PG 118, col. 331
consolationem. Vel, ubi vos quidem me susceperi-
tis pro fide dignum, quiprmdicem aut doceam, ego
vero rursum dignos vos habeam,quibus Dei conce-
dantur oracula, solidiorque doctrina. Vel, ubi ego
quidem vos prompto animo verbum Dei suscipien-
tes videro, vos autem e diverso videritis meam cu-
ram ac diligentiam circa vos. Nam id ad majorem
fidei certitudinem utrisque prodest, quando is qui
verbum disseminat, videt hominum animos supra
quam credi potest ad obedientiam attrahi; robu-
stior enim ad praedicandum redditur.Rursum cum
viderint discipuli eoncionatorem spe firma traden-
tem fidem, magis hanc suscipiunt; et ita per fi-
dem mutuam utrique consolationem accipiunt.
I, 13-16. Nolo autem vos ignorare, fratres. quod
saepius praposuerim venire ad vos, et prohibitus sum
hactenus. ut aliquem fructum habeam et in vobis,
sicut et in caeteris gentibus. Et Graecis et Barbaris,
et sapientibus et insipientibus debitor sum. Sic quan-
tum in me est, promptus sum etiam vobis, qui Romae
estis, Evangelium praedicare. Non enim pudet me
Evangelii Christi, siquidem potentia Dei est ad salu-
tem omni credenti: Judan primum et Graeco.
‘201 Si ergo venire optas, et utilitatis nostrae
gratia iter institutis, cur non advenis? Sum,inquit,
prohibitus; nec tamen prohibitionis causam scru-
tatur ; neque enim nostrum est eorum quae jubet
Deus causas expetere, sed tantum obedire. α Ut
aliquem fructum. ›› Omnino diceret quispiam: Id-
circo prohihitus es. quia non secundum Deum
venire decreveras. Nequaquam, ait. Fructum enim
etiam in vobis habere cupiebam, fructum vocans,
fidem in eorum corda introducere. Vel ut per hy-
perbaton illud dictum sit: Ut aliquem fructum ha-
beam; ›› ita vero consequens erit : ‹‹ Saepius proposui
venire ad vos, ut aliquem fructum habeam et in
vobis, sed hactenus prohibitus sum. » Verum di-
xerit aliquis : Si fides eorum aunuutiabatur in
universo mundo,quemnam fructum ipse adveniens
praebere cupiebat? Sed magnum adhuc aliquid
inveniemus. Nam etsi crediderant, adhuc tamen
multis egebant. l dque et tota manifestaturepistola,
et paulo ante cum diceret: Ad confirmandum
vos : et cum admonet,'ne de se mutuo judicium
ferant, aliisque locis iunumerisUt aliquem,inquit,
fructum habeam, hoc sane ostendens quod fru-
ctum illorum suum esse fructum duceret Paulus.
Adeo enim in proximi virtutibus gaudebat, ut
fructum inde redire ad se axbitraretur; quod hinc
colligere licet. Nam utilitatis illorum gratia iter
ad illos assumere festinabat. Alioqui vere etiam
fructus illorum Pauli fructus erat. Nam quia opus
ac studium illius eratiut gentes fructum produce-
rent, recte in earum fructiticatione Pauli fructi-
tis pro fide dignum, quiprmdicem aut doceam, ego
vero rursum dignos vos habeam,quibus Dei conce-
dantur oracula, solidiorque doctrina. Vel, ubi ego
quidem vos prompto animo verbum Dei suscipien-
tes videro, vos autem e diverso videritis meam cu-
ram ac diligentiam circa vos. Nam id ad majorem
fidei certitudinem utrisque prodest, quando is qui
verbum disseminat, videt hominum animos supra
quam credi potest ad obedientiam attrahi; robu-
stior enim ad praedicandum redditur.Rursum cum
viderint discipuli eoncionatorem spe firma traden-
tem fidem, magis hanc suscipiunt; et ita per fi-
dem mutuam utrique consolationem accipiunt.
I, 13-16. Nolo autem vos ignorare, fratres. quod
saepius praposuerim venire ad vos, et prohibitus sum
hactenus. ut aliquem fructum habeam et in vobis,
sicut et in caeteris gentibus. Et Graecis et Barbaris,
et sapientibus et insipientibus debitor sum. Sic quan-
tum in me est, promptus sum etiam vobis, qui Romae
estis, Evangelium praedicare. Non enim pudet me
Evangelii Christi, siquidem potentia Dei est ad salu-
tem omni credenti: Judan primum et Graeco.
‘201 Si ergo venire optas, et utilitatis nostrae
gratia iter institutis, cur non advenis? Sum,inquit,
prohibitus; nec tamen prohibitionis causam scru-
tatur ; neque enim nostrum est eorum quae jubet
Deus causas expetere, sed tantum obedire. α Ut
aliquem fructum. ›› Omnino diceret quispiam: Id-
circo prohihitus es. quia non secundum Deum
venire decreveras. Nequaquam, ait. Fructum enim
etiam in vobis habere cupiebam, fructum vocans,
fidem in eorum corda introducere. Vel ut per hy-
perbaton illud dictum sit: Ut aliquem fructum ha-
beam; ›› ita vero consequens erit : ‹‹ Saepius proposui
venire ad vos, ut aliquem fructum habeam et in
vobis, sed hactenus prohibitus sum. » Verum di-
xerit aliquis : Si fides eorum aunuutiabatur in
universo mundo,quemnam fructum ipse adveniens
praebere cupiebat? Sed magnum adhuc aliquid
inveniemus. Nam etsi crediderant, adhuc tamen
multis egebant. l dque et tota manifestaturepistola,
et paulo ante cum diceret: Ad confirmandum
vos : et cum admonet,'ne de se mutuo judicium
ferant, aliisque locis iunumerisUt aliquem,inquit,
fructum habeam, hoc sane ostendens quod fru-
ctum illorum suum esse fructum duceret Paulus.
Adeo enim in proximi virtutibus gaudebat, ut
fructum inde redire ad se axbitraretur; quod hinc
colligere licet. Nam utilitatis illorum gratia iter
ad illos assumere festinabat. Alioqui vere etiam
fructus illorum Pauli fructus erat. Nam quia opus
ac studium illius eratiut gentes fructum produce-
rent, recte in earum fructiticatione Pauli fructi-