PG 122, col. 828
ἐμφανιζόμενος, υἱὸν Θεοῦ πρωτότοκον ἑαυτὸν ἀναγ-
γὲλλει καὶ τῶν ἐπιγείων ἁπάντων δημιουργὸν, ἄγειν
τε καὶ φέρειν (20) τὸ ἰγκόσμιον πᾶν. Καὶ οὕτω, τήν
ἑκάστου ἄνοιαν μετιὼν, φενακίζει τοὺς ἄφρονας, οῦς
δέον, κατᾶ νοῦν λαϐόντας ὡς ἀλαζὼν καὶ ψεύδους
ἀρχηγός ἐστι, καταγελάσαι κομπάζοντος. Οἱ δὲ οὐχ
υ - ἀλλὰ ί ν “ ν
ουτως πε θονται ταυτα λέγοντι, και αγονται
καθάπερ βόες ἀπὸ ῥινῶν (21). Καίτοι ἐνῆν οὐ διὰ πολ-
λοῦ φωράσαι ψευδόμενον. Εἴ γὰρ ἀπῄτουν αὐτὸν τὰς
μεγαληγόρους ταύτας ἐπαγγελίας ἐπὶ τῶν ἔργων
ἐνδείξασθαι, οὐδὲν ἅλλο.πλὴν ὁ περὶ Κύμην ὅνος
ἐνδεδυμένος λεοντῆν εὑρέθη (22), ’ὀν ἤλεγχε βρυχή-
σασθαι πειρώμενον ἡ βοή. Νῦν δὶ, ὥσπερ ἐκκεκομ-
μὲνοι τοὺς ὀφθαλμοὺς καί ἰκκεκωφημὲνοι τὰ ὦτα
καί νοῦ μηδαμῶς μετέχοντες ἔμφρονος, οὔτε παρᾶ
τῆς τῶν ὄντων συγγενείας ἕνα τὸν δημιουργὸν
ὁρῶσιν, οὔτε τοῦτ’ αὐτό λεγούσης [τῆς Γραφῆς]
ἐπαΐουσιν, οὔτε λογισμῷ βασανίζουσιν ὡς, εί δύο
διεστῶτες τῶν ὄντων ἦσαν δημιουργοὶ, οὐκ ἂν ἦν
μία τὰ πάντα συνδέουσα τάξις καὶ ἔνωσις. Καὶ ὄνοι
μὲν καὶ βόες, κατᾶ τὸν προφήτην, οὐκ ἠγνοήκασι
τήν φάτνην καὶ τὸν κτησάμενον⁸ οἱδὶ, χαίρειν τὸν
ἑαυτῶν Θεὸν καὶ δεσπότην ἐάσαντες, Θεὸν αὐτοὶ
κεχειροτονήκασι τὸν ἐν τοῖς κτίσμασιν ἀτιμότερον, καὶ
ἕπονται οἱ πυραῦσται, κατὰ τὴν παροιμίαν (23), εἰς τὸ
πῦρ ἑαυτοὺς καθιέντες, δ παλαι αὐτῷ καὶ τοῖς αὖτῷ
συναποστᾶσιν ἡτοίμασται.
gustant.
ΤΙΜΟΘ. Κὲρδους δὲ τίνος παραπολαύοντες ἐξόμνυν-
ται μὶν τὸ θεῖον σίδας καὶ πάτριον, ὀλέθρῳ δὲ προφα-
νεῖ στοιχοῦσι ;
ΘΡᾼΞ. Κέρδους μὲν οὐκ οἶδ’ εἷ’ τοῦ παραπολαύου-
σιν’ ἀλλ’ οἶμαι ὡς οὐδενός. Χρυσὸν μὲν γὰρ καὶ
κτήσεις καὶ τὸ παρ’ ἀνθρώποις δοξάριον εἲ καὶ
’,41.
κει ’φοϐερὸς ,ὄνος (puta λεοντῆν ἐνδεδυμένος). Καὶ
κατὰ’του’τουσὶ ⁸ζους’ καιροὺς ’πάντες ᾖσαν Spw-aio:
ῖεισιιοδ καὶ, χαλάξηξ ,φἐξὲξρείξῖεροῃξῖῖει ,ῖὲξ,’ἕνξν
ἡγούμενοιη Quae verb_a'_alicu_jus ‘ye‘tusti scriptoris
sunt: Apologus asini λεοντῆν ἐδεδυμίνου ᾰυίιιυο
obvius.
(23) zenohius : Εἴρηται ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ὶαυ-
τοῖς προξενούντων ἀπώλειαν. (Elian. lib._xu, c. 8,
Hist. Αηῦη. Simile in Suida χαρὰν, πυραύστου χαι-
>ειν, et in Eustatb.nupaua‘tné'iavghooénpa past-
ea 'l‘zetzae Cbil. 9._ Cui non dictus Hylas?
(ξηηάτριον σέϐας. non estu‘rtatpo‘rtapddomv, ut
accipit interpres, sed simpliciter gaternum; quia
scelerati nebulones- natre et altero lio contemptis.
scelerati nebulones, patre et altero filio contemptis,
solum Satanam, dignum se numen, colebant.
γὲλλει καὶ τῶν ἐπιγείων ἁπάντων δημιουργὸν, ἄγειν
τε καὶ φέρειν (20) τὸ ἰγκόσμιον πᾶν. Καὶ οὕτω, τήν
ἑκάστου ἄνοιαν μετιὼν, φενακίζει τοὺς ἄφρονας, οῦς
δέον, κατᾶ νοῦν λαϐόντας ὡς ἀλαζὼν καὶ ψεύδους
ἀρχηγός ἐστι, καταγελάσαι κομπάζοντος. Οἱ δὲ οὐχ
υ - ἀλλὰ ί ν “ ν
ουτως πε θονται ταυτα λέγοντι, και αγονται
καθάπερ βόες ἀπὸ ῥινῶν (21). Καίτοι ἐνῆν οὐ διὰ πολ-
λοῦ φωράσαι ψευδόμενον. Εἴ γὰρ ἀπῄτουν αὐτὸν τὰς
μεγαληγόρους ταύτας ἐπαγγελίας ἐπὶ τῶν ἔργων
ἐνδείξασθαι, οὐδὲν ἅλλο.πλὴν ὁ περὶ Κύμην ὅνος
ἐνδεδυμένος λεοντῆν εὑρέθη (22), ’ὀν ἤλεγχε βρυχή-
σασθαι πειρώμενον ἡ βοή. Νῦν δὶ, ὥσπερ ἐκκεκομ-
μὲνοι τοὺς ὀφθαλμοὺς καί ἰκκεκωφημὲνοι τὰ ὦτα
καί νοῦ μηδαμῶς μετέχοντες ἔμφρονος, οὔτε παρᾶ
τῆς τῶν ὄντων συγγενείας ἕνα τὸν δημιουργὸν
ὁρῶσιν, οὔτε τοῦτ’ αὐτό λεγούσης [τῆς Γραφῆς]
ἐπαΐουσιν, οὔτε λογισμῷ βασανίζουσιν ὡς, εί δύο
διεστῶτες τῶν ὄντων ἦσαν δημιουργοὶ, οὐκ ἂν ἦν
μία τὰ πάντα συνδέουσα τάξις καὶ ἔνωσις. Καὶ ὄνοι
μὲν καὶ βόες, κατᾶ τὸν προφήτην, οὐκ ἠγνοήκασι
τήν φάτνην καὶ τὸν κτησάμενον⁸ οἱδὶ, χαίρειν τὸν
ἑαυτῶν Θεὸν καὶ δεσπότην ἐάσαντες, Θεὸν αὐτοὶ
κεχειροτονήκασι τὸν ἐν τοῖς κτίσμασιν ἀτιμότερον, καὶ
ἕπονται οἱ πυραῦσται, κατὰ τὴν παροιμίαν (23), εἰς τὸ
πῦρ ἑαυτοὺς καθιέντες, δ παλαι αὐτῷ καὶ τοῖς αὖτῷ
συναποστᾶσιν ἡτοίμασται.
gustant.
ΤΙΜΟΘ. Κὲρδους δὲ τίνος παραπολαύοντες ἐξόμνυν-
ται μὶν τὸ θεῖον σίδας καὶ πάτριον, ὀλέθρῳ δὲ προφα-
νεῖ στοιχοῦσι ;
ΘΡᾼΞ. Κέρδους μὲν οὐκ οἶδ’ εἷ’ τοῦ παραπολαύου-
σιν’ ἀλλ’ οἶμαι ὡς οὐδενός. Χρυσὸν μὲν γὰρ καὶ
κτήσεις καὶ τὸ παρ’ ἀνθρώποις δοξάριον εἲ καὶ
’,41.
κει ’φοϐερὸς ,ὄνος (puta λεοντῆν ἐνδεδυμένος). Καὶ
κατὰ’του’τουσὶ ⁸ζους’ καιροὺς ’πάντες ᾖσαν Spw-aio:
ῖεισιιοδ καὶ, χαλάξηξ ,φἐξὲξρείξῖεροῃξῖῖει ,ῖὲξ,’ἕνξν
ἡγούμενοιη Quae verb_a'_alicu_jus ‘ye‘tusti scriptoris
sunt: Apologus asini λεοντῆν ἐδεδυμίνου ᾰυίιιυο
obvius.
(23) zenohius : Εἴρηται ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ὶαυ-
τοῖς προξενούντων ἀπώλειαν. (Elian. lib._xu, c. 8,
Hist. Αηῦη. Simile in Suida χαρὰν, πυραύστου χαι-
>ειν, et in Eustatb.nupaua‘tné'iavghooénpa past-
ea 'l‘zetzae Cbil. 9._ Cui non dictus Hylas?
(ξηηάτριον σέϐας. non estu‘rtatpo‘rtapddomv, ut
accipit interpres, sed simpliciter gaternum; quia
scelerati nebulones- natre et altero lio contemptis.
scelerati nebulones, patre et altero filio contemptis,
solum Satanam, dignum se numen, colebant.