PG 118, col. 325
Κλητὸς ἀπόστολος, ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέ-
λιον Θεοῦ, ὅ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν
αὐτοῦ ὲν Γραφαῖς ἁγίαις, περὶ τοῦ Υὶοῦ αὐτοῦ
τοῦ γενομίνου ἐκ σπέρματος Δαυῗδ κατὰ σάρκαο τοῦ
ὁρισθὲντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει, κατὰ Πνεῦμα
ἁγιωσύνης, ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ
Κυρίου ἡ μῶν.
Εὐγνωμόνως ὁμολογεῖ, ὅτι οὐχ ἑκὼν προσῆλθεν,
ἀλλὰ κληθείς. Κληθεὶς δὲ, οὐκ εἷς πίστιν μόνον,
illi καὶ εἰς ἀποστολήν. Ἀφωρισμὲνος εἷς Εὐαγγέ-
λιον Θεοῦ. ι Ἀλλος μὲν, φησὶν, ἐν ἃλΛοις, ἐγὼ δὲ εἴς
Εὐαγγὲλιον ἀφώρισμαι, ὅπερ Θεὸν ὄντα τὸν Χρι-
στὸν, εὐηγγελίζετο. Τὸν γὰρ Πατέρα προῄδεσαν ἐκ
τῆς Παλαιᾶς. Οὐδὲν δὲ, φησὶν, ἐρῶ σκυθρωπὸν, ὡς οἱ
προφῆται, ἀλλ’ εὐαγγελίζομαι Θεὸν ἆνηνθρωπηκότα.
ει Ὅ προεπηγγείλατο. » Μηδεὶς, φησὶ, καινοτομεῖν
με νομίσῃ, πάλαι ἐπήγγελτο τοῦτο τὸ Εὐαγγὲλιον.
Τὸ δὲ, κ ἐν Γραφαῖς, ε δηλοῖ, ’ὁτι οὐ μόνον ἔλεγον οἱ
προςρῆται, ἀλλᾶ καὶ ἔγραφον. Οὐκ εἶπε, περὶ Υίοῦ
αὐτοῦ, ἀλλὰ, Τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, τὸν φύσει καὶ ἕνα
καί κυρίως Υἱὸν καὶ Μονογενῆ δηλῶν. ‹‹ Κατὰ σάρ-
κα. ιο Κατὰ γὰρ πνεῦμα, Υἱὸς Θεοῦ ἧν. ι Τοῦ ὁρι-
σθέντα. » Τοῦ ἀποδειχθέντος καὶ ἅποφανθὲντος διά
τε τῶν προφητῶν, διά τε τῶν τοσούτων οεοσημειῶν,
δια τε τῆς ἀναστάσεως. Τούτων γὰρ ἠ συνδρομή, δι-
ορίζει αὐτὸν ἐκ τῶν ἃλλων ἁπάντων τῶν κατὰ χάριν
κληθέντων υἱῶν. Διὸ καί τις, τοῦ ὁρισθέντος, τοῦ
ἐπιγνωσθὲντος, φησὶ, καὶ εἷς γνῶσιν ἀνθρώποις ἐλ-
θόντος. Είώθαμεν γὰρ δι’ ὁρισμῶν τινων ἐπιγιο
νώσκειν, ἄ βεϐαίως καὶ οὐκ ἐν δισταγμῷ ἐπιστί-
μεθα. ‹‹ Ἐν δυνάμει. » Τουτὲστιν, οὐ χάριτι, ὡς οἱ
πολλοὶ, ἀλλὰ δυνάμει οῗκείᾳ, ἢν ἐνήργει ἐν ταῖς θεο-
σημεὶαις. ιι Κατὰ Πνεῦμα ἁγιωσύνης. ι Καὶ ἐν τοῦ
ἁγίου ΙΙνεῦματος, φησὶν, ὅ παρέχει τοῖς εἷς αὐτὸν
πιστεύουσιν. ‹‹ Ἐξ ἀναστάσεως. ι) Καὶ ἐκ τῆς ἀναστά-
σεως, φησὶ, καὶ τῆς τοῦ θανάτου καταλύσεως. Ἀνα-
στάσεως δὶ, ἧς αὐτὸς ἀνέστη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς
Χριστός.
Δι’ οὗ ἐλάϐομεν χάριν καὶ ἀποπολὴν είς ὁπ-
ακοὴν πίστεως iv πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, ὑπὲρ τοῦ
ὀνόματος αὐτοῦ, Ἑν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοὶ
Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ilia: τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγα-
πητοῖς Θεοῦ κλητοῖς ἁγίοις’ χάρις ὑμῖν καὶ
εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ
Χριστοῦ.
υόκ ἐξ οἰκείων, φησὶ, κατορθώματα ἐλάϐομεν τήν
ἆποστολήν,ὀ.λλὲι τὸ πᾶν χάριτος καὶ δωρεᾶς ἐστι.
ιι Χάριν καὶ ἀποστολὴν, ›› ἀντὶ τοῦ, χάριν είς ἀπο-
στολήν. Καίτοι τοῦ Πνεύματος ἢ ἀποστολὴ αὐτοῦ,
ὡς ἐν ταῖς Πράξεσι κεῖται. Ἀλλᾶ πάντα κοινᾶ οἶδε
τὰ τῆς ἁγίας Τριάδος. π Εἷς ὑπακοὴν πίστεως. ›› Καὶ
γὰρ οὐ δεῖ πολυπραγμονεῖν γὲννησιν καὶ οὐσίαν Θεοῦ,
ἄλλα μόνον ὑπακούειν. ι Ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν. ›› Et
λιον Θεοῦ, ὅ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν
αὐτοῦ ὲν Γραφαῖς ἁγίαις, περὶ τοῦ Υὶοῦ αὐτοῦ
τοῦ γενομίνου ἐκ σπέρματος Δαυῗδ κατὰ σάρκαο τοῦ
ὁρισθὲντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει, κατὰ Πνεῦμα
ἁγιωσύνης, ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ
Κυρίου ἡ μῶν.
Εὐγνωμόνως ὁμολογεῖ, ὅτι οὐχ ἑκὼν προσῆλθεν,
ἀλλὰ κληθείς. Κληθεὶς δὲ, οὐκ εἷς πίστιν μόνον,
illi καὶ εἰς ἀποστολήν. Ἀφωρισμὲνος εἷς Εὐαγγέ-
λιον Θεοῦ. ι Ἀλλος μὲν, φησὶν, ἐν ἃλΛοις, ἐγὼ δὲ εἴς
Εὐαγγὲλιον ἀφώρισμαι, ὅπερ Θεὸν ὄντα τὸν Χρι-
στὸν, εὐηγγελίζετο. Τὸν γὰρ Πατέρα προῄδεσαν ἐκ
τῆς Παλαιᾶς. Οὐδὲν δὲ, φησὶν, ἐρῶ σκυθρωπὸν, ὡς οἱ
προφῆται, ἀλλ’ εὐαγγελίζομαι Θεὸν ἆνηνθρωπηκότα.
ει Ὅ προεπηγγείλατο. » Μηδεὶς, φησὶ, καινοτομεῖν
με νομίσῃ, πάλαι ἐπήγγελτο τοῦτο τὸ Εὐαγγὲλιον.
Τὸ δὲ, κ ἐν Γραφαῖς, ε δηλοῖ, ’ὁτι οὐ μόνον ἔλεγον οἱ
προςρῆται, ἀλλᾶ καὶ ἔγραφον. Οὐκ εἶπε, περὶ Υίοῦ
αὐτοῦ, ἀλλὰ, Τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, τὸν φύσει καὶ ἕνα
καί κυρίως Υἱὸν καὶ Μονογενῆ δηλῶν. ‹‹ Κατὰ σάρ-
κα. ιο Κατὰ γὰρ πνεῦμα, Υἱὸς Θεοῦ ἧν. ι Τοῦ ὁρι-
σθέντα. » Τοῦ ἀποδειχθέντος καὶ ἅποφανθὲντος διά
τε τῶν προφητῶν, διά τε τῶν τοσούτων οεοσημειῶν,
δια τε τῆς ἀναστάσεως. Τούτων γὰρ ἠ συνδρομή, δι-
ορίζει αὐτὸν ἐκ τῶν ἃλλων ἁπάντων τῶν κατὰ χάριν
κληθέντων υἱῶν. Διὸ καί τις, τοῦ ὁρισθέντος, τοῦ
ἐπιγνωσθὲντος, φησὶ, καὶ εἷς γνῶσιν ἀνθρώποις ἐλ-
θόντος. Είώθαμεν γὰρ δι’ ὁρισμῶν τινων ἐπιγιο
νώσκειν, ἄ βεϐαίως καὶ οὐκ ἐν δισταγμῷ ἐπιστί-
μεθα. ‹‹ Ἐν δυνάμει. » Τουτὲστιν, οὐ χάριτι, ὡς οἱ
πολλοὶ, ἀλλὰ δυνάμει οῗκείᾳ, ἢν ἐνήργει ἐν ταῖς θεο-
σημεὶαις. ιι Κατὰ Πνεῦμα ἁγιωσύνης. ι Καὶ ἐν τοῦ
ἁγίου ΙΙνεῦματος, φησὶν, ὅ παρέχει τοῖς εἷς αὐτὸν
πιστεύουσιν. ‹‹ Ἐξ ἀναστάσεως. ι) Καὶ ἐκ τῆς ἀναστά-
σεως, φησὶ, καὶ τῆς τοῦ θανάτου καταλύσεως. Ἀνα-
στάσεως δὶ, ἧς αὐτὸς ἀνέστη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς
Χριστός.
Δι’ οὗ ἐλάϐομεν χάριν καὶ ἀποπολὴν είς ὁπ-
ακοὴν πίστεως iv πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, ὑπὲρ τοῦ
ὀνόματος αὐτοῦ, Ἑν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοὶ
Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ilia: τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγα-
πητοῖς Θεοῦ κλητοῖς ἁγίοις’ χάρις ὑμῖν καὶ
εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ
Χριστοῦ.
υόκ ἐξ οἰκείων, φησὶ, κατορθώματα ἐλάϐομεν τήν
ἆποστολήν,ὀ.λλὲι τὸ πᾶν χάριτος καὶ δωρεᾶς ἐστι.
ιι Χάριν καὶ ἀποστολὴν, ›› ἀντὶ τοῦ, χάριν είς ἀπο-
στολήν. Καίτοι τοῦ Πνεύματος ἢ ἀποστολὴ αὐτοῦ,
ὡς ἐν ταῖς Πράξεσι κεῖται. Ἀλλᾶ πάντα κοινᾶ οἶδε
τὰ τῆς ἁγίας Τριάδος. π Εἷς ὑπακοὴν πίστεως. ›› Καὶ
γὰρ οὐ δεῖ πολυπραγμονεῖν γὲννησιν καὶ οὐσίαν Θεοῦ,
ἄλλα μόνον ὑπακούειν. ι Ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν. ›› Et