PG 123, col. 503
Zareth. Itaque in die Sabbati eum cettgregati essent
legentes, time. et Christus ingressus est ut doceret.
Etenim lex etiam propterea jussit otiosus esse in
Salvbztlt), ut lectioni vacent homines, qui in hoc
congregantur. Docebat igitur tunc Christus arguens,
non adulans, sicut Pharisaei. Nam cum ad bonum
adhortaretur, minabatur et ptruam lllt'l'etilliis.
Vens. 25-28. ι Et erat in Synagoga eorum homo
obnoxius spiritui immundo, ct exclamavit dicens:
Ah ! quid rei nobis est tecum, Jesn Nazarene? Ve-
nisti ad perdendum nos? Novi te qui sis. nimirum Β
ille sanctus Dei. Et increpavit illum Jesns , dicens:
bmutesee, et exi ab homine. Et eum diseerpsisset
eum Spiritus immundus, exclamassetqne voce magna,
exiit ab eo. Et obstupuerunt Omnes. ita ut inter-
rogarent inter se mutuum, dicentes : Quid est hoe?
Quae doctrina nova haee,qnia eum auctoritate etiam
spiritibus immundis imperat, et obedinnt ei? Ema-
navit autem fama ejus statim in totam undique re-
gionem Galilzeze linitimam. ι lmtnundi dicuntur
mali spiritus, eo quod omnibus [mdis operibus
delectantur, perditionemque suam existimat dm-
umn egredi ab homine. Daemones enim quia onmis
miserit:ortli;e expertes sunt, malum quiddam susti-
nere se putant nisi permittatur eis alnigere homi'
nes. lnsuper Quoniam et carnem amant, et paSei
solent materialibns vaporibus. magnam l'ernnt iue-
diam nisi in corpore habitent. Idcirco et Dominus
dicit per jejunium egredi dmmoniornm genus. Non
drrit autem immundus iste :Sanctuses, multi enim
trophetae saneti fuerunt, sed, Ille sanctus, adje-
Ctione articuli, ille, unicus et prmdefinitus, Christus
Ex collatione codd.
(Η) God. 59. addit: Διὰ τῆς προσθήκης τοῦ ἀχα-
θὰρςου τὴν ὁμωνυμίαν διαστέλλει τοῧ λέινεόματος.
Πνεῦμα γάρ καὶ 6 άὴ-ρ. πνεῦμα καὶ ή ψυχὴ, ττνεῦμα
καὶ 6 ἄγγελος, καὶ Πνεῦμα ’τὶ ἅγιον( Ἵνα τοίνυν
μὴ τῇ κοινότητι εἰς ἄδηλον ἐμπέσωμεν, διὰ τοῦτό
φησι, πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου ⁸ ἀκάθαρτον
,γὰρ διὰ τὴν ἀσέϐειαν, καὶ τὴν ἁττδ θεοῦ ἀναχώρη-
σιν, δι’ οἰκείαν προαίρεσιν λέγεται, καὶ διὰ τὸ ἐτά-
σαις ταῖς ,αἰσχραῖς καὶ πονηραῖς ἐφήδεσθαι πράξε-
σιν, κ. τηλ. ‹ Per adjcctiouem illius epitheti im-
mundi tollit ambiguitatem nominis spiritus. Spiri-
tus enim est aer; spiritus est annua; spiritus est
angelus; et Spiritus Sanetus. Ne igitur voeis ambi-
guitate in incertitudinem laberemur, idcirco dicit,
spiritum dammuii imnmndi. lmmuudus enini dicitur
propter impietatem et delet-tionem a lico ι et quia
utuuihns tuadi: operibus delectatur. ι (-te,
(i3) (Ind. 3'2 : ’0 μόνος καὶ ὡρισμένος. ἀλλ’ ἐτ’-
εττόμισεν αὑτὸν 6 Χριστός · οὗ γὰργέχρῃζεν ἢάλή-
t εια τῆς ἀπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων συστάσεωξ,
οῷὀὲ ταις τὼν ἀντικειμένων μαρτυρίαις σεμνύνεσθαι·
ita δὲ καὶ σωτήριον ἡμῖν παρανῖίόωτι ’δά-(μα, μὴ
-ιαντελὼς δαίμοσι πείθετθαι, pr"? Ξ
ειν τὴν ἀλήθειαν
π-ταγγειὶωνται ὶΞίει). Wirtz-.6
ι). “1·ῖττε·. δ; iisiis: ὡς νὴςμυ,
,εει tit:
καθεττηκιὶις εέϊέγχςτα, και ἐνόμιζον οι
legentes, time. et Christus ingressus est ut doceret.
Etenim lex etiam propterea jussit otiosus esse in
Salvbztlt), ut lectioni vacent homines, qui in hoc
congregantur. Docebat igitur tunc Christus arguens,
non adulans, sicut Pharisaei. Nam cum ad bonum
adhortaretur, minabatur et ptruam lllt'l'etilliis.
Vens. 25-28. ι Et erat in Synagoga eorum homo
obnoxius spiritui immundo, ct exclamavit dicens:
Ah ! quid rei nobis est tecum, Jesn Nazarene? Ve-
nisti ad perdendum nos? Novi te qui sis. nimirum Β
ille sanctus Dei. Et increpavit illum Jesns , dicens:
bmutesee, et exi ab homine. Et eum diseerpsisset
eum Spiritus immundus, exclamassetqne voce magna,
exiit ab eo. Et obstupuerunt Omnes. ita ut inter-
rogarent inter se mutuum, dicentes : Quid est hoe?
Quae doctrina nova haee,qnia eum auctoritate etiam
spiritibus immundis imperat, et obedinnt ei? Ema-
navit autem fama ejus statim in totam undique re-
gionem Galilzeze linitimam. ι lmtnundi dicuntur
mali spiritus, eo quod omnibus [mdis operibus
delectantur, perditionemque suam existimat dm-
umn egredi ab homine. Daemones enim quia onmis
miserit:ortli;e expertes sunt, malum quiddam susti-
nere se putant nisi permittatur eis alnigere homi'
nes. lnsuper Quoniam et carnem amant, et paSei
solent materialibns vaporibus. magnam l'ernnt iue-
diam nisi in corpore habitent. Idcirco et Dominus
dicit per jejunium egredi dmmoniornm genus. Non
drrit autem immundus iste :Sanctuses, multi enim
trophetae saneti fuerunt, sed, Ille sanctus, adje-
Ctione articuli, ille, unicus et prmdefinitus, Christus
Ex collatione codd.
(Η) God. 59. addit: Διὰ τῆς προσθήκης τοῦ ἀχα-
θὰρςου τὴν ὁμωνυμίαν διαστέλλει τοῧ λέινεόματος.
Πνεῦμα γάρ καὶ 6 άὴ-ρ. πνεῦμα καὶ ή ψυχὴ, ττνεῦμα
καὶ 6 ἄγγελος, καὶ Πνεῦμα ’τὶ ἅγιον( Ἵνα τοίνυν
μὴ τῇ κοινότητι εἰς ἄδηλον ἐμπέσωμεν, διὰ τοῦτό
φησι, πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου ⁸ ἀκάθαρτον
,γὰρ διὰ τὴν ἀσέϐειαν, καὶ τὴν ἁττδ θεοῦ ἀναχώρη-
σιν, δι’ οἰκείαν προαίρεσιν λέγεται, καὶ διὰ τὸ ἐτά-
σαις ταῖς ,αἰσχραῖς καὶ πονηραῖς ἐφήδεσθαι πράξε-
σιν, κ. τηλ. ‹ Per adjcctiouem illius epitheti im-
mundi tollit ambiguitatem nominis spiritus. Spiri-
tus enim est aer; spiritus est annua; spiritus est
angelus; et Spiritus Sanetus. Ne igitur voeis ambi-
guitate in incertitudinem laberemur, idcirco dicit,
spiritum dammuii imnmndi. lmmuudus enini dicitur
propter impietatem et delet-tionem a lico ι et quia
utuuihns tuadi: operibus delectatur. ι (-te,
(i3) (Ind. 3'2 : ’0 μόνος καὶ ὡρισμένος. ἀλλ’ ἐτ’-
εττόμισεν αὑτὸν 6 Χριστός · οὗ γὰργέχρῃζεν ἢάλή-
t εια τῆς ἀπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων συστάσεωξ,
οῷὀὲ ταις τὼν ἀντικειμένων μαρτυρίαις σεμνύνεσθαι·
ita δὲ καὶ σωτήριον ἡμῖν παρανῖίόωτι ’δά-(μα, μὴ
-ιαντελὼς δαίμοσι πείθετθαι, pr"? Ξ
ειν τὴν ἀλήθειαν
π-ταγγειὶωνται ὶΞίει). Wirtz-.6
ι). “1·ῖττε·. δ; iisiis: ὡς νὴςμυ,
,εει tit:
καθεττηκιὶις εέϊέγχςτα, και ἐνόμιζον οι