PG 114, col. 480
σταυρόν τε καὶ θάνατον διὰ φιλανθρωπίαν ἄφατον
κατεδέξατο. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως.
ιβ. "0 μέντοι σοφὸς Θεοδόσιος ἐνταῦθα τοῦ τόποδ
γενόμενος, καὶ μέτρων ἀεὶ τῶν ὑψηλοτέρων γλιχό-
μενος θαυμαστὸν οἷον ἀρχέτυπον ἑαυτῷ προθεὶς τὸν
θεῖον Ἃπόστολον, ζηλωτὴς ἐκείνου καθίστατο, πασῶν
μὲν ὁμοίως τῶν ἱερῶν ἐντολῶν, διαφερόντως δὲ τῷ
τῆς θείας ἀγάπης ἔρωτι κάτοχος ὤν. Οὕτω γὰρ ἐκεῖ·
νος τῷ γλυκεῖ ταύτης βάλε τὴν ψυχὴν ἐϐέϐλητο, καὶ
οὕτως ἀλύτως αὐτῆς τοῖς δεσμοῖς συνείχετο, ὥστε τδ
ὃψηλὸν τοῦτο καὶ θεῖον παράγγελμα, Ἀγαπήσεις
Κύριον τὸν Θεόν σου εξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ
ἒξ ὅλης τῆς διανοίας σου, ἔργοις ὑπ’ αὒτοῦ πὶηροῦ-
σθαι ° ὅπερ οὒκ ἂν ἄλλως γέδοιτο, ἢ τῶν φυσικῶν τῆς
ψυχῆς δυνάμεων πρὸς οὸδέν ἄλλο τῶν παρόντων, ὅτι
ιη πρὸς μόνον τὸν τοῦ Δημιουργοῦ πόθον συντεινο-
μένων, Ταύτας οὖν τάς νοεράς, φημὶ, τῆς ψυχῆς
ἐνεργείας, οἷα μουσικῆς ἔμπειρος 6 Θεοδόσιος οὗτος
εὒρύθμως κινῶν είς ἃ δεῖ, καὶ ὅτε καὶ ἐφ’ ὅσον δεῖ,
καὶ συναρμόττων ἑκάστην ὡς πρέπον ἐστὶν, ἀρμο-
νιῶν πασῶν ἑμμελεστάτην τινά καὶ ἡδίστην τοῦ καθ’
ἑαυτὸν βίου ἀπετέλει κρᾶσιν ⁸ πρὸς ἕνα τοῦτον σκο-
πὸν ἀφορῶν, ὅπως ἂν αὒτῷ πάντα κατὰ Θεὸν γένοι-
τ’), καΐ μηδὲν ἀπᾴδον εἴη τοῦδε, μηδὲ ἀντιφθεγγό-
μενον,
ιγ’. Τίς γὰρ οὕτω πρὸς τοὺς ὑπὲρ Θεοῦ κινδύνους
γενναῖος ὤρθη καὶ ἀνδρικὸς ὡς ἐκεῖνος, ὃς μήτε
ἀπειλαῖς τῶν ὒπερχόντων ἡττώμενος, μήτε κολα-
κείαις ύποσυρόμενος ἧν, ἡνίκα καὶ περΐ Θεοῦ τάχα,
μὴ κατά Θεὸν δὲ τὸ κελευόμενον ἦν, ἀλλά τούτου
μὲν 6 λόγος ἀναμεινάτω. Τίς δὲ οὕτως κρίνειν λο-
γισμοὺς καρδίας, καί βασάνῳ τούτους ἀκριϐεῖ διδόναι,
καὶ τέχνας εἷδέται τοῦ πονηροῦ διὰ τῶν δεξιῶν κλε-
πτούσας, ὥσπερ ἐκεῖνος ἠπίστατο ς τίς οὕτω συστεῖ-
λαι μὲν ψυχὴν, συντρίψαι δὲ πνεῦμα, καθελεῖν δὲ
πᾶν νόημά τε καὶ ὕψωμα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως
ἐπαιρόμενον, καὶ συνελόντα φάναι, πῶς ἄν τις τά
ἐκείνου μιμήσαιτο, ἃ μηδ’ ἀξίως ἐπαινεῖν δύναιτο;
τὸ τῆς ἀγρυπνίας ἐπίμονον, τὸ τῆς προσευχῆς ἀπε·
hominum initium accepit, illic vita regni suum
sumeret exordium. ι Haec Basilius. ldem' sentiunt
'l‘ertullianus,_Cyprianus, Origenes. Epiphanius,
Athanasius, Ch'rysostomusr Ambrosius,’ Augusti-
nus. aliique ques refert Salienus noster tomoI
Annal. acet. Veteris Testamcnli, anno mundi 930,
num. 7, et seqq.
(12) Lipomanus, α Maligni nosse artes, quae suae-
rantur per di-xteras. ο
κατεδέξατο. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως.
ιβ. "0 μέντοι σοφὸς Θεοδόσιος ἐνταῦθα τοῦ τόποδ
γενόμενος, καὶ μέτρων ἀεὶ τῶν ὑψηλοτέρων γλιχό-
μενος θαυμαστὸν οἷον ἀρχέτυπον ἑαυτῷ προθεὶς τὸν
θεῖον Ἃπόστολον, ζηλωτὴς ἐκείνου καθίστατο, πασῶν
μὲν ὁμοίως τῶν ἱερῶν ἐντολῶν, διαφερόντως δὲ τῷ
τῆς θείας ἀγάπης ἔρωτι κάτοχος ὤν. Οὕτω γὰρ ἐκεῖ·
νος τῷ γλυκεῖ ταύτης βάλε τὴν ψυχὴν ἐϐέϐλητο, καὶ
οὕτως ἀλύτως αὐτῆς τοῖς δεσμοῖς συνείχετο, ὥστε τδ
ὃψηλὸν τοῦτο καὶ θεῖον παράγγελμα, Ἀγαπήσεις
Κύριον τὸν Θεόν σου εξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ
ἒξ ὅλης τῆς διανοίας σου, ἔργοις ὑπ’ αὒτοῦ πὶηροῦ-
σθαι ° ὅπερ οὒκ ἂν ἄλλως γέδοιτο, ἢ τῶν φυσικῶν τῆς
ψυχῆς δυνάμεων πρὸς οὸδέν ἄλλο τῶν παρόντων, ὅτι
ιη πρὸς μόνον τὸν τοῦ Δημιουργοῦ πόθον συντεινο-
μένων, Ταύτας οὖν τάς νοεράς, φημὶ, τῆς ψυχῆς
ἐνεργείας, οἷα μουσικῆς ἔμπειρος 6 Θεοδόσιος οὗτος
εὒρύθμως κινῶν είς ἃ δεῖ, καὶ ὅτε καὶ ἐφ’ ὅσον δεῖ,
καὶ συναρμόττων ἑκάστην ὡς πρέπον ἐστὶν, ἀρμο-
νιῶν πασῶν ἑμμελεστάτην τινά καὶ ἡδίστην τοῦ καθ’
ἑαυτὸν βίου ἀπετέλει κρᾶσιν ⁸ πρὸς ἕνα τοῦτον σκο-
πὸν ἀφορῶν, ὅπως ἂν αὒτῷ πάντα κατὰ Θεὸν γένοι-
τ’), καΐ μηδὲν ἀπᾴδον εἴη τοῦδε, μηδὲ ἀντιφθεγγό-
μενον,
ιγ’. Τίς γὰρ οὕτω πρὸς τοὺς ὑπὲρ Θεοῦ κινδύνους
γενναῖος ὤρθη καὶ ἀνδρικὸς ὡς ἐκεῖνος, ὃς μήτε
ἀπειλαῖς τῶν ὒπερχόντων ἡττώμενος, μήτε κολα-
κείαις ύποσυρόμενος ἧν, ἡνίκα καὶ περΐ Θεοῦ τάχα,
μὴ κατά Θεὸν δὲ τὸ κελευόμενον ἦν, ἀλλά τούτου
μὲν 6 λόγος ἀναμεινάτω. Τίς δὲ οὕτως κρίνειν λο-
γισμοὺς καρδίας, καί βασάνῳ τούτους ἀκριϐεῖ διδόναι,
καὶ τέχνας εἷδέται τοῦ πονηροῦ διὰ τῶν δεξιῶν κλε-
πτούσας, ὥσπερ ἐκεῖνος ἠπίστατο ς τίς οὕτω συστεῖ-
λαι μὲν ψυχὴν, συντρίψαι δὲ πνεῦμα, καθελεῖν δὲ
πᾶν νόημά τε καὶ ὕψωμα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως
ἐπαιρόμενον, καὶ συνελόντα φάναι, πῶς ἄν τις τά
ἐκείνου μιμήσαιτο, ἃ μηδ’ ἀξίως ἐπαινεῖν δύναιτο;
τὸ τῆς ἀγρυπνίας ἐπίμονον, τὸ τῆς προσευχῆς ἀπε·
hominum initium accepit, illic vita regni suum
sumeret exordium. ι Haec Basilius. ldem' sentiunt
'l‘ertullianus,_Cyprianus, Origenes. Epiphanius,
Athanasius, Ch'rysostomusr Ambrosius,’ Augusti-
nus. aliique ques refert Salienus noster tomoI
Annal. acet. Veteris Testamcnli, anno mundi 930,
num. 7, et seqq.
(12) Lipomanus, α Maligni nosse artes, quae suae-
rantur per di-xteras. ο