PG 105, col. 951

tnmits superabat,ut etiam occultaret. Moralem sermonem in medium proferebat? Animi aflectus ac
motus oratione componebat. Gratia: ipsa: in illius ore insidebant, et prius fontium decurrentium fluenta
stetissent immota, quam exillius ore sacra dogmata profluere atque emanare cessassent.
l3. Cum talis esset Josepb, tantisque virtutum Α
ac caelestium donorum eharismatibus effulgeret, sa-
cerdotii gradum avide non appetiit, aut invasit, san-
cti Spiritus dignissimum donum non affectavit, ac
proliinquatn Deo dignitatem tempori non est δυσυ-
ratus; quin potius ιι dignitate ipsa requisitus ac
coactus cst, universis fratribus reluctantem adbor~
tantibus, et praeterea, ut episcopi urbis precibus
obsequeretur, presbyter ordinatus est. Tunc autem
videre erat virtutis speciem, quae intensionis majo-
ris nequaquam capax erat, quam Josepb praefere-
bat, Indequaque amplissimam. Ipsum vero c0nni-
tentctn et contendentem, utpote generosissimum,
ut quanquam mortali carne adhuc indutus, in etn-
lrsti tamen choro iubabitaret. Etenim, et lacrymte ip-
sius indelicieuter ellluentes fluminum decursus imi-
tabanttlr; et genua ejus per totum noctis cursum,
quemadmodum supra dictum est, inclinata, in lapi-
dis naturam commutata erant, et pectus illius cre-
bro lapidis ictu percussum obcalluerat sane, sed
tamen musculis circa thoracem laesis non poterat
vox libera et soluta prodire. lla magnus hic sese ad
virtutem amabiliter habebat, tamque nullam carnis
sure curam unquam habuit. ut omnino ab illa so-
lutus ac liber videretur. Totus erat mentis acie fixus in Deum, propter quem, una cum Paulo, acor-
poris vinculo dissolvt cupiebat, etcum dilecto atque amato suo copulari.
Η. Quamobrem cum Deus illum etiam bonis prae.
sentibus remunerare vellet ( est autem bonum, imo
bonorum omnium optimtnn, similem aliquem in
virtutis stadio currentem reperire, et proposito sibi
illius exemplo ejusdem virtutis cursum augere), per-
venit in urbem Thessalonicensium, ita Deo volente,
astate provectus, et miraculis celeberrimus, Deca-
politarum decus, et ut verius dicam, omnium ci-
vitatum ornamentum divinus Gregorius, qui ubi
monasterium illud appulit, in quo generosus hic
agonista, magnus inquam Joseph, adversus hostes
invisibiles strenuissime depugnabat, videns stabiles
et constantes illius mores, animaeque ejus habitum
agnoscens, ex gratia illa divina ac plenitudine, quae
in ejusdem facie refulgebat (cito enim. ac facile
sanctorum auimae eorum, quosin virtutis aemula-
tione similes habent, habitus agnoscunt, ac veluti
venerantur) cum illo familiaritatem contraxit, et
corpore simul ac mente coniunctus est. nec ab eo
separari volebat; qua: enim natura similia sunt fa-
cillime copulantur. Sed Gregorium negotia alio
evocabant, ethessalonicam relinquere cogebatur :
itertamen difl‘erebat amore erga divinum Jusepb,
ut ita dicam, impeditus ac retentus. Propterea eum
in urbium reginam vellet proficisci, nec ferre posset,
vcl ad exiguum tempus a suo in virtute astutulo se-
parari, perrexit ad monasterii prtesidem. et omnem
movit lapidem, innumeris precibus adhibitis, ut ⁴Ιο-
seph socium itineris sui posset obtinere, tandemque obtinuit. .Iam enim didicerat Gregorio cedere
atque obsequi propter virtutis eminentiam.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.