PG 111, col. 637
"ll-""03 σιιιιιιδιοιιει. atque aden {ac stultus tias propter tne; et multnrmn bonorum dentibus in die
Stulitiam simulans vincitur, revelationibus illusgatur, oppugnatur α da'nouiis et liberatur. ad servit-udum
eo uocatur.
ζ’. Ταῦτα ἀκούσας ὁ μακάριος, ἀπὸ τοῦ βαθυτάτου
ὕπνου ἐκείνου ἔξυπνος ἐγένετο, καὶ ἦν θαυμάζων
τὸ γεγονὸς αὐτῷ τῆς εύωδὲας Θέαμα · ὲμύριζεν γὰρ
τὴν δψιν αὑτοῦ εὐωδία τις φρικτὴ, ἀόρατός τε καὶ
ἁκατανὸητος. Ἔρχεται οὖν πρός με πρωῐας τὸν
ἀνάξιον, καὶ θαρρεἰ μοι τὸ πρᾶγμα ὡς ἦν. Καὶ
ἐξέστην ἔγωγε τοῦ μακαρίου τὴν ἔκστασιν ἁκού-
σας, μάλιστα δὲ καὶ τὴν, ὅψιν αὑτοῦ ὀρῶν αἴγλην
ἐκπέμπουσαν καὶ εὐωδίαν θεϊκὴν, φρικτὴν καὶ
ἀσύγκριτον (15). Ἐσκεψὰμιοα οὗν οἱ ἀμφότεροι τδ
πρᾶγμα, καὶ ἔκριναμεν τοῦ σχηματίσαι ἑαυτὴν τις
ταξιν δαιμονῶντος καὶ μαινομένου (Ιϐ) διὰ τὸν εἰς
ποντα σαύτῷ, ὅτι Γ ενοῦ σαλδς ot‘ ἐμὲ, καὶ πολλῶν
ἀγαυῶν δεσπότης καθίσεις ὲν τῇ ἡμέρᾳ τὴς pm-
λτίας μου. Ἀλλως γὰρ διαδρᾶσαι τοῦ σωματικοῦ
δεσπότου οὒκ ἠδύνατο ' διότι δυσκᾶλως τις τὸν ἐαυ-
τοῦ οἰκέτην ξῶν ἀπολύσῃ (l7) ὲλεύθιρον, καὶ μά-
λιστα εἰς ἐργασίαν θεῖκὴν τοῦ διαϐόλου ταῦτα ἀπὸ
τοῦ φθόνου κωλύοντος.
prteserlim si pietatis operibus se addicere meditatur, diabolo istiusmodi ~t'ousiiium om: invidiaiuter-
turbante.
η’. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ, ὧρας οὔσης μεσονυκτίου,
ἀναστὰς προσηύξατοο καὶ μετὰ τὸ λαλῆσαι αύτὸν
τὴν εὐχὴν aii-.5, λαϐὼν μάχαιραν, ἐπορεύθη εἰς
τὸ. φρέαρ τδ πλησίον τοῦ κοιτῶνος τοῦ κυρέου αύ-
τοῦ. Καὶ ἰκδυσάμινος ἅπερ ιφόρει ἱμάτια, ἧρξιτο
λεπτοκοπᾷν ταῦτα τῇ προσούσῃ αύτῷ μαχαίρᾳ, καὶ
ὥσπερ σεληνιαζόμινος, ῥήματά τινα τοῦ φυρμοῦ
προεϐάλλετο λέγειν, ὃν τρόπον οι σεληνιαζόμενοέ
πρᾶττουοιν. Ἒξύπνου δὲ γενομένου τοῦ κυρίου
αξιτοῦ (18), ἤκουεν τὰς αὐτοῦ ὁμιλίας ,_ καὶ ἕξενιςετο
τὸ τί ἂν εἰη ταῦτα καὶ μάλιστα ιν τοιαύτῃ ὥρᾳ.
’Υπέλαϐεν οὖν, Δηλονύτι πνεῦμα πονηρόν ἐστι τοῦ
φρέατος, καὶ αὐτομολεῖ τῇ ὥρᾳ ταύτῃ παρακρούσαί
τινα τὸν πρόχειρα ιύρίσκεσθαι, βουλόμενον. ἸΙσὸ-
χαζενόῧν τῷ τοιούτῳ τρόπῳ μέχρι πρωῖιιςς καὶ τῇ
αὐτῇ ἁπῆλθιν ὀημὰγειρος αὑτοῦ τοῦ γαμῆσαι ὕδωρ,
καὶ θεασάμενος τὸ γεγονὸς τῷ Ἀνδρέᾳ latum.
ῗΕάσας οὖν τὴν ὑδρίαν αὑτοῦ, ἀνήγγειλεν ταῦτα τῷ
κυρίῳ αὑτοῦ [tt ψάλλοντι τὰ ἑωθινά. Ἐξέστη οὖν ὁ
κύριος αὑτοῦ ἀκούσας ταῦτα, καὶ ὅτιὸ Ἀνδρέας
φήσὶν παρατραπεὶί, ιν τῷ στομίῳ τοῦ φρέατος
κίοηται. nemo“ οὖν ευθέως ὲκεῖνοςαύτδς τοῦ
,13) Μηδὶς mihi placet quod in M31_2il’. legitur,
aui. τὲολλὼν ἀγαθῶν μέτοχόνήσε ποιήσει» ἐν τῇ βασι.
ktl; 1(UV_O'.J?thtV. ι Et inultm-tun te bonorum par-
ticipem furiam in regno caelorum. ι
(Η) Istat construi-tio haee admodum mirabilis.
solis ensibus tectis cum verbo junctis ; quare quml
plumbatur ὴ ὄψιν) αὐτού, tnutavt τὴν ὄψιν
αὑτούῖ aliquanto_eluriotem lacteus salsum. ι
(ιθ) Illa ex Μαι. hic interiecta, videntur in nn-
altu ms. paulo ante. aliquibus mutatis. relata:
Stulitiam simulans vincitur, revelationibus illusgatur, oppugnatur α da'nouiis et liberatur. ad servit-udum
eo uocatur.
ζ’. Ταῦτα ἀκούσας ὁ μακάριος, ἀπὸ τοῦ βαθυτάτου
ὕπνου ἐκείνου ἔξυπνος ἐγένετο, καὶ ἦν θαυμάζων
τὸ γεγονὸς αὐτῷ τῆς εύωδὲας Θέαμα · ὲμύριζεν γὰρ
τὴν δψιν αὑτοῦ εὐωδία τις φρικτὴ, ἀόρατός τε καὶ
ἁκατανὸητος. Ἔρχεται οὖν πρός με πρωῐας τὸν
ἀνάξιον, καὶ θαρρεἰ μοι τὸ πρᾶγμα ὡς ἦν. Καὶ
ἐξέστην ἔγωγε τοῦ μακαρίου τὴν ἔκστασιν ἁκού-
σας, μάλιστα δὲ καὶ τὴν, ὅψιν αὑτοῦ ὀρῶν αἴγλην
ἐκπέμπουσαν καὶ εὐωδίαν θεϊκὴν, φρικτὴν καὶ
ἀσύγκριτον (15). Ἐσκεψὰμιοα οὗν οἱ ἀμφότεροι τδ
πρᾶγμα, καὶ ἔκριναμεν τοῦ σχηματίσαι ἑαυτὴν τις
ταξιν δαιμονῶντος καὶ μαινομένου (Ιϐ) διὰ τὸν εἰς
ποντα σαύτῷ, ὅτι Γ ενοῦ σαλδς ot‘ ἐμὲ, καὶ πολλῶν
ἀγαυῶν δεσπότης καθίσεις ὲν τῇ ἡμέρᾳ τὴς pm-
λτίας μου. Ἀλλως γὰρ διαδρᾶσαι τοῦ σωματικοῦ
δεσπότου οὒκ ἠδύνατο ' διότι δυσκᾶλως τις τὸν ἐαυ-
τοῦ οἰκέτην ξῶν ἀπολύσῃ (l7) ὲλεύθιρον, καὶ μά-
λιστα εἰς ἐργασίαν θεῖκὴν τοῦ διαϐόλου ταῦτα ἀπὸ
τοῦ φθόνου κωλύοντος.
prteserlim si pietatis operibus se addicere meditatur, diabolo istiusmodi ~t'ousiiium om: invidiaiuter-
turbante.
η’. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ, ὧρας οὔσης μεσονυκτίου,
ἀναστὰς προσηύξατοο καὶ μετὰ τὸ λαλῆσαι αύτὸν
τὴν εὐχὴν aii-.5, λαϐὼν μάχαιραν, ἐπορεύθη εἰς
τὸ. φρέαρ τδ πλησίον τοῦ κοιτῶνος τοῦ κυρέου αύ-
τοῦ. Καὶ ἰκδυσάμινος ἅπερ ιφόρει ἱμάτια, ἧρξιτο
λεπτοκοπᾷν ταῦτα τῇ προσούσῃ αύτῷ μαχαίρᾳ, καὶ
ὥσπερ σεληνιαζόμινος, ῥήματά τινα τοῦ φυρμοῦ
προεϐάλλετο λέγειν, ὃν τρόπον οι σεληνιαζόμενοέ
πρᾶττουοιν. Ἒξύπνου δὲ γενομένου τοῦ κυρίου
αξιτοῦ (18), ἤκουεν τὰς αὐτοῦ ὁμιλίας ,_ καὶ ἕξενιςετο
τὸ τί ἂν εἰη ταῦτα καὶ μάλιστα ιν τοιαύτῃ ὥρᾳ.
’Υπέλαϐεν οὖν, Δηλονύτι πνεῦμα πονηρόν ἐστι τοῦ
φρέατος, καὶ αὐτομολεῖ τῇ ὥρᾳ ταύτῃ παρακρούσαί
τινα τὸν πρόχειρα ιύρίσκεσθαι, βουλόμενον. ἸΙσὸ-
χαζενόῧν τῷ τοιούτῳ τρόπῳ μέχρι πρωῖιιςς καὶ τῇ
αὐτῇ ἁπῆλθιν ὀημὰγειρος αὑτοῦ τοῦ γαμῆσαι ὕδωρ,
καὶ θεασάμενος τὸ γεγονὸς τῷ Ἀνδρέᾳ latum.
ῗΕάσας οὖν τὴν ὑδρίαν αὑτοῦ, ἀνήγγειλεν ταῦτα τῷ
κυρίῳ αὑτοῦ [tt ψάλλοντι τὰ ἑωθινά. Ἐξέστη οὖν ὁ
κύριος αὑτοῦ ἀκούσας ταῦτα, καὶ ὅτιὸ Ἀνδρέας
φήσὶν παρατραπεὶί, ιν τῷ στομίῳ τοῦ φρέατος
κίοηται. nemo“ οὖν ευθέως ὲκεῖνοςαύτδς τοῦ
,13) Μηδὶς mihi placet quod in M31_2il’. legitur,
aui. τὲολλὼν ἀγαθῶν μέτοχόνήσε ποιήσει» ἐν τῇ βασι.
ktl; 1(UV_O'.J?thtV. ι Et inultm-tun te bonorum par-
ticipem furiam in regno caelorum. ι
(Η) Istat construi-tio haee admodum mirabilis.
solis ensibus tectis cum verbo junctis ; quare quml
plumbatur ὴ ὄψιν) αὐτού, tnutavt τὴν ὄψιν
αὑτούῖ aliquanto_eluriotem lacteus salsum. ι
(ιθ) Illa ex Μαι. hic interiecta, videntur in nn-
altu ms. paulo ante. aliquibus mutatis. relata: