PG 122, col. 827
primogenitum Dci esse ait, atque terrestrium om-
nium creatorem, qui pro animi arbitrio quae in
mundo sunt omnia susque deque ferat: atque hoc
pacto in uniuscujusque cogitationem penetrans
fucum dementibus facit, qui cum arrogantia: men-
daciiquc auctorem esse sibi persuadere, atque
vana omnia insolentius etl'erentem ludibrio habere
deberent, non ita faciunt, sed in omnibus ei tidem
habent, agunturque naribus tanquam boves : at-
qui poteranl eum non ita multo post mendacii con-
vincere. Si enim ab eo pctiissent, ut jactabundailla
promissionum lenocinia factis exhiberet,nihil aliud Β
eum esse deprchendissent,quam asinum Cumanum
leonis pelle amictum.quem rugire conantem ru-
gitus coarguisset. Nunc autem velut oculis capti
audituque privati, nec sane mentis compotes, nec
eorum qum sunt cognatione adducti, unum esse
Creatorem vident, nec idipsum attestantes Scriptu-
ras 3daudiunt, nec ad rationis examen explorant,
si duo eorum quas sunt diversi creatores essent,
haud unum fore ordinem illum conjunctionemque,
quibus omnia colligantur atque connectuntur. At-
qui asini quidem et boves, attestante propheta‘,
nec prmsepe, nec dominum suum ignorant, hi au-
tem Domino suo longum valere jusso, eum sibi
deum elegerunt, qui creaturarum omnium ab-
jectissimus et despicatissimus est, seque adeo
ipsos pyraustaa, ut proverbio fertur, in ignem praecipitant, qui jam olim et ipsi et coapostatis, hoc est
defectionis ejus consortibus, praeparatus est ⁵.
-ι
CAPUT IV.
De spurcissimis Euchitarum caeremoniis, quijeacrotzur? initio cibo: et pocula alato el stercore partita
aus η .
TIMOTH. Quid autem ex eo percipiunt lucri,
quod abjurato cultu divino a patribus accepto,
certam in perniciem ruunt?
THRAX. Certe num quid inde lucri percipiant,
ignoro; nullum tamen eos percipere arbitror. Au-
rum enim, possessiones et gloriosam, ut se datura
² lbid. 18. ⁸ Psal. xvm. ⁸ Issi. ι, 3. ⁸ Matth.
GAULMINI NOTAE.
Hoc_ex fastu τοὺς χθονίους καὶ ψευδεῖς καὶ
κακοὺξ in _tbeurgicis sacris agnoscunt magi medii
aevi. Porphyr. ῘῘηᾷποχζ (ιι, : Βοόλωωδγᾲρ εἶναι
θεοὶ, καὶ ἠ προεστῶσα αὐτῶν δύναμις δοκεῖν θεὸς εἶναι
ό μέγιστος. No_s_ sine ullo difl'erentia omnes malos
scimus et credimus.
(19) Habemus ab ipsomet‘ mendacii patre testi-
monium verissilnum.’ECorpu30npcv φωτέινοὶ ὄντες
το πρότερον · Tcslam. Salom
(20) Prpverbialis loquendi formula, quam resti-
1t)uitmus fidenter, sublato συν, quia συνάγειν lege-
a ur.
azgirjUtimur hoc adagio Galli, se laisser mener
par le nes.
(22)Δ Affertur ὄνος ,είς Ιζυμαίους a Suida, ἐπὶ τῶν
παραδόξων καὶ σπανίων, διότι παρὰ Κυμαίοις £86-
nium creatorem, qui pro animi arbitrio quae in
mundo sunt omnia susque deque ferat: atque hoc
pacto in uniuscujusque cogitationem penetrans
fucum dementibus facit, qui cum arrogantia: men-
daciiquc auctorem esse sibi persuadere, atque
vana omnia insolentius etl'erentem ludibrio habere
deberent, non ita faciunt, sed in omnibus ei tidem
habent, agunturque naribus tanquam boves : at-
qui poteranl eum non ita multo post mendacii con-
vincere. Si enim ab eo pctiissent, ut jactabundailla
promissionum lenocinia factis exhiberet,nihil aliud Β
eum esse deprchendissent,quam asinum Cumanum
leonis pelle amictum.quem rugire conantem ru-
gitus coarguisset. Nunc autem velut oculis capti
audituque privati, nec sane mentis compotes, nec
eorum qum sunt cognatione adducti, unum esse
Creatorem vident, nec idipsum attestantes Scriptu-
ras 3daudiunt, nec ad rationis examen explorant,
si duo eorum quas sunt diversi creatores essent,
haud unum fore ordinem illum conjunctionemque,
quibus omnia colligantur atque connectuntur. At-
qui asini quidem et boves, attestante propheta‘,
nec prmsepe, nec dominum suum ignorant, hi au-
tem Domino suo longum valere jusso, eum sibi
deum elegerunt, qui creaturarum omnium ab-
jectissimus et despicatissimus est, seque adeo
ipsos pyraustaa, ut proverbio fertur, in ignem praecipitant, qui jam olim et ipsi et coapostatis, hoc est
defectionis ejus consortibus, praeparatus est ⁵.
-ι
CAPUT IV.
De spurcissimis Euchitarum caeremoniis, quijeacrotzur? initio cibo: et pocula alato el stercore partita
aus η .
TIMOTH. Quid autem ex eo percipiunt lucri,
quod abjurato cultu divino a patribus accepto,
certam in perniciem ruunt?
THRAX. Certe num quid inde lucri percipiant,
ignoro; nullum tamen eos percipere arbitror. Au-
rum enim, possessiones et gloriosam, ut se datura
² lbid. 18. ⁸ Psal. xvm. ⁸ Issi. ι, 3. ⁸ Matth.
GAULMINI NOTAE.
Hoc_ex fastu τοὺς χθονίους καὶ ψευδεῖς καὶ
κακοὺξ in _tbeurgicis sacris agnoscunt magi medii
aevi. Porphyr. ῘῘηᾷποχζ (ιι, : Βοόλωωδγᾲρ εἶναι
θεοὶ, καὶ ἠ προεστῶσα αὐτῶν δύναμις δοκεῖν θεὸς εἶναι
ό μέγιστος. No_s_ sine ullo difl'erentia omnes malos
scimus et credimus.
(19) Habemus ab ipsomet‘ mendacii patre testi-
monium verissilnum.’ECorpu30npcv φωτέινοὶ ὄντες
το πρότερον · Tcslam. Salom
(20) Prpverbialis loquendi formula, quam resti-
1t)uitmus fidenter, sublato συν, quia συνάγειν lege-
a ur.
azgirjUtimur hoc adagio Galli, se laisser mener
par le nes.
(22)Δ Affertur ὄνος ,είς Ιζυμαίους a Suida, ἐπὶ τῶν
παραδόξων καὶ σπανίων, διότι παρὰ Κυμαίοις £86-