PG 100, col. 227
sub eamdem cadit definitionem , ita et ligura. Et
quoniam homo estanimal rationale, mortale, men-
tis et scientia: capax , imaginem pariter opus foret
ratiotiale animal esse, mortale, mentis scientiaeque
capax, nullaque re differens. Atqui fieri non posse ut
ulla similitudo lotam adamassim exmquet verita-
tem, ipsa veritas allirmat cum summatibus theolo-
gis (18). lmo etiam vere dicitur homo ipse a se-
met dill‘et-re, ex diversis naturis copstans , anima,
inquam, et corpore; etiamsi unum quid et his ex-
sistit homo : utraque enim res propriam habet tle-
linitiouem; namque alia est anima: ratio, alia ror-
poris, cum dill‘erentiis pluribus atque accidentibus.
Sumus quippe nos compositi, imo et oppositi tum
nobis ipsis tum aliis invicem hominibus. hlalnonas
autem ne simulacra (ididem ab iis re ulla, quorum
suntsinznlacra, differre putabat, sed eamdem atque
24ἰ11ει, qua: repraesentant, retinere naturam atque
substantiam. Attamen qui fieri potest ut imago di-
catur vel simulacrum, nisi diversam habeat a pro-
totypo suo naturam? Ab omni, igitur veritate se-
jungitur hic sapientissimus, atque a rerum intelli-
gentia longissime abest. En aliud insuper quod a
nobis huic dici mquum est: nempe nescis, ο colu-
men philos0phorum , te tuismet argumentis irre- ο
tiri : quia enim, ut tu ais, consubstantialem ima—
ginem esse prototypo oportet, imaginem autem cir-
cumscriplam esse tu quoque concedes (neque quis-
quam adeo insaniet, ut hoc neget), sequitur ut prc- δ
totypum quoque, utpote consubstantiale, cireum-
seriptum sit. Nam consubstantialia dill‘erre inter se,
quod ad substantiam attinet, prorsus est impossi-
bile ἰ quandoquidem tu quoque circumscriptum et
incircumscriptmu in substantia: ratione compre-
hendis. Si ergo apud te dogma steterit, machina
tua disjicitur, et argumenta sternuntur veritatis
ruttda, armisque aliis valide expugnata. Reapse ta-
lium magistrorum similes esse opportuit exortes
nunc discipulos! Talium sunt, inquam, arvorum
fructus, ex- malis pessimi, ex turpibus turpissimi.
Π. Adhuc in eadem mente, vel, ut verius di-
eam, amentia perseverans dicit: t Ut totum ser-
velut; alioqui ἠε imago quidem. ι ld quoque ab
insania ejus' est atquevstupiditate. Nam qui sanam
et integram mentem habent, et loquendi rectitudi-
nem retinent, contrarium potius dicent, quod si to-
tum nempe servatur, haud jam imago est, sed illud
ipsum quod figuratur : namque hmo specie tantum
una eademque res videntur, non sbhjecto : Manto-
nas autem credit, nisi imago animata sit et propri:
(l8) luteiligitNicephorius ‘Nazianzeunm orat, 2
ιιιιίἰαῖιιιιιςο veritatem assequitur.
quoniam homo estanimal rationale, mortale, men-
tis et scientia: capax , imaginem pariter opus foret
ratiotiale animal esse, mortale, mentis scientiaeque
capax, nullaque re differens. Atqui fieri non posse ut
ulla similitudo lotam adamassim exmquet verita-
tem, ipsa veritas allirmat cum summatibus theolo-
gis (18). lmo etiam vere dicitur homo ipse a se-
met dill‘et-re, ex diversis naturis copstans , anima,
inquam, et corpore; etiamsi unum quid et his ex-
sistit homo : utraque enim res propriam habet tle-
linitiouem; namque alia est anima: ratio, alia ror-
poris, cum dill‘erentiis pluribus atque accidentibus.
Sumus quippe nos compositi, imo et oppositi tum
nobis ipsis tum aliis invicem hominibus. hlalnonas
autem ne simulacra (ididem ab iis re ulla, quorum
suntsinznlacra, differre putabat, sed eamdem atque
24ἰ11ει, qua: repraesentant, retinere naturam atque
substantiam. Attamen qui fieri potest ut imago di-
catur vel simulacrum, nisi diversam habeat a pro-
totypo suo naturam? Ab omni, igitur veritate se-
jungitur hic sapientissimus, atque a rerum intelli-
gentia longissime abest. En aliud insuper quod a
nobis huic dici mquum est: nempe nescis, ο colu-
men philos0phorum , te tuismet argumentis irre- ο
tiri : quia enim, ut tu ais, consubstantialem ima—
ginem esse prototypo oportet, imaginem autem cir-
cumscriplam esse tu quoque concedes (neque quis-
quam adeo insaniet, ut hoc neget), sequitur ut prc- δ
totypum quoque, utpote consubstantiale, cireum-
seriptum sit. Nam consubstantialia dill‘erre inter se,
quod ad substantiam attinet, prorsus est impossi-
bile ἰ quandoquidem tu quoque circumscriptum et
incircumscriptmu in substantia: ratione compre-
hendis. Si ergo apud te dogma steterit, machina
tua disjicitur, et argumenta sternuntur veritatis
ruttda, armisque aliis valide expugnata. Reapse ta-
lium magistrorum similes esse opportuit exortes
nunc discipulos! Talium sunt, inquam, arvorum
fructus, ex- malis pessimi, ex turpibus turpissimi.
Π. Adhuc in eadem mente, vel, ut verius di-
eam, amentia perseverans dicit: t Ut totum ser-
velut; alioqui ἠε imago quidem. ι ld quoque ab
insania ejus' est atquevstupiditate. Nam qui sanam
et integram mentem habent, et loquendi rectitudi-
nem retinent, contrarium potius dicent, quod si to-
tum nempe servatur, haud jam imago est, sed illud
ipsum quod figuratur : namque hmo specie tantum
una eademque res videntur, non sbhjecto : Manto-
nas autem credit, nisi imago animata sit et propri:
(l8) luteiligitNicephorius ‘Nazianzeunm orat, 2
ιιιιίἰαῖιιιιιςο veritatem assequitur.