PG 123, col. 500
ι Καὶ εὐθὺς τὸ Πνεῦμα αὐτὸν ἐκϐάλλει εἰς τὴν
ἔρημον, καὶ ἦν ἐκεῖ ὲν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράο
κοντα, πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ
τῶν οηρὲων, καὶ ἄγγελοι διηκόνουν αὖτῷ. ι Atad-
σκων ἡμᾶς ὁ Κύριος μὴ δυσχεραίνειν, ἐὰν μετὰ τ’.
- βάπτισμα πειρασμοῖς περιπέσι-ιμτν, τούτου ἕνεκεν
ἄνεισιν εἰς τὸ ὅρος πειρασοησόμενος. Μᾶλλον asa-57.
ἄνεισιν, ἀλλ’ ἀνάγεται ὺπό τοῦ ἁγίου ΙΙνεύματος.
δεικνύων καὶ ἡμῖν, ὅτι οὐκ ἐπιπηδᾷν δεῖ τοῖς πει-
ρασμοῖς, ἀλλ’ ἐπιόντας ὑποδέχεσθαι. Διὰ τοῦτο 6':
ἀναϐαίνει εἰς τὸ ὄρος, ἵνα τῇ ἐρημία τοῦ τόπου Οαῤ-
ῥήσῃ ό διάϐολος, καὶ προσέλθῃ. Εἴωθε γὰρ ὅταν ἴδη
Β ἡμᾶς μεμονωμένους,τηνικαῦτα ἐπιτίθεσθαι. ’Λϐατις
δὲ ἦν ὀτόπος τοσοῦτον, ὥστε καὶ θηρίωνγέμειν (4‘2) '
οἱ δὲ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ μετὰ τὸ νικῆσαι
‹ Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ
Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ Εὐαγγέλιον
τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ λέγων, ὃτι Πεπλή-
ρωται ὁ καιρῦς, καὶ ήγγικεν ἠ βασιλεία τοῦ Θεοῦ,
μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ [εὐαγγελίῳ. ι
Ἀναχωρεῖ εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀκούσας ὅτι Ἰωάννης
παρεδότη τῇ φυλακῇ, ἵνα δείξῃ καὶ ἡμῖν ὅτι δεῖ μῆ
ἀλλ’ ιέιποςξεὺγειν.
ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πειρασμοῖς,
Ἑπὰν δὲ ἐμπέσωμεν, φέρειν. Φαίνεται δὲ τὰ αὑτὰ
τῷ Ἰωάννῃ κηρύσσων ὁ Κύριος, οἷον τὸ, Μετανοεῖτε,
λι] 1ιί illam, pullos ejus abripiendo, injuria alliciant.
Vel ideirro Columba! speciem assumpsit Spiritus
Sanetus, ut ostenderet, eumdem esse Veteris et
Novi Fm'leris Deum : atque ut in memoriam re-
vocaret diluvintu Noaehi. Tunc enim diluvii cessa-
tionem columba aunnntiavit, ramum oliva: ore [ιι-
rens τ nunc ιιι-ιιι in rolumbm Specie apparens Spi-
ritus sanctus, pereatoruiu solutionem signilieat.
Vel ob simplicitatem et mansuetudinem, et quia
purissima est. rolumba, neque iu lucis pravi odoris
moratur. Spiritum autem hic appellat, nou ex
administratoriis spiritibus aliquem, sed illuni qui
lleo est consubstantialis. Per Patris \‘ern testiino-
nium, ac tIeSrensuni Spiritus sani-tae Trinitatis per-
ςιιιιςιι declarantur. Testilieatus enim est desnper
l’ater, eum, qui baptizabatur, Deum esse : eum
autem qui baptizalmt,esse sanetum : et huc ideo
t-e quissuspicaretur, Joannem utpote baptizantem
esse (lliriSIo majorem ε siqnidettrJudiei magni
ι) Joannem, parvi Clll'lsltlln faciebant. Erat igitur qui
testiliealiatur Pater : rui autent ipse testimonium
pi';t:bebat, erat Filius: Spiritus autem sancnu is
qui indicabat enin de quo testimonium terebatitr.
Illud auten , in quo mihi bene rainy/acui, perinde
est ar, in quo eouqniesco ct acquiesco. Et conli-
nuo, ι t‘le,
(ιε) (Iud. 26 addit: Καὶ ἧι· μετ’ αὐτῶν, ἵνα
μάνης. ὅτι ό φυλάττων τὸ ἀξίωμα τῆς ψυχῆς φοϐε-
ρὸς μᾶλλον τοῖς Θηρίοις ἐστίν’ ἄρχεινγάρίπαντων
πρὸ τῆς παρακοῆς ὁ ἅνθρωπος κεκέλευσται. Οἱ δὲ
ἄγγελοι, κ. τ. λ. ι lit erat rum ipsis : ut discas,
eum. qui anima: dignitatem servat, feris terribi-
lem esse : qitandoquulcm ili eas omuesimperiunt
Πειρη-υ jussus est homo ante prarvariialiunein.
4'..i-ti'ti+;ii.tugeli, ι ι·ιι·.
ἔρημον, καὶ ἦν ἐκεῖ ὲν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράο
κοντα, πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ
τῶν οηρὲων, καὶ ἄγγελοι διηκόνουν αὖτῷ. ι Atad-
σκων ἡμᾶς ὁ Κύριος μὴ δυσχεραίνειν, ἐὰν μετὰ τ’.
- βάπτισμα πειρασμοῖς περιπέσι-ιμτν, τούτου ἕνεκεν
ἄνεισιν εἰς τὸ ὅρος πειρασοησόμενος. Μᾶλλον asa-57.
ἄνεισιν, ἀλλ’ ἀνάγεται ὺπό τοῦ ἁγίου ΙΙνεύματος.
δεικνύων καὶ ἡμῖν, ὅτι οὐκ ἐπιπηδᾷν δεῖ τοῖς πει-
ρασμοῖς, ἀλλ’ ἐπιόντας ὑποδέχεσθαι. Διὰ τοῦτο 6':
ἀναϐαίνει εἰς τὸ ὄρος, ἵνα τῇ ἐρημία τοῦ τόπου Οαῤ-
ῥήσῃ ό διάϐολος, καὶ προσέλθῃ. Εἴωθε γὰρ ὅταν ἴδη
Β ἡμᾶς μεμονωμένους,τηνικαῦτα ἐπιτίθεσθαι. ’Λϐατις
δὲ ἦν ὀτόπος τοσοῦτον, ὥστε καὶ θηρίωνγέμειν (4‘2) '
οἱ δὲ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ μετὰ τὸ νικῆσαι
‹ Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ
Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ Εὐαγγέλιον
τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ λέγων, ὃτι Πεπλή-
ρωται ὁ καιρῦς, καὶ ήγγικεν ἠ βασιλεία τοῦ Θεοῦ,
μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ [εὐαγγελίῳ. ι
Ἀναχωρεῖ εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀκούσας ὅτι Ἰωάννης
παρεδότη τῇ φυλακῇ, ἵνα δείξῃ καὶ ἡμῖν ὅτι δεῖ μῆ
ἀλλ’ ιέιποςξεὺγειν.
ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πειρασμοῖς,
Ἑπὰν δὲ ἐμπέσωμεν, φέρειν. Φαίνεται δὲ τὰ αὑτὰ
τῷ Ἰωάννῃ κηρύσσων ὁ Κύριος, οἷον τὸ, Μετανοεῖτε,
λι] 1ιί illam, pullos ejus abripiendo, injuria alliciant.
Vel ideirro Columba! speciem assumpsit Spiritus
Sanetus, ut ostenderet, eumdem esse Veteris et
Novi Fm'leris Deum : atque ut in memoriam re-
vocaret diluvintu Noaehi. Tunc enim diluvii cessa-
tionem columba aunnntiavit, ramum oliva: ore [ιι-
rens τ nunc ιιι-ιιι in rolumbm Specie apparens Spi-
ritus sanctus, pereatoruiu solutionem signilieat.
Vel ob simplicitatem et mansuetudinem, et quia
purissima est. rolumba, neque iu lucis pravi odoris
moratur. Spiritum autem hic appellat, nou ex
administratoriis spiritibus aliquem, sed illuni qui
lleo est consubstantialis. Per Patris \‘ern testiino-
nium, ac tIeSrensuni Spiritus sani-tae Trinitatis per-
ςιιιιςιι declarantur. Testilieatus enim est desnper
l’ater, eum, qui baptizabatur, Deum esse : eum
autem qui baptizalmt,esse sanetum : et huc ideo
t-e quissuspicaretur, Joannem utpote baptizantem
esse (lliriSIo majorem ε siqnidettrJudiei magni
ι) Joannem, parvi Clll'lsltlln faciebant. Erat igitur qui
testiliealiatur Pater : rui autent ipse testimonium
pi';t:bebat, erat Filius: Spiritus autem sancnu is
qui indicabat enin de quo testimonium terebatitr.
Illud auten , in quo mihi bene rainy/acui, perinde
est ar, in quo eouqniesco ct acquiesco. Et conli-
nuo, ι t‘le,
(ιε) (Iud. 26 addit: Καὶ ἧι· μετ’ αὐτῶν, ἵνα
μάνης. ὅτι ό φυλάττων τὸ ἀξίωμα τῆς ψυχῆς φοϐε-
ρὸς μᾶλλον τοῖς Θηρίοις ἐστίν’ ἄρχεινγάρίπαντων
πρὸ τῆς παρακοῆς ὁ ἅνθρωπος κεκέλευσται. Οἱ δὲ
ἄγγελοι, κ. τ. λ. ι lit erat rum ipsis : ut discas,
eum. qui anima: dignitatem servat, feris terribi-
lem esse : qitandoquulcm ili eas omuesimperiunt
Πειρη-υ jussus est homo ante prarvariialiunein.
4'..i-ti'ti+;ii.tugeli, ι ι·ιι·.