PG 114, col. 576
ὥσπερ σκιὰν τῷ θανάτῳ ἐγγίζουσιν, εἶπεν ’ Οῦκ
εἶπόν σοι, τέκνον, ὅτι 6 Θεὸς τὰ κατᾶ δύναμιν ἀπὸ
τῶν δούλων αὐτοῦ ἀπαιτετ; σὺ δὲ ὅπέρμετρα σπου-
δάσας καὶ ἀσκήσας κατέστησας ἑαυτὸν ἄτονον καὶ
σκιᾷ ὅμοιον, Λέγει αὑτῷ 6 Ἰωάννης · Δέομαι σου,
πάτερ, οὔχ ἡ νηστεία δαμάζει, ἀλλὰ αἱ ἁμαρτίαι
μου παρεμπόδιόν μοι γίνονται, ’Ἐχω γὰρ ἡμέρας
πολλὰς ἀφ’ οὗ 6 ἐχθρὸς τῶν καλῶν, δαίμων, ἒνετά-
ραξέ μου τὴν ψυχὴν πρὸς ἐπιθυμίαν κινήσας τοῦ
ἰδεῖν τοὺς γονεῖς μου καῖ τὸν οἶκόν μου· καὶ οῦκ οἶδεν
6 πονηρὸς οὗτος ὅτι καὶ ἐκεῖ ἀπελθὼν, Θεοῦ μου
θέλοντος, καὶ τῶν ἁγίων εὐχῶν ὑμῶν βοηθοισῶν, ἵνα
τοὺς γονεῖς μου ἴδω ; πατήσω αὐτὸν καὶ ἀνίσχυρον
καὶ μάταιον ἀποδείξω. Λέγει αὐτῷ 6 ἀρχιμανδρί-
της ⁸ Οῦκ εἶπόν σοι παρᾶ τὴν ἀρχὴν ὅτι μέγας ἐστὶν
6 ἀγὼν τῆς ἀσκήσεως καὶ 6 κόπος πυλύςςταῦτα
εἰπὼν καὶ παιδὸς ἕνεκα δακρύσας, εὐλόγησεν αῦτῷ.
ϐ’. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀναστὰς 6 Ἰωάννης ᾗλθε πρὸς
τὸν ἆρχνμανδρίτην, καί ἔπεσε πρὸς τοὺς πόδας αῦ-
me δεόμενος, μὴ ὀργισθῆναι αῦτῷ, ἀλλ’ εῧχεσθαι
αυτοῦ καὶ ἓπιτρὲψαι ἀπελθεῖν καὶ θεωρῆσαι τοὺς
γοιιεϊςξαῦτοῦ, καὶ οὕτως, Θεοῦ συνεργοῦντος, πατῆσαι
τὸν ἀντικείμενον. Καὶ συναθροίσας ὁ ἀρχιμανδρίτης
ἅπαντας τοὺς ἑν τῇ μονῆ ἀδελφοὺς, καὶ ποιήσας
δέησιν ἐκτενῆ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ παιδὸς μετὰ
δακρύων καὶ στεναγμῶν, λέγει’ Πορεσου, τέκνον
μου, ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ ι’ίοῦ, καὶ τοῦ
[Ινεύματος ἁγίου, καὶ ἔχε συμπορευόιιενον τὸν Κό-
ριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ὁδηγοῦντα σε εἷς τὸ θέ-
λημα αὐτοῦ, Ἰωάννης δὲ ἀναστὰς, καὶ περιπατήσας
πάντας τοὺς ἀδελφοὺς, γόνατά τε κάμψας ᾔτησεν
’ἱνα εὖΑογηθῇ παρ’ αὐτῶν, καὶ εἷπε ⁸ Σώζεσθε, πατε-
ρες καὶ ἀδελφοὶ, καὶ εὖλογημὲνη ἡ ἁγία συνοδία, ἠ
μὲ καλῶς ἀναθρεψαμέιη υ ἐγὼ δὲ ἀνάξιος ἦν τῆς
ὑμῶν ὑποδοχῆς,
I’Kt" ""tetng.
, α ουτως υπο των αγ ων κε.νων ατς-ρων
παραθεμενος τῷ Κυρίῳ ὲξῆλθε τοῦ μοναστηρίου, καὶ
paprv ἐκεῖθεν προϐὰς, στραφεὶς καὶ ἰδὼν τὴν
ἁγίαν μονὴν ἕκλαυσε πικρῶς, καὶ θεὶς τὰ γόνατα
ιτπί τὴν γῆν, καὶ προσευξάμενος ἔκλαυσεν ἑπιπολῦ ⁸
καί οὕτως ἀναστὰς ἐπορεύετο κλαίων ὰκαταπᾶύστως,
καὶ τὴν ὁδὸν αῦτοῦ ἐποίησε. Ὠς δὲ ἦλθεν “unova
τὴν ἡμίσειαν 666v, εὗρέ τινα πτωχὸν φοροῦντα
διεῤῥωγότα ἱμάτια, καὶ λέγει αδτῷ’ Χαίροις,
ἆδελφὲ καὶ συνοδοιπόρε, καὶ, εί θέλῃς, πορευθῶμεν
ὁμοῦ τὴν ὁδοιπορίαν. lini ἀπεκρίθη 6 πτωχός· Χάριν
ἔχω ἐν τοὰτῳ πολλάν. Ὀδευόντων δὲ αὖτῶν, λέγει 6
Ἰωάννης ⁸ Ὀρῶ σε, ἀδελφὲ, κατεστιγμένον ὄντα καὶ
μὴ δυνάμενον βαστάζειν τὰ περικείμενα σοι ἱμάτια °
ἀλλὰ ἀποδυσάμενος, λάϐε τὴν εμὴν ὶσθῆτα, δέομαι,
καὶ ἐγὼ ἐνδύσομαι τὰ σὰ ἱμάτια. Καὶ ὁδεύσαντες
ἰπὶ ἱκανὸν τόπον, καὶ συνταξάμενοι ἀλλήλοις, συν-
εἶπόν σοι, τέκνον, ὅτι 6 Θεὸς τὰ κατᾶ δύναμιν ἀπὸ
τῶν δούλων αὐτοῦ ἀπαιτετ; σὺ δὲ ὅπέρμετρα σπου-
δάσας καὶ ἀσκήσας κατέστησας ἑαυτὸν ἄτονον καὶ
σκιᾷ ὅμοιον, Λέγει αὑτῷ 6 Ἰωάννης · Δέομαι σου,
πάτερ, οὔχ ἡ νηστεία δαμάζει, ἀλλὰ αἱ ἁμαρτίαι
μου παρεμπόδιόν μοι γίνονται, ’Ἐχω γὰρ ἡμέρας
πολλὰς ἀφ’ οὗ 6 ἐχθρὸς τῶν καλῶν, δαίμων, ἒνετά-
ραξέ μου τὴν ψυχὴν πρὸς ἐπιθυμίαν κινήσας τοῦ
ἰδεῖν τοὺς γονεῖς μου καῖ τὸν οἶκόν μου· καὶ οῦκ οἶδεν
6 πονηρὸς οὗτος ὅτι καὶ ἐκεῖ ἀπελθὼν, Θεοῦ μου
θέλοντος, καὶ τῶν ἁγίων εὐχῶν ὑμῶν βοηθοισῶν, ἵνα
τοὺς γονεῖς μου ἴδω ; πατήσω αὐτὸν καὶ ἀνίσχυρον
καὶ μάταιον ἀποδείξω. Λέγει αὐτῷ 6 ἀρχιμανδρί-
της ⁸ Οῦκ εἶπόν σοι παρᾶ τὴν ἀρχὴν ὅτι μέγας ἐστὶν
6 ἀγὼν τῆς ἀσκήσεως καὶ 6 κόπος πυλύςςταῦτα
εἰπὼν καὶ παιδὸς ἕνεκα δακρύσας, εὐλόγησεν αῦτῷ.
ϐ’. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀναστὰς 6 Ἰωάννης ᾗλθε πρὸς
τὸν ἆρχνμανδρίτην, καί ἔπεσε πρὸς τοὺς πόδας αῦ-
me δεόμενος, μὴ ὀργισθῆναι αῦτῷ, ἀλλ’ εῧχεσθαι
αυτοῦ καὶ ἓπιτρὲψαι ἀπελθεῖν καὶ θεωρῆσαι τοὺς
γοιιεϊςξαῦτοῦ, καὶ οὕτως, Θεοῦ συνεργοῦντος, πατῆσαι
τὸν ἀντικείμενον. Καὶ συναθροίσας ὁ ἀρχιμανδρίτης
ἅπαντας τοὺς ἑν τῇ μονῆ ἀδελφοὺς, καὶ ποιήσας
δέησιν ἐκτενῆ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ παιδὸς μετὰ
δακρύων καὶ στεναγμῶν, λέγει’ Πορεσου, τέκνον
μου, ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ ι’ίοῦ, καὶ τοῦ
[Ινεύματος ἁγίου, καὶ ἔχε συμπορευόιιενον τὸν Κό-
ριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ὁδηγοῦντα σε εἷς τὸ θέ-
λημα αὐτοῦ, Ἰωάννης δὲ ἀναστὰς, καὶ περιπατήσας
πάντας τοὺς ἀδελφοὺς, γόνατά τε κάμψας ᾔτησεν
’ἱνα εὖΑογηθῇ παρ’ αὐτῶν, καὶ εἷπε ⁸ Σώζεσθε, πατε-
ρες καὶ ἀδελφοὶ, καὶ εὖλογημὲνη ἡ ἁγία συνοδία, ἠ
μὲ καλῶς ἀναθρεψαμέιη υ ἐγὼ δὲ ἀνάξιος ἦν τῆς
ὑμῶν ὑποδοχῆς,
I’Kt" ""tetng.
, α ουτως υπο των αγ ων κε.νων ατς-ρων
παραθεμενος τῷ Κυρίῳ ὲξῆλθε τοῦ μοναστηρίου, καὶ
paprv ἐκεῖθεν προϐὰς, στραφεὶς καὶ ἰδὼν τὴν
ἁγίαν μονὴν ἕκλαυσε πικρῶς, καὶ θεὶς τὰ γόνατα
ιτπί τὴν γῆν, καὶ προσευξάμενος ἔκλαυσεν ἑπιπολῦ ⁸
καί οὕτως ἀναστὰς ἐπορεύετο κλαίων ὰκαταπᾶύστως,
καὶ τὴν ὁδὸν αῦτοῦ ἐποίησε. Ὠς δὲ ἦλθεν “unova
τὴν ἡμίσειαν 666v, εὗρέ τινα πτωχὸν φοροῦντα
διεῤῥωγότα ἱμάτια, καὶ λέγει αδτῷ’ Χαίροις,
ἆδελφὲ καὶ συνοδοιπόρε, καὶ, εί θέλῃς, πορευθῶμεν
ὁμοῦ τὴν ὁδοιπορίαν. lini ἀπεκρίθη 6 πτωχός· Χάριν
ἔχω ἐν τοὰτῳ πολλάν. Ὀδευόντων δὲ αὖτῶν, λέγει 6
Ἰωάννης ⁸ Ὀρῶ σε, ἀδελφὲ, κατεστιγμένον ὄντα καὶ
μὴ δυνάμενον βαστάζειν τὰ περικείμενα σοι ἱμάτια °
ἀλλὰ ἀποδυσάμενος, λάϐε τὴν εμὴν ὶσθῆτα, δέομαι,
καὶ ἐγὼ ἐνδύσομαι τὰ σὰ ἱμάτια. Καὶ ὁδεύσαντες
ἰπὶ ἱκανὸν τόπον, καὶ συνταξάμενοι ἀλλήλοις, συν-