PG 123, col. 493
ἀρχῇ μνημονεύει · οὗτος δὲ ἀπὸ τοῦ προφήτου Ίωάνο
νου ᾕρξατσ · ὅθεν τινες (εί καὶ περιεργότερον δοκεῖ)
τοιοῦτόν τι νόημα εἶπον ἐπὶ τοῖς εὐαγγελισταῖς ⁸ ’0
ἐπὶ τῶν Χερουϐὶμ καθήμενος Θεὸς, ἃ τετραπρόσωπα
ἡ Γραφὴ λέγει, παρέδωκεν ἡμῖν τετράμορφον καὶ
16 Εὑαγγέλιον, ὲν). πνεύματι συνεχόμενον. Ὠσπερ
οῦν τῶν Χερουδὶμ ἕκαστον, ἓν μὲν πρόσωπον εἶχεν
ὅμοιον λέοντι, ἕτερον δὲ ἀνθρώπῳ, καὶ ἕτερον ἀετῷ,
καὶ ἓτερον μόσχῳο οῦτω καὶ ἡ τοῦ εὐαγγελικοῦι
κηρύγματος πραγματεία. T6 μὲν γὰρ κατὰ Ἰωάννην
Εὑιγγέλιον ἔχει λέοντος πρόσωπονσ βασιλικὸν γάρ
6 λέων καὶ ἡγεμονικόν · ὁμοίως οῦν καὶ 6 Ἰωάννης
ἀπὸ τοῦ βασιλικοῦ καὶ δεσποτικοῦ ἀξιώματος τῆς Β
θεότητος τοῦ Λόγου ἤρξατο, εἰπών· ι Ἐν ἀρχῇ ἦν 6
Λόγος, καιΘεὸς ἦν 6 Λόγος. ι Τὸ δὲ κατὰ Ματθαῖον
ἀνθρωπόμορφον άπὸ γὰρ της κατὰ σάρκα γεννήσεως
καὶ ὲνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου ἤρξατο. Τὸ δὲ κατὰ
Μάρκον, ἀετῷ παρεικαζόμενον ° ἀπὸ γὰρ προφήτου
ἤρξατο τοῦ Ἰωάννου ο ἡ δὲ προφητικὴ χάρις, προορι-
τικὴ οῦσα, καὶ ὀξέως τὰ ττόρρω βλέπουσα, ιτ ς ἀετός
ἔστι. Φασὶ γὰρ τὸν ἀετὸν ὀξυδερκέστατον εἶναι, ὥστε
καὶ μόνον τῶν ἄλλων ζώων, πρὸς 16v ἥλιον δύνασθαι
ἀτενίζειν μὴ καμμύοντα. Μόσχῳ δὲ ὅμοιον τὸ κατὰ
Δουκᾶν, διότι ἀπὸ τῆς ἱερατείας τοῦ Ζαχαρίου ἧρ-
ξυιτο, ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ ουμιῶντος · καὶ
μόσχος δὲ ἦν 6 θυόμενος τότε. Ἀρχεται οὖν 6 Μάρ-
‘ κος τοῦ Εὐαγγελίου ἀπὸ τῆς τοῦ Προδρόμου διαγωοη
ὁτῆς τοῦ Προδρόμου δ;αγω. C Audi igitur quid dicat.
γῆς καὶ ἐνδείξεως. Ἀκουε οὖν τί φησί.
ΚΕΦΑΛ. Α’.
Περί tif-adgnata τοῦ βαεξτίσανςος ’τὸν Κύριον ἐν
τῷ, Ἰορδάνῃ. Περὶ τῆς τοῦ Πέτρου καὶ Ἀγ-
δρέου, καὶ τῷν ulc?»- Ζεϐεδαίου κλήσεως. Περὶ
τρῦ δαιμονιζομένου. Περὶ τῆς πενθερᾶς τοῦ
Πέτρου. Περὶ τῶν ιαθέντων ἀπὸ ποικίλων* νό-
σων. Περὶ τοῦ λεπροῦ.
ι Ἀρχὴ τοῦ Εἰαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Υίοῦ τοῦ
Θεοῦ, ὡς γέγραπται ὲν τοῖς προφήταιςο Ἰδοὺ ἐγὼ
ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, 6;
κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. Φωνὴ
βοῶντος ὲν τῇ ἐρήμῳ ο Ἑτοιμάσατε τὴν ὀδζν Κυρίου,
εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίϐους αὑτοῦ. ι Ἰωάννην τὸν
τελευταῖον τῶν προφητῶν, ἀρχὴν εἶναι τοῦ Εὐαγγε· ι)
λίου τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ φησι. T6 γὰρ τέλος τῆς Πα-
λαιᾶς, ἀρχὴ τῆς Νέας Διαοήκης · ἡ δὲ μαρτυρίαὴ
περὶτοῦ Προδρόμου ἀπὸ δύο προφητῶν ἐλήφθη. Τοῦ
μὲν γὰρ Μαλαχίου ἐστὶ τὸ, Ἰδοὺ ἀποστέλλω 16v ἀγ- ε
γελόν μου πρὸ προσώπου σου, 6; κατασκευάσει τὴν
ὀδόν σου ἔμπροσθέν σου ⁸ τοῦ δὲ Ἡσαΐου, τὸ, Φωνὴ
βοῶντος, καὶ τὰ ἑξῆς. ’Λπὸ δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός ι
πρὸς τὸν Υἱόν ἐστιν 6 λόγος, λέγοντος ἄγγελον εἶναι η
’τὸν Πρόδρομον, διὰ 16 ἀγγελικὴν καὶ σχεδὸνς ᾶῦλον
Ιχσιν ζωὴν, καὶ 16 ἀγγέλλειν καὶ μηνύειν τὸν Χρι-
στὸν ἐρχόμενον· κατεσκεύασε δὲ τὴν ὁδὸν τοῦ Κυ- λ
ρίου, 1'1; ψυχὰς τῶν Ἰουδαίων διὰ τοῦ βαπτίζειν πα·
ρπσκευάξων δέξασθαι τὸν Χριστόν · τὸ δὲ, πρὸ προσ·
ὡττου σου, τοῦτο σημαίνει, ὅτι Ἐγγύς σου ἕσται
νου ᾕρξατσ · ὅθεν τινες (εί καὶ περιεργότερον δοκεῖ)
τοιοῦτόν τι νόημα εἶπον ἐπὶ τοῖς εὐαγγελισταῖς ⁸ ’0
ἐπὶ τῶν Χερουϐὶμ καθήμενος Θεὸς, ἃ τετραπρόσωπα
ἡ Γραφὴ λέγει, παρέδωκεν ἡμῖν τετράμορφον καὶ
16 Εὑαγγέλιον, ὲν). πνεύματι συνεχόμενον. Ὠσπερ
οῦν τῶν Χερουδὶμ ἕκαστον, ἓν μὲν πρόσωπον εἶχεν
ὅμοιον λέοντι, ἕτερον δὲ ἀνθρώπῳ, καὶ ἕτερον ἀετῷ,
καὶ ἓτερον μόσχῳο οῦτω καὶ ἡ τοῦ εὐαγγελικοῦι
κηρύγματος πραγματεία. T6 μὲν γὰρ κατὰ Ἰωάννην
Εὑιγγέλιον ἔχει λέοντος πρόσωπονσ βασιλικὸν γάρ
6 λέων καὶ ἡγεμονικόν · ὁμοίως οῦν καὶ 6 Ἰωάννης
ἀπὸ τοῦ βασιλικοῦ καὶ δεσποτικοῦ ἀξιώματος τῆς Β
θεότητος τοῦ Λόγου ἤρξατο, εἰπών· ι Ἐν ἀρχῇ ἦν 6
Λόγος, καιΘεὸς ἦν 6 Λόγος. ι Τὸ δὲ κατὰ Ματθαῖον
ἀνθρωπόμορφον άπὸ γὰρ της κατὰ σάρκα γεννήσεως
καὶ ὲνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου ἤρξατο. Τὸ δὲ κατὰ
Μάρκον, ἀετῷ παρεικαζόμενον ° ἀπὸ γὰρ προφήτου
ἤρξατο τοῦ Ἰωάννου ο ἡ δὲ προφητικὴ χάρις, προορι-
τικὴ οῦσα, καὶ ὀξέως τὰ ττόρρω βλέπουσα, ιτ ς ἀετός
ἔστι. Φασὶ γὰρ τὸν ἀετὸν ὀξυδερκέστατον εἶναι, ὥστε
καὶ μόνον τῶν ἄλλων ζώων, πρὸς 16v ἥλιον δύνασθαι
ἀτενίζειν μὴ καμμύοντα. Μόσχῳ δὲ ὅμοιον τὸ κατὰ
Δουκᾶν, διότι ἀπὸ τῆς ἱερατείας τοῦ Ζαχαρίου ἧρ-
ξυιτο, ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ ουμιῶντος · καὶ
μόσχος δὲ ἦν 6 θυόμενος τότε. Ἀρχεται οὖν 6 Μάρ-
‘ κος τοῦ Εὐαγγελίου ἀπὸ τῆς τοῦ Προδρόμου διαγωοη
ὁτῆς τοῦ Προδρόμου δ;αγω. C Audi igitur quid dicat.
γῆς καὶ ἐνδείξεως. Ἀκουε οὖν τί φησί.
ΚΕΦΑΛ. Α’.
Περί tif-adgnata τοῦ βαεξτίσανςος ’τὸν Κύριον ἐν
τῷ, Ἰορδάνῃ. Περὶ τῆς τοῦ Πέτρου καὶ Ἀγ-
δρέου, καὶ τῷν ulc?»- Ζεϐεδαίου κλήσεως. Περὶ
τρῦ δαιμονιζομένου. Περὶ τῆς πενθερᾶς τοῦ
Πέτρου. Περὶ τῶν ιαθέντων ἀπὸ ποικίλων* νό-
σων. Περὶ τοῦ λεπροῦ.
ι Ἀρχὴ τοῦ Εἰαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Υίοῦ τοῦ
Θεοῦ, ὡς γέγραπται ὲν τοῖς προφήταιςο Ἰδοὺ ἐγὼ
ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, 6;
κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. Φωνὴ
βοῶντος ὲν τῇ ἐρήμῳ ο Ἑτοιμάσατε τὴν ὀδζν Κυρίου,
εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίϐους αὑτοῦ. ι Ἰωάννην τὸν
τελευταῖον τῶν προφητῶν, ἀρχὴν εἶναι τοῦ Εὐαγγε· ι)
λίου τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ φησι. T6 γὰρ τέλος τῆς Πα-
λαιᾶς, ἀρχὴ τῆς Νέας Διαοήκης · ἡ δὲ μαρτυρίαὴ
περὶτοῦ Προδρόμου ἀπὸ δύο προφητῶν ἐλήφθη. Τοῦ
μὲν γὰρ Μαλαχίου ἐστὶ τὸ, Ἰδοὺ ἀποστέλλω 16v ἀγ- ε
γελόν μου πρὸ προσώπου σου, 6; κατασκευάσει τὴν
ὀδόν σου ἔμπροσθέν σου ⁸ τοῦ δὲ Ἡσαΐου, τὸ, Φωνὴ
βοῶντος, καὶ τὰ ἑξῆς. ’Λπὸ δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός ι
πρὸς τὸν Υἱόν ἐστιν 6 λόγος, λέγοντος ἄγγελον εἶναι η
’τὸν Πρόδρομον, διὰ 16 ἀγγελικὴν καὶ σχεδὸνς ᾶῦλον
Ιχσιν ζωὴν, καὶ 16 ἀγγέλλειν καὶ μηνύειν τὸν Χρι-
στὸν ἐρχόμενον· κατεσκεύασε δὲ τὴν ὁδὸν τοῦ Κυ- λ
ρίου, 1'1; ψυχὰς τῶν Ἰουδαίων διὰ τοῦ βαπτίζειν πα·
ρπσκευάξων δέξασθαι τὸν Χριστόν · τὸ δὲ, πρὸ προσ·
ὡττου σου, τοῦτο σημαίνει, ὅτι Ἐγγύς σου ἕσται