PG 120, col. 517
fortasse et huic imperabis. Patris tui admonitio- A num gero, ex persecutionibus, et invidia'eorum
nibus tantummodo ausculta,ei humiliter responde, qui in exilio mihi curando tragcediamj‘quamdam
aliquid eo nolente incipe, neve eo invito dormi,
neve comede, neve bibe. Cum haec ad tempus
praestiteris, nihil eximium praestitisse te judicabis.
In sudore tu quidem, et lassitudine seminasti,
nondum tamen laborum tuorum fructum collegi-
sti. Ne fallare igitur, aut quod quatris, te invenisse
credas, priusquam spirituales oculos acquisieris,
et aures cordis tui lacrymis tuis, elutis inde sor-
dibus purgaveris spiritualiterque videas, et au- B ³ φυτιάο sece_d9,_ “illng ςοεηειιοε cum adticis (id
dias, et sensibus penitus immutari incipias. Vide- enim commodatineipienlibUS),'et nudus a munda-
bis enim complura, qua efferri nequeunt, et au- nis et materialibus rebus, ad eum materia V8-
dies longe plura, eaque ingentia, quae lingua
exprimere non poteris. Mira igitur, et veneratione
digna res, spiritualiter audire, et spiritualiter
quoque videre, miraculorum maximum.’l‘alis homo
nihil cum carne conjunctum unquam cogitat, et
terra calcat, ac si per aerem ingrederetur, om-
niaque ad ima Tartara usque cernit, et quae facta
sunt, perspicit omnia. Deum cognos;it, timore
percellitur, ct ut conditorem precibus veneratur,
atque glorificat. Magnum est porro nosse, quam late
pateat, et quale sit ejus imperium : quod quan-
quam omnes nosse se existiment, errant tamen
plurimi, ne dubita, Soli illuminati istud norunt :
reliqui universi (ο fmdam ignorantiam ε) ipsis quo-
que daemonibus majore versantur in caligine.
Caeterum, ο Domine et molitoromnium, quime
e terra mortale animal creavisti, et gratia immor-
tali honorasti, deditisque vivere, loqui, et movet i,
et celebrare laudes tuas universorum Domini, ipse
tu, da mihi misero ante te prosterni, et regare
conducentia. Etenim quomodo in hunc mundum
productus sim, et quid ista sint, quae homines
esse rentur, ego nescio. Quae sit visio mea, o Deus
meus, quid quae aspiciuntur, dicere nequeo. Quid
ita stultitiam induimus homines universi, etde
rebus judicamus perperam ? Heri primum veni
cras recedo, et nie hic immortalem ‘fore arbitror: lentium exercet. Radices omnigenas affectionum
Palam me habere te Deum confiteor, factis autem malarum ut_inutiles evellit. Memoriam mortis ju-
te nego quotidie 19. Doceo te .auctorem' essne om- Β gem habet Idemnhumilitatis 'efl‘ector est. Ab'his
nium, et sine te habere omnia contendo. Tu su- ” cor purgatusjet illustratus (mira res) quod ab om-
peris, et inferis imperitas, et ego ,solus tibi reniti, nibus esquiritur, divinum lumen qui praeclare
et adversarinon horresco. Da inopi, da miserrimo videas, dignus eris, Telum est enim‘immateriale
omnem animae nequitiam abjicere,_quam inflatio, et immateriali. Christus autem est perfecta cha-
et vana animi elatio heu me simul comminuunt; ritas, qua qui praeditus est, adOptione Deus est.
et conterunt. Praebe humilitatem, praebe manum Et ea anima se inquirentes illuminat, qua). solae
opitularicem, et absterge maculas animae mae, et vivent, ne quis erret (0 charitas Deus, “et deifi-
suflice mihi lacrymas paenitentiae. Desiderolarry- cans Ξ) : quae res stuporem habet, et investigatu est
mas, lacrymas salutis, lacrymas eluentes fuliginem difficillis.
anima: meae, meque reddentes clarum ac lucidum
deintegro, volentem te videre lamen mundi, lumen
oculorum meorum, meorum, inquam, miseri, qui
cor multis hujus vitae malis, et incommodis ple-
η Tit. ι, 16.
nibus tantummodo ausculta,ei humiliter responde, qui in exilio mihi curando tragcediamj‘quamdam
aliquid eo nolente incipe, neve eo invito dormi,
neve comede, neve bibe. Cum haec ad tempus
praestiteris, nihil eximium praestitisse te judicabis.
In sudore tu quidem, et lassitudine seminasti,
nondum tamen laborum tuorum fructum collegi-
sti. Ne fallare igitur, aut quod quatris, te invenisse
credas, priusquam spirituales oculos acquisieris,
et aures cordis tui lacrymis tuis, elutis inde sor-
dibus purgaveris spiritualiterque videas, et au- B ³ φυτιάο sece_d9,_ “illng ςοεηειιοε cum adticis (id
dias, et sensibus penitus immutari incipias. Vide- enim commodatineipienlibUS),'et nudus a munda-
bis enim complura, qua efferri nequeunt, et au- nis et materialibus rebus, ad eum materia V8-
dies longe plura, eaque ingentia, quae lingua
exprimere non poteris. Mira igitur, et veneratione
digna res, spiritualiter audire, et spiritualiter
quoque videre, miraculorum maximum.’l‘alis homo
nihil cum carne conjunctum unquam cogitat, et
terra calcat, ac si per aerem ingrederetur, om-
niaque ad ima Tartara usque cernit, et quae facta
sunt, perspicit omnia. Deum cognos;it, timore
percellitur, ct ut conditorem precibus veneratur,
atque glorificat. Magnum est porro nosse, quam late
pateat, et quale sit ejus imperium : quod quan-
quam omnes nosse se existiment, errant tamen
plurimi, ne dubita, Soli illuminati istud norunt :
reliqui universi (ο fmdam ignorantiam ε) ipsis quo-
que daemonibus majore versantur in caligine.
Caeterum, ο Domine et molitoromnium, quime
e terra mortale animal creavisti, et gratia immor-
tali honorasti, deditisque vivere, loqui, et movet i,
et celebrare laudes tuas universorum Domini, ipse
tu, da mihi misero ante te prosterni, et regare
conducentia. Etenim quomodo in hunc mundum
productus sim, et quid ista sint, quae homines
esse rentur, ego nescio. Quae sit visio mea, o Deus
meus, quid quae aspiciuntur, dicere nequeo. Quid
ita stultitiam induimus homines universi, etde
rebus judicamus perperam ? Heri primum veni
cras recedo, et nie hic immortalem ‘fore arbitror: lentium exercet. Radices omnigenas affectionum
Palam me habere te Deum confiteor, factis autem malarum ut_inutiles evellit. Memoriam mortis ju-
te nego quotidie 19. Doceo te .auctorem' essne om- Β gem habet Idemnhumilitatis 'efl‘ector est. Ab'his
nium, et sine te habere omnia contendo. Tu su- ” cor purgatusjet illustratus (mira res) quod ab om-
peris, et inferis imperitas, et ego ,solus tibi reniti, nibus esquiritur, divinum lumen qui praeclare
et adversarinon horresco. Da inopi, da miserrimo videas, dignus eris, Telum est enim‘immateriale
omnem animae nequitiam abjicere,_quam inflatio, et immateriali. Christus autem est perfecta cha-
et vana animi elatio heu me simul comminuunt; ritas, qua qui praeditus est, adOptione Deus est.
et conterunt. Praebe humilitatem, praebe manum Et ea anima se inquirentes illuminat, qua). solae
opitularicem, et absterge maculas animae mae, et vivent, ne quis erret (0 charitas Deus, “et deifi-
suflice mihi lacrymas paenitentiae. Desiderolarry- cans Ξ) : quae res stuporem habet, et investigatu est
mas, lacrymas salutis, lacrymas eluentes fuliginem difficillis.
anima: meae, meque reddentes clarum ac lucidum
deintegro, volentem te videre lamen mundi, lumen
oculorum meorum, meorum, inquam, miseri, qui
cor multis hujus vitae malis, et incommodis ple-
η Tit. ι, 16.