PG 115, col. 1187
illo ipsam quoque profundere animam. Et adjiciens:
Ago tibi gratias, Domine, dicebat, quod tibi pla-
cuerit, ut ego glorificarer, susceptis pro te perpes-
sionibus, et me connumerari in chorum tuomm
sanctorum. Sed, ο benigne Domine, consumma
cursum meum in tua confessione,et ne me iudices
hoc coepto indignum. Ego enim me totum contuli
ad tuas miserationes. Haec cum apud se esset pre-
catus, venit in custodiam cum sanctis martyribus
Eugenio et Macario, et traduntur custodi carceris:
et sic erant communiter Deum glorificantes. Mane
autem cum Christi martyres curasset sistendos fce-
dit‘ragus Julianus, et eos nulla dignatus esset inter-
rogatione, nisi quod solum jussit magnum separari
Artemium, fert in illos sententiam exsilii. Emittit
eos Oasim, qui est pestilens locus in Arabia, ut in
quo venti epirant exitiosi. Unde etiam nullus ex iis,
qui illuc mittuntur, duravit usque ad annum : sed
gravibus morbis correpti, omnes pereunt celerrime.
Cum illuc ergo relegasset sanctos Eugenium et
Macarium tyrannus, ibi etiam jussit eorum ampu-
tari capita. Itaque post aliquotdies vicesimo Decem-
bris acceperunt beatum finem. Quo in loco factum
est miraculum, dignum quod mandetur memorias.
Nam cum inOpia aqua: laboraret locus, fons scatu-
riit, curans omnem morbum ct aegritudinem. Qui
etiam manet usque in hodiernum diem.
XXV. Imperator autem, divino accersito martyre:
Tua. inquit, temeritas me coegit vel invitum probro
afficere tuum genus, ettuo splendori inurere igno-
miniam,et ipsas tuas carnes attingere. Sed si mihi
morem geras, ο Artemi, et accedens sacrificaris diis
immortalibus, et maxime Daphnzeo Apollini, non
solum expiaberis a caede fratris mei, sed majorem
rursus accipies dignitatem et magis honorificam :
et te constituam pra't'ectum praetorio, teque magno-
rum deorum creabo pontificem, et appellabo pa-
trem, et tenebis secundum locum in meo imperio,
et eris nobiscum toto vita: tua: tempore, fruens fe—
1ἰοί et prospero rerum statu. Nam tu quoque scis
fratrem meum non recte necjuste fuisse occisum ιι
Constantio: sed ipsum confecit invidia, et omnium
hominum maxime impius Eusebius,etiamsi non sa-
tis pmnarum pro impio facinore luit vir sceleratis-
simus. Porro autem hoc quoque scis, quod ad
nostrum genus magis pertinet imperium. Meus
enim pater Constantius natus fuit avo meo ex
Maximiani filia Theodora : Constantinus autem ex
Helena vili et abjecta femina, et obscuro loco nata,
idque cum nondum creatus esset Caesar, sed vitam
‘ Psal r.xv, 10 seqq.
Ago tibi gratias, Domine, dicebat, quod tibi pla-
cuerit, ut ego glorificarer, susceptis pro te perpes-
sionibus, et me connumerari in chorum tuomm
sanctorum. Sed, ο benigne Domine, consumma
cursum meum in tua confessione,et ne me iudices
hoc coepto indignum. Ego enim me totum contuli
ad tuas miserationes. Haec cum apud se esset pre-
catus, venit in custodiam cum sanctis martyribus
Eugenio et Macario, et traduntur custodi carceris:
et sic erant communiter Deum glorificantes. Mane
autem cum Christi martyres curasset sistendos fce-
dit‘ragus Julianus, et eos nulla dignatus esset inter-
rogatione, nisi quod solum jussit magnum separari
Artemium, fert in illos sententiam exsilii. Emittit
eos Oasim, qui est pestilens locus in Arabia, ut in
quo venti epirant exitiosi. Unde etiam nullus ex iis,
qui illuc mittuntur, duravit usque ad annum : sed
gravibus morbis correpti, omnes pereunt celerrime.
Cum illuc ergo relegasset sanctos Eugenium et
Macarium tyrannus, ibi etiam jussit eorum ampu-
tari capita. Itaque post aliquotdies vicesimo Decem-
bris acceperunt beatum finem. Quo in loco factum
est miraculum, dignum quod mandetur memorias.
Nam cum inOpia aqua: laboraret locus, fons scatu-
riit, curans omnem morbum ct aegritudinem. Qui
etiam manet usque in hodiernum diem.
XXV. Imperator autem, divino accersito martyre:
Tua. inquit, temeritas me coegit vel invitum probro
afficere tuum genus, ettuo splendori inurere igno-
miniam,et ipsas tuas carnes attingere. Sed si mihi
morem geras, ο Artemi, et accedens sacrificaris diis
immortalibus, et maxime Daphnzeo Apollini, non
solum expiaberis a caede fratris mei, sed majorem
rursus accipies dignitatem et magis honorificam :
et te constituam pra't'ectum praetorio, teque magno-
rum deorum creabo pontificem, et appellabo pa-
trem, et tenebis secundum locum in meo imperio,
et eris nobiscum toto vita: tua: tempore, fruens fe—
1ἰοί et prospero rerum statu. Nam tu quoque scis
fratrem meum non recte necjuste fuisse occisum ιι
Constantio: sed ipsum confecit invidia, et omnium
hominum maxime impius Eusebius,etiamsi non sa-
tis pmnarum pro impio facinore luit vir sceleratis-
simus. Porro autem hoc quoque scis, quod ad
nostrum genus magis pertinet imperium. Meus
enim pater Constantius natus fuit avo meo ex
Maximiani filia Theodora : Constantinus autem ex
Helena vili et abjecta femina, et obscuro loco nata,
idque cum nondum creatus esset Caesar, sed vitam
‘ Psal r.xv, 10 seqq.