PG 100, col. 226
stat deinceps, et violenter admodum ac truculentcr
sermonis sui compositionem erseqnitnr.Gencrali
autem definitione utitur, ut cum de imagine quali-
bet verba facere videatur, multis non sit suspectus;
neque secius tamen de re illa dicat, quam sibi tra-
ctandam proposuit.
23 ιε. Statim ergo prosequitur : ι Et si bene se
habet. ipsam esse censubstantialem ei rei qua: ο
figuratur. ι Ergo simpliciter figurari Christum non
impedis sed ideo tantum quia ille diversa substan-
tia est ab imagine figurata. Aliud enim est Christus,
aliud materia ex qua is figuratur. "me vero a no-
bis redargui, nonne summe ridiculum sit? Nam
qua: ne mimus quidem quispiam dixisset, aut de
trivio aliquis illorum quos in maxillas tnttlti ludi-
bundi verberant, hic incredulitatis crapula hac-
chans; et impietatis prtepotentia in furorem actus.
alta voce proclamavit. Atqui nugte hic sunt, vanique,
labores ejus. Sed sunt nonnulli in tantum inscitia:
atque incogitantia provecti. ut se putent aliquid ,
in his frugi cernere. Ideo nos necessariam institui-
mus in re minime necessaria quzrstioucm. Quid
enim bis dictis absurdius aut incogitantius? Certe
haud hominum haec verba sunt, qut cogitantum
suorum nexum retineant. Nam si de naturali inta-
gine, quatenus artificiali oppetiitur, verba facit,
qualem Patris imaginem esse Filium dicimus. for-
tasse sermo eius recte se habebit. Errat autem dum
inepte in his simulacri nomen usurpat'; nihil
cnim hic opus est simulacris aut arguuteutatimti-
bus. Frustra igitur hoc loco simuiacrorum men-
tio fit : namque hoc prae illo stultius et irreligio-
sius est. Et omnino palam facit se ex absurdis et
incongruentibus sermonem contexere.
16. Nunc quoniam de simulacris atque artificia.
libusimagiuibus sermo ab illo commotus fuit, quae
ex subjecta materia atque arte, et ejus qui hanc
profitetur ingenio fiunt, quis cordatus patietur di-
tentem, statuam vel imaginem consubstantialem
esse prototypo ? Primo enim errat,dnm perinde ha-
bet. substantiam atque artem, quae invicem magno-
pere difi‘eruut. Nam creator omniumque opifex
Deus naturam ex non exstante ad exsisteudnm pro-
duxit. Ars vero naturam imitatur, non autem ipsa
natura est, sed naturalem speciem. tanquam exem-
plar prototypumque assumens, par quiddam ac si-
mile facit, quod in pluribus opificiis videre est.
Dein nunc quoqtte Mamonas procul aequo ratioci-
nio vagatur, dum nil difl‘erre inanitne ab animato,
sed ambo esse consubstantialia, definit; quoniam.
verbi gratia, si homo animatus est. hujus quoque
imaginem animatatu esse oporteat, itemque simu-
tacrum; ita ut colores et reliqua materia inanimis,
sermonis sui compositionem erseqnitnr.Gencrali
autem definitione utitur, ut cum de imagine quali-
bet verba facere videatur, multis non sit suspectus;
neque secius tamen de re illa dicat, quam sibi tra-
ctandam proposuit.
23 ιε. Statim ergo prosequitur : ι Et si bene se
habet. ipsam esse censubstantialem ei rei qua: ο
figuratur. ι Ergo simpliciter figurari Christum non
impedis sed ideo tantum quia ille diversa substan-
tia est ab imagine figurata. Aliud enim est Christus,
aliud materia ex qua is figuratur. "me vero a no-
bis redargui, nonne summe ridiculum sit? Nam
qua: ne mimus quidem quispiam dixisset, aut de
trivio aliquis illorum quos in maxillas tnttlti ludi-
bundi verberant, hic incredulitatis crapula hac-
chans; et impietatis prtepotentia in furorem actus.
alta voce proclamavit. Atqui nugte hic sunt, vanique,
labores ejus. Sed sunt nonnulli in tantum inscitia:
atque incogitantia provecti. ut se putent aliquid ,
in his frugi cernere. Ideo nos necessariam institui-
mus in re minime necessaria quzrstioucm. Quid
enim bis dictis absurdius aut incogitantius? Certe
haud hominum haec verba sunt, qut cogitantum
suorum nexum retineant. Nam si de naturali inta-
gine, quatenus artificiali oppetiitur, verba facit,
qualem Patris imaginem esse Filium dicimus. for-
tasse sermo eius recte se habebit. Errat autem dum
inepte in his simulacri nomen usurpat'; nihil
cnim hic opus est simulacris aut arguuteutatimti-
bus. Frustra igitur hoc loco simuiacrorum men-
tio fit : namque hoc prae illo stultius et irreligio-
sius est. Et omnino palam facit se ex absurdis et
incongruentibus sermonem contexere.
16. Nunc quoniam de simulacris atque artificia.
libusimagiuibus sermo ab illo commotus fuit, quae
ex subjecta materia atque arte, et ejus qui hanc
profitetur ingenio fiunt, quis cordatus patietur di-
tentem, statuam vel imaginem consubstantialem
esse prototypo ? Primo enim errat,dnm perinde ha-
bet. substantiam atque artem, quae invicem magno-
pere difi‘eruut. Nam creator omniumque opifex
Deus naturam ex non exstante ad exsisteudnm pro-
duxit. Ars vero naturam imitatur, non autem ipsa
natura est, sed naturalem speciem. tanquam exem-
plar prototypumque assumens, par quiddam ac si-
mile facit, quod in pluribus opificiis videre est.
Dein nunc quoqtte Mamonas procul aequo ratioci-
nio vagatur, dum nil difl‘erre inanitne ab animato,
sed ambo esse consubstantialia, definit; quoniam.
verbi gratia, si homo animatus est. hujus quoque
imaginem animatatu esse oporteat, itemque simu-
tacrum; ita ut colores et reliqua materia inanimis,