PG 111, col. 465
μελετηθεῖσηῳ ἅπαντας τοὺς ὑπόνοιαν καὶ μικρὰν
ὑποσχόντας ἐκεῖ συνήθροιζον.
Μετάιιλητος οὖν ὁ καὶ δηλωθεὶς Πόθος ὑπὸ τῶν
τῆς συζύγου γραμμάτων γίνεται⁰ ι Τὸ μηδὲν πάντα
τὰ ἐν χερσὶν ἡγησάμενον, τήν βασιλεύουσαν ὡς
τάχος καταλαϐεῖν. Τῷ τε γὰρ βασιλεῖ, φησὶ, πε-
ρισπούδαστος ή σή παρουσία, καὶ ὁ τοῦ φιλτάτου
σου παιδὸς θάνατος. ι Τήν ἄνοδον ἐπισπεύδειο
[ῖσ. κᾶν ταῦτα] κατασκυθρωπὸν ἐκεῖνον ποιοῦσι,
οιαὶ πολλὴν αὐτῷ διαμάχην τοῖς λογισμοῖς ιμσὰλ-
λουσιν. Εἶχε μὲν αὐτὸν ὁ τοῦ παιδὸς θάνατος, καὶ
ἀνελθεῖν ήπειγεν ο ἐδεδίει δὲ τὸν καιρὸν, καὶ ύπὼ-
πτιυι μήποτε κινδύνοις ἀνελθὼν περιπέσοιο καὶ
μάλιστα δτι πρὸς βασιλέως μὲν οὐδαμῶς. παρὰ δὲ
τῆς γυναικὸς μόνης ἀνελθεῖν ἐπιτέτραπτο. Οὕτως
οὖν ιπαμφοτερῖζοντι, καὶ ὑπὸ δύο παθῶν, πόθου τε
καὶ φόϐου μεριζομένῳ, προσελθών τις τῶν ἐν τέλει,
καὶ μνήμην περὶ τοῦ θέίου μιν Λουκᾶ ποιησάμε-
νος⁸ ι Ἀλλ’ εἰ τούτῳ, φησὶν, ἔλθοις εἰς έμιλλξαν,
καὶ περὶ τῶν προκειμένων ἁνακοινωνήσῃ, οὐδέν σοι
λοιπὸν ἀμφίδοξον ἔσται περὶ τού τὶ *δεῖ ποιεῖν,
ἁλλὰ-σαφῶς περὶ τοῦ λυσιτελοῦντος ιῖσῃ. ι
Τοῦτο ἀκούσας ὁ στρατηγὸς, ού χρόνῳ "aut ἀνασο-
λαῖς τὸ πρᾶγμα ἐδίδου, ἀλλὰ περὶ⁷ πιντδς ἐποιεῖτο
σξη-ἁγίῳ πρὸς δῲιν ἐλθεῖν · καὶ ⁷τυχὼν ἤκουσεν οὐ
xa‘l ἁμφήριστα κατὰ τοὺς ποθ-ξονς γρησμοὺς,
ἀλλὰ τὸ⁸ συνοῖσον, ἐπιδήλως καὶ καθαρωςίἜλεγέ
γὰρ pste τοῦΔ προσήκοντος ἤθους καὶ παραστήμαο
τος, οὔτε- πρδς- ἐπίδειξιν ἀφορῶν, οὔτ’ αὖθις-την
lascivae ἁρχὴνῶς τι μέγα καὶ θεσπέσιον ἐκπλητ-
τόμενος⁶ ι Ἀνελθε κύριος στρατηγὸς εἰς Κωνστσνο
τινούττολιν ἀλύπως καὶ ἀδεῶς, καὶ πάντα σοι τὰ
σκολιὰ, Κύριος εις εὐθέα μεταποιήσει· ὃ τε γὰρ
βασιλεὺς εὐμενέσιν ὀφθαλμοῖς ὄψεται σε’ πρὸς δὲ
καὶ-τιμῆς ἀξιώσει σε’ τό τε παιδίον ἐρρωμένον
αὐτὸς ὕψει, καὶ πάθους παντὸς ἐλεύθερον. ἡ» Ταῦτα
δ στρατηγὸς ὡς ὲκ προφητικῆς καὶ θεοπνεύστου
γλώττης ἀκούσας, καὶ μηδὲν ἐφ’ οἷς ἀκήκοεν ὅλως
ἐνδοιάσας.ωοῦ εἴχετο. Ἐπεὶ δὲ καὶ κατέλαϐε,
πάντα ἐ-ιιδιὸηκὸτα ἰδὼν, ού σιωπῇ κρύπτει τί)
θαῦμα , ἀλλὰ καλὸν διήγημα πολλῶν axoni; παρα-
δίδωσι.
Τὸ δὲ κατὰ τὸν ἐπιφανῆ καὶ περίὅλεπτον Κρινί-
την, πῶς αν τις μὴ γραφῇ καὶ μνήμῃ παραδούς, ἦ
ἰθύνοι»⁸ διαὶ καικίας, ῆρᾳθυμῖας ἐκφύγῃ γραφήνξ
Καὶ abab; γὰρ ὁμοίως τήν τῆς Ἑλλάδος ἀρχὴν
πιστευθεὶς, καὶ πρὸς αὐτὴν ἀπιὼν, ἐπεὶ τῇ Λαρίσσῃ
προσήγγισε, τῶν περὶ τοῦ ἁγίου διηγημάτων,ή
(10) Tyrcnuidis aggressione. Ea videtur, qua Rn-
mauus senior iu eonéortimu imperii a constantiuo
allectus. ac appellatus Augustus. jamque armos
iures cum eo imperium moderatus,'ei:le'tir pra-ha:
ri voluit, solusque tandem .itupe’raturplieri : qui
tamen improbus conatus Deo vindir-c, male superbo
ὑποσχόντας ἐκεῖ συνήθροιζον.
Μετάιιλητος οὖν ὁ καὶ δηλωθεὶς Πόθος ὑπὸ τῶν
τῆς συζύγου γραμμάτων γίνεται⁰ ι Τὸ μηδὲν πάντα
τὰ ἐν χερσὶν ἡγησάμενον, τήν βασιλεύουσαν ὡς
τάχος καταλαϐεῖν. Τῷ τε γὰρ βασιλεῖ, φησὶ, πε-
ρισπούδαστος ή σή παρουσία, καὶ ὁ τοῦ φιλτάτου
σου παιδὸς θάνατος. ι Τήν ἄνοδον ἐπισπεύδειο
[ῖσ. κᾶν ταῦτα] κατασκυθρωπὸν ἐκεῖνον ποιοῦσι,
οιαὶ πολλὴν αὐτῷ διαμάχην τοῖς λογισμοῖς ιμσὰλ-
λουσιν. Εἶχε μὲν αὐτὸν ὁ τοῦ παιδὸς θάνατος, καὶ
ἀνελθεῖν ήπειγεν ο ἐδεδίει δὲ τὸν καιρὸν, καὶ ύπὼ-
πτιυι μήποτε κινδύνοις ἀνελθὼν περιπέσοιο καὶ
μάλιστα δτι πρὸς βασιλέως μὲν οὐδαμῶς. παρὰ δὲ
τῆς γυναικὸς μόνης ἀνελθεῖν ἐπιτέτραπτο. Οὕτως
οὖν ιπαμφοτερῖζοντι, καὶ ὑπὸ δύο παθῶν, πόθου τε
καὶ φόϐου μεριζομένῳ, προσελθών τις τῶν ἐν τέλει,
καὶ μνήμην περὶ τοῦ θέίου μιν Λουκᾶ ποιησάμε-
νος⁸ ι Ἀλλ’ εἰ τούτῳ, φησὶν, ἔλθοις εἰς έμιλλξαν,
καὶ περὶ τῶν προκειμένων ἁνακοινωνήσῃ, οὐδέν σοι
λοιπὸν ἀμφίδοξον ἔσται περὶ τού τὶ *δεῖ ποιεῖν,
ἁλλὰ-σαφῶς περὶ τοῦ λυσιτελοῦντος ιῖσῃ. ι
Τοῦτο ἀκούσας ὁ στρατηγὸς, ού χρόνῳ "aut ἀνασο-
λαῖς τὸ πρᾶγμα ἐδίδου, ἀλλὰ περὶ⁷ πιντδς ἐποιεῖτο
σξη-ἁγίῳ πρὸς δῲιν ἐλθεῖν · καὶ ⁷τυχὼν ἤκουσεν οὐ
xa‘l ἁμφήριστα κατὰ τοὺς ποθ-ξονς γρησμοὺς,
ἀλλὰ τὸ⁸ συνοῖσον, ἐπιδήλως καὶ καθαρωςίἜλεγέ
γὰρ pste τοῦΔ προσήκοντος ἤθους καὶ παραστήμαο
τος, οὔτε- πρδς- ἐπίδειξιν ἀφορῶν, οὔτ’ αὖθις-την
lascivae ἁρχὴνῶς τι μέγα καὶ θεσπέσιον ἐκπλητ-
τόμενος⁶ ι Ἀνελθε κύριος στρατηγὸς εἰς Κωνστσνο
τινούττολιν ἀλύπως καὶ ἀδεῶς, καὶ πάντα σοι τὰ
σκολιὰ, Κύριος εις εὐθέα μεταποιήσει· ὃ τε γὰρ
βασιλεὺς εὐμενέσιν ὀφθαλμοῖς ὄψεται σε’ πρὸς δὲ
καὶ-τιμῆς ἀξιώσει σε’ τό τε παιδίον ἐρρωμένον
αὐτὸς ὕψει, καὶ πάθους παντὸς ἐλεύθερον. ἡ» Ταῦτα
δ στρατηγὸς ὡς ὲκ προφητικῆς καὶ θεοπνεύστου
γλώττης ἀκούσας, καὶ μηδὲν ἐφ’ οἷς ἀκήκοεν ὅλως
ἐνδοιάσας.ωοῦ εἴχετο. Ἐπεὶ δὲ καὶ κατέλαϐε,
πάντα ἐ-ιιδιὸηκὸτα ἰδὼν, ού σιωπῇ κρύπτει τί)
θαῦμα , ἀλλὰ καλὸν διήγημα πολλῶν axoni; παρα-
δίδωσι.
Τὸ δὲ κατὰ τὸν ἐπιφανῆ καὶ περίὅλεπτον Κρινί-
την, πῶς αν τις μὴ γραφῇ καὶ μνήμῃ παραδούς, ἦ
ἰθύνοι»⁸ διαὶ καικίας, ῆρᾳθυμῖας ἐκφύγῃ γραφήνξ
Καὶ abab; γὰρ ὁμοίως τήν τῆς Ἑλλάδος ἀρχὴν
πιστευθεὶς, καὶ πρὸς αὐτὴν ἀπιὼν, ἐπεὶ τῇ Λαρίσσῃ
προσήγγισε, τῶν περὶ τοῦ ἁγίου διηγημάτων,ή
(10) Tyrcnuidis aggressione. Ea videtur, qua Rn-
mauus senior iu eonéortimu imperii a constantiuo
allectus. ac appellatus Augustus. jamque armos
iures cum eo imperium moderatus,'ei:le'tir pra-ha:
ri voluit, solusque tandem .itupe’raturplieri : qui
tamen improbus conatus Deo vindir-c, male superbo