PG 115, col. 223
Ctat, ut vos Graecos paeniteat, qui cultum et vene-
rationem Deo congruentem, daemonibus aftertis. Ad
haec et servorum, qui ei grati sunt, electionem ac
progressum hoc modo compellere vult. itaque hac
providentia utitur. Nam si statim vobis poenam iu-
ferre vellet, et vos ipsi in perpetuum periissetis, et
ipsius servi manifesti non fierent ; quin uti .l in gratias
ipsius potentia otiosa permansisset. Quomodo
enim Dominus noster gloriose laudari posset, nisi
diuturna in vestris sceleribus puniendis patientia
uteretur ? Nunc vero haec ita fieri permittit, ut e
vos, qui non resipiscitis, sed diuturnam ipsius par
tientiam respuentes, in vestra saevitia persistitis, et
ab eo magis magisque desciscentes, ad interitum
properatis, vestra culpa condemnemini, et nos,
qui ejus imperium agnovimus, perpetuo eum illo
vivamus. Quin etiamipsius gloria in illis hominibus
manifestior fiet, qui scelera sua recognoscentes, vi-
tam emendaverint.
Vll. Tunc Bibianus : Litteras forsan didicisti, ob
idque sic diserte respondes. Nam per deos ipsos
sermonem rationi consentaneum habuisti, ut ho-
minum salutem sub Dei potentia esse ostenderes.
Ex hoc ipso, inquit Acacius, Dei omnium domina-
toris potentiam et gratiam agnoscere potes, quod
cum non didicerim litteras illas, quas vobis valde
optabiles videntur, nisi tantum pauca quaedam ad
divinarum Litterarum lectionem necessaria, ipse
Deus pro nobis miserabilibus suis servis respondet,
facitque ut ab omnibus hominibus, quin etiam ut
et a vobis ipsis, qui eruditi estis, laudemur. Nam
et ab initio cum dispensationis divinae opus perfi-
ceret, et suum ipsius regnum orbi terrarum pras-
dicandum curaret, non hominibus genere aut divi-
tiis, orationisve autlitterarum facultate prtestantibus
ad Evangelii sui prtedicationem, sed piscatoribus et
publicanis, ac pauperibus quibusdam usus est. Hoc
autemfecit, ut ejus potentia, quae mentem omnem
exsuperat, cognosceretur, sancto ac divino Spiritu
ejus discipulos adjuvante.
VIII. Post haecjudex :Omittens ego,quod oppor-
tune mihi faciendum est, tecum nugor, qui talia
,εμημ η, . . , .. ν -
disseris. Tu scis imperatorum edicta omni terrore
plena vobis proposita esse, ut vos Christiani homi-
nes vel sacrificetis, et deos ipsos colatis, in omni-
bus rebus vosillis subjicientes atque eo modo ho-
nores abillis reportetis : vel, si sacrificare
nolueritis, condemnemini, et suppliciis ac pmnis
subjiciamini. Velim igitur dicas, num diis ipsis
sacrificas, et legibus obtemperes, an te id facturum
neges. Respondit Aeacius ε Saepe et a Firmo inter-
rogatus, Christianum me esse confessus sum. Quod
ergo dixi, iterum dico, me Christianum esse, et
impuris daemonibus non sacrificare. Ego, inquit
judex, etiam nunc aetatem istam tuam misericordia
rationem Deo congruentem, daemonibus aftertis. Ad
haec et servorum, qui ei grati sunt, electionem ac
progressum hoc modo compellere vult. itaque hac
providentia utitur. Nam si statim vobis poenam iu-
ferre vellet, et vos ipsi in perpetuum periissetis, et
ipsius servi manifesti non fierent ; quin uti .l in gratias
ipsius potentia otiosa permansisset. Quomodo
enim Dominus noster gloriose laudari posset, nisi
diuturna in vestris sceleribus puniendis patientia
uteretur ? Nunc vero haec ita fieri permittit, ut e
vos, qui non resipiscitis, sed diuturnam ipsius par
tientiam respuentes, in vestra saevitia persistitis, et
ab eo magis magisque desciscentes, ad interitum
properatis, vestra culpa condemnemini, et nos,
qui ejus imperium agnovimus, perpetuo eum illo
vivamus. Quin etiamipsius gloria in illis hominibus
manifestior fiet, qui scelera sua recognoscentes, vi-
tam emendaverint.
Vll. Tunc Bibianus : Litteras forsan didicisti, ob
idque sic diserte respondes. Nam per deos ipsos
sermonem rationi consentaneum habuisti, ut ho-
minum salutem sub Dei potentia esse ostenderes.
Ex hoc ipso, inquit Acacius, Dei omnium domina-
toris potentiam et gratiam agnoscere potes, quod
cum non didicerim litteras illas, quas vobis valde
optabiles videntur, nisi tantum pauca quaedam ad
divinarum Litterarum lectionem necessaria, ipse
Deus pro nobis miserabilibus suis servis respondet,
facitque ut ab omnibus hominibus, quin etiam ut
et a vobis ipsis, qui eruditi estis, laudemur. Nam
et ab initio cum dispensationis divinae opus perfi-
ceret, et suum ipsius regnum orbi terrarum pras-
dicandum curaret, non hominibus genere aut divi-
tiis, orationisve autlitterarum facultate prtestantibus
ad Evangelii sui prtedicationem, sed piscatoribus et
publicanis, ac pauperibus quibusdam usus est. Hoc
autemfecit, ut ejus potentia, quae mentem omnem
exsuperat, cognosceretur, sancto ac divino Spiritu
ejus discipulos adjuvante.
VIII. Post haecjudex :Omittens ego,quod oppor-
tune mihi faciendum est, tecum nugor, qui talia
,εμημ η, . . , .. ν -
disseris. Tu scis imperatorum edicta omni terrore
plena vobis proposita esse, ut vos Christiani homi-
nes vel sacrificetis, et deos ipsos colatis, in omni-
bus rebus vosillis subjicientes atque eo modo ho-
nores abillis reportetis : vel, si sacrificare
nolueritis, condemnemini, et suppliciis ac pmnis
subjiciamini. Velim igitur dicas, num diis ipsis
sacrificas, et legibus obtemperes, an te id facturum
neges. Respondit Aeacius ε Saepe et a Firmo inter-
rogatus, Christianum me esse confessus sum. Quod
ergo dixi, iterum dico, me Christianum esse, et
impuris daemonibus non sacrificare. Ego, inquit
judex, etiam nunc aetatem istam tuam misericordia