PG 114, col. 1104
φθόνου καὶ τῆς του ἐχθροῦ μοχθηρίας ι) τῶν βασι-
λείων ἅμα καὶ τῆς τιμῆς ἀπελαύνεται.“Ως δὲ καὶ πολ-
λὴν ἐώρα τοι) βοηθήσοντος ἐρημίαν, συνεὶς ὃτι
δυστδχῶν οὕτω καὶ ἀντίξουν τὸν καιρὸν ἔχων, οὐδενί
ἑτέρῳ φροντίδος ὀφθείη ἄξιος, ὅτι μὴ τῇ μακαρία
ἐκείνη ψυχῇ καὶ συμπάσχειν τοῖς τοιούτοις προθυ-
μουμένη, καὶ ὡς οὒκ ἄλλῳ τὸ πρὸς βασιλέα παρῥη-
σιάσασθαι οὗθ’ ὁ τρόπος, οὔτ’ αὑτὸ τὸ ἀξίωμα δίδωσιν
ὠς ἐκείνῳ, αἰτεῖται διὰ μέσου τινὸς τῷ μακαρίῳ πρὸς
ὄψιν ἐλθεῖν. Τὸν δὲ μαθόντα νυκτὸς ἐπιτρέψαι τὴν
ἄφιξιν, ὡς τῆς ἡμέρας οὐκ ἀσφαλῆ τὴν ὁμιλίαν αύτῷ
θησομένης ⁸ ἱπιτρέψαι δὲ καί τῷ θεραπευτῇ Πρόκλῳ
εἰς τουτο σύτῷ ιῗσ, αὐτὸ] τεταγμένῳ, ἐπειδᾶν 6
ἀνὴρ ἀφίκοιτο, εὔθετον αὐτῷ διαθέσθαι τὴν πρὸς
αὑτὸν εἴσοδον. Ἀλλά προσεκτέον τοῖς λεγομένοις ⁸
ἱκανὸς γὰρ 6 λόγος ἡδονὴν ἐνθεῖναι ταῖς ἀκοαῖς μετὰ
θαύματος.
KI". ’ος γὰρ ἐκεῖνος ἀφίκετο καί εἴσω θυρῶν ἧν, ὁ
Πρόκλος ἄπεισι γροσαγγεῖλαι. Καὶ κοιτῶνι δὲ προσο
ελθὼν, ἔνθα σχολάζων 6 μέγας πόνου εἴχετο, καὶ τῇ
ἑρμηνείᾳ προσκεκυφὼς ἦν, ἐν χρῷ θυρῶν τε τὸν
ὀφθαλμὸν προσπελάσας καὶ δι’ ὀπῆς, ὡς ἐγχωροῦν
ἧν διαϐλέψας, ὁρᾷ τὸν Ἰωάννην ἑλόμενον μὲν ειςοῦ⁹
γράφειν, καὶ αὐτῷ προσπονούμενον ' ἄνδρα δέ τινα
φαλακρὸν, οἷον αἱ εἰκόνες τὸν Ἐλισσαῖον ἔχουσι,
πλατὺ τὸ γένειον καθειμένον ἐπὶ τῶν ὤμων ἡρέμα
τῷ μακαρίῳ προσμίξαντα, καὶ πρὸς οὖς ἕκείνῳ
διαλεγόμενον, Ταῦτα ἔδόντα τὸν Πρόκλον, ¹ἑξιιυθεν
τινα οἰηθῆναι παρὰ τὴν αὐτοῦ αἴσθησιν προσελθεῖν,
καὶ αὑτὸν εἶναι τόν τῷ ἂγίῳ διομιλούμενον, Γνωρίσας
τοιγαροῦν ὅ ὑπείληφε, τῷ ἀνδρὶ προσμένειν κελεύει.
Ὧς δὲ πολὺ τὸ μεταξὺ ἧν, καθ 6 προσδοκώμενος ἐξ·
ελθεῖν οῧπω παρῆν, ἄπεισι πάλιν 6 Πρόκλος, τοῦ
ἀνθρώπου πρὸς τοῦτο διαναγκᾶσαντος, εἰ τὴν ὁμιλίαν
παυομένην ἴδοι, προσαγγεῖλαι τῷ μακαρίῳ. Ὠς δὲ
καί αὖθις διὰ τῆς ὁπῆς εὶσϐλέψας ἑώρα προσεκτικὴν
εἰσέτι καὶ διεγρηγορυῖαν τὴν ἔντευξιν, ἄκαιρον εἶναι
καὶ ἰταμὸν ἡγησάμενος οὕτως ἔχοντα διακόψαι τὸν
λόγον, ἐπανιὼν αὖθις διηπορεῖτο τίς τε εἵη 6 λέγων,
καὶ πῶς εἰσέλθοι, μὴ αὗτῷ πρότερον ἂγγελθέν. Βραχὺ
τοίνυν ἐπισχὼν ἄπεισι πάλιν, καὶ ὁμοίως ἰδὼν ἀτενῆ
καὶ ἔτι γινομένην τὴν ὁμιλίαν, ἐπεὶ καὶ τὸ ξύλον ἤδη
γρουσθὲν εἰς τὴν σύναξιν παρεκάλει, προσελθὼν τῷ
ἂνθρώπῳ, ἀνομίλητα τοῦ λοιποῦ τὰ πρὸς αὐτὸν εἶναι
λέγει μέχρι τέλους τῆς τοῦ ὄρθρου δοξολογίας, καὶ
εὐθὺς ἐκπέμπει διακελευσάμενος εἰς τὼν ὃστεραίαν
ἐπανελθεῖν, Ἠκε τοιγαροῦν 6 ἅνθρωπος, καὶ ὁ ᾐρό-
κλος μελλήσας ούδὶν ἄπεισι, καὶ τὰ αὐτὰ πάλιν δρᾷ,
μηδὲν ὕπενδούσης τῆς ὁμιλίας, Διᾶ ταῦτα οὖν καὶ
ἔτι τὴν ὑπόμνησιν μὴ θαρῥήσας, ἐπάνεισι λυπηρῷ
λυπηρὸς τῷ ἀνδρὶ φανείς, καὶ ἐγκαλεῖσθαι νομισθεὶς
δίκαιος, ὅτι ἀνθρώπῳ ἀνθρωπίνοις ἐμπεσόντι κα-
κοῖς, καὶ καιροῦ βαρύτητι χρησαμένῳ μὴ χρηστὸς
φαίνοιτο, μηδέ τὰ δυνατὰ συναιρόμένος, ἀλλ’ ἑτέροις
λείων ἅμα καὶ τῆς τιμῆς ἀπελαύνεται.“Ως δὲ καὶ πολ-
λὴν ἐώρα τοι) βοηθήσοντος ἐρημίαν, συνεὶς ὃτι
δυστδχῶν οὕτω καὶ ἀντίξουν τὸν καιρὸν ἔχων, οὐδενί
ἑτέρῳ φροντίδος ὀφθείη ἄξιος, ὅτι μὴ τῇ μακαρία
ἐκείνη ψυχῇ καὶ συμπάσχειν τοῖς τοιούτοις προθυ-
μουμένη, καὶ ὡς οὒκ ἄλλῳ τὸ πρὸς βασιλέα παρῥη-
σιάσασθαι οὗθ’ ὁ τρόπος, οὔτ’ αὑτὸ τὸ ἀξίωμα δίδωσιν
ὠς ἐκείνῳ, αἰτεῖται διὰ μέσου τινὸς τῷ μακαρίῳ πρὸς
ὄψιν ἐλθεῖν. Τὸν δὲ μαθόντα νυκτὸς ἐπιτρέψαι τὴν
ἄφιξιν, ὡς τῆς ἡμέρας οὐκ ἀσφαλῆ τὴν ὁμιλίαν αύτῷ
θησομένης ⁸ ἱπιτρέψαι δὲ καί τῷ θεραπευτῇ Πρόκλῳ
εἰς τουτο σύτῷ ιῗσ, αὐτὸ] τεταγμένῳ, ἐπειδᾶν 6
ἀνὴρ ἀφίκοιτο, εὔθετον αὐτῷ διαθέσθαι τὴν πρὸς
αὑτὸν εἴσοδον. Ἀλλά προσεκτέον τοῖς λεγομένοις ⁸
ἱκανὸς γὰρ 6 λόγος ἡδονὴν ἐνθεῖναι ταῖς ἀκοαῖς μετὰ
θαύματος.
KI". ’ος γὰρ ἐκεῖνος ἀφίκετο καί εἴσω θυρῶν ἧν, ὁ
Πρόκλος ἄπεισι γροσαγγεῖλαι. Καὶ κοιτῶνι δὲ προσο
ελθὼν, ἔνθα σχολάζων 6 μέγας πόνου εἴχετο, καὶ τῇ
ἑρμηνείᾳ προσκεκυφὼς ἦν, ἐν χρῷ θυρῶν τε τὸν
ὀφθαλμὸν προσπελάσας καὶ δι’ ὀπῆς, ὡς ἐγχωροῦν
ἧν διαϐλέψας, ὁρᾷ τὸν Ἰωάννην ἑλόμενον μὲν ειςοῦ⁹
γράφειν, καὶ αὐτῷ προσπονούμενον ' ἄνδρα δέ τινα
φαλακρὸν, οἷον αἱ εἰκόνες τὸν Ἐλισσαῖον ἔχουσι,
πλατὺ τὸ γένειον καθειμένον ἐπὶ τῶν ὤμων ἡρέμα
τῷ μακαρίῳ προσμίξαντα, καὶ πρὸς οὖς ἕκείνῳ
διαλεγόμενον, Ταῦτα ἔδόντα τὸν Πρόκλον, ¹ἑξιιυθεν
τινα οἰηθῆναι παρὰ τὴν αὐτοῦ αἴσθησιν προσελθεῖν,
καὶ αὑτὸν εἶναι τόν τῷ ἂγίῳ διομιλούμενον, Γνωρίσας
τοιγαροῦν ὅ ὑπείληφε, τῷ ἀνδρὶ προσμένειν κελεύει.
Ὧς δὲ πολὺ τὸ μεταξὺ ἧν, καθ 6 προσδοκώμενος ἐξ·
ελθεῖν οῧπω παρῆν, ἄπεισι πάλιν 6 Πρόκλος, τοῦ
ἀνθρώπου πρὸς τοῦτο διαναγκᾶσαντος, εἰ τὴν ὁμιλίαν
παυομένην ἴδοι, προσαγγεῖλαι τῷ μακαρίῳ. Ὠς δὲ
καί αὖθις διὰ τῆς ὁπῆς εὶσϐλέψας ἑώρα προσεκτικὴν
εἰσέτι καὶ διεγρηγορυῖαν τὴν ἔντευξιν, ἄκαιρον εἶναι
καὶ ἰταμὸν ἡγησάμενος οὕτως ἔχοντα διακόψαι τὸν
λόγον, ἐπανιὼν αὖθις διηπορεῖτο τίς τε εἵη 6 λέγων,
καὶ πῶς εἰσέλθοι, μὴ αὗτῷ πρότερον ἂγγελθέν. Βραχὺ
τοίνυν ἐπισχὼν ἄπεισι πάλιν, καὶ ὁμοίως ἰδὼν ἀτενῆ
καὶ ἔτι γινομένην τὴν ὁμιλίαν, ἐπεὶ καὶ τὸ ξύλον ἤδη
γρουσθὲν εἰς τὴν σύναξιν παρεκάλει, προσελθὼν τῷ
ἂνθρώπῳ, ἀνομίλητα τοῦ λοιποῦ τὰ πρὸς αὐτὸν εἶναι
λέγει μέχρι τέλους τῆς τοῦ ὄρθρου δοξολογίας, καὶ
εὐθὺς ἐκπέμπει διακελευσάμενος εἰς τὼν ὃστεραίαν
ἐπανελθεῖν, Ἠκε τοιγαροῦν 6 ἅνθρωπος, καὶ ὁ ᾐρό-
κλος μελλήσας ούδὶν ἄπεισι, καὶ τὰ αὐτὰ πάλιν δρᾷ,
μηδὲν ὕπενδούσης τῆς ὁμιλίας, Διᾶ ταῦτα οὖν καὶ
ἔτι τὴν ὑπόμνησιν μὴ θαρῥήσας, ἐπάνεισι λυπηρῷ
λυπηρὸς τῷ ἀνδρὶ φανείς, καὶ ἐγκαλεῖσθαι νομισθεὶς
δίκαιος, ὅτι ἀνθρώπῳ ἀνθρωπίνοις ἐμπεσόντι κα-
κοῖς, καὶ καιροῦ βαρύτητι χρησαμένῳ μὴ χρηστὸς
φαίνοιτο, μηδέ τὰ δυνατὰ συναιρόμένος, ἀλλ’ ἑτέροις