PG 122, col. 1336
ζομὲνη σταματίζω (ἵσταμαι ante b. verbum ad
marg.) ' καὶ ἐὰν ἐπιτύχω, ἔπνιξα. Εἰ δὲ μήγε,
ἀναχωρῶ εἷς ἕτερον τόπον · μίαν γὰρ νύκτα ἀποχω-
ρῆσαι ἄπρακτος οὐ δύναμαι ’ πνεῦμα γὰρ χαλεπόν
εἰμι, μυριώνυμον καὶ πολύμορφον ' καὶ νῦν μὲν ὧδε
καὶ νῦν ἐκεῖ πνεῦμα (sic) νῦν ἔκεῖ ?] εἶναι · καὶ εἰς
τὰ 511t7.5.(sic) μέρη περιέρχομαι ⁸ Ἀλλ’ ὠς ἐστὶ νῦν (ἳ)
περισφραγίσας με τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ οὐκ
ἐποίησας ’ οὗ παρεστηκά σοι ⁶ ἐγὼ (sic) οὗ δέν με
διατάξαι δυνήσῃ · οὐδὲν μου γάρ ἔστιν ἔργον, ri μὴ
βρεφῶν ἀναίρεσις, καὶ ὤτων κωφότης, καὶ ὀφθαλ-
μῶν ἀδικία, καὶ στομάτων χαλινόδιυμα, καὶ φρε-
νῶν ἀπώλεια, καὶ σωμάτων ἄλγησις, Ταῦτα d105-
.__,._.. .-ι .-._.
σας ἐγὼ Σολομῶν, ἐθαύμασα τὸ εἶδος αὐτοῦ, ἐθεώ-
ρουν ἅπαν τὸ σῶμα αὐτῆς σκοτία ° ἡ δὲ ὄψις αὐτῆς
ὅλη λαμπρὰ διάχλωρος, καὶ αἲ τρίχες αὐτῆς ἠγριω-
μέναι ὡς δράκοντος ⁵ καὶ τὰ σύμπαντα μέλη αὐτῆς.
ἔιόρατα. Καὶ ἡ φωνή αὐτῆς κατάδηλος ἤρχετο
πρὸς μὲ. Κάγὼ κατασοφισάμενος εἷπον, Λέγε μοι,
πνεῦμα πονηρὸν, ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύε Ἠ δέ
μοι ἔφη ' Τῷ ἀγγέλῳ τοῦ Θεοῦ τῷ καλουμένῳ
Αφαρὼφ, ὃ ἑρμηνεύεται Ῥαφαήλ, ᾧ καὶ νῦν κατ-
κργοῦμαι εἷς τὸν ἅπαν χρόνον· Οὗ τὸ ὄνομα ἐάν
τις τῶν ἀνθρώπων ἐπίσταται καὶ ἐπὶ γεννώσῃ (ει)
γυναικὶ γράψῃ, τότε οὐ δυνήσομαι εἷσελθεῖν, οὗὸ
ξλῆφος χμ’. Κάγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα καί
δοξάσας τὸν Κύριον, προσέταξα δεσμευθῆναι αὐτῆς
τὰς τρίχας, καὶ λρεμασθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ
’ ΫΙΫ ’Β ’³ Ι Ι ⁸ δ Ι ’⁷
τοῖ’) Θεοῦ ⁸’ἱνα πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ διερχόμενοι
ιαὶ βλέποντες δοξάζουσι Κύριον τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ,
τὸν δόντα μοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην καὶ σοφίαν καὶ
δύναμιν παρὰ Θεοῦ διὰ τῆς σφραγῖδος ταύτης ⁶ καὶ
πάλιν ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα. Καὶ
ἦλθε πρὸ πρὸσωπου δρακοντοειδής ἀνακυλινοῦμε·
νος, τὸ δὲ προσώπον καὶ τοὺς πόδας ἔχων ἀνθρώπου,
,ε δκ ν .~ ι ~ κ·- ἀ ν ε,
,α ε μέλη αυτοδ παντα ἀπὸ των ποοων epam:
τος, καὶ πτερὰ (πτερὸν) κατά νότου ο καὶ ἰδοὺ αὐτὸς
ἷκθαμϐος γενόμενος εἷπον ° Τίς εἴ ὁ δαίμων ; καὶ τίς
’τέγει (Mm); καὶ πόθεν ἐλήλυθας, εἰπὲ μοι. Καὶ
ῖιποκριθεὶς (sic) τὸ πνεῦμα λέγει · Τὸ μὲν πρῶτον
ταρέστηκά σοι, βασιλεῦ Σολομῶν, πνεῦμά 1505010:-
ιύμενον ἓν ἀνθρώπνις · νῦν δὲ κατηργημὲνον διὶ
τῆς τοῦ Θεοῦ δεδομένης σοι σφραγῖδος καὶ σοφίας.
ἰαὶ νῦν ἐγώ εἶμι ὁ λεγόμενος πτεροδράκων, ον
πυγγινόμενος πολλαῖς γοναιξὶν, ὀλίγαις δὲ καὶ εὖ·
ιόρφοις ⁸ αἶ’τινες τοῖ’) ξυΛι (sic) τούτου τοῦ ἄστρον
ἕνομα κατέχουσι ’ καὶ ἀπέρχομαι πρὸς criti;
ὒσεί πνεῦμα πτεροειδές συγγινόμενον διὰ πλοῦ-
τον, καὶ ἡ μὶνί ἐϐάσταζεν ᾗ ὲῬόΡμησα⁹ καὶ τὸ
νεννηθὶν ἐζ αὐτῆς Ἔρως γίνεται· ὑπὸ ἀνδρῶν δὶ μή
ῖυνάοὸν βασταχθῆναι, ἐψόφησεν ἄρα, καὶ ἡ Τηδνῇ
λείνη’ αῧτη μου ἡ ’πρᾶξις⁷ ἐστί. Θέσον οὖν μοι-μέ·
ον ἀρκεσθῆναι, τὰ δὲ λοιπᾶ τῶν δαιμονίων ἐνοχλού-
μεναέ ὑπὸ σοῦ καταταρασσόμενα (sic), πᾶσαν μὲν
marg.) ' καὶ ἐὰν ἐπιτύχω, ἔπνιξα. Εἰ δὲ μήγε,
ἀναχωρῶ εἷς ἕτερον τόπον · μίαν γὰρ νύκτα ἀποχω-
ρῆσαι ἄπρακτος οὐ δύναμαι ’ πνεῦμα γὰρ χαλεπόν
εἰμι, μυριώνυμον καὶ πολύμορφον ' καὶ νῦν μὲν ὧδε
καὶ νῦν ἐκεῖ πνεῦμα (sic) νῦν ἔκεῖ ?] εἶναι · καὶ εἰς
τὰ 511t7.5.(sic) μέρη περιέρχομαι ⁸ Ἀλλ’ ὠς ἐστὶ νῦν (ἳ)
περισφραγίσας με τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ οὐκ
ἐποίησας ’ οὗ παρεστηκά σοι ⁶ ἐγὼ (sic) οὗ δέν με
διατάξαι δυνήσῃ · οὐδὲν μου γάρ ἔστιν ἔργον, ri μὴ
βρεφῶν ἀναίρεσις, καὶ ὤτων κωφότης, καὶ ὀφθαλ-
μῶν ἀδικία, καὶ στομάτων χαλινόδιυμα, καὶ φρε-
νῶν ἀπώλεια, καὶ σωμάτων ἄλγησις, Ταῦτα d105-
.__,._.. .-ι .-._.
σας ἐγὼ Σολομῶν, ἐθαύμασα τὸ εἶδος αὐτοῦ, ἐθεώ-
ρουν ἅπαν τὸ σῶμα αὐτῆς σκοτία ° ἡ δὲ ὄψις αὐτῆς
ὅλη λαμπρὰ διάχλωρος, καὶ αἲ τρίχες αὐτῆς ἠγριω-
μέναι ὡς δράκοντος ⁵ καὶ τὰ σύμπαντα μέλη αὐτῆς.
ἔιόρατα. Καὶ ἡ φωνή αὐτῆς κατάδηλος ἤρχετο
πρὸς μὲ. Κάγὼ κατασοφισάμενος εἷπον, Λέγε μοι,
πνεῦμα πονηρὸν, ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύε Ἠ δέ
μοι ἔφη ' Τῷ ἀγγέλῳ τοῦ Θεοῦ τῷ καλουμένῳ
Αφαρὼφ, ὃ ἑρμηνεύεται Ῥαφαήλ, ᾧ καὶ νῦν κατ-
κργοῦμαι εἷς τὸν ἅπαν χρόνον· Οὗ τὸ ὄνομα ἐάν
τις τῶν ἀνθρώπων ἐπίσταται καὶ ἐπὶ γεννώσῃ (ει)
γυναικὶ γράψῃ, τότε οὐ δυνήσομαι εἷσελθεῖν, οὗὸ
ξλῆφος χμ’. Κάγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα καί
δοξάσας τὸν Κύριον, προσέταξα δεσμευθῆναι αὐτῆς
τὰς τρίχας, καὶ λρεμασθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ
’ ΫΙΫ ’Β ’³ Ι Ι ⁸ δ Ι ’⁷
τοῖ’) Θεοῦ ⁸’ἱνα πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ διερχόμενοι
ιαὶ βλέποντες δοξάζουσι Κύριον τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ,
τὸν δόντα μοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην καὶ σοφίαν καὶ
δύναμιν παρὰ Θεοῦ διὰ τῆς σφραγῖδος ταύτης ⁶ καὶ
πάλιν ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα. Καὶ
ἦλθε πρὸ πρὸσωπου δρακοντοειδής ἀνακυλινοῦμε·
νος, τὸ δὲ προσώπον καὶ τοὺς πόδας ἔχων ἀνθρώπου,
,ε δκ ν .~ ι ~ κ·- ἀ ν ε,
,α ε μέλη αυτοδ παντα ἀπὸ των ποοων epam:
τος, καὶ πτερὰ (πτερὸν) κατά νότου ο καὶ ἰδοὺ αὐτὸς
ἷκθαμϐος γενόμενος εἷπον ° Τίς εἴ ὁ δαίμων ; καὶ τίς
’τέγει (Mm); καὶ πόθεν ἐλήλυθας, εἰπὲ μοι. Καὶ
ῖιποκριθεὶς (sic) τὸ πνεῦμα λέγει · Τὸ μὲν πρῶτον
ταρέστηκά σοι, βασιλεῦ Σολομῶν, πνεῦμά 1505010:-
ιύμενον ἓν ἀνθρώπνις · νῦν δὲ κατηργημὲνον διὶ
τῆς τοῦ Θεοῦ δεδομένης σοι σφραγῖδος καὶ σοφίας.
ἰαὶ νῦν ἐγώ εἶμι ὁ λεγόμενος πτεροδράκων, ον
πυγγινόμενος πολλαῖς γοναιξὶν, ὀλίγαις δὲ καὶ εὖ·
ιόρφοις ⁸ αἶ’τινες τοῖ’) ξυΛι (sic) τούτου τοῦ ἄστρον
ἕνομα κατέχουσι ’ καὶ ἀπέρχομαι πρὸς criti;
ὒσεί πνεῦμα πτεροειδές συγγινόμενον διὰ πλοῦ-
τον, καὶ ἡ μὶνί ἐϐάσταζεν ᾗ ὲῬόΡμησα⁹ καὶ τὸ
νεννηθὶν ἐζ αὐτῆς Ἔρως γίνεται· ὑπὸ ἀνδρῶν δὶ μή
ῖυνάοὸν βασταχθῆναι, ἐψόφησεν ἄρα, καὶ ἡ Τηδνῇ
λείνη’ αῧτη μου ἡ ’πρᾶξις⁷ ἐστί. Θέσον οὖν μοι-μέ·
ον ἀρκεσθῆναι, τὰ δὲ λοιπᾶ τῶν δαιμονίων ἐνοχλού-
μεναέ ὑπὸ σοῦ καταταρασσόμενα (sic), πᾶσαν μὲν