PG 115, col. 222
iceps fieri, neque cum Graecis communicare, qui
alibus obtemperant. At judex dixit ε Undenam tu
:s, qui tam temerario sermone te jactas ? Quor-
um, inquit Aeacius, de patria me interrogas ? Cui
udex : Quoniam rerum usum habemus, et patria—
ιυω mores recte novimus, propterea hoc a te
[uaesivi, ut pro ejus patriae, ex qua tu es, moribus
ιο dignitate me in hac quaastione prtestem.Tum
ιοᾶοὶιιε : Genere, inquit, Achivus sum, in Cap-
ιδάοοίθ, vero natus : quo loco cum parentes mei
labitarent, ad exercitum veni, ubi et multos ex
neis commilitonibus ante me Christi martyres
uisse accepi : quin etiam vicinos et mquales meos,
ales fuisse cognovi : quibus et signorum gratiam
lost ipsorum mortem a Deo ipso impartitam vidi-
nus. Illos igitur sequi malui, quam eas quas vos le-
{es dicitis, cum humanae illae sint, et una cum
iominibus post vitae hujus excessum corrumpan-
V. Ad haec judex : Ne putes mediocres'cruciatus
Lbi parandos esse ; etenim ista patriae tuae nuga-
itas et mira temeritas hoc expostulent. Ne igitur
,ωο patiaris, abjice omnes istas cogitationes, et
mperatorum legibus obtempera, deorum cultui
erviens, quorum nutu omnium victores ac rectores
Lugusti rerum potiuntur : nos etiam et tribunal
ioc nostrum reverere, neque putes te omnium esse
>rudentissimum, temeritate ista importuna nunc
ὼυιθηιθω, et in homine illo, quem poenis secun-
lum legem decretis subjectum fuisse aiunt, spes
uas collocantem. Erras, inquit Aeacius, o judex,
gravissimis Satanae fallaciis deceptus ; non enim
πορίων eorum deorum, quos tu dicis, cultum im-
)erio Caesares Augusti potiuntur, sed benigni Dei
ιωῑιὶᾶ gubernantis concessione hoc efficitur. Quod
Lutem dicis, in homine condemnato (ut ipse ais) me
pem collocasse, scito Jesum Dominum nostrum
nominem nostri causa factum, in mundum hunc
'enisse, utnobis salutem daret : qui eum idem esset
'erus Deus, mira quadam et immensa providentia
iumanam suscepit naturam, et eam in se habuit.
d vero tu neque cognoscere, neque audire poteris,
tisi prius tei psum fidei Christiana; accommodaveris.
:um enim natura, utdixi, esset verus Deus, etVer—
tum aPatre non divisum, sed cum illo semper com-
ernum , propriis, quibus ipse voluit, temporibus no-
ηιιιεθ salutis opus perfecit, et a Satanaewipsius, qui
ab initio nobis inviderat, condemnatione ac servi-
tute nos liberavit.
VI. Ad haec judex dixit : Si imperatores ipsieon-
ra eum faciunt, curet illos noanunitChristus iste
uus, qui, ut ipse dicis, humanam naturam nostri
ausa suscepit ? Facile enim imperatores punire
alibus obtemperant. At judex dixit ε Undenam tu
:s, qui tam temerario sermone te jactas ? Quor-
um, inquit Aeacius, de patria me interrogas ? Cui
udex : Quoniam rerum usum habemus, et patria—
ιυω mores recte novimus, propterea hoc a te
[uaesivi, ut pro ejus patriae, ex qua tu es, moribus
ιο dignitate me in hac quaastione prtestem.Tum
ιοᾶοὶιιε : Genere, inquit, Achivus sum, in Cap-
ιδάοοίθ, vero natus : quo loco cum parentes mei
labitarent, ad exercitum veni, ubi et multos ex
neis commilitonibus ante me Christi martyres
uisse accepi : quin etiam vicinos et mquales meos,
ales fuisse cognovi : quibus et signorum gratiam
lost ipsorum mortem a Deo ipso impartitam vidi-
nus. Illos igitur sequi malui, quam eas quas vos le-
{es dicitis, cum humanae illae sint, et una cum
iominibus post vitae hujus excessum corrumpan-
V. Ad haec judex : Ne putes mediocres'cruciatus
Lbi parandos esse ; etenim ista patriae tuae nuga-
itas et mira temeritas hoc expostulent. Ne igitur
,ωο patiaris, abjice omnes istas cogitationes, et
mperatorum legibus obtempera, deorum cultui
erviens, quorum nutu omnium victores ac rectores
Lugusti rerum potiuntur : nos etiam et tribunal
ioc nostrum reverere, neque putes te omnium esse
>rudentissimum, temeritate ista importuna nunc
ὼυιθηιθω, et in homine illo, quem poenis secun-
lum legem decretis subjectum fuisse aiunt, spes
uas collocantem. Erras, inquit Aeacius, o judex,
gravissimis Satanae fallaciis deceptus ; non enim
πορίων eorum deorum, quos tu dicis, cultum im-
)erio Caesares Augusti potiuntur, sed benigni Dei
ιωῑιὶᾶ gubernantis concessione hoc efficitur. Quod
Lutem dicis, in homine condemnato (ut ipse ais) me
pem collocasse, scito Jesum Dominum nostrum
nominem nostri causa factum, in mundum hunc
'enisse, utnobis salutem daret : qui eum idem esset
'erus Deus, mira quadam et immensa providentia
iumanam suscepit naturam, et eam in se habuit.
d vero tu neque cognoscere, neque audire poteris,
tisi prius tei psum fidei Christiana; accommodaveris.
:um enim natura, utdixi, esset verus Deus, etVer—
tum aPatre non divisum, sed cum illo semper com-
ernum , propriis, quibus ipse voluit, temporibus no-
ηιιιεθ salutis opus perfecit, et a Satanaewipsius, qui
ab initio nobis inviderat, condemnatione ac servi-
tute nos liberavit.
VI. Ad haec judex dixit : Si imperatores ipsieon-
ra eum faciunt, curet illos noanunitChristus iste
uus, qui, ut ipse dicis, humanam naturam nostri
ausa suscepit ? Facile enim imperatores punire