PG 103, col. 834
orta et non sempiterna sint, et tamen sempiternam
admittant dispensationem. Nam ea quidem quae
exsistunt tueri quispiam ac dispensare potest: quae
Ortum autem habere etiam elementa, vel cx eo
docet, quod mutuo haec quotidie subsidio egere vi-
deamus. Quoniam quod ortu caret, idem quoque
immutabile est et nullius indigens. Porro indigent
mutuo elementa, non solum ut ipsa serventur, ve-
rum etiam ut animantia, quae in ipsis degunt,
conservent. Mundam ad haec totum habere ortum
apparet ex eo, quod hunc coagmentationem quam-
dam esse percipimus, e ccelo, terra, eorumque qua
in borum medio sunt constantem. Et vero si, ut
oculus vel caput in reliquo corpore, sic et omium
inter mundi partes dignissimum:omnino,quemad-
modum caput et oculus, etsi dignissima prae caeteris
membra, iisdem cum reliquo corpore permotionibus
subjiciuntur, sic etiam coelum (quod iisdem motibus
cum terra, 209b aqua, aere, et omnibus quae in
eo sunt corruptibilibus obnoxium est) communem
nequaquam cli‘ugit corruptionem : etenim quomodo,
quae a genesis dispensatione pendent, ortu careant,
vel quomodo quae ad exsistendum aliorum non in-
diguerunt, iam aliena, et quidem non bonis di-
spensationis cmperunt indigere ? Quid vero ex hac
dispensatione emolumenti capient, si jam antea
ortu carebant? Omnis quippe naturae ortu carentis
mutatio, corruptio est, atque amissio illius exsis-
tentiaa, qum principio carebat. Quomodo item posuit
ea qua ortu carentia genesis dispensatione pendere,
non ut eis donetur illa ortus expers natura, sed ut
conservetur [duntaxat]. Si quis vero dixerit eorum
mutationem ortu carere, etiam hoc infert, quod
minime omnium fieri potest. Mutatio enim ejus-
modi qumdam affectio est, qum principium habet
Verum illud forsitan dicent; caetera quidem or-
tum habere omnia, sed solam stellarum sive natu-
ram, sive positionem ortu carere. At primo: cujus-
nam sit genesis illa, priusquam aliquid factum esset?
Quis vero elementa creasset? an alius nemo, sed
haec ipsa? Verum quod ortu creat, nunquam
sponte sua mutationem ullam subeat. Nam cum
omnibus illud gratum esse solet, quod secundum
ejus naturam est, tum illi maxime nature, quas
ortu careat. Neque vero haec, si nolit, ab alio quo-
piam pati res ulla possit. Quoniam quod validius
est, vi nulla {minore] cogi queat, et sane nihil illa
VARUE LECTIONES.
admittant dispensationem. Nam ea quidem quae
exsistunt tueri quispiam ac dispensare potest: quae
Ortum autem habere etiam elementa, vel cx eo
docet, quod mutuo haec quotidie subsidio egere vi-
deamus. Quoniam quod ortu caret, idem quoque
immutabile est et nullius indigens. Porro indigent
mutuo elementa, non solum ut ipsa serventur, ve-
rum etiam ut animantia, quae in ipsis degunt,
conservent. Mundam ad haec totum habere ortum
apparet ex eo, quod hunc coagmentationem quam-
dam esse percipimus, e ccelo, terra, eorumque qua
in borum medio sunt constantem. Et vero si, ut
oculus vel caput in reliquo corpore, sic et omium
inter mundi partes dignissimum:omnino,quemad-
modum caput et oculus, etsi dignissima prae caeteris
membra, iisdem cum reliquo corpore permotionibus
subjiciuntur, sic etiam coelum (quod iisdem motibus
cum terra, 209b aqua, aere, et omnibus quae in
eo sunt corruptibilibus obnoxium est) communem
nequaquam cli‘ugit corruptionem : etenim quomodo,
quae a genesis dispensatione pendent, ortu careant,
vel quomodo quae ad exsistendum aliorum non in-
diguerunt, iam aliena, et quidem non bonis di-
spensationis cmperunt indigere ? Quid vero ex hac
dispensatione emolumenti capient, si jam antea
ortu carebant? Omnis quippe naturae ortu carentis
mutatio, corruptio est, atque amissio illius exsis-
tentiaa, qum principio carebat. Quomodo item posuit
ea qua ortu carentia genesis dispensatione pendere,
non ut eis donetur illa ortus expers natura, sed ut
conservetur [duntaxat]. Si quis vero dixerit eorum
mutationem ortu carere, etiam hoc infert, quod
minime omnium fieri potest. Mutatio enim ejus-
modi qumdam affectio est, qum principium habet
Verum illud forsitan dicent; caetera quidem or-
tum habere omnia, sed solam stellarum sive natu-
ram, sive positionem ortu carere. At primo: cujus-
nam sit genesis illa, priusquam aliquid factum esset?
Quis vero elementa creasset? an alius nemo, sed
haec ipsa? Verum quod ortu creat, nunquam
sponte sua mutationem ullam subeat. Nam cum
omnibus illud gratum esse solet, quod secundum
ejus naturam est, tum illi maxime nature, quas
ortu careat. Neque vero haec, si nolit, ab alio quo-
piam pati res ulla possit. Quoniam quod validius
est, vi nulla {minore] cogi queat, et sane nihil illa
VARUE LECTIONES.