PG 115, col. 1165
ἔρωτας, ῥᾳθύμως τήν ὅλην ἀρχὴν διέπέττέυε, τοσ-
οῦτον βασιλείας μέγεθος ἒξορχούμενος. Ἐπιὸουλεύ-
εται τοιγαροῦν καὶ αὐτὸς παράτινος τῶν στρατηγῶν,
,ὀνόματι Μαγνεντίου, καὶ μετά τῆς βασιλείας προσ-ε
ἀπόλλυσιν καὶ τὸ ζῇν. Τούτου πεσόντος, κρατεῖ τῆς
ἀρχῆς 6 Μαγνέντιος, μεθ⁹ οὗ τῆς τυραννίδος συν-
επελάϐοντο Νεπωτιανὸς καὶ Βρεττανίων· Ταῦτα
μαθὼν ὁ Κωνστάντιος ἐκ τῶν τῆς ἀδελφῆς γραμμά-
των, ἀπάρας ἐκ τῆς ’Δνατολῆς, καὶ πρὸς τήν
Ἑσπέραν γενόμενος, συνάπτει πρὸς ἀμφοτέρους
πόλεμον καὶ κατᾶ κράτος νικᾷ, τοῦ Βρεττανίωνος
πρὸς αὐτὸν ἀποκλίναντος, ὅτε καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ
σημεῖον μέγιστόν τε καὶ δεινῶς ἐκφανέν ἅπαν, ὡς
ὑπεραστράπτειν τῷ καταπληκτικῷ τῆς α’ίγλης τὸ
τῆς ἡμέρας φῶς ἒπὶ τῶν Ἰεροσολύμων ὤφθη περὶ
τρίτην ὥραν μάλιστα τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς τῆς
λεγομένης Πεντηκοστῆς ἑστηκυίας. διῆκον ἀπὸ τοῦ
Κρανίου καλουμένου τόπου, ἄχρι καὶ υοῦ Ἐλαιῶνος
ὅρους, ὅθεν ὑπῆρχεν 6 Σωτὴρ τήν ἀνάληψιν ποιησά-
μενος. Κρατεῖ τοίνυν τῆς βασιλείας Κωνστάντιος,
τῶν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου υἱῶν μόνος ὑποο
λειφθείς. Ἀτενίσας οὗν πρὸς τὸ τῆς ἀρχῆς μέγεθος,
καὶ ἐλιγγιάσας ἅτε δὴ ἅνθρωπος ὤν, καὶ μὴ ἔχων
τὸν ἐκ τοῦ γένους αὐτῷ συνασπίζοντα· οὔτε γὰρ
αὖτῷ παῖς ἐγεγόνει, οὔτε τις τῶν ἀδελφῶν κατελέ-
λειπτο· καὶ δείσας μή τις αὐτῷ πάλιν ἐπανασταίη
τύραννος, σκὲπτεται τῶν συγγενῶν τινα λαϐεῖν
σόγκληρον, καὶ τῆς βασιλείας ὑπεσπιστὴν, ’ὀ δὴ καὶ
πεποίηκε. Γάλλον τὸν Ἰουλιανοῦ ἀδελφὸν Καίσαρα
ποιησάμενος· ἀνεψιὸς δὲ πρὸς πατρὸς 6 Γάλλιος
αὐτῷ· Κωνστάντιος γάρ 6 Γάλλου καὶ Ἰουλιανοῦ
πατὴρ, ἀδελφὸς ἧν Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου.
Τοῦτον οὖν ἐν τῷ Σιρμίῳ προχειρισάμενος, γυναῖκά
τε αὐτῷ ζεζεγνυσι τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφὴν Κωνσταν-
τίαν, πίστεως καὶ βεϐαιότητος χάριν, καί ἄρχοντας
αὐτῷ δίδωσιν αὐτὸς καταστήσας· δῦ γὰρ ἐκείνῳ γε
ἐφεῖτο Καίσαρι ὄντι· Θαλάσσιον μὶν ἀποστείλας ἔπαρχον πραιτωρίων, Μόντιον δὲ ἐπὶ τῶν βασιλικῶν
πραγμάτων, ὃν καὶ κοιαίστωρα καλεῖν οἶδεν 6 λόγος, ἅμα καὶ πατρίκιον τοῦτον τιμήσας.
ς’. Ὁ δὲ Γάλλος ὡς τότε παρά τοῦ Κωνσταντίο
πεμφθεὶς ἐπὶ τῆς Ἐῴας, εἶ’χετο τῶν πραγμάτων, ὅ
αὐτὶκα μαθόντες οἱ Πέρσαι πρὸς Ἀντιόχειαν ἀφικέ
μενον, κατωῤῥώδησαν, νέον τε αὐτὸν καὶ θερμουγ
γὸν εἷς τὰ ἔργα πυθόμενοι, καὶ οὐκ ἔτι ἐποιήσανη
τήν ἐπὶ τοὺς Ῥωμαίους ἒξέλασιν, καὶ 6 μὶν ἐν οι
Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας ἦν ὡς δεδήλωται, Κωνστάε
τιος δὲ ἐν τῇ Ἐσπὲρᾳ καθίστη τὰ πράγματα, κέ
τότε δή μάλιστα, καθαρῶς ἡσύχασεν ἡ Ῥωμαία
ἀρχὴ πρὸς ἀμφοτέρων φυλαττομένη. Καὶ ταῦτα μ
τοῦτον ἔσχε τὸν τρόπον. Ὀ δὲ Γάλλος, τήν τι
Καίσαρος ἀμφιασάμενος ἁλουργίδα, καὶ ἤδη τά
πρώτων τῆς βασιλείας ἀρξάμενος ἐπιϐαίνειν βαθμᾶ
οὐκ ἔμενεν ἐπὶ τῆς τοιαύτης γνώμης καὶ πίστευε
ἧς πρὸς τὸν Κωνστάντιον ἐποιήσατο, βασιλικώτερ
οῦτον βασιλείας μέγεθος ἒξορχούμενος. Ἐπιὸουλεύ-
εται τοιγαροῦν καὶ αὐτὸς παράτινος τῶν στρατηγῶν,
,ὀνόματι Μαγνεντίου, καὶ μετά τῆς βασιλείας προσ-ε
ἀπόλλυσιν καὶ τὸ ζῇν. Τούτου πεσόντος, κρατεῖ τῆς
ἀρχῆς 6 Μαγνέντιος, μεθ⁹ οὗ τῆς τυραννίδος συν-
επελάϐοντο Νεπωτιανὸς καὶ Βρεττανίων· Ταῦτα
μαθὼν ὁ Κωνστάντιος ἐκ τῶν τῆς ἀδελφῆς γραμμά-
των, ἀπάρας ἐκ τῆς ’Δνατολῆς, καὶ πρὸς τήν
Ἑσπέραν γενόμενος, συνάπτει πρὸς ἀμφοτέρους
πόλεμον καὶ κατᾶ κράτος νικᾷ, τοῦ Βρεττανίωνος
πρὸς αὐτὸν ἀποκλίναντος, ὅτε καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ
σημεῖον μέγιστόν τε καὶ δεινῶς ἐκφανέν ἅπαν, ὡς
ὑπεραστράπτειν τῷ καταπληκτικῷ τῆς α’ίγλης τὸ
τῆς ἡμέρας φῶς ἒπὶ τῶν Ἰεροσολύμων ὤφθη περὶ
τρίτην ὥραν μάλιστα τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς τῆς
λεγομένης Πεντηκοστῆς ἑστηκυίας. διῆκον ἀπὸ τοῦ
Κρανίου καλουμένου τόπου, ἄχρι καὶ υοῦ Ἐλαιῶνος
ὅρους, ὅθεν ὑπῆρχεν 6 Σωτὴρ τήν ἀνάληψιν ποιησά-
μενος. Κρατεῖ τοίνυν τῆς βασιλείας Κωνστάντιος,
τῶν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου υἱῶν μόνος ὑποο
λειφθείς. Ἀτενίσας οὗν πρὸς τὸ τῆς ἀρχῆς μέγεθος,
καὶ ἐλιγγιάσας ἅτε δὴ ἅνθρωπος ὤν, καὶ μὴ ἔχων
τὸν ἐκ τοῦ γένους αὐτῷ συνασπίζοντα· οὔτε γὰρ
αὖτῷ παῖς ἐγεγόνει, οὔτε τις τῶν ἀδελφῶν κατελέ-
λειπτο· καὶ δείσας μή τις αὐτῷ πάλιν ἐπανασταίη
τύραννος, σκὲπτεται τῶν συγγενῶν τινα λαϐεῖν
σόγκληρον, καὶ τῆς βασιλείας ὑπεσπιστὴν, ’ὀ δὴ καὶ
πεποίηκε. Γάλλον τὸν Ἰουλιανοῦ ἀδελφὸν Καίσαρα
ποιησάμενος· ἀνεψιὸς δὲ πρὸς πατρὸς 6 Γάλλιος
αὐτῷ· Κωνστάντιος γάρ 6 Γάλλου καὶ Ἰουλιανοῦ
πατὴρ, ἀδελφὸς ἧν Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου.
Τοῦτον οὖν ἐν τῷ Σιρμίῳ προχειρισάμενος, γυναῖκά
τε αὐτῷ ζεζεγνυσι τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφὴν Κωνσταν-
τίαν, πίστεως καὶ βεϐαιότητος χάριν, καί ἄρχοντας
αὐτῷ δίδωσιν αὐτὸς καταστήσας· δῦ γὰρ ἐκείνῳ γε
ἐφεῖτο Καίσαρι ὄντι· Θαλάσσιον μὶν ἀποστείλας ἔπαρχον πραιτωρίων, Μόντιον δὲ ἐπὶ τῶν βασιλικῶν
πραγμάτων, ὃν καὶ κοιαίστωρα καλεῖν οἶδεν 6 λόγος, ἅμα καὶ πατρίκιον τοῦτον τιμήσας.
ς’. Ὁ δὲ Γάλλος ὡς τότε παρά τοῦ Κωνσταντίο
πεμφθεὶς ἐπὶ τῆς Ἐῴας, εἶ’χετο τῶν πραγμάτων, ὅ
αὐτὶκα μαθόντες οἱ Πέρσαι πρὸς Ἀντιόχειαν ἀφικέ
μενον, κατωῤῥώδησαν, νέον τε αὐτὸν καὶ θερμουγ
γὸν εἷς τὰ ἔργα πυθόμενοι, καὶ οὐκ ἔτι ἐποιήσανη
τήν ἐπὶ τοὺς Ῥωμαίους ἒξέλασιν, καὶ 6 μὶν ἐν οι
Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας ἦν ὡς δεδήλωται, Κωνστάε
τιος δὲ ἐν τῇ Ἐσπὲρᾳ καθίστη τὰ πράγματα, κέ
τότε δή μάλιστα, καθαρῶς ἡσύχασεν ἡ Ῥωμαία
ἀρχὴ πρὸς ἀμφοτέρων φυλαττομένη. Καὶ ταῦτα μ
τοῦτον ἔσχε τὸν τρόπον. Ὀ δὲ Γάλλος, τήν τι
Καίσαρος ἀμφιασάμενος ἁλουργίδα, καὶ ἤδη τά
πρώτων τῆς βασιλείας ἀρξάμενος ἐπιϐαίνειν βαθμᾶ
οὐκ ἔμενεν ἐπὶ τῆς τοιαύτης γνώμης καὶ πίστευε
ἧς πρὸς τὸν Κωνστάντιον ἐποιήσατο, βασιλικώτερ