PG 123, col. 168
Ἰουδατοι, δλιὰ τὸ μένειν τὸ σῶμα ἄσηπτον, γδρ
σμύρνα, ξηρὰ οὕσα, ξηραίνει τὴν ὑγρότητα, καὶ οὐκ
ἐῆ σκώληκας γεννᾶσθαι. Ορῆς τῶν Μάγων τὴν πί-
στιν ; Ἐμεὶ καὶ ἀπὸ τῆς προοητείας τοῦ Θαλαάμ
ἐδιδάχθησαν, τὸν Κύριον, καὶ Θεὸν εἶναι καύ βασι-
λέα, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τεθνηξόμενον. Ακουσον δὲ τῆς
προφητείας· Κατακλιθεῖς, φησῖν, ἀνεπαύσατο ὡς
λέων, καὶ ὡς σκύμνaς. ἔοὺ τὸ βασιλικὸν, διὰ τοῦ
λέοντος, διὰ δὲ τοῦ, κετακλιθεῖς, ἡ νέκρωσις. ἄἱ εὐ-
λογοῦντες σε, εὐλόγηνται· ἰδοὺ ἡ θεότης. Τὴν γόρ
τῆς εὐλογίας ἐύναμιν μόνη ἡ θεία φύσις ἔχει.
α Καὶ χροματισθέντες κατʼ ὀναρ μὴ ἀνακάμψαι
πρὸς Πρώδην, διʼ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώροσαν εἰς τάν
χώραν αὐτῶν. ʼtδε ἀκολουθίαν, πρῶτον διʼ ἀστέρος
ἐχειραγώγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς τὴν πίετιν· εἶια
ἐλθόντας εἰς Ἰεροσόλυμα, ἐδίδαξεν αὐτοὺς διὰ τeὸ
προφήτου, δτι ἐν Βηθλεἐμ γεννάται· καὶ τελευταῖον,
διὰ τοῦ ἀγγέλου. Οἱ δὲ πεθονται τῷ χρορεατισμῷ,
τουτέστι, τῇ θείᾳ ὁμιλίφ. Χρηματισθέντες οὖν, ἡτοι
παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀποκάλυψιν δεξᾶμενοι, ἡπάτησαν
Πρὐδην καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν μήπως ἐπιδιωχθῶσιν,
ἀλλʼ ἐθάῥησαν τῇ τοῦ γεννηθέντος ὀυνάμει, οὕταως
ε Ἀναχωρησάντων δά αὐτῶν, ἰδοὺ ἀγγελος Κωρίου
κατʼ ὀναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ, λέγων· Ἐγερβεὶς
παράλαβε τό παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ. βἶδες
διὰ ποίαν αἰτίαν συνεχώρησεν ὁ Θεὸς μνηστευθῆναι
τὴν Παρθένον; Ἐνταῦθα γὰρ προφαίνεταί σοι, διὰ τὸ
δίου. Ἐπεὶ γὰρ ἦ ὑποψία ἐλδηη, καὶ ἐπλnροpsρ
δίκαιος ἀπὸ τῶν ἐν τῷ τόπῳ θαυμάτιεν, δττι ἐκ
Πνεὺμματος ἀγίου ἐστὶ πάντα, οὐκ ἔτι γυνακα αὐτεῦ
ὀνομαζει ταότην. Καὶ φεῦγε εἰς Aἶγυπτον. εύγει
καὶ ὁ Κύριος, ἵνα πιστώσηταιι, ὅτι δντως καὶ ἔνἐρω-
πος ἦν. Εἰ γὰρ ἐν ταῖς χερεὶ τοῦ Ἡράδου γενόμενος,
οὐ κατεκόπη, ἔδεξεν ἄν κατὰ φαντασίαν σαρκωθῆναι.
Εἰς Aἶγυπτον δὲ φεύγει, ἵνα αd ἐκείνην ἀγτάσy.
Δύο γὰρ ἡσαν χαῶραι πάεης κακίας ἄφγασττήρια, ἡ
αβυλῶν καὶ Aἶγυπτος. Τὴν μὲν οὖν sαβυλῶνα, διὰ
τῶν Μάγων ἐδέςατο προσαυνοῦσαν· τὴν δὲ Aἶγυπτον,
τῇ ἐαυτοῦ παρουσίς ἡγίασεν. ε Καὶ ἵσθι ἐκεὶ, ἔως ἔν
βουλῆς. ε Μέλλει γὰρ Μρωδης ζητεῖν τὸ παι-
δίον, τοῦ ἀπολέσαι αὐτd, δε ἀνοησίαν ἀνθρώπου,
τὴν τοῦ Θεοῦ βουλὴν σπουδάζει νικῆσαι. Κἰ μὲν γὰρ
οὐκ ἔστιν ἐκ Θεοῦ, τί φοβῷ ; Εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐετι, πππῶς
κ Ὁ δὲ, ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίεν καὶ τὴν
μητέρα αὐτοῦ υκτὸς, καὶ ἀνεχάρησεν εἰς Δἶφυπτον,
καὶ ἦν ἐκεt ἔως τῆς τελεωτὴς Ἐρώδω· ἵνα πλππφκωἔῆ
τὸ ῥηθὲν ὑπό τοῦ Κυρίοε διὰ τοῦ τροφήτου, λέγεν-
τος· Ἐξ Aἶγύπτου ἐκάλεεα τὸν Υἱόν sευ. bααὶν
cἱ Ἰουδαττει, ὅτι διὰ τὲν λαὲν εῤρὰὰν τωῦεε τὲν δ
σμύρνα, ξηρὰ οὕσα, ξηραίνει τὴν ὑγρότητα, καὶ οὐκ
ἐῆ σκώληκας γεννᾶσθαι. Ορῆς τῶν Μάγων τὴν πί-
στιν ; Ἐμεὶ καὶ ἀπὸ τῆς προοητείας τοῦ Θαλαάμ
ἐδιδάχθησαν, τὸν Κύριον, καὶ Θεὸν εἶναι καύ βασι-
λέα, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τεθνηξόμενον. Ακουσον δὲ τῆς
προφητείας· Κατακλιθεῖς, φησῖν, ἀνεπαύσατο ὡς
λέων, καὶ ὡς σκύμνaς. ἔοὺ τὸ βασιλικὸν, διὰ τοῦ
λέοντος, διὰ δὲ τοῦ, κετακλιθεῖς, ἡ νέκρωσις. ἄἱ εὐ-
λογοῦντες σε, εὐλόγηνται· ἰδοὺ ἡ θεότης. Τὴν γόρ
τῆς εὐλογίας ἐύναμιν μόνη ἡ θεία φύσις ἔχει.
α Καὶ χροματισθέντες κατʼ ὀναρ μὴ ἀνακάμψαι
πρὸς Πρώδην, διʼ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώροσαν εἰς τάν
χώραν αὐτῶν. ʼtδε ἀκολουθίαν, πρῶτον διʼ ἀστέρος
ἐχειραγώγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς τὴν πίετιν· εἶια
ἐλθόντας εἰς Ἰεροσόλυμα, ἐδίδαξεν αὐτοὺς διὰ τeὸ
προφήτου, δτι ἐν Βηθλεἐμ γεννάται· καὶ τελευταῖον,
διὰ τοῦ ἀγγέλου. Οἱ δὲ πεθονται τῷ χρορεατισμῷ,
τουτέστι, τῇ θείᾳ ὁμιλίφ. Χρηματισθέντες οὖν, ἡτοι
παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀποκάλυψιν δεξᾶμενοι, ἡπάτησαν
Πρὐδην καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν μήπως ἐπιδιωχθῶσιν,
ἀλλʼ ἐθάῥησαν τῇ τοῦ γεννηθέντος ὀυνάμει, οὕταως
ε Ἀναχωρησάντων δά αὐτῶν, ἰδοὺ ἀγγελος Κωρίου
κατʼ ὀναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ, λέγων· Ἐγερβεὶς
παράλαβε τό παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ. βἶδες
διὰ ποίαν αἰτίαν συνεχώρησεν ὁ Θεὸς μνηστευθῆναι
τὴν Παρθένον; Ἐνταῦθα γὰρ προφαίνεταί σοι, διὰ τὸ
δίου. Ἐπεὶ γὰρ ἦ ὑποψία ἐλδηη, καὶ ἐπλnροpsρ
δίκαιος ἀπὸ τῶν ἐν τῷ τόπῳ θαυμάτιεν, δττι ἐκ
Πνεὺμματος ἀγίου ἐστὶ πάντα, οὐκ ἔτι γυνακα αὐτεῦ
ὀνομαζει ταότην. Καὶ φεῦγε εἰς Aἶγυπτον. εύγει
καὶ ὁ Κύριος, ἵνα πιστώσηταιι, ὅτι δντως καὶ ἔνἐρω-
πος ἦν. Εἰ γὰρ ἐν ταῖς χερεὶ τοῦ Ἡράδου γενόμενος,
οὐ κατεκόπη, ἔδεξεν ἄν κατὰ φαντασίαν σαρκωθῆναι.
Εἰς Aἶγυπτον δὲ φεύγει, ἵνα αd ἐκείνην ἀγτάσy.
Δύο γὰρ ἡσαν χαῶραι πάεης κακίας ἄφγασττήρια, ἡ
αβυλῶν καὶ Aἶγυπτος. Τὴν μὲν οὖν sαβυλῶνα, διὰ
τῶν Μάγων ἐδέςατο προσαυνοῦσαν· τὴν δὲ Aἶγυπτον,
τῇ ἐαυτοῦ παρουσίς ἡγίασεν. ε Καὶ ἵσθι ἐκεὶ, ἔως ἔν
βουλῆς. ε Μέλλει γὰρ Μρωδης ζητεῖν τὸ παι-
δίον, τοῦ ἀπολέσαι αὐτd, δε ἀνοησίαν ἀνθρώπου,
τὴν τοῦ Θεοῦ βουλὴν σπουδάζει νικῆσαι. Κἰ μὲν γὰρ
οὐκ ἔστιν ἐκ Θεοῦ, τί φοβῷ ; Εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐετι, πππῶς
κ Ὁ δὲ, ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίεν καὶ τὴν
μητέρα αὐτοῦ υκτὸς, καὶ ἀνεχάρησεν εἰς Δἶφυπτον,
καὶ ἦν ἐκεt ἔως τῆς τελεωτὴς Ἐρώδω· ἵνα πλππφκωἔῆ
τὸ ῥηθὲν ὑπό τοῦ Κυρίοε διὰ τοῦ τροφήτου, λέγεν-
τος· Ἐξ Aἶγύπτου ἐκάλεεα τὸν Υἱόν sευ. bααὶν
cἱ Ἰουδαττει, ὅτι διὰ τὲν λαὲν εῤρὰὰν τωῦεε τὲν δ