PG 122, col. 502
4577, 8, et anno 1615. Lutetiae Parisiorum notis a
se illustratum primus Graece (ex duobus manu-
scriptis suo et Morelli) ediditGilbcrtusGaulminus,
cum interpretatione Latina ejusdem Morelli.Plura
item ex eodem Dialogo excerpta, Latina facta
Joanni Medici, una cum aliis ex Jamblicho,Proclo,
Porphyrio, Marsilius Ficinus nuncupaverat. Ges-
nerus scriptum reliquit, Psellum duos de Daemo-
nibus libros scripsisse, quos Diegus Hurtadus
Venetiis possidebat, excusique erant Latine in
officina Aldi. De Hurtado nihil dico. De officina
Aldi falsum est ibi hos duos libros de damonibus
esse impressos, cum in illa editione nihil aliud
contineatur, quam excerpta illa Ficiniana,
saepius (a) multis in locis edita, eodem ordine, ac
distinctione. Gaulminus conjectat ex verbis ipsius
Pselli in line dialogi de demonibus, libros duos
scripsisse. quod latuisse interpretes Moralium,
et Ficinum, ideo maxime quod in execr-ptis θ Psello
qum «cum excerptis pariter [‘28] ex Jamblicbo,
Proclo, et Porphyrio edita sunt, aliqua ultimo
capite afferat, qua: desumpta ex secundo illo, si
quis est, libro videri possunt. Optima conjectura,
et veritati consentiens; qua: enim in eo capite
continentur. cum, ut manifestum legenti esse
potest, in hoc Dialogo non habeantur, ex alio libro
desumpta esse necesse est. Sunt autem, ne diutius
te detineam, lector, ex tractatu ejusdem Pselli in
hanc eamdem rem sub hoc titulo, Τίνα περὶ
δαιμόνων δοξάζουσιν ’Έλληνεςσ Quaenam sint de dw-
monibus Opiniones Graecorum-cujus principium tale
est, Ὀ μὶν ἡμέτερος λόγος προαιρέσεις καὶ τοῖς
ἀγγέλοις διδούς. Qui an unus sit cum secundo
Hurtadiano non ausim affirmare : et praesertim in
hoc scriptore, cui non defuere vires eloquentiae,
nec argumentorum copia,quibus eamdem rem non
semel, sed pluries pertractaret; ut videre est in
aliis ab eo conscriptis. Porro hos duos de Daemo-
nibus libros alii tribuunt Michaeli Ephesio, ut
scribit Possevinus in Apparatu.Eorum in Latinum
versio incerti legitur in Cod. 3122, manuscripto
Vaticano: et de [)azmonibus excerpta ex Psello
physicum, codice 5376. Vide quae nos etiam
supra (b) diximus.
XL. Ejusdem In Oracula Chaldaica expositio (c)
De rerum varietate, Τ. ΙΙΙ, op)? p. 319 sq. J0.
Clericum Blbl. Universal. T. V. ι). 118. sa. et
Clericum Bibl. Universal. T. XV, Vp._lt8, sq. et
Vignolium Marvillnm s. 1_1, miscelll litterar; p.
303. Δ Dialogi titulus ,Τιμόθεος περὶ ἐνεργείας
δαιμόνων. Vide Fulvium Ursinum in Ly'rioor.
fragmentis ρ. 179. et Lambec. lib. vn,7p. I38.
(a) Confer lib. 1. Bibl. Grecae. ο. 7, ξι.
(b) Supra § 9.
(c) Inacribilur etiam in codice quem babeoimsq
Τοῦ σοφωτάτου Ψελλοὖ ἐξήγησιξ εἷς τὰ λόγια
Ζωροάστρου.
se illustratum primus Graece (ex duobus manu-
scriptis suo et Morelli) ediditGilbcrtusGaulminus,
cum interpretatione Latina ejusdem Morelli.Plura
item ex eodem Dialogo excerpta, Latina facta
Joanni Medici, una cum aliis ex Jamblicho,Proclo,
Porphyrio, Marsilius Ficinus nuncupaverat. Ges-
nerus scriptum reliquit, Psellum duos de Daemo-
nibus libros scripsisse, quos Diegus Hurtadus
Venetiis possidebat, excusique erant Latine in
officina Aldi. De Hurtado nihil dico. De officina
Aldi falsum est ibi hos duos libros de damonibus
esse impressos, cum in illa editione nihil aliud
contineatur, quam excerpta illa Ficiniana,
saepius (a) multis in locis edita, eodem ordine, ac
distinctione. Gaulminus conjectat ex verbis ipsius
Pselli in line dialogi de demonibus, libros duos
scripsisse. quod latuisse interpretes Moralium,
et Ficinum, ideo maxime quod in execr-ptis θ Psello
qum «cum excerptis pariter [‘28] ex Jamblicbo,
Proclo, et Porphyrio edita sunt, aliqua ultimo
capite afferat, qua: desumpta ex secundo illo, si
quis est, libro videri possunt. Optima conjectura,
et veritati consentiens; qua: enim in eo capite
continentur. cum, ut manifestum legenti esse
potest, in hoc Dialogo non habeantur, ex alio libro
desumpta esse necesse est. Sunt autem, ne diutius
te detineam, lector, ex tractatu ejusdem Pselli in
hanc eamdem rem sub hoc titulo, Τίνα περὶ
δαιμόνων δοξάζουσιν ’Έλληνεςσ Quaenam sint de dw-
monibus Opiniones Graecorum-cujus principium tale
est, Ὀ μὶν ἡμέτερος λόγος προαιρέσεις καὶ τοῖς
ἀγγέλοις διδούς. Qui an unus sit cum secundo
Hurtadiano non ausim affirmare : et praesertim in
hoc scriptore, cui non defuere vires eloquentiae,
nec argumentorum copia,quibus eamdem rem non
semel, sed pluries pertractaret; ut videre est in
aliis ab eo conscriptis. Porro hos duos de Daemo-
nibus libros alii tribuunt Michaeli Ephesio, ut
scribit Possevinus in Apparatu.Eorum in Latinum
versio incerti legitur in Cod. 3122, manuscripto
Vaticano: et de [)azmonibus excerpta ex Psello
physicum, codice 5376. Vide quae nos etiam
supra (b) diximus.
XL. Ejusdem In Oracula Chaldaica expositio (c)
De rerum varietate, Τ. ΙΙΙ, op)? p. 319 sq. J0.
Clericum Blbl. Universal. T. V. ι). 118. sa. et
Clericum Bibl. Universal. T. XV, Vp._lt8, sq. et
Vignolium Marvillnm s. 1_1, miscelll litterar; p.
303. Δ Dialogi titulus ,Τιμόθεος περὶ ἐνεργείας
δαιμόνων. Vide Fulvium Ursinum in Ly'rioor.
fragmentis ρ. 179. et Lambec. lib. vn,7p. I38.
(a) Confer lib. 1. Bibl. Grecae. ο. 7, ξι.
(b) Supra § 9.
(c) Inacribilur etiam in codice quem babeoimsq
Τοῦ σοφωτάτου Ψελλοὖ ἐξήγησιξ εἷς τὰ λόγια
Ζωροάστρου.