PG 105, col. 938
nominetur, cum dicitur, Typicnm illud continere
ι ecclesiasticam constitutionem omnium festortnn
totius anni, secundum traditionem sanctorum Pa—
trum, videlicet S. Saba, et Studitaep et maxime
Sancti Montis; necnon partem traditionis sanctis-
simi Patris nostri Iosephi, possessoris sancti
monasterii qttod Divi Nicolai τῶν κασούλων dici- ’
tur. ι Etenim si Ioseph ille proprium ordinavit
oilicium monasterio suo. cujus patronus erat D.
Nicolaus , quis Paracleticon Grtecorum legens (in
quo ordinarium totius hebdomadas ollicium octies
secundum octo tonos variatum continetur) in eoque
observans secundum ferite 5 canonem (nam singu-
lis l'eriis duo sunt canones, et feria 5 primus de
apostolis est) cum cathismatis atque tropariis eodem
spectantibus esse de S. Nicolao :quis, inquam, haec
legens et observans, non judicabit Iosephum istum
τῶν uacauit.» esse auctorem illorum octo de S Ni-
colao canonum ? Atqui etiam horum canonum acro-
stichides subjunctum habent nomen Ἰωσὴφ hoc
modo τἮχος α’. Σοὶ, Νικόλαε, πρῶτον εἰσφέῥὼ μέ-
λος. Ἰωσήφ. Et similiter in aliis, praeterquam in
rationibus toni secundi et octavi, qui nihilominus
ejusdem auctoris manifeste sunt. Hunc igitur non
esse a nostro Iosepho distinguendum, tum illa styli
Cretensi captivitate liberatum D. Nicolai miraculo,
possimus prudenter opinari, ei quod Constantino-
poli erexit monasterio patrocinium praetulisse
S. Nicolai, in deserto illo loco, ad quem, haud
procul positum a templo Ι). Joannis Chrysostomf,
ι sedem et curarum scholam ιι. 24, dicitur trans-
tulisse, inibique discipulorum distribuisse multi-
tudinem : ι in casulis forsan extemporaneis, unde
dictant sit monasterium D. Nicolai Curularum,
vocabulo, ut alia multa Constantinopolitana, Ῥω-
μαϊκῷ ’ quamvis et monasterii a D. Nicolao dicti
nusquam Acta meminerinthet adjectum postea
oratorium S. Andreae apostolo nuncupaverit san-
ctus, propter reliquias ejus istic collocatas, uti di-
1-2. Quo anno Christianae atrae et aetatis suae mor-
tuus sit llic, de quo agimus, Iosephus, nusquam
exprimunt Acta : tantum n. 57 inquiunt, diu illum
in vita duravisse, et propter graves in ea labores
diuturnum censeri debere sustinuisse martyrium.
Num. autem “dixerant, quod Dominit-ae Passio-
nis magna ac venerabili Parasceve instante, disci-
pulum suum, et ecclesiae possessiones in libel'o
descriptas obtulerit et commendarit Photio pa-
triarchze, nihil ulterius exprimens : quo facto im-
minentem sibi exitum praesignasse declaravcrit mox
vehementissima febris, quas eidem fecerit vivendi
finem, et (quantum ex contextu collisi datur) pan-
corum omnino dierum fuerit. Hinc purro animum
30
ι ecclesiasticam constitutionem omnium festortnn
totius anni, secundum traditionem sanctorum Pa—
trum, videlicet S. Saba, et Studitaep et maxime
Sancti Montis; necnon partem traditionis sanctis-
simi Patris nostri Iosephi, possessoris sancti
monasterii qttod Divi Nicolai τῶν κασούλων dici- ’
tur. ι Etenim si Ioseph ille proprium ordinavit
oilicium monasterio suo. cujus patronus erat D.
Nicolaus , quis Paracleticon Grtecorum legens (in
quo ordinarium totius hebdomadas ollicium octies
secundum octo tonos variatum continetur) in eoque
observans secundum ferite 5 canonem (nam singu-
lis l'eriis duo sunt canones, et feria 5 primus de
apostolis est) cum cathismatis atque tropariis eodem
spectantibus esse de S. Nicolao :quis, inquam, haec
legens et observans, non judicabit Iosephum istum
τῶν uacauit.» esse auctorem illorum octo de S Ni-
colao canonum ? Atqui etiam horum canonum acro-
stichides subjunctum habent nomen Ἰωσὴφ hoc
modo τἮχος α’. Σοὶ, Νικόλαε, πρῶτον εἰσφέῥὼ μέ-
λος. Ἰωσήφ. Et similiter in aliis, praeterquam in
rationibus toni secundi et octavi, qui nihilominus
ejusdem auctoris manifeste sunt. Hunc igitur non
esse a nostro Iosepho distinguendum, tum illa styli
Cretensi captivitate liberatum D. Nicolai miraculo,
possimus prudenter opinari, ei quod Constantino-
poli erexit monasterio patrocinium praetulisse
S. Nicolai, in deserto illo loco, ad quem, haud
procul positum a templo Ι). Joannis Chrysostomf,
ι sedem et curarum scholam ιι. 24, dicitur trans-
tulisse, inibique discipulorum distribuisse multi-
tudinem : ι in casulis forsan extemporaneis, unde
dictant sit monasterium D. Nicolai Curularum,
vocabulo, ut alia multa Constantinopolitana, Ῥω-
μαϊκῷ ’ quamvis et monasterii a D. Nicolao dicti
nusquam Acta meminerinthet adjectum postea
oratorium S. Andreae apostolo nuncupaverit san-
ctus, propter reliquias ejus istic collocatas, uti di-
1-2. Quo anno Christianae atrae et aetatis suae mor-
tuus sit llic, de quo agimus, Iosephus, nusquam
exprimunt Acta : tantum n. 57 inquiunt, diu illum
in vita duravisse, et propter graves in ea labores
diuturnum censeri debere sustinuisse martyrium.
Num. autem “dixerant, quod Dominit-ae Passio-
nis magna ac venerabili Parasceve instante, disci-
pulum suum, et ecclesiae possessiones in libel'o
descriptas obtulerit et commendarit Photio pa-
triarchze, nihil ulterius exprimens : quo facto im-
minentem sibi exitum praesignasse declaravcrit mox
vehementissima febris, quas eidem fecerit vivendi
finem, et (quantum ex contextu collisi datur) pan-
corum omnino dierum fuerit. Hinc purro animum
30