PG 114, col. 196
ὑπερηχοῧντι τοῦ τόνου οιαὶ τοῦ ῥυθμοῦ, ἀκριϐε-
στὲρὰνή δὲ ἰδέαν, οἷς ε’ἴλετο συνθέσθαι συγγράμμασιν,
οὖκν οἶδα εἴτις τῶν πάντων συνήρμοσεν. Ἀλλὰ καὶ
εἴτις ἃν τῶν πεαιττῶν ἐκείνων τὴν τε φράσιν διαὶ
τὴν ἐνθύμησιν, προείλετο τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν,
περιεργότερον ἃν ἴσως αὐτῇ τὸν λόγον εἰργάσατο,
ούφημι δὲ σύμπασιν ἀκροαταῖς κατάλληλον τε καὶ
ἀρφοδιώτερον, Τά τε γὰρ προοίμια τῶν λόγων αὖτῷ
απτόμενα εὐθὺς τοῦ ὑποκειμένου, καὶ βραχύ τι προ-
ϊὼν ’τὸν τοῦ συγγράμματος ἆναφαινει σκοπὸν, καὶ
τὴν πᾶσαν ἐπ’ ἒνίοις τῶν λόγων ὑπόθεσιν κεφαλαιω-
_ . . . , . ,
σάμενος, εὒθὺς κατὰ μέρος τέμνει, πρός τε τὰ
πρόσωπα καὶ τούς καιροὺς μεθαρμόζεται. Καὶ τὸ
. μ _. ει \ ι \ ο· ⁸( ,_,!,,_-
μὲν χρῶμα τοῦ λόγου τὸ αὐτὸ πᾶσι, καὶ ἡ ποιέτης
Α _ -. μ υ- ο..
μία ’φράσεως-ἡ δὲ γε τοῦ ἤθους μεταϐολὴ
ποικίλη, καὶ ὡς ἃν εἷπε(⁸ τις, τεχνικὴ, οὗ διὰ τὴν
τέχνην τὰ πράγματα μεταϐάλλουσα, ἀλλὰΔ τὸ suda-up
παραπιπτόντων πραγμάτων τε καὶ προσώπων
οἰκεῖον ὕφερμτρεύουσα, Ὠς πρὸς ἀρχέτυπαΔδέ- τὰ
ἀρχαιότερα ν τῶν πραγμάτων ,Α ἐνατενίζων , ἐμιαίνωγ
renouat :fitPlO’t‘l‘tll, ἲναή μή δόξῃ ἄλλο τι ποιῶν, καὶ
παρὰ τδ παράδειγμα, καῖ τὴν εἄλην ἰδέαν μετατυ-
ποῖῐ, οὒκ. ἐναλλάττων τὴν ὕλην, ἀλλὰ τὸ ἡμαρτημέ-
νων τῶν εἶδων διορθούμενος· οὐδὲ καινοτομῶν τὰς
ἐννοίας, ἀλλὰ τὸ ⁷τῆς λέξεως σχῆμα μετατιθεὶς,
ἀνωμαλίαις τε περπίπτων διηγημάτων ὁ λόγος
αὒτῷ, καὶ μεταλλαγαῖς ὑποθὲσξων, οὗ σμγχειϊται
οὐδὲ-’ταράττεταιο ἀλλ’ ὥσπερ ἄριστος κυϐερνήτης
- ι ι -. ι \ Ο ⁹ γ( 7; '__-_
περικλυζομὲνης αὒτῷ τῆς νεὼς ἀτρέμας εἱστήκει,
τῷ οἴακι τεχνικώτατα χρώμενος. γ
’Έστι δὲ οὖ τῶν λόγων καί γεωγραρεϊ τὰς τῶν
- . ιλ ι ⁶ ἳ Ι
ἰπαινουμὲνων πατρίδας, τῆς σδμπασης ἀποτεμῃνό-
μενος, καὶ ἀνάγων εἷς ἓν ,τῶν τμημᾴτων. ⁸Εἶτα
xuii περὶ ποταμῶν τι φθέγγεται, καὶ ,φυσιολογεῖ
αὐτῶν τὰς ἀρχὰς, καὶ περί εὑκαιρίας πόλεων, καὶ
- ,ι ι ο α ε Ι 9 ο ο \
κράσεως ἀέρων, καὶ ὠμῶν ἁρμονίας, εί καὶ οἱ τὴν
ἀξιοὴν τῷ Ἲόντι δυσήκοοι, τούτον λεγομένων οὒκ
ἐπαΐουσιν. "Ament δὲ καὶ πολυειδῶς τῶν τοῦ
λόγου μερῶν, τὰ μὲν ἂγωνιστιχώτερον, τὰ δὲ
πραότερον, Τῆς δὲ τῶν διηγήσεων χάριτος
ἃν αύτῴ τῶν πάντων ἄμφισῖητήσειενς τῆς δὲ
συνθήκης, τῆς δὲ τῶν ῥυθμῶν ἀναπαύσεως;
τῆς δὲ ’πρὸς πάντα καταλλήλου ἐιαρμοστίαςς
Βούλομαι μὲν οὖν , ὅτι μὴ στωμύλος , ὑπὲρ
ἐκείνου διαγωνίσασθαι. Εύρίσκω δὲ τους λόγους
αὖτῷ μηδὲ ταύτης τῆς χάριτος ἀποδέοντας, ἀλλ’
ὅπιυ μέν καί τὸ περιττὸν ἔχοντας, ἑν δέ γε τοῖς
πλείοσι τὸ κόσμιον, Δύο δέ ταύτας ὀδοὺς αὖτῶ
θέμενος , μαρτυρικὴν ἔνστασιν , καὶ ἇσΑητικὴν
καρτερίαν, τρέχει μέν ἐπ’⁵ ἀμφοῖν τοῖν στά-
δίοιν, οὔ ποδῶν ὠκύτητι, ἀλλὰ λογισμῶν ὀξύ-
τητι, μαλίστα δέ τὸν ἆστητιιιὸν διαθέων δίαυλον,
εὖτονώτερος αὒτυῦ καὶ ἅγωνιστικώτερος γίνεται.
ΙΙιαίνει γοὺν μοι τὴν ἀκοὴ-ι, ὁπηνίκα ὁ λόγος αὗτῷ
Ξίνει μέν ὅρη, ὕπεισι δέ σπήλαιαο ὑπό τε πίτυν ἢ
στὲρὰνή δὲ ἰδέαν, οἷς ε’ἴλετο συνθέσθαι συγγράμμασιν,
οὖκν οἶδα εἴτις τῶν πάντων συνήρμοσεν. Ἀλλὰ καὶ
εἴτις ἃν τῶν πεαιττῶν ἐκείνων τὴν τε φράσιν διαὶ
τὴν ἐνθύμησιν, προείλετο τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν,
περιεργότερον ἃν ἴσως αὐτῇ τὸν λόγον εἰργάσατο,
ούφημι δὲ σύμπασιν ἀκροαταῖς κατάλληλον τε καὶ
ἀρφοδιώτερον, Τά τε γὰρ προοίμια τῶν λόγων αὖτῷ
απτόμενα εὐθὺς τοῦ ὑποκειμένου, καὶ βραχύ τι προ-
ϊὼν ’τὸν τοῦ συγγράμματος ἆναφαινει σκοπὸν, καὶ
τὴν πᾶσαν ἐπ’ ἒνίοις τῶν λόγων ὑπόθεσιν κεφαλαιω-
_ . . . , . ,
σάμενος, εὒθὺς κατὰ μέρος τέμνει, πρός τε τὰ
πρόσωπα καὶ τούς καιροὺς μεθαρμόζεται. Καὶ τὸ
. μ _. ει \ ι \ ο· ⁸( ,_,!,,_-
μὲν χρῶμα τοῦ λόγου τὸ αὐτὸ πᾶσι, καὶ ἡ ποιέτης
Α _ -. μ υ- ο..
μία ’φράσεως-ἡ δὲ γε τοῦ ἤθους μεταϐολὴ
ποικίλη, καὶ ὡς ἃν εἷπε(⁸ τις, τεχνικὴ, οὗ διὰ τὴν
τέχνην τὰ πράγματα μεταϐάλλουσα, ἀλλὰΔ τὸ suda-up
παραπιπτόντων πραγμάτων τε καὶ προσώπων
οἰκεῖον ὕφερμτρεύουσα, Ὠς πρὸς ἀρχέτυπαΔδέ- τὰ
ἀρχαιότερα ν τῶν πραγμάτων ,Α ἐνατενίζων , ἐμιαίνωγ
renouat :fitPlO’t‘l‘tll, ἲναή μή δόξῃ ἄλλο τι ποιῶν, καὶ
παρὰ τδ παράδειγμα, καῖ τὴν εἄλην ἰδέαν μετατυ-
ποῖῐ, οὒκ. ἐναλλάττων τὴν ὕλην, ἀλλὰ τὸ ἡμαρτημέ-
νων τῶν εἶδων διορθούμενος· οὐδὲ καινοτομῶν τὰς
ἐννοίας, ἀλλὰ τὸ ⁷τῆς λέξεως σχῆμα μετατιθεὶς,
ἀνωμαλίαις τε περπίπτων διηγημάτων ὁ λόγος
αὒτῷ, καὶ μεταλλαγαῖς ὑποθὲσξων, οὗ σμγχειϊται
οὐδὲ-’ταράττεταιο ἀλλ’ ὥσπερ ἄριστος κυϐερνήτης
- ι ι -. ι \ Ο ⁹ γ( 7; '__-_
περικλυζομὲνης αὒτῷ τῆς νεὼς ἀτρέμας εἱστήκει,
τῷ οἴακι τεχνικώτατα χρώμενος. γ
’Έστι δὲ οὖ τῶν λόγων καί γεωγραρεϊ τὰς τῶν
- . ιλ ι ⁶ ἳ Ι
ἰπαινουμὲνων πατρίδας, τῆς σδμπασης ἀποτεμῃνό-
μενος, καὶ ἀνάγων εἷς ἓν ,τῶν τμημᾴτων. ⁸Εἶτα
xuii περὶ ποταμῶν τι φθέγγεται, καὶ ,φυσιολογεῖ
αὐτῶν τὰς ἀρχὰς, καὶ περί εὑκαιρίας πόλεων, καὶ
- ,ι ι ο α ε Ι 9 ο ο \
κράσεως ἀέρων, καὶ ὠμῶν ἁρμονίας, εί καὶ οἱ τὴν
ἀξιοὴν τῷ Ἲόντι δυσήκοοι, τούτον λεγομένων οὒκ
ἐπαΐουσιν. "Ament δὲ καὶ πολυειδῶς τῶν τοῦ
λόγου μερῶν, τὰ μὲν ἂγωνιστιχώτερον, τὰ δὲ
πραότερον, Τῆς δὲ τῶν διηγήσεων χάριτος
ἃν αύτῴ τῶν πάντων ἄμφισῖητήσειενς τῆς δὲ
συνθήκης, τῆς δὲ τῶν ῥυθμῶν ἀναπαύσεως;
τῆς δὲ ’πρὸς πάντα καταλλήλου ἐιαρμοστίαςς
Βούλομαι μὲν οὖν , ὅτι μὴ στωμύλος , ὑπὲρ
ἐκείνου διαγωνίσασθαι. Εύρίσκω δὲ τους λόγους
αὖτῷ μηδὲ ταύτης τῆς χάριτος ἀποδέοντας, ἀλλ’
ὅπιυ μέν καί τὸ περιττὸν ἔχοντας, ἑν δέ γε τοῖς
πλείοσι τὸ κόσμιον, Δύο δέ ταύτας ὀδοὺς αὖτῶ
θέμενος , μαρτυρικὴν ἔνστασιν , καὶ ἇσΑητικὴν
καρτερίαν, τρέχει μέν ἐπ’⁵ ἀμφοῖν τοῖν στά-
δίοιν, οὔ ποδῶν ὠκύτητι, ἀλλὰ λογισμῶν ὀξύ-
τητι, μαλίστα δέ τὸν ἆστητιιιὸν διαθέων δίαυλον,
εὖτονώτερος αὒτυῦ καὶ ἅγωνιστικώτερος γίνεται.
ΙΙιαίνει γοὺν μοι τὴν ἀκοὴ-ι, ὁπηνίκα ὁ λόγος αὗτῷ
Ξίνει μέν ὅρη, ὕπεισι δέ σπήλαιαο ὑπό τε πίτυν ἢ