PG 120, col. 817
ἐν τῇ τῆς Μεγάλης τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίας μυστικῇ
τραπέζῃ ἀπέθεντο ⁸ ἄλλα τέ τινα τῆς αὐτῶν δυσσε-
ϐείας διεξιοῦσαν ληρήματα, τελευταῖον δὲ καὶ πᾶ-
σαν τὴν τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησίαν, ὡς μήτε τοὺς
πώγωνας παραπλησίως τῶν ἐν αὐτῇ τοϊς Λατίνοις
βουλομένων ξυρᾷν, μήτε μὴν διακρινομένων μετα-
λαμϐάνειν προσφορᾶς ἀπὸ πρεσϐυτέρων γεγαμηκό-
των, ἆλλὰ καί ἕνζυμον ἄρτον προσφερόντων, κοὶ
ὡς ἐν τῷ Συμϐόλῳ τῆς ἡμετέρας πίστεως μὴ ὲκ τοῦ
Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ, ἀλλ’ ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι λεγόντων τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὑποϐάλλουσιν
ἀναθέματι .
ε’. Τὸ μὲν οὖν ἄμεινον ἦν κατακαυθῆναι τὴν
. ἀσεδῆ ταύτην γραφὴν, καὶ μηδ’ είς ὄψιν ἡμῶν
ὅλως ἐλθεῖν. Ὠςτδὲτότε οὒ γέγονε, διὰ τὸ καὶ φα-
νερῶς καὶ ἐπ’ ὄψει ἄλλων τινῶν καὶ τῶν ἐϐδομαρίων
πάντων ὑποδιακόνων (88) ἂποτεθῆναιι Δαῦτήν ἀλλὰ
μὴν τοὺς οὕτω καθ’ ἡμῶν, μᾶλλον δὲ κατὰ τῶν
ὀρθοδόξων πάντων, ἐν τῇ Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ ἐκκλη-
σίᾳ βλασφημήσαντας, ἀμύνεσθαι, ἀπεικὸς ἐνομίσα-
μεν ’⁷ ὡς ’ἂν μὴ σκανδάλων τοῖς ἐν (Ρώμῃ δοίημεν
ο ἀφορμήν. Πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις, καὶ ὁ πρωτεύειν ἐν
cf; ¹τοιττοιιτηρδίξσει δοκῶν, καγκελλάριον τῆς ἐν Ῥῷμῃ
Ἐκκλησίαςτ καὶ ἀνεψιὸν νοό ῥηγὸς καὶ του πάπα
ἐαυνὸν ἀπεκάλει, Τέως δὲ τῷ αὒτῷ δικαίῳ αὐτήν τε
τὴν καθ’ ἡμων βλασγημίαν καὶ τοὺς τὴν ἀσεϐῆ κατὰ
τῶν ὁρθοδόξων ἐκθεμένους γραφὴν, προστάξει βασι-
λικῇ ἐν τῷ μεγάλῳ σετρὲτῳ, ὑπεϐάλομεν ἆναθέματι ’
πολλὰ μὲν μετὰ τὴν τῆς γραφῆς ταύτης ὑπόθεσιν,
περὶ τοῦ εἷς ὄψιν ἡμῖν ἐλθεῖν, καὶ τοῖς τε ἀλλοις
τῶν ἐν αὗτῇ, καὶ τῇ διαστροφῇ τοῦ ἁγίου Συμϐόλου
ἀποτάξασθαι παραινέσαντες. Ὦς δὲ οὒκ ἐνείχονται
ἀλλὰ καὶ διαχειρίσασθαι ἑαυτοὺς εἰ μὴ παύσονται
περὶ τούτου ὀχλούμενον. διηπείλουν, εἰς τὸ κατὰ
τῆς αὐτῶν βλασφημίας συνείδομν χωρῆσαι ἀνά-
θεμα. υ
ς’. Καὶ ταῦτα μὲν ἅπερ καθ’ ἡμῶν ὁ πονηρὸς
ἐσκαιώρησεν. Ἀνακοινοῦμεν οὖν τοὺς περὶ τού-
του (89) καὶ τῇ σῇ τελειότητι. Πρῶτον μὲν, ὡς τῆς
αὐτῆς ὕϐρεως ἡμῖν κοικωνῶν, τὴν [αι. σὴν] γὰρ
τὴν ἡμετέραν τίθεσθαί σε πειθόμεθα. Δεύτερον δὲ
Σὡς τοῦ ὀρθοῦ λόγου, οὗ πρόϐολος στεῤῥὸς καὶ πρό-
μαχος ἀκατκμάχητος εἴ σὺ, παροινηθέντος παρὰ
τῶι δυσσεϐὦν καὶ βλασφημηθέντος οὐχ ἥκιστα,
Επειτα δὲ, ὡς ἂν τῶν προϐάντων ἐσχηκὼς εἴδησιν
καὶ κατάληψιν ἀκριϐῆ, εἴ ποτέ σοι περὶ τούτων
ἀπὸ Ῥώμης ἀφίκοιντο γράμματα, ἐσκεμμένως καὶ
(87) ι regem καθ’ ἡμῶν. ) Pittacium illud ce-
‘lebre. seu libellum, et chartam excommunatio-
nis, ut alii vocantrQuo Ade pittacia nop supra ali-
quoties. Et cum aliis etiam Sigebertus ad‘annum
10:33.1: ,Καὶ ac... _é53°t*“?.‘_‘"". πάντωῖ Ρὲἳοδεακδ·
«ζωνεξ Edictum de projecto pittacia, apud Allatium
De libris ecclesiasticis Graecorgtm, p. ἰδῇ, 166 :Egr‘
παρουσίᾳ τῶν ὑποδιακόνων τῆς δευτέρας ἑϐδομάδος. In
τραπέζῃ ἀπέθεντο ⁸ ἄλλα τέ τινα τῆς αὐτῶν δυσσε-
ϐείας διεξιοῦσαν ληρήματα, τελευταῖον δὲ καὶ πᾶ-
σαν τὴν τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησίαν, ὡς μήτε τοὺς
πώγωνας παραπλησίως τῶν ἐν αὐτῇ τοϊς Λατίνοις
βουλομένων ξυρᾷν, μήτε μὴν διακρινομένων μετα-
λαμϐάνειν προσφορᾶς ἀπὸ πρεσϐυτέρων γεγαμηκό-
των, ἆλλὰ καί ἕνζυμον ἄρτον προσφερόντων, κοὶ
ὡς ἐν τῷ Συμϐόλῳ τῆς ἡμετέρας πίστεως μὴ ὲκ τοῦ
Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ, ἀλλ’ ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι λεγόντων τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὑποϐάλλουσιν
ἀναθέματι .
ε’. Τὸ μὲν οὖν ἄμεινον ἦν κατακαυθῆναι τὴν
. ἀσεδῆ ταύτην γραφὴν, καὶ μηδ’ είς ὄψιν ἡμῶν
ὅλως ἐλθεῖν. Ὠςτδὲτότε οὒ γέγονε, διὰ τὸ καὶ φα-
νερῶς καὶ ἐπ’ ὄψει ἄλλων τινῶν καὶ τῶν ἐϐδομαρίων
πάντων ὑποδιακόνων (88) ἂποτεθῆναιι Δαῦτήν ἀλλὰ
μὴν τοὺς οὕτω καθ’ ἡμῶν, μᾶλλον δὲ κατὰ τῶν
ὀρθοδόξων πάντων, ἐν τῇ Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ ἐκκλη-
σίᾳ βλασφημήσαντας, ἀμύνεσθαι, ἀπεικὸς ἐνομίσα-
μεν ’⁷ ὡς ’ἂν μὴ σκανδάλων τοῖς ἐν (Ρώμῃ δοίημεν
ο ἀφορμήν. Πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις, καὶ ὁ πρωτεύειν ἐν
cf; ¹τοιττοιιτηρδίξσει δοκῶν, καγκελλάριον τῆς ἐν Ῥῷμῃ
Ἐκκλησίαςτ καὶ ἀνεψιὸν νοό ῥηγὸς καὶ του πάπα
ἐαυνὸν ἀπεκάλει, Τέως δὲ τῷ αὒτῷ δικαίῳ αὐτήν τε
τὴν καθ’ ἡμων βλασγημίαν καὶ τοὺς τὴν ἀσεϐῆ κατὰ
τῶν ὁρθοδόξων ἐκθεμένους γραφὴν, προστάξει βασι-
λικῇ ἐν τῷ μεγάλῳ σετρὲτῳ, ὑπεϐάλομεν ἆναθέματι ’
πολλὰ μὲν μετὰ τὴν τῆς γραφῆς ταύτης ὑπόθεσιν,
περὶ τοῦ εἷς ὄψιν ἡμῖν ἐλθεῖν, καὶ τοῖς τε ἀλλοις
τῶν ἐν αὗτῇ, καὶ τῇ διαστροφῇ τοῦ ἁγίου Συμϐόλου
ἀποτάξασθαι παραινέσαντες. Ὦς δὲ οὒκ ἐνείχονται
ἀλλὰ καὶ διαχειρίσασθαι ἑαυτοὺς εἰ μὴ παύσονται
περὶ τούτου ὀχλούμενον. διηπείλουν, εἰς τὸ κατὰ
τῆς αὐτῶν βλασφημίας συνείδομν χωρῆσαι ἀνά-
θεμα. υ
ς’. Καὶ ταῦτα μὲν ἅπερ καθ’ ἡμῶν ὁ πονηρὸς
ἐσκαιώρησεν. Ἀνακοινοῦμεν οὖν τοὺς περὶ τού-
του (89) καὶ τῇ σῇ τελειότητι. Πρῶτον μὲν, ὡς τῆς
αὐτῆς ὕϐρεως ἡμῖν κοικωνῶν, τὴν [αι. σὴν] γὰρ
τὴν ἡμετέραν τίθεσθαί σε πειθόμεθα. Δεύτερον δὲ
Σὡς τοῦ ὀρθοῦ λόγου, οὗ πρόϐολος στεῤῥὸς καὶ πρό-
μαχος ἀκατκμάχητος εἴ σὺ, παροινηθέντος παρὰ
τῶι δυσσεϐὦν καὶ βλασφημηθέντος οὐχ ἥκιστα,
Επειτα δὲ, ὡς ἂν τῶν προϐάντων ἐσχηκὼς εἴδησιν
καὶ κατάληψιν ἀκριϐῆ, εἴ ποτέ σοι περὶ τούτων
ἀπὸ Ῥώμης ἀφίκοιντο γράμματα, ἐσκεμμένως καὶ
(87) ι regem καθ’ ἡμῶν. ) Pittacium illud ce-
‘lebre. seu libellum, et chartam excommunatio-
nis, ut alii vocantrQuo Ade pittacia nop supra ali-
quoties. Et cum aliis etiam Sigebertus ad‘annum
10:33.1: ,Καὶ ac... _é53°t*“?.‘_‘"". πάντωῖ Ρὲἳοδεακδ·
«ζωνεξ Edictum de projecto pittacia, apud Allatium
De libris ecclesiasticis Graecorgtm, p. ἰδῇ, 166 :Egr‘
παρουσίᾳ τῶν ὑποδιακόνων τῆς δευτέρας ἑϐδομάδος. In