PG 103, col. 45
nam; τῶν συγγεγραμμένων τοῖς μακαρίοις Παρ
φάσιν ἡμῶν βιϐλίων οὐδεμίαν ταύτης μνήμην ἑποιή-
σιιτο;Τρίτη δί’ ὃτι πῶς τῶν κατὰ προκοπὴν ἐν τῇ
Ἐιιλησίᾳ καὶ διὰ μακροῦ του χρόνου αὐξηθέντων
παραδόσεων ἡ βίϐλος αὐτη λεπτομερῆ τὴν ἐξήγησιν
ποιεῖται ; Ὀ γὰρ μέγας Διονύσιος σύγχρονος ἦν,
ὡς δῆλον ἐκ τῶν Πραξεων, τοῖς ἀποστόλοις· οἱ δὲ ἡ
βίϐλος περιέχει, τὰ πλεῖστα τῶν κατὰ προκοπὴν καὶ
ἐς ὕστερον ἐν τῇ Ἐκκλησία αὐξηθέντων παραδόσεών
ἐστιν ἀναγραφή ἀπίθανον οὖν, φησι ¹², μᾶλλον δι
maxim-ros, τὰ μετὰ πολὺν χρόνον τῆς τελευτῆς τοῦ
μεγάλου Διονυσίου ἐν τῇ Ἐκκλησία αὐξηθέντα Διονύ-
σιον ὑπολαμϐάνειν ἀναγράψαι. Τετάρτῃ δέ· πῶς μί-
antur τῆς τοῦ θεοφόρου Ἰγνατίου ἐπιστολῆς ἡ βί-
εἰιος ; Ὀ μὲν γὰρ Διονύσιος τοίς τῶν ἀποστόλων ἐν·
caput χρόνοις, Ἰγνάτιος δε ἰπὶ Τραίανοῦ τὸν διὰ
μαρτυρίου ῆθλησεν ἀγῶναο ὃς καὶ πρὸ βραχύ τῆς
τελευτῆς ταύτην τὴν ¹³ ἐπιστολὴν, ὃς ἠ βίϐλος μνη-
arari“, γράφει. Ταύτας οὖν τὰς τέσσαρας ἀπορίας
innisa: ὶπαγωνισοίμενος, βεϐαιοῖ τὸ γε ἐπ’ αὐτῷ γνη-
σεεν tam τοῦ μεγάλου Διονυσίου τήν βίϐλον.
B’.
’Δδ ρ ιανοῡ Εἰσαγωγὴ τῆ ς Γραφῆ ς.
Ἀνηνὼσθη ’Δδριανοῦ Εἰσαγωγὴ τῆς Γραφῆς. Χρή-
sgao; τοῖς εἰσαγομένοις ἠ βίϐλος.
Γ’.
Νοννόσου Ἱστορία.
[5 8.] ’Δντγνὼσθη Νοννόσου Ἱστορία, ἓν ᾖ διαλαμ-
ϐάνεται πρεσϐεία αὐτοῦ πρὸς τε Αἰθίοπας καὶ Ἀμε·
pitu; ¹⁶ καὶ Σαρακηνοὺς, τὰ ἰσχυρότερα τῶν τότε
ὶθνῶν, ἔτι δ”ε καὶ πρὸς ἄλλα ἀνατολικὰ ἔθνη. Ἰουστι-
πανὸς ἴε τὸ ¹⁸ τηνικαῦτα τήν Ῥωμαϊκὴν περιεῖπε
πολιτείαν· φύλαρχος δε τῶν Σαραχηνῶν ἐχρημάτιζε
fitting, ἀπόγονος ’Δρίθα, καὶ αὐτοῦ φυλάρχου γεγε-
VABl/E LECTIONES.
ιε τὴν add. Α, Ἀμερίνας] γρ. καὶ Ὀμηρίταςο οἱ γὰρ ἐξ ἀρχῆς βασιλεῖς δι’ ὁμήρων επισ-
¹² malim φασί.
tofina τὴν τούτων ὑποταγὴν mg. A. ³⁵ τὸ add. Α.
ΝΟΤᾸΕ.
nostra; tempestatis s_ec_tar_ii eadem reciprocandoite-
rant, ae veluti ab inieris revocant quator hisce
argumentis breviter respondebo. Qopiosius alii, ut
ad Hilduini, Caroli Magni aequalis, Areopagitica
gitlbausiGalenusmtad Pachymerte paraphrasim
Godolr. Tilmannus : denique tomo I_l Annalium
{cassiasticorum ad annum Cbristi 199. illustriss.
Csar card. Baronitis,_sane de omni_sacra_ an‘tif
qmtate, atque adeo militante in terris Ecclesiaflei
ξροοςδ, optime meritus._Pr_imo igitur a ξε, Patrio
im nunquam ad vocari εξ. Dionysium inficiamur.
laudat enim frequenter Β. Cyrinus Alexandrinus,
fingentes, Dama s-cen us,Agatho et Gregorius ΔΙ ρους
956a, aliique. Nam et Maximus martyr, Michael
§yugelus, et Georgius Pachymerius non modode-
Endunt ἁ calumniis, sed et. scholiis eruditis illu-
strantAdde quod infra quoque in non recenti opere,
{agetis scriptoribus ann-umératus legatur,co_d .23 ι .
limabit Pamphili silentium suspectum merito esse
φάσιν ἡμῶν βιϐλίων οὐδεμίαν ταύτης μνήμην ἑποιή-
σιιτο;Τρίτη δί’ ὃτι πῶς τῶν κατὰ προκοπὴν ἐν τῇ
Ἐιιλησίᾳ καὶ διὰ μακροῦ του χρόνου αὐξηθέντων
παραδόσεων ἡ βίϐλος αὐτη λεπτομερῆ τὴν ἐξήγησιν
ποιεῖται ; Ὀ γὰρ μέγας Διονύσιος σύγχρονος ἦν,
ὡς δῆλον ἐκ τῶν Πραξεων, τοῖς ἀποστόλοις· οἱ δὲ ἡ
βίϐλος περιέχει, τὰ πλεῖστα τῶν κατὰ προκοπὴν καὶ
ἐς ὕστερον ἐν τῇ Ἐκκλησία αὐξηθέντων παραδόσεών
ἐστιν ἀναγραφή ἀπίθανον οὖν, φησι ¹², μᾶλλον δι
maxim-ros, τὰ μετὰ πολὺν χρόνον τῆς τελευτῆς τοῦ
μεγάλου Διονυσίου ἐν τῇ Ἐκκλησία αὐξηθέντα Διονύ-
σιον ὑπολαμϐάνειν ἀναγράψαι. Τετάρτῃ δέ· πῶς μί-
antur τῆς τοῦ θεοφόρου Ἰγνατίου ἐπιστολῆς ἡ βί-
εἰιος ; Ὀ μὲν γὰρ Διονύσιος τοίς τῶν ἀποστόλων ἐν·
caput χρόνοις, Ἰγνάτιος δε ἰπὶ Τραίανοῦ τὸν διὰ
μαρτυρίου ῆθλησεν ἀγῶναο ὃς καὶ πρὸ βραχύ τῆς
τελευτῆς ταύτην τὴν ¹³ ἐπιστολὴν, ὃς ἠ βίϐλος μνη-
arari“, γράφει. Ταύτας οὖν τὰς τέσσαρας ἀπορίας
innisa: ὶπαγωνισοίμενος, βεϐαιοῖ τὸ γε ἐπ’ αὐτῷ γνη-
σεεν tam τοῦ μεγάλου Διονυσίου τήν βίϐλον.
B’.
’Δδ ρ ιανοῡ Εἰσαγωγὴ τῆ ς Γραφῆ ς.
Ἀνηνὼσθη ’Δδριανοῦ Εἰσαγωγὴ τῆς Γραφῆς. Χρή-
sgao; τοῖς εἰσαγομένοις ἠ βίϐλος.
Γ’.
Νοννόσου Ἱστορία.
[5 8.] ’Δντγνὼσθη Νοννόσου Ἱστορία, ἓν ᾖ διαλαμ-
ϐάνεται πρεσϐεία αὐτοῦ πρὸς τε Αἰθίοπας καὶ Ἀμε·
pitu; ¹⁶ καὶ Σαρακηνοὺς, τὰ ἰσχυρότερα τῶν τότε
ὶθνῶν, ἔτι δ”ε καὶ πρὸς ἄλλα ἀνατολικὰ ἔθνη. Ἰουστι-
πανὸς ἴε τὸ ¹⁸ τηνικαῦτα τήν Ῥωμαϊκὴν περιεῖπε
πολιτείαν· φύλαρχος δε τῶν Σαραχηνῶν ἐχρημάτιζε
fitting, ἀπόγονος ’Δρίθα, καὶ αὐτοῦ φυλάρχου γεγε-
VABl/E LECTIONES.
ιε τὴν add. Α, Ἀμερίνας] γρ. καὶ Ὀμηρίταςο οἱ γὰρ ἐξ ἀρχῆς βασιλεῖς δι’ ὁμήρων επισ-
¹² malim φασί.
tofina τὴν τούτων ὑποταγὴν mg. A. ³⁵ τὸ add. Α.
ΝΟΤᾸΕ.
nostra; tempestatis s_ec_tar_ii eadem reciprocandoite-
rant, ae veluti ab inieris revocant quator hisce
argumentis breviter respondebo. Qopiosius alii, ut
ad Hilduini, Caroli Magni aequalis, Areopagitica
gitlbausiGalenusmtad Pachymerte paraphrasim
Godolr. Tilmannus : denique tomo I_l Annalium
{cassiasticorum ad annum Cbristi 199. illustriss.
Csar card. Baronitis,_sane de omni_sacra_ an‘tif
qmtate, atque adeo militante in terris Ecclesiaflei
ξροοςδ, optime meritus._Pr_imo igitur a ξε, Patrio
im nunquam ad vocari εξ. Dionysium inficiamur.
laudat enim frequenter Β. Cyrinus Alexandrinus,
fingentes, Dama s-cen us,Agatho et Gregorius ΔΙ ρους
956a, aliique. Nam et Maximus martyr, Michael
§yugelus, et Georgius Pachymerius non modode-
Endunt ἁ calumniis, sed et. scholiis eruditis illu-
strantAdde quod infra quoque in non recenti opere,
{agetis scriptoribus ann-umératus legatur,co_d .23 ι .
limabit Pamphili silentium suspectum merito esse