PG 120, col. 510
mentum es, et tejdecet gloria, sanctam et con-
~ subtautialem Trinitatem, quae in Patre, et Filio,
et Spiritu sancto honoratur, et agnoscitur, et ado-
ratur, et colitur ab universitate fidelium nunc et
semper, et per infinitatem saeculorum. Amen.
CAPUT ΙΙ.
Πθρἱἰηα inusti-ctione et iltuminalionc Spiritus sancti-
Unum esse locum _ Deum, in quo 'post mortem
sancti omnes requiescunt: et q'ui Deum omisit.
alio in loco in futura vita requiem non inven-
turum.
Hem, quod istud tam venerandum mysterium in
me paratur? quod nec lingua eti‘ari, nec manus
infirma litteris exarare potest, ad laudem et glo-
riam illius cui revera par laus, et oratio nulla
reperiri queat. Sed si quae nunc in me deplorato
aguntur, ineffabilia et inexplicabilia sunt, quo
tandem in pacto is, qui talia largitur etefficit, no-
stris encomiis et prmdicationibusindigebit ? Certe
non glorificabitur, qui estglorilicatus : quemadmo-
dum nec illustrabitur, nec lumen a nobis mutua-
bitur hic sol, qurm in coelo fulgentes aspicimus.
Illuminat, non illuminatur, lucem fundit, non re-
cipit : habet siquidem, quam ei a principio conditor
petere, quomodo a me vili abjectoque gloriam
accipiet fabricator solis, cui nulla omnino re opus
est, et qui nutu ac voluntate (solus enim potens
est) bo..is omnibus implet omnia? Interim et lin-
gua me ingenti verberum egestate labrat, et quae-
inme aguntur, mens mea videt illa quidem, sed
exponere non valet. Aspicit, et eloqui vult, sed
quo sermoneid faciat, non iuvi-nit. lntuetur quippe
inaspectabilia, etomnisfigurae undequamqueexper-
tia, simplicia prorsus, non composita, et magni-
tudine inflnita. Nec enim principium ullum, nec
tinem perspicit, et medium plane ignorat, nec scit,
quinam efferat, quod videt. Totum quoddam in
sua, sed participatione videtur. Etenim ex igne
ignem ascendis, et totum quod et ignis accipis:
ipsa tamen natura ipsis non deficit, et indivisa,
ut ante permanet. Veruntamen, quod communi-
catur, a primo separatur: et quia corporatum
quiddam est, in lampadas complures dispertitur.
lllud autem sgpirstuale est, divisionemque, sectio-
nem, seperationem prorsus nullam admittit Non
enim quoniam communicatur, idirco in multa
secernitur, sed indivisum perseverat, et in me
est, etin me intus in misero corde meo tanquam
sol, aut discus solis hujus, rotundus, luci similis
~ subtautialem Trinitatem, quae in Patre, et Filio,
et Spiritu sancto honoratur, et agnoscitur, et ado-
ratur, et colitur ab universitate fidelium nunc et
semper, et per infinitatem saeculorum. Amen.
CAPUT ΙΙ.
Πθρἱἰηα inusti-ctione et iltuminalionc Spiritus sancti-
Unum esse locum _ Deum, in quo 'post mortem
sancti omnes requiescunt: et q'ui Deum omisit.
alio in loco in futura vita requiem non inven-
turum.
Hem, quod istud tam venerandum mysterium in
me paratur? quod nec lingua eti‘ari, nec manus
infirma litteris exarare potest, ad laudem et glo-
riam illius cui revera par laus, et oratio nulla
reperiri queat. Sed si quae nunc in me deplorato
aguntur, ineffabilia et inexplicabilia sunt, quo
tandem in pacto is, qui talia largitur etefficit, no-
stris encomiis et prmdicationibusindigebit ? Certe
non glorificabitur, qui estglorilicatus : quemadmo-
dum nec illustrabitur, nec lumen a nobis mutua-
bitur hic sol, qurm in coelo fulgentes aspicimus.
Illuminat, non illuminatur, lucem fundit, non re-
cipit : habet siquidem, quam ei a principio conditor
petere, quomodo a me vili abjectoque gloriam
accipiet fabricator solis, cui nulla omnino re opus
est, et qui nutu ac voluntate (solus enim potens
est) bo..is omnibus implet omnia? Interim et lin-
gua me ingenti verberum egestate labrat, et quae-
inme aguntur, mens mea videt illa quidem, sed
exponere non valet. Aspicit, et eloqui vult, sed
quo sermoneid faciat, non iuvi-nit. lntuetur quippe
inaspectabilia, etomnisfigurae undequamqueexper-
tia, simplicia prorsus, non composita, et magni-
tudine inflnita. Nec enim principium ullum, nec
tinem perspicit, et medium plane ignorat, nec scit,
quinam efferat, quod videt. Totum quoddam in
sua, sed participatione videtur. Etenim ex igne
ignem ascendis, et totum quod et ignis accipis:
ipsa tamen natura ipsis non deficit, et indivisa,
ut ante permanet. Veruntamen, quod communi-
catur, a primo separatur: et quia corporatum
quiddam est, in lampadas complures dispertitur.
lllud autem sgpirstuale est, divisionemque, sectio-
nem, seperationem prorsus nullam admittit Non
enim quoniam communicatur, idirco in multa
secernitur, sed indivisum perseverat, et in me
est, etin me intus in misero corde meo tanquam
sol, aut discus solis hujus, rotundus, luci similis