PG 122, col. 1337
ματος αὐτοῦ ἐξελθὼν, ἐνέπρησε τὸν δρυμῶνα τοῦ Λιϐάνου, καὶ ἐνεπύρισε πάντα τὰ ξύλα, ἅπερ εἷς τὸν ναὸν τοῦ
δαίμονα τὸν δρακοντοειδῆ λέγων, Εἷπέ μοι⁹ ποίῳ
ἀγγέλῳ καταργῇ σύς Ὁ δέ μοι ἔφη. Τῷ μεγάλῳ
ἀγγέλῳ τῷ ἐν τῷ δευτέρῳ ούρανῷ καθεζομένῳ, τῷ
καλουμένῳ ἱϐραῖστὶ Βαζαζάθ. Κάγὼ Σολομῶν, ἀκού-
σας ταῦτα καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ,
κατέκρινα μάρμαρα πρίζεινπ είς οἷ’κοδομὴν τοῦ ναοῦ
τοῦ Θεοῦ , καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐκέλευσα παρ-
εῖναί μοι ἓτερον δαίμονα. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου
μου ἕτερον πνεῦμα, ὡς γυνή μὲν τὸ εἶδος ἔχουσα·
εἷς δὲ τους ὤμους ἐτέρας δύο κεφαλὰς σὺν χερσί·
Καὶ ἡρώτητα αὐτήν· Λέγε μοι, σὺ τίς ei; ἔφη δὲ
μοι. Ἐγώ εἲμι Ἐνήψιγος, ἥτις καὶ μυριώνυμος κα·
Αοῦμαι· καὶ εἶπον αὐτῷ· Ἐν ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ
σύ, ἡ δέ μοι ἔφη, Τί ζητεῖς, τί χρήήζεις, ἐγὼ
μεταϐάλλομαι ὡς θεᾶ λεγομένη, καὶ μεταϐάλλομαι
πάλιν, καί γίνομαι ἕτερον εἶδος ἔχουσα · καὶ μὴ
θελήσῃς κατὰ τοῦτο γνῶναι πάντα τὰ κατ’ ἐμέ·
ἀλλ’ ἐπειδὴ πάρει μοι, εἰς τοῦτο ἄκουσον, ἐγὼ πα-
ρακαθέζομαι τῇ σελήνη, καὶ διὰ τοῦτο τρεῖς μορφὰς
κατέχω· ὅτε μὲν μαγευομένη ὑπὸ τῶν σοφῶν, γίνο-
μαι ὡς Κρόνος· ὅτε δὲ πάλιν περὶ τῶν καταγόντων
με, κατέρχομαι καὶ φαίνομαι ἄλλη μορφή· τὸ μὶν
τοῦ στοιχείου μέτρον, ἀνίττητον καὶ ἀόριστον, καὶ
ἀκατάργητὸν ἐστιν· Ἐγὼ γοῦν εἷς τὰς τρεῖς μορ-
φὰς μεταϐαλλομένη, κατέρχομαι, καὶ γίνομαι
τοιαύτη ἤνπερ βλέπεις, καταργοῦμαι δὲ ὑπὸ ἀγγέ-
λου Ῥαθαναήλ, τοῦ καθεζομένου εἰς τρίτον ούρα-
νὸν - διὰ τοῦτο οῦν σοι λέγω· Οὐ δύναταί με χω-
ρίσαι ὁ ναὸς οὗτος· κάγὼ οῦν Σολομῶν εὐξάμενος
τῷ Θεῷ μου, καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον ὃν
εἶπέ μοι Ῥαθαναήλ, ἐποίησα τήν σφραγῖδα, καὶ
κατεσφράγισα αύτήι ἁλύσει τριττῇ, καὶ κάτω δεσ-
μὸν τῆς ἁλύσεως· ἐποίησα τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ
καὶ προεφήτευσέ μοι τὸ πνεῦμα λέγον. Ταῦτα μὲν
συ, βασιλεῦ Σολομῶν, ποιεῖς ἡμῖν· μετὰ δὲ χρόνον
τινὰ, ῥαγήσεταί σοι ἡ βασιλεία σου καὶ πάλιν έν
καιρῷ διαφραγήσεται ὁναὸς οὗτος καὶ συνλουθήσε-
ται (7) πᾶσα Ἰερουσαλὴμ , ἀπὸ βασιλέως Περσῶν
καὶ Μήδων καὶ Χαλδαίων· καὶ τὰ σκεύη τούτου τοῦ
ναοῦ, ὃν σὺ ποιεῖς, δουλώσουσι θεοῖς, μεθ’ ὧν ἂν
καὶ πάντα τὰ ἀγγεῖα ἐν οἷς ἡμᾶς κατρκλύεις κλα-
σθήσονται ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων , καὶ τότε ἡμεῖς
ἕξελευσύμεθα ἐν πολλῇ δυνάμει ἔνθεν καὶ ἔνθεν ,
καὶ εἰς τὸν κόσμον κατασπαρησόμεθα· καὶ πλανή-
σομεν πᾶσαν τήν οἰκουμένην μέχρι πολλοῦ καιροῦ,
ἓως τοῦ Θεοῦ ὁ Υἱὸς τανυσθῇ ἐπὶ ξύλου· καὶ οὐκ·
ἐτι γὰρ γίνεται τοιοῦτος βασιλεὺς ὅμοιος αύτῷ, ὁ
πάντας ἡμᾶς καταργῶν, οὗ ἡ μήτηρ ἀνδρὶ ού μιγήσεται, καὶ τίς λάϐῃ τοιαύτην ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων, ei μή
ἐκεῖνος, ’ὀν ὁ πρῶτος διάϐολος πειρᾶσαι ζητήσει καὶ οὐκ ἰσχύσει πρὸς αὐτόν· οὗ ἡ ψῆφος τοῦ ὀνόματος χμδ’, ’ὁ
ἐστιν Ἐμμανουήλ. Διά τοῦτο, βασιλεῦ Σολομῶν, ὁ καιρός σου πονηρὸς, καὶ τὰ ἔτη σου μικρὰ καὶ πονηρά· καὶ
τῷ δούλῳ σου δοθήσεται, ἡ βασιλεία σου.
Κάγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα, ἰδόξασα τὸν Θεὸν
καὶ θαυμάσας τῶν δαιμόνων τὰς ἀπολογίας ἓως τῶν
ἀποϐάσεων, ἠπίστουν αὐτοῖς· καὶ οὐκ ἐπίστευον τοῖς
λεγομένοις ὑπ’ αὐτῶν· ὅτε δὶ ἰγένοντο, τότε συνο
δαίμονα τὸν δρακοντοειδῆ λέγων, Εἷπέ μοι⁹ ποίῳ
ἀγγέλῳ καταργῇ σύς Ὁ δέ μοι ἔφη. Τῷ μεγάλῳ
ἀγγέλῳ τῷ ἐν τῷ δευτέρῳ ούρανῷ καθεζομένῳ, τῷ
καλουμένῳ ἱϐραῖστὶ Βαζαζάθ. Κάγὼ Σολομῶν, ἀκού-
σας ταῦτα καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ,
κατέκρινα μάρμαρα πρίζεινπ είς οἷ’κοδομὴν τοῦ ναοῦ
τοῦ Θεοῦ , καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐκέλευσα παρ-
εῖναί μοι ἓτερον δαίμονα. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου
μου ἕτερον πνεῦμα, ὡς γυνή μὲν τὸ εἶδος ἔχουσα·
εἷς δὲ τους ὤμους ἐτέρας δύο κεφαλὰς σὺν χερσί·
Καὶ ἡρώτητα αὐτήν· Λέγε μοι, σὺ τίς ei; ἔφη δὲ
μοι. Ἐγώ εἲμι Ἐνήψιγος, ἥτις καὶ μυριώνυμος κα·
Αοῦμαι· καὶ εἶπον αὐτῷ· Ἐν ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ
σύ, ἡ δέ μοι ἔφη, Τί ζητεῖς, τί χρήήζεις, ἐγὼ
μεταϐάλλομαι ὡς θεᾶ λεγομένη, καὶ μεταϐάλλομαι
πάλιν, καί γίνομαι ἕτερον εἶδος ἔχουσα · καὶ μὴ
θελήσῃς κατὰ τοῦτο γνῶναι πάντα τὰ κατ’ ἐμέ·
ἀλλ’ ἐπειδὴ πάρει μοι, εἰς τοῦτο ἄκουσον, ἐγὼ πα-
ρακαθέζομαι τῇ σελήνη, καὶ διὰ τοῦτο τρεῖς μορφὰς
κατέχω· ὅτε μὲν μαγευομένη ὑπὸ τῶν σοφῶν, γίνο-
μαι ὡς Κρόνος· ὅτε δὲ πάλιν περὶ τῶν καταγόντων
με, κατέρχομαι καὶ φαίνομαι ἄλλη μορφή· τὸ μὶν
τοῦ στοιχείου μέτρον, ἀνίττητον καὶ ἀόριστον, καὶ
ἀκατάργητὸν ἐστιν· Ἐγὼ γοῦν εἷς τὰς τρεῖς μορ-
φὰς μεταϐαλλομένη, κατέρχομαι, καὶ γίνομαι
τοιαύτη ἤνπερ βλέπεις, καταργοῦμαι δὲ ὑπὸ ἀγγέ-
λου Ῥαθαναήλ, τοῦ καθεζομένου εἰς τρίτον ούρα-
νὸν - διὰ τοῦτο οῦν σοι λέγω· Οὐ δύναταί με χω-
ρίσαι ὁ ναὸς οὗτος· κάγὼ οῦν Σολομῶν εὐξάμενος
τῷ Θεῷ μου, καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον ὃν
εἶπέ μοι Ῥαθαναήλ, ἐποίησα τήν σφραγῖδα, καὶ
κατεσφράγισα αύτήι ἁλύσει τριττῇ, καὶ κάτω δεσ-
μὸν τῆς ἁλύσεως· ἐποίησα τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ
καὶ προεφήτευσέ μοι τὸ πνεῦμα λέγον. Ταῦτα μὲν
συ, βασιλεῦ Σολομῶν, ποιεῖς ἡμῖν· μετὰ δὲ χρόνον
τινὰ, ῥαγήσεταί σοι ἡ βασιλεία σου καὶ πάλιν έν
καιρῷ διαφραγήσεται ὁναὸς οὗτος καὶ συνλουθήσε-
ται (7) πᾶσα Ἰερουσαλὴμ , ἀπὸ βασιλέως Περσῶν
καὶ Μήδων καὶ Χαλδαίων· καὶ τὰ σκεύη τούτου τοῦ
ναοῦ, ὃν σὺ ποιεῖς, δουλώσουσι θεοῖς, μεθ’ ὧν ἂν
καὶ πάντα τὰ ἀγγεῖα ἐν οἷς ἡμᾶς κατρκλύεις κλα-
σθήσονται ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων , καὶ τότε ἡμεῖς
ἕξελευσύμεθα ἐν πολλῇ δυνάμει ἔνθεν καὶ ἔνθεν ,
καὶ εἰς τὸν κόσμον κατασπαρησόμεθα· καὶ πλανή-
σομεν πᾶσαν τήν οἰκουμένην μέχρι πολλοῦ καιροῦ,
ἓως τοῦ Θεοῦ ὁ Υἱὸς τανυσθῇ ἐπὶ ξύλου· καὶ οὐκ·
ἐτι γὰρ γίνεται τοιοῦτος βασιλεὺς ὅμοιος αύτῷ, ὁ
πάντας ἡμᾶς καταργῶν, οὗ ἡ μήτηρ ἀνδρὶ ού μιγήσεται, καὶ τίς λάϐῃ τοιαύτην ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων, ei μή
ἐκεῖνος, ’ὀν ὁ πρῶτος διάϐολος πειρᾶσαι ζητήσει καὶ οὐκ ἰσχύσει πρὸς αὐτόν· οὗ ἡ ψῆφος τοῦ ὀνόματος χμδ’, ’ὁ
ἐστιν Ἐμμανουήλ. Διά τοῦτο, βασιλεῦ Σολομῶν, ὁ καιρός σου πονηρὸς, καὶ τὰ ἔτη σου μικρὰ καὶ πονηρά· καὶ
τῷ δούλῳ σου δοθήσεται, ἡ βασιλεία σου.
Κάγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα, ἰδόξασα τὸν Θεὸν
καὶ θαυμάσας τῶν δαιμόνων τὰς ἀπολογίας ἓως τῶν
ἀποϐάσεων, ἠπίστουν αὐτοῖς· καὶ οὐκ ἐπίστευον τοῖς
λεγομένοις ὑπ’ αὐτῶν· ὅτε δὶ ἰγένοντο, τότε συνο