαία ταύτην καθυπο-
sane; καταδίκῃ· ἀλλά παριδοῦσα πάντα μεγαλο-
ψυχίας ὑπερϐολῇ, ὑπέξεισι μὲν τῆς οἰκίας, τὸν ἀτά-
ραχον δὲ τοῦ παραδείσου καταλαμϐάνει χῶρον, ὲν ᾧ
παντὸς ἀπαλλαττομένη θορύϐου, καὶ ἡσυχίας ἀπο-
Regius ίη quo διελς logi, ηηη est in manu, in quo C cattjectura careat, cum satis ex tota narratorum
forte nondésit.Cmtstanthactenus omnia in Joaeltim
vel Annam ex eo libro a Georgio assumpta, tametsi
cst tttihi difficilis ea illorum opulentia, qua: trans-
itura videbatur iu sanctam Mariam unicam eorum
itteredem, quam tamen scimus satis pauperem, indi-
cautqne sacra Evangelia, quibus maxime narrant
Christi exordia.
(8)_ Remulum a_turb_i_s horti locum. Ἀτάραχον τοῦ
παραδείσου καταλαμβάνει χῶρον. Gregorius" Nyss.
Orat. illa iu Domini Natalem, cum Maria: historiam
rx suo apoet-ypho texit, ita refert, post insinuatam
ru-pttlsantloachim ac Annia, ut agit compendio ξ
ξίίμεῖται-τοίιιμν καὶ αὕτη τά περιττῆς μητρὸς τοῦ
Σαμουὴλ διηγήματα ³ καὶ ἐντὸς τοῦ Ἀγίου τῶν ἁγίων
γενομένη, ἱκέτις γίνεται ,τοῦ Θεοῦ, μὴ ἔξω πεσεῖν
τῆς ἐκ τών νόμων εὐλογίας, ἐξαμαρτοῦσα περὶ τὸν
νόμον οὐδέν ⁸ γενέσθαι δὲ μητέρα, καὶνάφιερῶσαι τῷ
Θεῷ τὸ τικτόμενον. Quapropter et lucc imitatur,
quot de matre Samuelis prorii-‘um est; cumque ue-
uissct in Sanctum suttctortuu, Deo supplex efficitur,
rogatque ne legali benedictione privetur, qua: nihil
in legem peccasset. Quod si mater evaserit. se quatt-
cunque pepererit, ei dedicaturum : quibus videatur
di-s‘tderede loco orationis Amne. ut is, non hortus
fuerit, sed templum. quod unum Sanctum sancto-
runt. ac eximie sanctum erat; ita dietuut aliorum
cmttparationc, uti ipsutsmct comparatione ac reli-
quarum ejus partium, dicebatur adytum, ac sanctior
ille locus, in quem summus sacerdos tanta Solemni-
μισ semel itt anno ingrcdiebalur. Liberius sit, ut
desiderari aliquid dicamus i‘tt Gregorii textu, ac
scripsisse, ἐντὸς τοῦ παραδείσουξώς ἐντὸς τοῦ
Ἀγίου τῶν ἁγίων γενομένη. Cum in hortum itt-
erutsct, veluti in Sanctum sanctorum : haud tuntcn
τις; Οἴα τῇ εὐγνώμονι κυρίᾳ πρόσεισι διὰ τῶν λό-
γων παραμυθίας Ἔδει γὰρ αὐτὴν τὸν ὅλον τῆς δι-
καίας ἀναλογιζομένην βίον, λῆξαι μὲν τοῦ παραλόγου
ἐγχειρήματος, ἐπαμῦναι δὲ τῇ δι’ εὐχῆς συνεργίᾳ ο
ἔδει ὲν τῷ τῆς δεήσεως αὐτῇ συν-ταπεινοῦσθαι και-
ρῷ. Ἔδει τῇ ἐκτενεῖ συμπονεῖν ἱκεσία· τοῖς τῆς ἑλ-
πίδος ἀνακτᾶσθαι λόγοις. Ἔδει τὸν ἀήθη καὶ μὴ κατά
καιρὸν προσαγόμενον καὶ παρ’ ἐτέρων κόσμον, συν-
απωθείσθαι, ἀποπέμπειν, παράλογον εἶναι δια-
μαρτύρεσθαι, καὶ ξένον τῆς δεσποτικῆς εὐκοσμίας·
ἡ δὲ, πρὸς τῷ μὴ τοιαῦτα βουλεύσασθαι, καὶ ἐπεμ-
εαίνει τοῖς λόγοις, καὶ συνωθεῖ, καὶ χαλεπώτερα τῶν
Ἰουδαίων κατά τῆς δικαίας ἐπαφίησι τὰ σκώμματα,
ἀνευ ρύνουσα τὰ τῆς ἀπαιδίας καὶ. ἀναξαίνουσα τραύ-
ματα, καὶ οὐκ ἄδικον αὐτὴν τοῖς -συμφυλέταις τραγ-
ῳδίαν τεθῆναι προσμαρτυροῦσα. Τί οῦνὴ γενναιο·
vici; καὶ μεγαλόφρων ’Ἄννας Οὐκ εὐλόγῳ κατὰ τῆς
ὁνειδιξούσης παιδὸς χρῆται θυμῷ· οὐκ ἐξελέγχει
καὶ στηλιτεύει τὴν ἄνοιαν αὐτῆς, καὶ δι’ ἐπανάστα-
σιν ἀγνώμονα ἁπωθεῖται καὶ ἐκϐάλλει, καὶ ὡς ἁνα-
ξίαν τῆς οἰκείας δεσποτείας, δικαία ταύτην καθυπο-
sane; καταδίκῃ· ἀλλά παριδοῦσα πάντα μεγαλο-
ψυχίας ὑπερϐολῇ, ὑπέξεισι μὲν τῆς οἰκίας, τὸν ἀτά-
ραχον δὲ τοῦ παραδείσου καταλαμϐάνει χῶρον, ὲν ᾧ
παντὸς ἀπαλλαττομένη θορύϐου, καὶ ἡσυχίας ἀπο-
Regius ίη quo διελς logi, ηηη est in manu, in quo C cattjectura careat, cum satis ex tota narratorum
forte nondésit.Cmtstanthactenus omnia in Joaeltim
vel Annam ex eo libro a Georgio assumpta, tametsi
cst tttihi difficilis ea illorum opulentia, qua: trans-
itura videbatur iu sanctam Mariam unicam eorum
itteredem, quam tamen scimus satis pauperem, indi-
cautqne sacra Evangelia, quibus maxime narrant
Christi exordia.
(8)_ Remulum a_turb_i_s horti locum. Ἀτάραχον τοῦ
παραδείσου καταλαμβάνει χῶρον. Gregorius" Nyss.
Orat. illa iu Domini Natalem, cum Maria: historiam
rx suo apoet-ypho texit, ita refert, post insinuatam
ru-pttlsantloachim ac Annia, ut agit compendio ξ
ξίίμεῖται-τοίιιμν καὶ αὕτη τά περιττῆς μητρὸς τοῦ
Σαμουὴλ διηγήματα ³ καὶ ἐντὸς τοῦ Ἀγίου τῶν ἁγίων
γενομένη, ἱκέτις γίνεται ,τοῦ Θεοῦ, μὴ ἔξω πεσεῖν
τῆς ἐκ τών νόμων εὐλογίας, ἐξαμαρτοῦσα περὶ τὸν
νόμον οὐδέν ⁸ γενέσθαι δὲ μητέρα, καὶνάφιερῶσαι τῷ
Θεῷ τὸ τικτόμενον. Quapropter et lucc imitatur,
quot de matre Samuelis prorii-‘um est; cumque ue-
uissct in Sanctum suttctortuu, Deo supplex efficitur,
rogatque ne legali benedictione privetur, qua: nihil
in legem peccasset. Quod si mater evaserit. se quatt-
cunque pepererit, ei dedicaturum : quibus videatur
di-s‘tderede loco orationis Amne. ut is, non hortus
fuerit, sed templum. quod unum Sanctum sancto-
runt. ac eximie sanctum erat; ita dietuut aliorum
cmttparationc, uti ipsutsmct comparatione ac reli-
quarum ejus partium, dicebatur adytum, ac sanctior
ille locus, in quem summus sacerdos tanta Solemni-
μισ semel itt anno ingrcdiebalur. Liberius sit, ut
desiderari aliquid dicamus i‘tt Gregorii textu, ac
scripsisse, ἐντὸς τοῦ παραδείσουξώς ἐντὸς τοῦ
Ἀγίου τῶν ἁγίων γενομένη. Cum in hortum itt-
erutsct, veluti in Sanctum sanctorum : haud tuntcn