PG 100, col. 193
ἆναςξυέντα καί ἀναϐλαστῆσαντα ἐξέτεμε· δι’ ὧν γὰρ
αἰετοί ὶληρὼδουν μυθολογημάτων , Ἰουδαϊκῇ τε καί
ἐλληνικῇ ’μᾶλλον , ἧ Χριστιανικῇ δόξῃ ἐπηκολούθη-
σαν. ' , ι
ἐξῆς τὴν ἕκτην τῶν ρο¹ ἱερῶν ἀνδρῶν οἰκουμενικήν
σύνοδον καί αυτὴν κατὰ τοῦτο τὸ βασίλειον ἄστυ
συνηγμένην, καὶ τῶν κατᾶ Χριστὸν φύσεων τὰς τε ἰδιό-
τητας καί φυσικὰς· ένεργείας καί θελήσεις κηρύεασαν,
ἆναθεματίσασαν δὲ Θεόδωρον τὸν tu”; Φαρὰν έπίσκοπον,
καί Ὃνὼριον, Κῦρόν τε καί Σεδογιον, neego», Παῦλον
καί Πέτρον, τούς συγχωρήσει Θεοῦ κατά τήν Ἐκκλη-
σίαν έν τῇ ἱερωσύνῃ εἰσφθαρένταςο ἴτι καί Μακάρων
εἰν ’Δντιοχείας ὀνομασθέντα πρόεδρον , καί Στέφανον
τὸν τούτου μαθητήν ⁸ πρὸς δέ καί Πολυχρόνιον, τὸν
ηπιὸγρονα γέροντα· οἳ ἓν θέλημα, καί μίαν ένέργειαν
Exi τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ καί Θεοῦ ἐδόξα-
ζον. ·
Ἐπί ταύτης δὲ πάλιν καί μετά ταῦτα τήν ἂν Νικαίᾳ
τό δεύτερον συνελθοῦσαν τῶν ίν τοῖς καθ’ ἡμᾶς χρόνοις
ρν⁹ ’Πατέρων ἕϐδόμήν καί ίεράν σύνοδον , ἥτις πάσας
τὰς προλαϐούσας ἁγίας συνόδους ίπεσφρὰγισε, καί τὰ
τούτων δόγματα, τῶν σεπτῶν καί ἱερῶν εἰκόνων τήν
ἀρχῆθεν παραδεδομένην τῇ Ἐκκλησία προσκύνησιν
ἀνεδέξατο, ὁρίσασα παραπλησίως «ora; τῷ τύπῳ τοῦ
ζωοποιῶ σταυροῦ προσκυνεῖσθαι. ’Δπεϐἁλομεν τῆς
Ἐκκλεεσίας τούς ἄγ’ ὕϐρει καί καταστροφῇ τούτων κε-
νολογήσαντας, καί τῶν Χριστιανῶν κατηγορήσαντας,
ὅτι ὡς θεοῖς αὐτοῖς προσεκύνησαν· τουτέστι Θεοδόσιον,
Βασίλειον, Σισίννιον, τοὺς παροράσει Θεοῦ ἱερατικῶν
θρόνων ἄρξαντας.
καί ταύτας τὰς εἰρημένας ἁγίας οἱκουμενικὰς συνόο
δους ἀποδέχομαι, καί πάντων τῶν ἐκκρίτων καί μακα·
Πατέρων τά τε δόγματα καί πονὴματα ἀσπάζομαι,
ὥς διδασκαλίαν ἀνεπίληπτον καί σωτηρίας θεμέλιον, καί
οὓς ἡ καθολικὴ Ἐκκλησία προσίεται ἀποδέχομαι, καί οὓς
ἀποτρέπεται ἀποστρέφομαι. Ἀποϐοἱλλομαι δέ καί παν·
τελῶς ἁποτρέπομαι τοὺς ἀπὸ Σίμωνος τοῦ Μάγου, καί
μέχρι τοῦ δεῦρο τῆς εὐσεϐείας παντάπασιν ἀποπε-
πτωκὸτας, καί δόξαις πονηρῶν δογμάτων καί φθορο-
ποιῶν έμφυρέντας, καί τὴν τῶν ἁγίων παράδοσιν .029:-
τήσαντας, καί τὸν πικρὸν τῶν ζιζανίων σπόρον συνα-
ναμίξαι “ritis ὃρθοδοξίας ἀρούρᾳ τολμήσαντας αὐτούς
τε ἆναθεματίζω, καί πάντας τούς επομένους αὐτοῖς,
καὶ ὡς λύμην τῆς κατὰ Χριστόν Ἐκκλησίας διαπτύω
καί τῷ ἁναθέματι καθυποεάάλω. Ἦμεῖς μέν οὖν τό ἡμέε-
τερον τρόνημα τοῖς μακαριωτάτοις ύμῖν καί Θιοδιδά·
κτοις κατὰ ταῦτα δεδηλωμένων προσπεφωνήκαμεν τῷ
ἄνωθεν κεκρατηκότι έκκλησιαστικῷ θεσμῷ ἑπόμενοι,
οἷόν τινι ἐμψύχῳ κήρυκι, τῷ δὲ ἡμῶν προσχρησάμενα
τῷ γράμματι, τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί πρὸς ἀλλή-
λους συμπνοίας καί ὁμονοίας τὰς ἐγγύας ἐπαγομένῳ.
Ἡδὲ ύμεετέρα ποθεινοτὶρα ἰν κυρίῳ ἀδελφότης ἀμεί-
αἰετοί ὶληρὼδουν μυθολογημάτων , Ἰουδαϊκῇ τε καί
ἐλληνικῇ ’μᾶλλον , ἧ Χριστιανικῇ δόξῃ ἐπηκολούθη-
σαν. ' , ι
ἐξῆς τὴν ἕκτην τῶν ρο¹ ἱερῶν ἀνδρῶν οἰκουμενικήν
σύνοδον καί αυτὴν κατὰ τοῦτο τὸ βασίλειον ἄστυ
συνηγμένην, καὶ τῶν κατᾶ Χριστὸν φύσεων τὰς τε ἰδιό-
τητας καί φυσικὰς· ένεργείας καί θελήσεις κηρύεασαν,
ἆναθεματίσασαν δὲ Θεόδωρον τὸν tu”; Φαρὰν έπίσκοπον,
καί Ὃνὼριον, Κῦρόν τε καί Σεδογιον, neego», Παῦλον
καί Πέτρον, τούς συγχωρήσει Θεοῦ κατά τήν Ἐκκλη-
σίαν έν τῇ ἱερωσύνῃ εἰσφθαρένταςο ἴτι καί Μακάρων
εἰν ’Δντιοχείας ὀνομασθέντα πρόεδρον , καί Στέφανον
τὸν τούτου μαθητήν ⁸ πρὸς δέ καί Πολυχρόνιον, τὸν
ηπιὸγρονα γέροντα· οἳ ἓν θέλημα, καί μίαν ένέργειαν
Exi τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ καί Θεοῦ ἐδόξα-
ζον. ·
Ἐπί ταύτης δὲ πάλιν καί μετά ταῦτα τήν ἂν Νικαίᾳ
τό δεύτερον συνελθοῦσαν τῶν ίν τοῖς καθ’ ἡμᾶς χρόνοις
ρν⁹ ’Πατέρων ἕϐδόμήν καί ίεράν σύνοδον , ἥτις πάσας
τὰς προλαϐούσας ἁγίας συνόδους ίπεσφρὰγισε, καί τὰ
τούτων δόγματα, τῶν σεπτῶν καί ἱερῶν εἰκόνων τήν
ἀρχῆθεν παραδεδομένην τῇ Ἐκκλησία προσκύνησιν
ἀνεδέξατο, ὁρίσασα παραπλησίως «ora; τῷ τύπῳ τοῦ
ζωοποιῶ σταυροῦ προσκυνεῖσθαι. ’Δπεϐἁλομεν τῆς
Ἐκκλεεσίας τούς ἄγ’ ὕϐρει καί καταστροφῇ τούτων κε-
νολογήσαντας, καί τῶν Χριστιανῶν κατηγορήσαντας,
ὅτι ὡς θεοῖς αὐτοῖς προσεκύνησαν· τουτέστι Θεοδόσιον,
Βασίλειον, Σισίννιον, τοὺς παροράσει Θεοῦ ἱερατικῶν
θρόνων ἄρξαντας.
καί ταύτας τὰς εἰρημένας ἁγίας οἱκουμενικὰς συνόο
δους ἀποδέχομαι, καί πάντων τῶν ἐκκρίτων καί μακα·
Πατέρων τά τε δόγματα καί πονὴματα ἀσπάζομαι,
ὥς διδασκαλίαν ἀνεπίληπτον καί σωτηρίας θεμέλιον, καί
οὓς ἡ καθολικὴ Ἐκκλησία προσίεται ἀποδέχομαι, καί οὓς
ἀποτρέπεται ἀποστρέφομαι. Ἀποϐοἱλλομαι δέ καί παν·
τελῶς ἁποτρέπομαι τοὺς ἀπὸ Σίμωνος τοῦ Μάγου, καί
μέχρι τοῦ δεῦρο τῆς εὐσεϐείας παντάπασιν ἀποπε-
πτωκὸτας, καί δόξαις πονηρῶν δογμάτων καί φθορο-
ποιῶν έμφυρέντας, καί τὴν τῶν ἁγίων παράδοσιν .029:-
τήσαντας, καί τὸν πικρὸν τῶν ζιζανίων σπόρον συνα-
ναμίξαι “ritis ὃρθοδοξίας ἀρούρᾳ τολμήσαντας αὐτούς
τε ἆναθεματίζω, καί πάντας τούς επομένους αὐτοῖς,
καὶ ὡς λύμην τῆς κατὰ Χριστόν Ἐκκλησίας διαπτύω
καί τῷ ἁναθέματι καθυποεάάλω. Ἦμεῖς μέν οὖν τό ἡμέε-
τερον τρόνημα τοῖς μακαριωτάτοις ύμῖν καί Θιοδιδά·
κτοις κατὰ ταῦτα δεδηλωμένων προσπεφωνήκαμεν τῷ
ἄνωθεν κεκρατηκότι έκκλησιαστικῷ θεσμῷ ἑπόμενοι,
οἷόν τινι ἐμψύχῳ κήρυκι, τῷ δὲ ἡμῶν προσχρησάμενα
τῷ γράμματι, τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί πρὸς ἀλλή-
λους συμπνοίας καί ὁμονοίας τὰς ἐγγύας ἐπαγομένῳ.
Ἡδὲ ύμεετέρα ποθεινοτὶρα ἰν κυρίῳ ἀδελφότης ἀμεί-