PG 120, col. 1211
desperationes, denique animae perditio et regni
οωιὸιςυηι jactura. Nemo enim eorum qui hac vita
delicias et voluptatesplene amplectuntur etdivitiis
serviunt, unquam poterit α legitime π caelestia
bonasuscipere eorumque splendorem assequi,sed
necesse est ut qui praesentia prosecutus fuerit.
labentia et corruptibilia e stabilibus et aeternis
decidat: α Non potestis enim, inquit, Deo servireet
tnammonaa, υ id est, non potestis Deo servire et
iniustitiae, qui enim alterum dominum dilexerit
omnino alterum odio habebit; et qui alteri adhaa‘
serit, alterum contemnet. Id et ipsa rerum expe-
rientia clamat. Qui enim divitiarum cupiditate non
vincuntur imprimis Deum diligunt ; qui vero iis
servi sunt negligentius se erga Deum habent.
anima enim divitiis semel devicta non negabit
facere et dicere quod Deum offendat. Alterius
enim Domini fiet serma, mammonae scilicet qui
omnia omnino aliter quam Deus dirigit Deusenim
jubet omnes homines se invicem diligere etl‘overe;
mammona autem vult eos qui sibi adhzerent om;
nibus inimicos fieri. Mammonas eos qui ipsum
diligunt luto et limo afligens (hoc enim aurum),
ne noctes quidem sinit requiescere. Deus autem
eos nimia se et inutili cogitatione expedire et
liberare jubet, eos autem vult colligere thesauros
in caelis, non ex iujustitia erga alios, sed ex pro-
Ρτίδιίυδίίίίδ· ν ν fi ’ θείᾳ προσηλώσας (τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ χρυσὸς) ⁸ οἷνΞέ
τας νύκτας ἀφίησιν ἀναπαύεσθαι. Ὀ δὲ Θεὸς τῆςξμενλπεριττῆς καὶ ἀνονήτου φροντίδος ἆπαλλάττεσθκι καὶ
ροῦσθαι κελεύει, συνάγειν δὲ βούλεται θησαυροὺς ούρανοῖς, 05W}!- τῆς εἷς ἐτέρους ἀδικίας, ἀλλ’ ἐκ τῆς οἶκείκ
δικαιοσύνη ς , ί η
Et quoniam haec ita se habent, fratres, abrenun-
tiemus divitiarum cupiditati. Quicunque enim illa
subacti sunt, eos ab omnibus aliis sejungit, et
sibi ipsi servos facit. Ipsa enim Giczi leprosum pro
discipulo et prophtta' ostendit ; ipsa Ananiam et
Saphyram morti tradidit; Judam proditorem effecit,
et perditionis haeredem statuit. et Judeeorum duces
corrupit et furum exhibuit socios. Ipsa innumera
in mundum bella introduxit, vias cruore, urbes la-
mentis et gemitibus implens. Ipsajuvenem illum
qui ad Christum accesserat, et omnia legis man-
data exsequi volebat, prohibuit quominus evange-
licae vitae perfectionem aemularetur et Christum
sequeretur, ut hodierna Evangeliiloco ostendit,
sic habens : ι Ιη illo tempore adolescens ad Chri-
stum accessit procidens et dicens: Magister bone,
legiiur,_ et tanta quidem cum varietate, ut videatur
plane alia esse retensio.
(52) ι Καὶ τῇ τῶν χρημάτων. nAntetfiaddit. COd.
B. stabit-cap τισὶ σιδηραῖς ἀλυκτοπέδαις.
(33) α Συνέχεσθαι ”» Displicet hoc loco lusus in ver-
bis'éiéxeaozt'et συνέχεσθαι, praesertim cum aures
vehementer oti‘endatin similitudine soni; ἐξέχεσθαι
οωιὸιςυηι jactura. Nemo enim eorum qui hac vita
delicias et voluptatesplene amplectuntur etdivitiis
serviunt, unquam poterit α legitime π caelestia
bonasuscipere eorumque splendorem assequi,sed
necesse est ut qui praesentia prosecutus fuerit.
labentia et corruptibilia e stabilibus et aeternis
decidat: α Non potestis enim, inquit, Deo servireet
tnammonaa, υ id est, non potestis Deo servire et
iniustitiae, qui enim alterum dominum dilexerit
omnino alterum odio habebit; et qui alteri adhaa‘
serit, alterum contemnet. Id et ipsa rerum expe-
rientia clamat. Qui enim divitiarum cupiditate non
vincuntur imprimis Deum diligunt ; qui vero iis
servi sunt negligentius se erga Deum habent.
anima enim divitiis semel devicta non negabit
facere et dicere quod Deum offendat. Alterius
enim Domini fiet serma, mammonae scilicet qui
omnia omnino aliter quam Deus dirigit Deusenim
jubet omnes homines se invicem diligere etl‘overe;
mammona autem vult eos qui sibi adhzerent om;
nibus inimicos fieri. Mammonas eos qui ipsum
diligunt luto et limo afligens (hoc enim aurum),
ne noctes quidem sinit requiescere. Deus autem
eos nimia se et inutili cogitatione expedire et
liberare jubet, eos autem vult colligere thesauros
in caelis, non ex iujustitia erga alios, sed ex pro-
Ρτίδιίυδίίίίδ· ν ν fi ’ θείᾳ προσηλώσας (τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ χρυσὸς) ⁸ οἷνΞέ
τας νύκτας ἀφίησιν ἀναπαύεσθαι. Ὀ δὲ Θεὸς τῆςξμενλπεριττῆς καὶ ἀνονήτου φροντίδος ἆπαλλάττεσθκι καὶ
ροῦσθαι κελεύει, συνάγειν δὲ βούλεται θησαυροὺς ούρανοῖς, 05W}!- τῆς εἷς ἐτέρους ἀδικίας, ἀλλ’ ἐκ τῆς οἶκείκ
δικαιοσύνη ς , ί η
Et quoniam haec ita se habent, fratres, abrenun-
tiemus divitiarum cupiditati. Quicunque enim illa
subacti sunt, eos ab omnibus aliis sejungit, et
sibi ipsi servos facit. Ipsa enim Giczi leprosum pro
discipulo et prophtta' ostendit ; ipsa Ananiam et
Saphyram morti tradidit; Judam proditorem effecit,
et perditionis haeredem statuit. et Judeeorum duces
corrupit et furum exhibuit socios. Ipsa innumera
in mundum bella introduxit, vias cruore, urbes la-
mentis et gemitibus implens. Ipsajuvenem illum
qui ad Christum accesserat, et omnia legis man-
data exsequi volebat, prohibuit quominus evange-
licae vitae perfectionem aemularetur et Christum
sequeretur, ut hodierna Evangeliiloco ostendit,
sic habens : ι Ιη illo tempore adolescens ad Chri-
stum accessit procidens et dicens: Magister bone,
legiiur,_ et tanta quidem cum varietate, ut videatur
plane alia esse retensio.
(52) ι Καὶ τῇ τῶν χρημάτων. nAntetfiaddit. COd.
B. stabit-cap τισὶ σιδηραῖς ἀλυκτοπέδαις.
(33) α Συνέχεσθαι ”» Displicet hoc loco lusus in ver-
bis'éiéxeaozt'et συνέχεσθαι, praesertim cum aures
vehementer oti‘endatin similitudine soni; ἐξέχεσθαι