PG 100, col. 222
Christi Ecclesiam, eum caeteris omnibus 'sacris -
rebus, venerabilium quoque imaginum studium et
convenientem adorationem ab initio usque ad ho-
diernum diem , prout accepit, conservare? Sed
enim videtur ob arrogantiam, quae passio dira si-
mulest et facileincidens (ιδ-ιι), in ipsa rei summa
aberrare. Namque et hic semet fallit Mamouas, vel
certe alios quibus rem persuadere se putat. Non
est ergo verbis, quibus ad multorum deeeptionem
utitur, attendendum, sed ex modo ac facinoribus,
qua adversus sanctos machinatus est ac patravit,
de ,ρο iudicandum est.
12. Deinde addit : ι Non mutata in carnem
divinitate, neque carne incrementum atl'erente
divinitati. “Hic se manifeste demonstrat circa
Domini incarnationem errare, suamque paula-
tim jam incipit improbitatem nudare. Non enim
sicut Verbo ittconvertihilitatem attribuit, ita etiam
carni idem attributum assignavit; etiamsi aliqui-
hus persuadere se putat carnem a se admitti. Cur
enim oportuit incrementum, inconvertibilitatis loco
dicereiErgo carnis proprietates prorsus negans,
pravam suam sententiam denuntiat. ι Sed duabus
naturis in iuconfusam unam coeuntibus unionem
divinitatis et humanitatis, unum eumdentque esse
secundum unicam (15) hypostasim, duplicem in una
persona. illic quoque se ipsum fallit, minime
vero auditores sagaces atque cordatos. Nam si
recte proposuit, cur recte quoque non distinxit? Si
.iuconfusas mansisse coeuntes in Christo naturas
fassus est, utique debuit has item prorsus incon-
vertibiles esse non dubitare. Deinde quomodo pro-
prietates quidem alterius, id est natura: Verbi,
propter iuconvertibilitateut' conservatas proponere
simulat ; alterius autem, id est carnis, tanquam
sublatas negat? Non est hoc officium bominis,qui
naturas existimet inconvertibiles et inconfusas. Nam
si quis unum judicat passum esse aliquid in pro-
prietatibus, necesse est alterum quoque passum
teque confiteatur. Sicut enim perfectum Deum
cuncti nos confitentur Christum in forma Dei, id
“est iu substantia Dei, exsistentetn; ita et cum
servi, id est nostra , suscepta forma, peniculus
credendus est sine ullo defectu homo. itaque et
nostra Ecclesia, juxta quod nobis divinitus tradi-
tum 22 est ab apostolicis prmdicntinnilms et Pa-
truini—magisteriis, inconvertibiles atque inconfusas
naturas confitens, harum etiam utriusque pro-
prietales, prout quaeque se habet, diserte procla-
mavit. Frustra hic igitur ecclesiastica sententia se‘
(I5) Deest ltpelocoiu codice μίαν, ιιιιίεαηιωίίιθ(
ac ἰ». ’19 (col. εὶΗί (1 ὦ).
rebus, venerabilium quoque imaginum studium et
convenientem adorationem ab initio usque ad ho-
diernum diem , prout accepit, conservare? Sed
enim videtur ob arrogantiam, quae passio dira si-
mulest et facileincidens (ιδ-ιι), in ipsa rei summa
aberrare. Namque et hic semet fallit Mamouas, vel
certe alios quibus rem persuadere se putat. Non
est ergo verbis, quibus ad multorum deeeptionem
utitur, attendendum, sed ex modo ac facinoribus,
qua adversus sanctos machinatus est ac patravit,
de ,ρο iudicandum est.
12. Deinde addit : ι Non mutata in carnem
divinitate, neque carne incrementum atl'erente
divinitati. “Hic se manifeste demonstrat circa
Domini incarnationem errare, suamque paula-
tim jam incipit improbitatem nudare. Non enim
sicut Verbo ittconvertihilitatem attribuit, ita etiam
carni idem attributum assignavit; etiamsi aliqui-
hus persuadere se putat carnem a se admitti. Cur
enim oportuit incrementum, inconvertibilitatis loco
dicereiErgo carnis proprietates prorsus negans,
pravam suam sententiam denuntiat. ι Sed duabus
naturis in iuconfusam unam coeuntibus unionem
divinitatis et humanitatis, unum eumdentque esse
secundum unicam (15) hypostasim, duplicem in una
persona. illic quoque se ipsum fallit, minime
vero auditores sagaces atque cordatos. Nam si
recte proposuit, cur recte quoque non distinxit? Si
.iuconfusas mansisse coeuntes in Christo naturas
fassus est, utique debuit has item prorsus incon-
vertibiles esse non dubitare. Deinde quomodo pro-
prietates quidem alterius, id est natura: Verbi,
propter iuconvertibilitateut' conservatas proponere
simulat ; alterius autem, id est carnis, tanquam
sublatas negat? Non est hoc officium bominis,qui
naturas existimet inconvertibiles et inconfusas. Nam
si quis unum judicat passum esse aliquid in pro-
prietatibus, necesse est alterum quoque passum
teque confiteatur. Sicut enim perfectum Deum
cuncti nos confitentur Christum in forma Dei, id
“est iu substantia Dei, exsistentetn; ita et cum
servi, id est nostra , suscepta forma, peniculus
credendus est sine ullo defectu homo. itaque et
nostra Ecclesia, juxta quod nobis divinitus tradi-
tum 22 est ab apostolicis prmdicntinnilms et Pa-
truini—magisteriis, inconvertibiles atque inconfusas
naturas confitens, harum etiam utriusque pro-
prietales, prout quaeque se habet, diserte procla-
mavit. Frustra hic igitur ecclesiastica sententia se‘
(I5) Deest ltpelocoiu codice μίαν, ιιιιίεαηιωίίιθ(
ac ἰ». ’19 (col. εὶΗί (1 ὦ).