PG 103, col. 841
οἱ πλάνητες οἶκοι τῶν ζωδίων συνεργοῦντες αὐτοῖς;
εἰ δὲ διότι τὰς τῶν ζωδίων ἐνεργείας καὶ ἀκύρους
καὶ ἐνεργεῖς δύνανται ποιεῖν, [672 R.] πῶς ούχὶ
καὶ ἀλλήλων οἶκοί εἰσι, τοῖς ἀλλήλων ἀποτελεσμασι
καὶ κῦρος καὶ κατάλυσιν ἐπάγειν, ὥς φασιν, ἰσχύον-
τες ς πῶς δὲ μόνα τὰ ζώδια τοῖς πλάνησι συνεργεῖ;
ἄρα μάταιός ἐστιν 6 λοιπὸς τῶν ἀπλανῶν χορὸς;
πῶς δὶ τοὺς πλάνητας ἀγαθοποιεῖν καὶ κακοποιεῖν
ὅλως δύνασθαί φασιν; ἆρα διὰ τὸ κινεῖσθαι; οὐκοῦν
τῶν ιβ’ ζωδίων οὐδὲν οὔτε ἀγαθοποιήσει οὕτε κακο-
ποιήσει · ἄλλ’ ούδέ τις ἄλλος τῶν ἀπλανῶν. Εἰ δὲ
διότι, φησὶ,δι² αὐτῶν πορεύονται οἱ πλάνητες, πολλῷ
μᾶλλον αἱ ζῶναι καὶ οἱ τοῦ ἀέρος τόποι, δι’ ὧν
ὁδεύουσι, τοῦ καλοποιεῖν καὶ κακοποιεῖν δύναμιν
ἕξουσιν ° ούρανοῦ γὰρ, ἐν ᾧ οἱ πλάνητες, οὐμενοῦν,
ὥς φασι, πολλῷ κατωτέρω ὄντες οὐχ ἅπτονται. Τί
δὲ δή ποτε σελήνη μὲν τὸ μειοῦσθαι καὶ αὐξάνειν
ὓπομὲνει, τῶν δ’ ἄλλων πλανήτων προποδισμοὺς καί
στηριγμούς καὶ ἀναποδισμοὺς εῗσάγοντες, ἥλιον καὶ
σελήνην τῆς τοιαύτης [348 Η.] παλιντρόπου πλάνης
ἐλευθέρους ἐῶσιν ; καὶ εἰ μικροφανὴς 6 Κρόνος,
μείζων, ὥς φασι, τῶν ἄλλων ὑπάρχων πλανή-
των, δτι τούτων ἀνώτερον διατρέχει κύκλον, διὰ
τί μείζων 6 ἥλιος τῆς σελήνης. τετάρτην ἀπ’ αὐτῆς
ζώνην ἐλαύνων ; ἐχρῆν γάρ αὺτὸν πολλῷ ταύτης μι-
κρότερον φαίνεσθαι. Ὥστε πάντα ψευδῆ καὶ πεπλα-
σμένα, ἃ τῆς ἀστρολογίας οἱ πόνοι κρατύνουσιν.
Οὕτω μὲν οῦν καὶ τὸ λα’ κεφάλαιον.
falsa sunt atque conficta, quis astrologorum scriptis astruuntur. Sic quidem primum et tricesimum caput
absolvitur.
T6 δὲ λβ¹ ⁸⁸⁷ οὐδὲν τῶν ἀληθῶν πρὸς ἀνατροπὴν,ούδ⁹
ὅσον εἰς τὸ φαινόμενον, ἀναγράφει ” ἀλλ’ ὅσον ὁρᾶ-
ται κάνταῦθα τοὺς λογισμοὺς εὐσεϐῶν 6 ἀνὴρ, το-
σοῦτον ἔχει τὸ ἄτονον, ὅσα γε προς τὴν ἀνασκευήν
τῆς πλάνης. Καὶ τὸ τρίτον δὲ καὶ τριακοστὸν τῆς
αὐτῆς ἔστι κατὰ τὴν δύναμιν ἰδέας ' ἃ γὰρ εἷς ἀνα·
τροπήν προϐάλλεται τοῦ μὴ σφαῖραν εἶναι τὸν ούρα-
νὸν, κοινὰ ἃν ἀπορήματα εἴη καὶ πρὸς τοὺς ἡμι-
σφαίριον αὐτὸν τιθέντας ἢ καμάραν ἤ τι ἄλλο τῶν
παραπλησίων σχημάτων. Ἐν οἷς καὶ 6 τρίτος λόγος.
Ἐν δὲ τῷ δ’ μὲν λόγῳ, λ’ δὶ δ’ κεφαλαίῳ καὶ ε’
καὶ ς’, διέξεισι ταῦτα ⁸ Ἀπὸ τῆς διαφορᾶς ἣν ἔχει τὸ
οἰκούμενον πρὸς τὸ ἀοίκητον καὶ ἣν πρὸς ἄλληλα τὰ
κλίματα ἕχουσι,τήν ἀνατροπὴν τῆς γενέσεως ἤτοι
τῆς εἱμαρμένης ποιεῖται. Φησὶ γὰρ, ποία τῶν ἀστέ-
ρων ἐργάζεται κίνησις τὴν μὲν ἀοίκητον εἶναι δι’
ὑπερϐολὴν ψύχους, τήν δὲ δι’ ὑπερϐολὴν καύματος,
καὶ τήν μὲν διὰ παντὸς μόλις οἰκεῖσθαί τηκομένην
τῷ καύματι, τήν δὲ δυσχερῶς ὁμοίως οἰκουμένην ⁸⁸,
ἅτε δὴ συνεχῶς νειφομένην ⁸⁸ καὶ τῇ τοῦ κρύους ἐκ·-
θηριουμένην ἀγριὸτητι; διὰ τί δὲ αὐτοῖς οὐ μεταϐάλ-
⁸⁷ λβ⁹ Α : δεύτερον ⁸⁸ οἰκουμένην] prestat οἰκεῖσθαι. ³⁹ νιρομὲνην
ΡΑτιιοῑ.. Gn. Clll.
εἰ δὲ διότι τὰς τῶν ζωδίων ἐνεργείας καὶ ἀκύρους
καὶ ἐνεργεῖς δύνανται ποιεῖν, [672 R.] πῶς ούχὶ
καὶ ἀλλήλων οἶκοί εἰσι, τοῖς ἀλλήλων ἀποτελεσμασι
καὶ κῦρος καὶ κατάλυσιν ἐπάγειν, ὥς φασιν, ἰσχύον-
τες ς πῶς δὲ μόνα τὰ ζώδια τοῖς πλάνησι συνεργεῖ;
ἄρα μάταιός ἐστιν 6 λοιπὸς τῶν ἀπλανῶν χορὸς;
πῶς δὶ τοὺς πλάνητας ἀγαθοποιεῖν καὶ κακοποιεῖν
ὅλως δύνασθαί φασιν; ἆρα διὰ τὸ κινεῖσθαι; οὐκοῦν
τῶν ιβ’ ζωδίων οὐδὲν οὔτε ἀγαθοποιήσει οὕτε κακο-
ποιήσει · ἄλλ’ ούδέ τις ἄλλος τῶν ἀπλανῶν. Εἰ δὲ
διότι, φησὶ,δι² αὐτῶν πορεύονται οἱ πλάνητες, πολλῷ
μᾶλλον αἱ ζῶναι καὶ οἱ τοῦ ἀέρος τόποι, δι’ ὧν
ὁδεύουσι, τοῦ καλοποιεῖν καὶ κακοποιεῖν δύναμιν
ἕξουσιν ° ούρανοῦ γὰρ, ἐν ᾧ οἱ πλάνητες, οὐμενοῦν,
ὥς φασι, πολλῷ κατωτέρω ὄντες οὐχ ἅπτονται. Τί
δὲ δή ποτε σελήνη μὲν τὸ μειοῦσθαι καὶ αὐξάνειν
ὓπομὲνει, τῶν δ’ ἄλλων πλανήτων προποδισμοὺς καί
στηριγμούς καὶ ἀναποδισμοὺς εῗσάγοντες, ἥλιον καὶ
σελήνην τῆς τοιαύτης [348 Η.] παλιντρόπου πλάνης
ἐλευθέρους ἐῶσιν ; καὶ εἰ μικροφανὴς 6 Κρόνος,
μείζων, ὥς φασι, τῶν ἄλλων ὑπάρχων πλανή-
των, δτι τούτων ἀνώτερον διατρέχει κύκλον, διὰ
τί μείζων 6 ἥλιος τῆς σελήνης. τετάρτην ἀπ’ αὐτῆς
ζώνην ἐλαύνων ; ἐχρῆν γάρ αὺτὸν πολλῷ ταύτης μι-
κρότερον φαίνεσθαι. Ὥστε πάντα ψευδῆ καὶ πεπλα-
σμένα, ἃ τῆς ἀστρολογίας οἱ πόνοι κρατύνουσιν.
Οὕτω μὲν οῦν καὶ τὸ λα’ κεφάλαιον.
falsa sunt atque conficta, quis astrologorum scriptis astruuntur. Sic quidem primum et tricesimum caput
absolvitur.
T6 δὲ λβ¹ ⁸⁸⁷ οὐδὲν τῶν ἀληθῶν πρὸς ἀνατροπὴν,ούδ⁹
ὅσον εἰς τὸ φαινόμενον, ἀναγράφει ” ἀλλ’ ὅσον ὁρᾶ-
ται κάνταῦθα τοὺς λογισμοὺς εὐσεϐῶν 6 ἀνὴρ, το-
σοῦτον ἔχει τὸ ἄτονον, ὅσα γε προς τὴν ἀνασκευήν
τῆς πλάνης. Καὶ τὸ τρίτον δὲ καὶ τριακοστὸν τῆς
αὐτῆς ἔστι κατὰ τὴν δύναμιν ἰδέας ' ἃ γὰρ εἷς ἀνα·
τροπήν προϐάλλεται τοῦ μὴ σφαῖραν εἶναι τὸν ούρα-
νὸν, κοινὰ ἃν ἀπορήματα εἴη καὶ πρὸς τοὺς ἡμι-
σφαίριον αὐτὸν τιθέντας ἢ καμάραν ἤ τι ἄλλο τῶν
παραπλησίων σχημάτων. Ἐν οἷς καὶ 6 τρίτος λόγος.
Ἐν δὲ τῷ δ’ μὲν λόγῳ, λ’ δὶ δ’ κεφαλαίῳ καὶ ε’
καὶ ς’, διέξεισι ταῦτα ⁸ Ἀπὸ τῆς διαφορᾶς ἣν ἔχει τὸ
οἰκούμενον πρὸς τὸ ἀοίκητον καὶ ἣν πρὸς ἄλληλα τὰ
κλίματα ἕχουσι,τήν ἀνατροπὴν τῆς γενέσεως ἤτοι
τῆς εἱμαρμένης ποιεῖται. Φησὶ γὰρ, ποία τῶν ἀστέ-
ρων ἐργάζεται κίνησις τὴν μὲν ἀοίκητον εἶναι δι’
ὑπερϐολὴν ψύχους, τήν δὲ δι’ ὑπερϐολὴν καύματος,
καὶ τήν μὲν διὰ παντὸς μόλις οἰκεῖσθαί τηκομένην
τῷ καύματι, τήν δὲ δυσχερῶς ὁμοίως οἰκουμένην ⁸⁸,
ἅτε δὴ συνεχῶς νειφομένην ⁸⁸ καὶ τῇ τοῦ κρύους ἐκ·-
θηριουμένην ἀγριὸτητι; διὰ τί δὲ αὐτοῖς οὐ μεταϐάλ-
⁸⁷ λβ⁹ Α : δεύτερον ⁸⁸ οἰκουμένην] prestat οἰκεῖσθαι. ³⁹ νιρομὲνην
ΡΑτιιοῑ.. Gn. Clll.