PG 105, col. 595
hypostasi observari. Nullo itaque modo sancta sy-
nodus, vesani. Nestorii opinionem, quae duas in Chri-
sto personas astruebat, condemnans,una1n in Chri-
sto naluram prorsus asserendam esse decernit.
Etenim neque prima sancta synodus, qua; tres natu-
ras in divinis, qum erat Arii opinio, sustulit, proti-
nus et triadem hyposlascon denegavit. Sic et
Ephesina tertia synodus de duabus hypwstasihus
sententiam anathemate feriens, non statim et natura-
rum diversitatem condemnavit. Quinimo ad stabi-
liendam secundum hypostasim etessentialem unio—
nem naturarum unius Christi, deitatis rt humani-
tatis, hominis exemplum usurpavit, qui ex duabus Β
naturis, corporea atque incorporea conflatus, in
duabus naturis consideratur, licet una tantum hy-
postasis sit quicunque homo. Et quamvis exemp'um
de homine particulari non in omnibus assimilatur
unioni Christi, eo tamen solummodo ad insanam
Nestorii opinionem refellendam usa est, qui palam
alflrmabat nullam esse absque propria persona m-
turam, fierique non posse, ut duae natura: secun-
dum hypostasim et essentialiterunitm in una hypo.
stasi observentur, quas non inferant et duas per-
sonas. quod unionem schcticam, sive secundum
habitudinem. edicit. ideoque duos filios et duos -
Christos miser deprmdicabat. lianc falsam opinio-
nem dirimens, hominis exemplum usurpavit. lmo
plerosque deiferos Patres in sancta tertia synodo c
Ephesina divus (Iyrillus in medium adduxit, stabi-
lieus secundum hypostasim unionem in una hypo-
stasi, qui est Christus in diversis naturis agnitus.
Quod vero in diversis naturis agnoscitur. omnino
in illis est, in quibus agnoscitur. Cum itaque ora'io
demoustraveritde una Christi natura confessionem,
neque ah apostolis fuisse assertam,neque a sanetis
tribus synodis constabilitam, frustra falsa fabularis
enuntians, eam a sanctis apostolis traditam, et a
sanctis tribus synodis fuisse confirmatam: nam
oratio potius naturarum diversitatem in uno Chri-
sto rcprmscntavit. Illud autem rursum asserere,
etsi nonnulli ea: hac sententia nempe allirmante.
unius esse natura: Christum post unionem, transfu-
gerunt, ad eos scilicet, qui duas naturas Christum
habere post unionem profitentur, quosnam ignoran-
tia: terminos non exsuperat? Quis cnim non novit
partem a toto, minus a multesimo decedere? Et non
contra. Quapropter qui vestrm suntseutentize, si ad
eos, qui nostra: sunt, comparentur, minimam at-
que infimam partem occupare compcrienlur. Quare
indecore agis dicens nos ex vestra sententia aufu-
gisse. Quin, ut potius verum dicam, vos a nobis
decessistis.
4. lnl'ra etiam in cpistola tua nolens sanctam et
nuiversalem synodum admitterc,qumn nos inter rc-
lxquas alias sa~ctas tres synodos annumerantus,
nodus, vesani. Nestorii opinionem, quae duas in Chri-
sto personas astruebat, condemnans,una1n in Chri-
sto naluram prorsus asserendam esse decernit.
Etenim neque prima sancta synodus, qua; tres natu-
ras in divinis, qum erat Arii opinio, sustulit, proti-
nus et triadem hyposlascon denegavit. Sic et
Ephesina tertia synodus de duabus hypwstasihus
sententiam anathemate feriens, non statim et natura-
rum diversitatem condemnavit. Quinimo ad stabi-
liendam secundum hypostasim etessentialem unio—
nem naturarum unius Christi, deitatis rt humani-
tatis, hominis exemplum usurpavit, qui ex duabus Β
naturis, corporea atque incorporea conflatus, in
duabus naturis consideratur, licet una tantum hy-
postasis sit quicunque homo. Et quamvis exemp'um
de homine particulari non in omnibus assimilatur
unioni Christi, eo tamen solummodo ad insanam
Nestorii opinionem refellendam usa est, qui palam
alflrmabat nullam esse absque propria persona m-
turam, fierique non posse, ut duae natura: secun-
dum hypostasim et essentialiterunitm in una hypo.
stasi observentur, quas non inferant et duas per-
sonas. quod unionem schcticam, sive secundum
habitudinem. edicit. ideoque duos filios et duos -
Christos miser deprmdicabat. lianc falsam opinio-
nem dirimens, hominis exemplum usurpavit. lmo
plerosque deiferos Patres in sancta tertia synodo c
Ephesina divus (Iyrillus in medium adduxit, stabi-
lieus secundum hypostasim unionem in una hypo-
stasi, qui est Christus in diversis naturis agnitus.
Quod vero in diversis naturis agnoscitur. omnino
in illis est, in quibus agnoscitur. Cum itaque ora'io
demoustraveritde una Christi natura confessionem,
neque ah apostolis fuisse assertam,neque a sanetis
tribus synodis constabilitam, frustra falsa fabularis
enuntians, eam a sanctis apostolis traditam, et a
sanctis tribus synodis fuisse confirmatam: nam
oratio potius naturarum diversitatem in uno Chri-
sto rcprmscntavit. Illud autem rursum asserere,
etsi nonnulli ea: hac sententia nempe allirmante.
unius esse natura: Christum post unionem, transfu-
gerunt, ad eos scilicet, qui duas naturas Christum
habere post unionem profitentur, quosnam ignoran-
tia: terminos non exsuperat? Quis cnim non novit
partem a toto, minus a multesimo decedere? Et non
contra. Quapropter qui vestrm suntseutentize, si ad
eos, qui nostra: sunt, comparentur, minimam at-
que infimam partem occupare compcrienlur. Quare
indecore agis dicens nos ex vestra sententia aufu-
gisse. Quin, ut potius verum dicam, vos a nobis
decessistis.
4. lnl'ra etiam in cpistola tua nolens sanctam et
nuiversalem synodum admitterc,qumn nos inter rc-
lxquas alias sa~ctas tres synodos annumerantus,