PG 100, col. 169
Theodoro Pellam; ⁸ιιοιςὶειιιιίε Iesu theologo interprete.
ι Λιουιεκτσιι. -_— Propter. diaboli insidias, crebros humanae fitm lapsus, calninos malevolorum morsus,
muneris gravitatem aliaque id genus .nqn pauca), episcopale munus cum dignitate publicaque utilitate
obire arduum esse docet, ⁷ seseque proinde, quod suam ipse vitam recte instituere vix queat, ad eam
functionem assumi non debuisse:subiunait.uuo vitae uenus. anteanam enismmm crearetur, ερριςιιιιε σηοως.
iunctionem assumi non debuissc;subjungit,qu
0
tum qua ratione et occasione ad pptriarebatum constanti‘nop‘n‘litaimm pérven'erit; liomani'pontifieis 65E"?
ejusdgmgue‘fidem fit. amanueqmdeprecationemimplorat; fidem. Rom-auorum ab Apostolo'laudatainuipse
quoque laudat ξ addit nihilominus fidei gratiam non solum veteris, sed novae quoque Romm, imo οιήὶιίἷιᾶ
gentium et nationum esse,_quod apostolicus sermo per omnem mundi plagam pérvasisset; Subnectit bis
suam sucoque Ecclesiae confessionem, qua prolixe et eleganter declarat sev ab omnibus iis erroribus—,1;
haeresibus alienum esse, qua; vel Constantinopoli, vel alibi uSquam_ comra Christum ejusque Ecclesiae;
exstiterunt aliquando, atque ita in omnibus etp”. omnia sese complecti liomauzeliccie'siaz, ut qua: sai;
quarum mater’sit. , fidem , (infmia rursus concilia ejusdem Ecclesia:_'auctoritate celebrata, austera: denique
omnia, quae quovis modo ad fidei unitatem pertinent; quareepistola lizec inter alias, quae ad ΕὲιὲιὲέίΞὶ-ἶιῖιῖ
ν⁸¹’“¹’““’ Ὶννυ Ὶ“ν "" """'" “⁴“’“ """' """“‘""" r‘ “"‘"" ι Ὶ“·“··“ζ,νιηυ’ν⁶υι "una ιυιυι «Ilua, qua; au ,ιυυυιιςδιίιι-ιιηι
unionem pertinent, ιηεείἓῇ reponenda fuit; lliivcusatnse. postrc'mo quod tardius justo ad Romanum ponti-
13-..... -,...ζ-ι.-Α..ξι quamn-nn ΑΞ -ιηιίῖΛ-ιηηιι nn. ι’· ιι Λαι- nn nun-nm ¹ Anna—un.“ _.--_.- -_!-.A- Α ι , ι ,Α
licem scripserit, sumque fidei rationem reddiderit; _C:eterum ‘Leonem'ad queui-cpistola inec perscribitur,
secundum, vel tertium ejus nominis pontificem fuisse ex eq manifestum fit, quod Secundam ἐξὲὴόᾱᾶἱὰ
Nicaenam , quam sub Adriani primi pontificatu celebratam fuisse constat, sua. aetate celebratam—fuisse—
asserat. Adriano autem successit Leo'tcrtius.
δ τῷ τὰ πάντα ἁγιωτάτῳ, καὶ μακαριωτάτῳ ἀδελφῷ ,
καὶ συλλειτουρσγῷ κυρίῳ Λέοντι πὰπᾳ τῆς πρεσϐυτέρας
Trium; Νικηφόρος ἐλέῳ Θεοῦ ἐπίσκοπος ιιωνσταντινου-
πόλεως, χαίρειν.
Πέγας ὡς ἀληθῶς, καὶ ἀξιᾶγαστος, καὶ πάσης
εὐφημίας inclito; , ὅστις ποτέ ό πιστός ἐκεῖνος· [καὶ
φρόνιμος] οἰκέτης, ὁποῖος δή ἐν παραϐολαῖς τῶν ἱερῶν
ἐκείνων, καὶ sea-fmus» ἀναγέγραπται κηρυγμάτων.
⁸1·πὸ τοῦ κυρίου καθιστάμενος- ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, και·
οέκονομῶν ἐν κρίσει τῶν· ἐπιτετραμμένων τόν λόγον,
uti δαπανῶν οὐ περιττῶς καὶ ἀσώτως, ἀλλἐἰς δέον
τοῖς πωτευθείσι , καὶ καλῶς ἀποχρώμενος, διδοὺς
εὐκαίρως τοῖς συνδούλοις τό σιτομέτριον, καὶ χο-
ρηγῶν ἑκάστοτε καὶ διανέμων ἀναλόγως τό πρόσφορον,
χάριν τι καὶ vinearum διὰ ταῦτα ὅλην τήν τοῦ δεσπό-
χάριν τε οιαὶ εὐμένειαν ἐφ’ἐαυτόν ἐπισπώμενος, Β ac benev‘flcmiam Ρέοωθτθῑυτι Ρνοωῑπίνίιυθ ῧθοῑί·
καὶ τὸ λακάριον παρ’ αὑτοῦ ὰποφερόμενος, καὶ ἰν
ἅπασιν, ὧν ἂν αὐτόν ἐπιτροπεύειν χειροτονήσας κα-
τασταθήσεσθαι τό ἐπάγγελμα κατακτῶμενος, δέξιὸς τε
τὰρ ὑπάρχων εὖ μάλα καὶ ἄριστος , πίστιν όμοῦ
καί φρόνησιν ἐμμελεστάτην ἐκεράσατό τε καὶ παρεστή-
σατο· πῆ τό εὐνοητικόν τε καὶ εὔγνωμον πρὸς τόν
δεσπότην τόν ἐαυτοῦ ἐπιδεικνύμενος, καὶ ἤκιστά τι τῶν
πιστευθέντων ἀποποιοόμενος , πῆ δέ λογισμῷ τῷ καθή-
κρντι, καὶ διανοίας νήφει, καὶ προσοχῇ, καὶ ἀκεραιότητι
πρὸς τό ἐλευθέριον διαπορθμεύων ,οἷς προσήκει τὰ ἀνα-
λούμενα, ἀφ’ ὧν ἤδη τῆς προστασίας οἶα τῆς dserva-rudi:
ἀξιούμενος, καί τό, ι Εὖ,δοῦλε ἀγαθέ καὶ πιστέ, κατα·
παύσεται. ἐπὶ ὀλίγα ἧς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε κατα-
στήσω, καὶ εἰς τήν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῖε ἐνδίκως
εἰσελθεῖν προσταχοήσεται. ι Τοιαῦτα δή ἐκείνου· τοῦ
οἰκέτου, καὶ τά γέρα καὶ τὰ ἔργα,
ἐι summarium hujus epistolm accuratissimum ex-
lgnaliusgfificepbori'discipulus in ejus Vita die
i3_M_artii apud lleuschen., cap. 4. llamimxus.
ιι (ἶνὀξςιιιιιυῑεςιυιιι contulimus cum ms. cod. opti-
mmnotaa bibliotheca chuieriame, in plerisque eor-
rexixuus et illustravimus.
ΡΑτιιοι.. Gn. C.
ι Λιουιεκτσιι. -_— Propter. diaboli insidias, crebros humanae fitm lapsus, calninos malevolorum morsus,
muneris gravitatem aliaque id genus .nqn pauca), episcopale munus cum dignitate publicaque utilitate
obire arduum esse docet, ⁷ seseque proinde, quod suam ipse vitam recte instituere vix queat, ad eam
functionem assumi non debuisse:subiunait.uuo vitae uenus. anteanam enismmm crearetur, ερριςιιιιε σηοως.
iunctionem assumi non debuissc;subjungit,qu
0
tum qua ratione et occasione ad pptriarebatum constanti‘nop‘n‘litaimm pérven'erit; liomani'pontifieis 65E"?
ejusdgmgue‘fidem fit. amanueqmdeprecationemimplorat; fidem. Rom-auorum ab Apostolo'laudatainuipse
quoque laudat ξ addit nihilominus fidei gratiam non solum veteris, sed novae quoque Romm, imo οιήὶιίἷιᾶ
gentium et nationum esse,_quod apostolicus sermo per omnem mundi plagam pérvasisset; Subnectit bis
suam sucoque Ecclesiae confessionem, qua prolixe et eleganter declarat sev ab omnibus iis erroribus—,1;
haeresibus alienum esse, qua; vel Constantinopoli, vel alibi uSquam_ comra Christum ejusque Ecclesiae;
exstiterunt aliquando, atque ita in omnibus etp”. omnia sese complecti liomauzeliccie'siaz, ut qua: sai;
quarum mater’sit. , fidem , (infmia rursus concilia ejusdem Ecclesia:_'auctoritate celebrata, austera: denique
omnia, quae quovis modo ad fidei unitatem pertinent; quareepistola lizec inter alias, quae ad ΕὲιὲιὲέίΞὶ-ἶιῖιῖ
ν⁸¹’“¹’““’ Ὶννυ Ὶ“ν "" """'" “⁴“’“ """' """“‘""" r‘ “"‘"" ι Ὶ“·“··“ζ,νιηυ’ν⁶υι "una ιυιυι «Ilua, qua; au ,ιυυυιιςδιίιι-ιιηι
unionem pertinent, ιηεείἓῇ reponenda fuit; lliivcusatnse. postrc'mo quod tardius justo ad Romanum ponti-
13-..... -,...ζ-ι.-Α..ξι quamn-nn ΑΞ -ιηιίῖΛ-ιηηιι nn. ι’· ιι Λαι- nn nun-nm ¹ Anna—un.“ _.--_.- -_!-.A- Α ι , ι ,Α
licem scripserit, sumque fidei rationem reddiderit; _C:eterum ‘Leonem'ad queui-cpistola inec perscribitur,
secundum, vel tertium ejus nominis pontificem fuisse ex eq manifestum fit, quod Secundam ἐξὲὴόᾱᾶἱὰ
Nicaenam , quam sub Adriani primi pontificatu celebratam fuisse constat, sua. aetate celebratam—fuisse—
asserat. Adriano autem successit Leo'tcrtius.
δ τῷ τὰ πάντα ἁγιωτάτῳ, καὶ μακαριωτάτῳ ἀδελφῷ ,
καὶ συλλειτουρσγῷ κυρίῳ Λέοντι πὰπᾳ τῆς πρεσϐυτέρας
Trium; Νικηφόρος ἐλέῳ Θεοῦ ἐπίσκοπος ιιωνσταντινου-
πόλεως, χαίρειν.
Πέγας ὡς ἀληθῶς, καὶ ἀξιᾶγαστος, καὶ πάσης
εὐφημίας inclito; , ὅστις ποτέ ό πιστός ἐκεῖνος· [καὶ
φρόνιμος] οἰκέτης, ὁποῖος δή ἐν παραϐολαῖς τῶν ἱερῶν
ἐκείνων, καὶ sea-fmus» ἀναγέγραπται κηρυγμάτων.
⁸1·πὸ τοῦ κυρίου καθιστάμενος- ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, και·
οέκονομῶν ἐν κρίσει τῶν· ἐπιτετραμμένων τόν λόγον,
uti δαπανῶν οὐ περιττῶς καὶ ἀσώτως, ἀλλἐἰς δέον
τοῖς πωτευθείσι , καὶ καλῶς ἀποχρώμενος, διδοὺς
εὐκαίρως τοῖς συνδούλοις τό σιτομέτριον, καὶ χο-
ρηγῶν ἑκάστοτε καὶ διανέμων ἀναλόγως τό πρόσφορον,
χάριν τι καὶ vinearum διὰ ταῦτα ὅλην τήν τοῦ δεσπό-
χάριν τε οιαὶ εὐμένειαν ἐφ’ἐαυτόν ἐπισπώμενος, Β ac benev‘flcmiam Ρέοωθτθῑυτι Ρνοωῑπίνίιυθ ῧθοῑί·
καὶ τὸ λακάριον παρ’ αὑτοῦ ὰποφερόμενος, καὶ ἰν
ἅπασιν, ὧν ἂν αὐτόν ἐπιτροπεύειν χειροτονήσας κα-
τασταθήσεσθαι τό ἐπάγγελμα κατακτῶμενος, δέξιὸς τε
τὰρ ὑπάρχων εὖ μάλα καὶ ἄριστος , πίστιν όμοῦ
καί φρόνησιν ἐμμελεστάτην ἐκεράσατό τε καὶ παρεστή-
σατο· πῆ τό εὐνοητικόν τε καὶ εὔγνωμον πρὸς τόν
δεσπότην τόν ἐαυτοῦ ἐπιδεικνύμενος, καὶ ἤκιστά τι τῶν
πιστευθέντων ἀποποιοόμενος , πῆ δέ λογισμῷ τῷ καθή-
κρντι, καὶ διανοίας νήφει, καὶ προσοχῇ, καὶ ἀκεραιότητι
πρὸς τό ἐλευθέριον διαπορθμεύων ,οἷς προσήκει τὰ ἀνα-
λούμενα, ἀφ’ ὧν ἤδη τῆς προστασίας οἶα τῆς dserva-rudi:
ἀξιούμενος, καί τό, ι Εὖ,δοῦλε ἀγαθέ καὶ πιστέ, κατα·
παύσεται. ἐπὶ ὀλίγα ἧς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε κατα-
στήσω, καὶ εἰς τήν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῖε ἐνδίκως
εἰσελθεῖν προσταχοήσεται. ι Τοιαῦτα δή ἐκείνου· τοῦ
οἰκέτου, καὶ τά γέρα καὶ τὰ ἔργα,
ἐι summarium hujus epistolm accuratissimum ex-
lgnaliusgfificepbori'discipulus in ejus Vita die
i3_M_artii apud lleuschen., cap. 4. llamimxus.
ιι (ἶνὀξςιιιιιυῑεςιυιιι contulimus cum ms. cod. opti-
mmnotaa bibliotheca chuieriame, in plerisque eor-
rexixuus et illustravimus.
ΡΑτιιοι.. Gn. C.