PG 100, col. 192
σεϐασμίᾳ εἰκόνι τῆς τε πανάγνου καί Θιομήτορος καί
τοὺς σεπτούς καί ἁγίους αὐτῶν χαρακτῆρας, προσνέμων
αὐτοῖς τήν κατά τιμήν προσκύνησιν.
Πρὸς τούτοις ἀσπασίως ἀποδέχομαι καί τιμῶ τοὶς
ἁγίας καί οίκουμενικάς ἑπτὰ συνόδους καί τὰ ὲν αὖ·
ταῖς δογματισθίντα καί κηρυχθέντα Θεῖὰ τε καί ὖπερφυῆ
καὶ σωτήρια δόγματα παρὰ τῶν ὁσίων καὶ Θιοφόρων
Πατέρων ἡμῶν, οὓς κατά καιρὸν ἔθετο τὸ ην ῦμα τὸ
ἅγιον ποιμαίνειν τήν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ καί διέπειν.
Πρῶτοι μίν τήν ἐν Nimia} συνελθοῦσαν τῶν τιη’ἆοι-
δὶμων Πατίρων ἡμῶν σύνοδον , κατά τοῦ δυσσεϐοῦς καὶ
μανιώδους ’Δρείου’ ὃν τῆς Ἐκκλησὶας ἐξώσασα, πίστιν
ἡμῖν ἀληθῆ καί εὖθυτὰτην διὰ τοῦ ἱεροῦ καί Οείου συμ-
ϐόλου ἐξεφώνησν τὸν Θεὸν Λόγον, καὶ τοῦ Θεοῦ Υίόν,
οὐ κτίσμα κατ’ αὐτὸν , όμοούσιον δᾶ τῷ Πατρί καί
,συναναρχοη ὡς Θεὸν ἀληθινὸν καί κτίστην τῶν όιπᾴντων
ὀρθοδὸξως ίδογμὰτισεν.
Εἷτα τὴν μετ’ αὐτήν ἐν ταύτῃ τῇ βασιλίδι τῶν πό·
λεων συναθροισθεῖσαν τῶν ρν’ θεοπνεύστων Πατέίωνο
τὸν ἀνόσιον πνευματομάχον καθελοῦσαν Μακεδόνων καί ·
τήν τοῦ ἱεροῦ συμϐόλου ἔκνοιαν ἔξαπλὼσασαν, καί τοῖς
τοῦ ἁγίου Πνεῦματος λόγοις ἕπιτρανὼσασαν, Θ;ὸν ἀλη-
θινὸν ὁμοούσιον τῷ Πατρί καί 72,3 Υίῷ καὶ οὐ κτίσμα
αὐτὸν βεϐαιῶσασαν, καί ’Δπολινόιριον τὸν Λαοδικέα,
τὸν ὅντως ἄφρονα καὶ ἀνόητον τῆς ,Ἐκκὶητίας tineam-
ρύξασαν.
- Μεθ’ ἣν τήν ὲν Ἐφέσῳ τὸ πρότερον συναγηγερμένην,
τῶν ἱερῶν διακοσίων διδασκάλων ἁγίαν σύνοδον κατά Χε-
στορίου τοῦ ματαιόφρονος καὶ τῶν ἐκείνου βλασφημιῶν,
δν καθελοῦσα. μίαν τοῦ· Χριστοῦ γαί Θεοῦ ἡμῶν καθ’ ἕνωσιν
ὑπόστασιν, καί δύο φύσεις ἀσυγχύτως καί ἀδιαιρέτωῖ
σοφῶς ἐδογμάτισε, τὸν αὐτὸν Θεὸν καί ἄνθρωποι dmo-
φήνασα, καί τὴν ἁγίαν Μαρίαν, κυρίως καί ἀληθῶς 650-
τόκον ὁμολογήσασα. ’
Μετὰ ταῦτα τῶν ἕν Καλχηδόνι συνδραμόντων ἐξα-ιο-
σίων τριάκοντα ίνθίων καί Θεοφόρων Πατέ ρων, ἥτις τοὺς
δυσσεϐεῖς, Εὑτυχέα καί Διόσκορον, καῑ τήν ζοφώδη καὶ
ἐσκοτισμένην αὐτῶν σύγχυσιν κατεδίκασε, καί τούτους
ἀναθεματίσασα, τέλειον αὐτὸν Θεὸν, καί τέἳςιον ἄνθρω-
nov τὸν αὐτὸν Χριστὸν καί Θεὸν ἡμῶν ἐν δυο φύσεσι κιί
ὑποστάσει μιᾷ ἀσυγχύτους καὶ ἀδιαιρέτως εὐσεϐῶς
ἀνεκήρυξιν.
"Eri. μὴν καί τήν αὔεις κατ’ αὐτὴν τήν Θεοφρούρητον
τοὺς σεπτούς καί ἁγίους αὐτῶν χαρακτῆρας, προσνέμων
αὐτοῖς τήν κατά τιμήν προσκύνησιν.
Πρὸς τούτοις ἀσπασίως ἀποδέχομαι καί τιμῶ τοὶς
ἁγίας καί οίκουμενικάς ἑπτὰ συνόδους καί τὰ ὲν αὖ·
ταῖς δογματισθίντα καί κηρυχθέντα Θεῖὰ τε καί ὖπερφυῆ
καὶ σωτήρια δόγματα παρὰ τῶν ὁσίων καὶ Θιοφόρων
Πατέρων ἡμῶν, οὓς κατά καιρὸν ἔθετο τὸ ην ῦμα τὸ
ἅγιον ποιμαίνειν τήν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ καί διέπειν.
Πρῶτοι μίν τήν ἐν Nimia} συνελθοῦσαν τῶν τιη’ἆοι-
δὶμων Πατίρων ἡμῶν σύνοδον , κατά τοῦ δυσσεϐοῦς καὶ
μανιώδους ’Δρείου’ ὃν τῆς Ἐκκλησὶας ἐξώσασα, πίστιν
ἡμῖν ἀληθῆ καί εὖθυτὰτην διὰ τοῦ ἱεροῦ καί Οείου συμ-
ϐόλου ἐξεφώνησν τὸν Θεὸν Λόγον, καὶ τοῦ Θεοῦ Υίόν,
οὐ κτίσμα κατ’ αὐτὸν , όμοούσιον δᾶ τῷ Πατρί καί
,συναναρχοη ὡς Θεὸν ἀληθινὸν καί κτίστην τῶν όιπᾴντων
ὀρθοδὸξως ίδογμὰτισεν.
Εἷτα τὴν μετ’ αὐτήν ἐν ταύτῃ τῇ βασιλίδι τῶν πό·
λεων συναθροισθεῖσαν τῶν ρν’ θεοπνεύστων Πατέίωνο
τὸν ἀνόσιον πνευματομάχον καθελοῦσαν Μακεδόνων καί ·
τήν τοῦ ἱεροῦ συμϐόλου ἔκνοιαν ἔξαπλὼσασαν, καί τοῖς
τοῦ ἁγίου Πνεῦματος λόγοις ἕπιτρανὼσασαν, Θ;ὸν ἀλη-
θινὸν ὁμοούσιον τῷ Πατρί καί 72,3 Υίῷ καὶ οὐ κτίσμα
αὐτὸν βεϐαιῶσασαν, καί ’Δπολινόιριον τὸν Λαοδικέα,
τὸν ὅντως ἄφρονα καὶ ἀνόητον τῆς ,Ἐκκὶητίας tineam-
ρύξασαν.
- Μεθ’ ἣν τήν ὲν Ἐφέσῳ τὸ πρότερον συναγηγερμένην,
τῶν ἱερῶν διακοσίων διδασκάλων ἁγίαν σύνοδον κατά Χε-
στορίου τοῦ ματαιόφρονος καὶ τῶν ἐκείνου βλασφημιῶν,
δν καθελοῦσα. μίαν τοῦ· Χριστοῦ γαί Θεοῦ ἡμῶν καθ’ ἕνωσιν
ὑπόστασιν, καί δύο φύσεις ἀσυγχύτως καί ἀδιαιρέτωῖ
σοφῶς ἐδογμάτισε, τὸν αὐτὸν Θεὸν καί ἄνθρωποι dmo-
φήνασα, καί τὴν ἁγίαν Μαρίαν, κυρίως καί ἀληθῶς 650-
τόκον ὁμολογήσασα. ’
Μετὰ ταῦτα τῶν ἕν Καλχηδόνι συνδραμόντων ἐξα-ιο-
σίων τριάκοντα ίνθίων καί Θεοφόρων Πατέ ρων, ἥτις τοὺς
δυσσεϐεῖς, Εὑτυχέα καί Διόσκορον, καῑ τήν ζοφώδη καὶ
ἐσκοτισμένην αὐτῶν σύγχυσιν κατεδίκασε, καί τούτους
ἀναθεματίσασα, τέλειον αὐτὸν Θεὸν, καί τέἳςιον ἄνθρω-
nov τὸν αὐτὸν Χριστὸν καί Θεὸν ἡμῶν ἐν δυο φύσεσι κιί
ὑποστάσει μιᾷ ἀσυγχύτους καὶ ἀδιαιρέτως εὐσεϐῶς
ἀνεκήρυξιν.
"Eri. μὴν καί τήν αὔεις κατ’ αὐτὴν τήν Θεοφρούρητον