PG 103, col. 837
possit, perturbationis ea esse expertia, aut simplicia, aut incomposita, aut sine ortu, aliaque prope
infinita? Ubi demum secundus liber absolvitur, unaque decem illa capita (61), quas a decimo initio
Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ πειρᾶται μὲν διά τε τοῦ κα¹ κε-
φαλαίου καὶ τοῦ κβ’, καὶ μὴν καὶ τοῦ γ’ καὶ κ’ καὶ δ’,
ἇλέγχειν τοὺς τὸν οὐρανὸν σφαιρικὸν ὑποτιθεμένους,
οῦ μέντοι γε διὰ τῶν ἰσχὺν ἐχόντων οἱ ἔλεγχοι πρό-
εισι. Τὸ σφαιρικὸν δὲ οῦ βούλεται συγχωρεῖν τῷ οὺ-
ρανῷ, διότι νομίζει τήν εἱμαρμένην ἐκ τῆς τοιαύτης
εἲσάγεσθαι θέσεως. Καίτοι οὐδεμία τοῦτο ἀπόδειξις
ἐκϐιάζεται · οὗ γὰρ, εἷ’ γε σφαιρικὸς ὀ οὐρανὸς, καὶ
τὸ τῆς εἱμαρμένης ἐξ ἀνάγκης συνίσταται.
Τὸ δὲ κε’ καὶ κεφάλαιον εὐσεϐεῖς μὶν προϐάλλε-
ται λόγους, πρὸς ἔλεγχον δὶ τῆς προκειμένης ὑποθέ-
σεως τήν ἰσχὺν οὐ λίαν ἐπιδεικνυμένους. Ἐν δὲ τῷ
κζ’ δόξας προθέμενος περί τε οὐρανοῦ καί τῶν ἐν
αὐτῷ ἀστέρων, ἃς λέγει τῶν ἀστρολογούντων εἶναι,
οὔτε ταύτας [346 Η.] ἀκιϐδήλως προᾶγει, καὶ τὰς
κατ’ αὐτῶν ἐπιχειρήσεις οὕτε ἀποδεικτικὰς, ἀλλ’
οὖδὶ διὰ τοῦ πιθανοῦ δείκνυσι προϊούσαις. Τὸ δὲ κη’
πρὸς τὰς αὐτὰς ἐνιστάμενον δόξας δι’ ἴσου μὶν τῶν
ἀποδείξεων διαπίπτει, οὐ μέντοι γε καὶ τοῦ πιθανοῦ
διαμαρτάνει. Ἐν δὲ τῷ κθ⁸ φησὶ, πῶς τήν ὅλην γῆν
εἷς ἴσα μέρη τοῖς δώδεκα καταμερίζοντες ζωδίοις, τὰ
μὶν τμήματα τῆς γῆς καὶ τοὺς ἕν αὐτοῖς δῆλον οἷ-
κοῦντας εἰς ἕκαστον ἀφωρισμένως ἀναφέρουσι τῶν
ζωδίων, καὶ ὑποκεῖσθαι μὶν τὰ τῆς γῆς μέρη, ἐπι-
κεῖσθαι δὲ τῶν ζωδίων ἕκαστον δίκην νεφέλης τῇ
ἀφωρισμένη μοίρᾳ τῆς γῆς ἐποχούμενον. Ἐν κινή-
σει γὰρ κατ’ αὐτοὺς διηνεκεῖ τοῦ οὐρανίου πόλου φε-
ρομένου, καὶ συμπεριαγομένων αὐτῷ τῶν ιβ’ ζωδίων,
ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῆς γῆς διὰ παντὸς ἐπέχειν τμῆμα,
ἀλλὰ παραλλάξει μὶν κατά τὴν πορείαν τοῦ πόλου
ἕκαστον ζώδιον πάντα τὰ τμήματα τῆς γῆς, ἄλλοτε
μὶν ἐπ’ ἀνατολῆς 7⁸, ἄλλοτε δε ἐπὶ δύσιν, ἄλλοτε δὲ
ἐπὶ μεσημϐρίαν τῇ οὐρανίᾳ κινήσει συμπεριδινούμε-
νον, καὶ οὐκ ἐφ’ ἑνί τινι στηριζόμενον. Ἐξ οὗ συμ-
ϐαίνει τῶν ζωδίων 7’ ἕκαστον οὐδὲν fines τὸ ἀφωρι-
σμένον τῆς γῆς ἐπέχειν τμῆμα ἢ τὸ ἀλλότριον. Ἀλ-
λως τε δὲ εἰ κατ’ αὐτοὺς ἠ γῆ κέντρου καὶ σημείου
λόγον ἐπέχει πρὸς τὸν οὐρανὸν, καὶ τῶν ζωδίων ἓν
ὁποιονοῦν τῷ τε πλάτει καὶ μήκει πολλαπλάσιον ἐστιν
αὐτῆς, πῶς οἶόν τέ ἐστιν ἕκαστον τῶν δωδεκατημο-
ρίων τῆς γῆς ἑκάστῳ τῶν ζωδίων ἰσομοιρεῖν τε καὶ
συμπαρατείνεσθαι καὶ διὰ τοῦτο τὴν οἷκείωσιν ἔχειν
πρὸς αὐτό; Καὶ τότε οὐδ’ αὐτῆς ὅλης οἰνουμένης τῆς
γῆς, κατὰ δὶ τὸ πλεῖστον, τὸ μὲν διὰ καύματος τὸ δὶ
διὰ ψύχους ὑπερϐολὴν, ἀνθρώπων οὔσης ἀοικήτου,
καὶ παντελῶς ἀπ’ ἀρχῆς ἀφωρισμένης. Εἰ δὶ μή το-
πικῶς τῶν τῆς γῆς τμημάτων τὰ ζώδια κρατεῖν λέ-
γοιεν, μηδὲ σωματικῷ μεγέθει κατὰ τὸ ἔχειν αὐτῆς
τὸ πλάτος, [669 IL] ἀλλὰ ⁸ο φυσικῶς χαίρειν ἕκαστον
των ζωδίων δκάστῳ μέρει τῆς γῆς, περιττῶς πρὸς
τ’ ἀνατολῆς] imo ἀνατολὴν. 7° ζώδων, ut solet, Α. ⁸ο ἀλλὰ μηδὲ φυσ.
NOT/E.
(6t) Ἕνδεκα legendum, ut calculus quadret: nisi libro insequenti vicesimum caput Pbotius omiserit.
infinita? Ubi demum secundus liber absolvitur, unaque decem illa capita (61), quas a decimo initio
Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ πειρᾶται μὲν διά τε τοῦ κα¹ κε-
φαλαίου καὶ τοῦ κβ’, καὶ μὴν καὶ τοῦ γ’ καὶ κ’ καὶ δ’,
ἇλέγχειν τοὺς τὸν οὐρανὸν σφαιρικὸν ὑποτιθεμένους,
οῦ μέντοι γε διὰ τῶν ἰσχὺν ἐχόντων οἱ ἔλεγχοι πρό-
εισι. Τὸ σφαιρικὸν δὲ οῦ βούλεται συγχωρεῖν τῷ οὺ-
ρανῷ, διότι νομίζει τήν εἱμαρμένην ἐκ τῆς τοιαύτης
εἲσάγεσθαι θέσεως. Καίτοι οὐδεμία τοῦτο ἀπόδειξις
ἐκϐιάζεται · οὗ γὰρ, εἷ’ γε σφαιρικὸς ὀ οὐρανὸς, καὶ
τὸ τῆς εἱμαρμένης ἐξ ἀνάγκης συνίσταται.
Τὸ δὲ κε’ καὶ κεφάλαιον εὐσεϐεῖς μὶν προϐάλλε-
ται λόγους, πρὸς ἔλεγχον δὶ τῆς προκειμένης ὑποθέ-
σεως τήν ἰσχὺν οὐ λίαν ἐπιδεικνυμένους. Ἐν δὲ τῷ
κζ’ δόξας προθέμενος περί τε οὐρανοῦ καί τῶν ἐν
αὐτῷ ἀστέρων, ἃς λέγει τῶν ἀστρολογούντων εἶναι,
οὔτε ταύτας [346 Η.] ἀκιϐδήλως προᾶγει, καὶ τὰς
κατ’ αὐτῶν ἐπιχειρήσεις οὕτε ἀποδεικτικὰς, ἀλλ’
οὖδὶ διὰ τοῦ πιθανοῦ δείκνυσι προϊούσαις. Τὸ δὲ κη’
πρὸς τὰς αὐτὰς ἐνιστάμενον δόξας δι’ ἴσου μὶν τῶν
ἀποδείξεων διαπίπτει, οὐ μέντοι γε καὶ τοῦ πιθανοῦ
διαμαρτάνει. Ἐν δὲ τῷ κθ⁸ φησὶ, πῶς τήν ὅλην γῆν
εἷς ἴσα μέρη τοῖς δώδεκα καταμερίζοντες ζωδίοις, τὰ
μὶν τμήματα τῆς γῆς καὶ τοὺς ἕν αὐτοῖς δῆλον οἷ-
κοῦντας εἰς ἕκαστον ἀφωρισμένως ἀναφέρουσι τῶν
ζωδίων, καὶ ὑποκεῖσθαι μὶν τὰ τῆς γῆς μέρη, ἐπι-
κεῖσθαι δὲ τῶν ζωδίων ἕκαστον δίκην νεφέλης τῇ
ἀφωρισμένη μοίρᾳ τῆς γῆς ἐποχούμενον. Ἐν κινή-
σει γὰρ κατ’ αὐτοὺς διηνεκεῖ τοῦ οὐρανίου πόλου φε-
ρομένου, καὶ συμπεριαγομένων αὐτῷ τῶν ιβ’ ζωδίων,
ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῆς γῆς διὰ παντὸς ἐπέχειν τμῆμα,
ἀλλὰ παραλλάξει μὶν κατά τὴν πορείαν τοῦ πόλου
ἕκαστον ζώδιον πάντα τὰ τμήματα τῆς γῆς, ἄλλοτε
μὶν ἐπ’ ἀνατολῆς 7⁸, ἄλλοτε δε ἐπὶ δύσιν, ἄλλοτε δὲ
ἐπὶ μεσημϐρίαν τῇ οὐρανίᾳ κινήσει συμπεριδινούμε-
νον, καὶ οὐκ ἐφ’ ἑνί τινι στηριζόμενον. Ἐξ οὗ συμ-
ϐαίνει τῶν ζωδίων 7’ ἕκαστον οὐδὲν fines τὸ ἀφωρι-
σμένον τῆς γῆς ἐπέχειν τμῆμα ἢ τὸ ἀλλότριον. Ἀλ-
λως τε δὲ εἰ κατ’ αὐτοὺς ἠ γῆ κέντρου καὶ σημείου
λόγον ἐπέχει πρὸς τὸν οὐρανὸν, καὶ τῶν ζωδίων ἓν
ὁποιονοῦν τῷ τε πλάτει καὶ μήκει πολλαπλάσιον ἐστιν
αὐτῆς, πῶς οἶόν τέ ἐστιν ἕκαστον τῶν δωδεκατημο-
ρίων τῆς γῆς ἑκάστῳ τῶν ζωδίων ἰσομοιρεῖν τε καὶ
συμπαρατείνεσθαι καὶ διὰ τοῦτο τὴν οἷκείωσιν ἔχειν
πρὸς αὐτό; Καὶ τότε οὐδ’ αὐτῆς ὅλης οἰνουμένης τῆς
γῆς, κατὰ δὶ τὸ πλεῖστον, τὸ μὲν διὰ καύματος τὸ δὶ
διὰ ψύχους ὑπερϐολὴν, ἀνθρώπων οὔσης ἀοικήτου,
καὶ παντελῶς ἀπ’ ἀρχῆς ἀφωρισμένης. Εἰ δὶ μή το-
πικῶς τῶν τῆς γῆς τμημάτων τὰ ζώδια κρατεῖν λέ-
γοιεν, μηδὲ σωματικῷ μεγέθει κατὰ τὸ ἔχειν αὐτῆς
τὸ πλάτος, [669 IL] ἀλλὰ ⁸ο φυσικῶς χαίρειν ἕκαστον
των ζωδίων δκάστῳ μέρει τῆς γῆς, περιττῶς πρὸς
τ’ ἀνατολῆς] imo ἀνατολὴν. 7° ζώδων, ut solet, Α. ⁸ο ἀλλὰ μηδὲ φυσ.
NOT/E.
(6t) Ἕνδεκα legendum, ut calculus quadret: nisi libro insequenti vicesimum caput Pbotius omiserit.