PG 105, col. 937
ellene elaboratae. Sed excerpta ex Maraecii libello Α cium faciant. Prteter hos duos non videtur alius
Antwerpiam revehendas: neque jam, cum primum
delectus animadvertitur, promptius est aliquid quam
ex Octavio Cajetano recipere Floriti versionem,
eamque ad contextum Graecum denuo recognoscere,
mutatis hinc inde pauculis ubi id exigere res vide-
bitur.
10.. Simon Wangnereckius noster, in Proh-go-
menis ad Marianam Graccorum pietatem, ex duo-
decim tomis Menaaorum et septem reliquis Graecae
Ecclesia Voluminibus excerptum, ιι. 22, de duobus
sanctis Iosephis, utroque hymnographo et confes-
sore apud Graecos, agit : quorum alter fuerit
S. Theodori Studita: frater atque episcopus Thessa-
lonicensis, lt Julii recolet-dus, et habuerit in can-
ticis suis pangendis hoc notabile, quod nomen suum
saepe omissum in titulo, per Acroatichidem sive
primas stropharum litteras, circa ultimam odam
sui ultimi canonis, semper accuratissime signarit:
alter annis forte quadraginta junior, hic noster sit,
cui adscribendos putat eos canones, quae nudum
Iosephi nomen appositum habent. Quia vero etiam
canones hujus posterioris. de quo nunc agimus,
Iosephi, fere acrostichidi alicui illigantur , existi-
mat prazcitatus Wangnercckius, ad ipsos utpote
operosius compositos, extendi debere extemporalem
illam dictandi facilitatem. quam supra ex Menaeis ο similitudo suadere poterit, tum quod nostrum a
laudatam vidimus. Cur tam operosum hoc sit, ut
ab exercitato nequiverit ex tempore fieri? Certe
nulli poetico metro astrictos Grzecorum canones,
prnnisse non magna contentione animi‘ad certas
litteras, in :ujusque slrophe principio inveniendas,
astringi ab eo, cui liberum esset strophas singu-
las, nullo inter se ordine connexus, a quacunque
liberet voce ordiri, ipsi didicimus esperiendo;
quando talium canonum aliquos Latine reddidimus,
eadem acrostichidum lege servata, idque in ver-
sione, ad Grzecorum verborum sensum exprimendum,
obligata. An autem Omnes illi canones, quas Ma-
riali suo Maraccius inseruit, quosque supra tre-
centos inveniri in ritualibus Graecorum libris asse-
rit Catjetanns, hujus ultimi Iosephi sint, an aliqui ι) citur ηιιιιι, 25.
relinqui priori debeant, non vacat nec operae pre-
tium est sollicitius examinare.
ll. Placet interim discrimen a Wangnereckio
supra nominato designatum , ut scilicet canones
illi, qni nudum Iosephi nomen praeferunt absque
alio titulo. Iosephi hujus nostri sint: quem etiam
intelligere videtur Leo Allatius in sua de Graecorum
libris dissertatione, quando Iosephum Melodum
nominat. Episcopo Thessalonicensi imputari pos-
sunt alii qui dicuntur τοῦ mpm? Ἰωσὴφ, domini
Iosephi : haec enim honoris appellatio denotat gra-
dum aliquem eminentiorem. Fatemur tamen non
ita lit-mam eam conjecturam videri, quin varia
possint contra eam opponi, qute ambiguum judi-
PATROL Gn. CV.
Antwerpiam revehendas: neque jam, cum primum
delectus animadvertitur, promptius est aliquid quam
ex Octavio Cajetano recipere Floriti versionem,
eamque ad contextum Graecum denuo recognoscere,
mutatis hinc inde pauculis ubi id exigere res vide-
bitur.
10.. Simon Wangnereckius noster, in Proh-go-
menis ad Marianam Graccorum pietatem, ex duo-
decim tomis Menaaorum et septem reliquis Graecae
Ecclesia Voluminibus excerptum, ιι. 22, de duobus
sanctis Iosephis, utroque hymnographo et confes-
sore apud Graecos, agit : quorum alter fuerit
S. Theodori Studita: frater atque episcopus Thessa-
lonicensis, lt Julii recolet-dus, et habuerit in can-
ticis suis pangendis hoc notabile, quod nomen suum
saepe omissum in titulo, per Acroatichidem sive
primas stropharum litteras, circa ultimam odam
sui ultimi canonis, semper accuratissime signarit:
alter annis forte quadraginta junior, hic noster sit,
cui adscribendos putat eos canones, quae nudum
Iosephi nomen appositum habent. Quia vero etiam
canones hujus posterioris. de quo nunc agimus,
Iosephi, fere acrostichidi alicui illigantur , existi-
mat prazcitatus Wangnercckius, ad ipsos utpote
operosius compositos, extendi debere extemporalem
illam dictandi facilitatem. quam supra ex Menaeis ο similitudo suadere poterit, tum quod nostrum a
laudatam vidimus. Cur tam operosum hoc sit, ut
ab exercitato nequiverit ex tempore fieri? Certe
nulli poetico metro astrictos Grzecorum canones,
prnnisse non magna contentione animi‘ad certas
litteras, in :ujusque slrophe principio inveniendas,
astringi ab eo, cui liberum esset strophas singu-
las, nullo inter se ordine connexus, a quacunque
liberet voce ordiri, ipsi didicimus esperiendo;
quando talium canonum aliquos Latine reddidimus,
eadem acrostichidum lege servata, idque in ver-
sione, ad Grzecorum verborum sensum exprimendum,
obligata. An autem Omnes illi canones, quas Ma-
riali suo Maraccius inseruit, quosque supra tre-
centos inveniri in ritualibus Graecorum libris asse-
rit Catjetanns, hujus ultimi Iosephi sint, an aliqui ι) citur ηιιιιι, 25.
relinqui priori debeant, non vacat nec operae pre-
tium est sollicitius examinare.
ll. Placet interim discrimen a Wangnereckio
supra nominato designatum , ut scilicet canones
illi, qni nudum Iosephi nomen praeferunt absque
alio titulo. Iosephi hujus nostri sint: quem etiam
intelligere videtur Leo Allatius in sua de Graecorum
libris dissertatione, quando Iosephum Melodum
nominat. Episcopo Thessalonicensi imputari pos-
sunt alii qui dicuntur τοῦ mpm? Ἰωσὴφ, domini
Iosephi : haec enim honoris appellatio denotat gra-
dum aliquem eminentiorem. Fatemur tamen non
ita lit-mam eam conjecturam videri, quin varia
possint contra eam opponi, qute ambiguum judi-
PATROL Gn. CV.