PG 120, col. 529
esse discipulus, et sub unius voluntatem arbi- Α indignitatem video, eaque consideratione mentem
scrutari, consilia comperire, actiones et cogita-
tiones penitius investigare ; quando et judicium
me manet, et responsurus sum proiis quam pecca-
runt, ad quos regendos ego arcano omnino Dei
consilio electus sum solus. Unusquisque enim per
se judicahitur, et rationem plene reddet eorum
quae ipse seu bona seu mala gesserit. Pro uno-
quoque autem solus ego reddam. Et quinam sal-
vahor, aut quomodo misericordiam impetrabo,
qui neque pro una mea et misera anima possum
ullum opus ullo modo ad salutem peractum osten- Β audio tamen Jacobum dicentem 49, mortuam esse
dere, per quod ignes aeternos evadam ? Sed, o be-
nigne Salvator, misericors etmiserator: mihi ah-
jecto divinam largire virtutem, ut quos in fidem
meam tradidisti fratres, eos regam verbo cum
prudentia, atque ad pascua legum tuarum divina-
rum deducam, et in mansiones caelestis regni re-
stituam salvos, illaesos, virtutum pulchritudine
splendidos, dignos adoratores ad terribile tribunal
tuum. Et me quoque indignum e mundo assum-
ptum. tametsi multis peccatorum notis inustum,
tamen sacerdotem, et inutilem servum tuum, quo
nosti judicio, choris electorum cum discipulis cumdanti, repente te totum in me perspicio exsti-
meis adnumera; ut simul omnes gloriam tuam di- tisse, quiante supra videbaris, et te iterum occul-
vinarn videamus, et bonis tuis inetfabilibus ohlec- taveras, sicut sol tectus nubibus tenuioribus con-
temur. Tu enim es voluptas, deliciae, decus ar—
denter te amantium, in sempiterna saecula.
CAPUT XV.
Videris gloriam Dei, quam inse operationem sense-
rit. Divinitatem esie in omni, ieu universo, com- -
probandique et non comprehendigb Itis qui meren-
tur. Nos-esse domum David. Christum in multis
membris nostris cognitum, eumdem unum atque
indivisum esse.
Dum te revelas, Domine universorumfiet vultus
tui gloriam manifestius demonsnras, totus tremo,
te siiperne aspiciens, quantum pro 'humili et ab; tuan Gloria misericordiae tugfloria potentiae.
jecta.natura mea possum, et timore ac stupore Gloria___tibi, quoniam immutabilis, ἱ aitque-Ain,-
corrcptus dico, superant, captum meum omnia variabilis manens, totus Δ es iminobilis,‘
tua. Deus meus. Sum enim immundus, et indi— semper movearis, totus extra creaturam et totus
gnus omnino intueri te, purum et sanctum Domi- “in creatura, totus imples omnia et totus extra
itum, quem reverentur'a'ngeli, etcui cum tremoreDomnia._ Super omnia es, Domine, super-omne
ministrant ; cujus a facie concutitur, et contre- principium,superomnem essentiam,supernaturam
miscit omnis creatura. Cum haec dixi, claudo ocu- naturae, super omnia saecula, superjomne lumen,
los, hoc est, ad inferna averto mentem meam, super intelligentes beata-rum mentium naturas:
quia videre ac perspicere Deitatis tuaemajestatem nam et illaa_tuum_, vel potius cogitationis tuae opus
non sustineo. Et tuin lamentor, orbatus pulchri- sunt. i'l‘u enim nihil es omnium, et superioromni-
tudine tua, nec fero separari abs te, qui solus es bus. Nam exstantium causa es, ut omnium pro-
benignus. Tu vero sic lamentantem, et plorantem,
totum, papze! circumfulges, et obstUpefio, et ube-
rius tluunt mihi lacrymaa, dum misericordiam
tuam erga me. perditum admiror. Tum corporis
mei multam fceditatem, et miserabilis animae mea
l9 Jac. ιι, 20.
scrutari, consilia comperire, actiones et cogita-
tiones penitius investigare ; quando et judicium
me manet, et responsurus sum proiis quam pecca-
runt, ad quos regendos ego arcano omnino Dei
consilio electus sum solus. Unusquisque enim per
se judicahitur, et rationem plene reddet eorum
quae ipse seu bona seu mala gesserit. Pro uno-
quoque autem solus ego reddam. Et quinam sal-
vahor, aut quomodo misericordiam impetrabo,
qui neque pro una mea et misera anima possum
ullum opus ullo modo ad salutem peractum osten- Β audio tamen Jacobum dicentem 49, mortuam esse
dere, per quod ignes aeternos evadam ? Sed, o be-
nigne Salvator, misericors etmiserator: mihi ah-
jecto divinam largire virtutem, ut quos in fidem
meam tradidisti fratres, eos regam verbo cum
prudentia, atque ad pascua legum tuarum divina-
rum deducam, et in mansiones caelestis regni re-
stituam salvos, illaesos, virtutum pulchritudine
splendidos, dignos adoratores ad terribile tribunal
tuum. Et me quoque indignum e mundo assum-
ptum. tametsi multis peccatorum notis inustum,
tamen sacerdotem, et inutilem servum tuum, quo
nosti judicio, choris electorum cum discipulis cumdanti, repente te totum in me perspicio exsti-
meis adnumera; ut simul omnes gloriam tuam di- tisse, quiante supra videbaris, et te iterum occul-
vinarn videamus, et bonis tuis inetfabilibus ohlec- taveras, sicut sol tectus nubibus tenuioribus con-
temur. Tu enim es voluptas, deliciae, decus ar—
denter te amantium, in sempiterna saecula.
CAPUT XV.
Videris gloriam Dei, quam inse operationem sense-
rit. Divinitatem esie in omni, ieu universo, com- -
probandique et non comprehendigb Itis qui meren-
tur. Nos-esse domum David. Christum in multis
membris nostris cognitum, eumdem unum atque
indivisum esse.
Dum te revelas, Domine universorumfiet vultus
tui gloriam manifestius demonsnras, totus tremo,
te siiperne aspiciens, quantum pro 'humili et ab; tuan Gloria misericordiae tugfloria potentiae.
jecta.natura mea possum, et timore ac stupore Gloria___tibi, quoniam immutabilis, ἱ aitque-Ain,-
corrcptus dico, superant, captum meum omnia variabilis manens, totus Δ es iminobilis,‘
tua. Deus meus. Sum enim immundus, et indi— semper movearis, totus extra creaturam et totus
gnus omnino intueri te, purum et sanctum Domi- “in creatura, totus imples omnia et totus extra
itum, quem reverentur'a'ngeli, etcui cum tremoreDomnia._ Super omnia es, Domine, super-omne
ministrant ; cujus a facie concutitur, et contre- principium,superomnem essentiam,supernaturam
miscit omnis creatura. Cum haec dixi, claudo ocu- naturae, super omnia saecula, superjomne lumen,
los, hoc est, ad inferna averto mentem meam, super intelligentes beata-rum mentium naturas:
quia videre ac perspicere Deitatis tuaemajestatem nam et illaa_tuum_, vel potius cogitationis tuae opus
non sustineo. Et tuin lamentor, orbatus pulchri- sunt. i'l‘u enim nihil es omnium, et superioromni-
tudine tua, nec fero separari abs te, qui solus es bus. Nam exstantium causa es, ut omnium pro-
benignus. Tu vero sic lamentantem, et plorantem,
totum, papze! circumfulges, et obstUpefio, et ube-
rius tluunt mihi lacrymaa, dum misericordiam
tuam erga me. perditum admiror. Tum corporis
mei multam fceditatem, et miserabilis animae mea
l9 Jac. ιι, 20.