PG 123, col. 508
πνεῦμα τοῦ Πύθωνος, λέγοντος · Οὗτοι οί ἄνθρωποι
δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίνο ού γὰρ ἢθελεν 6
ἅγιος ἀπὸ ἀκαθάρτου στόματος (48) συνίσταθαι καὶ
μαρτυρεῖσθαι.
ι Kal πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς, ἐξῆλθε, καί
ἀπῆλθενὸ Ἰησοῦς είς ἔρημον τόπον, κάκεῖ προσ-
ηύχετο, καὶ κατεδίωξαν αὑτὸν 6 Σίμων, καὶ οί μετ’
αὐτοῦ. Καὶ εὑρόντες αὑτὸν, λέγουσιν αύτῷ, ὅτι
Πάντες σε ζητοῦσι · καὶ λέγει αὐτοῖς · Ἄγωμεν εἰς
τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἴνα καὶ ἐκεῖ κηρύξω, εἰς
τοῦτο γὰρ ἐλήλυθα. Kal ἦν κηρύσσων ὲν ταῖς συνο
ι Β αγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τα δαιμό-
vta ὲκδαλλων. ι MEO?) ἐθεράπευσε τοὺς νοσοῦντας.
ἀναχωρεῖ ἰδίᾳ (Ml), διδάσκων ἡμᾶς μὴ πρὸς ἐπίδει-
ξίν τι ποιεῖν· ἁλλά κᾶν ποιήσωμέν τι ἀγαθὸν, λαν-
θάνειν σπεύδειν. Kal προσεύχεται δὲ, δεικνύων ἡμῖν
ὅτι τῷ Θεῷ δεῖ ἀνατιθέναι ἐάν τι ἀγαθὸν ποιήσωμεν,
καὶ λέγειν πρὸς ἐκεῖνον, δτι Πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἀνωο
θέν ἐστιν ὲκ σοῦ καταϐαίνουσα· ού γὰρ δὴ αὐτὸς ⁸
ἐκεῖνος ἐδεῖτο προσευχῆς. Ζητοῦσι δὲ αὑτὸν τοῖς
ὄχλοις καὶ ποθοῦσιν, οὐκ ἐπιδίδωσιν ἑαυτὴν, ἀλλ’
ἀποδέχεται μὲν, βαδίζει δὲ ὅμως καὶ ἐπὶ τοὺς ἄλλους
τοὺς δεομένους θεραπείας καὶ διδασκαλίας. Ού γὰρ
δεῖ ἑνὶ τόπῳ περιγράφειν τὴν διδασκαλίαν, ἀλλα
πανταχοῦ ἐκτείνειν τας τοῦ λόγου ἀκτῖνας. Ὀρα δὲ
πῶς συμπλέκει τῇ διδασκαλία τὴν πρᾶξιν. Κηρύσ-
σων γὰρ, εἶτα καὶ τὰ δαιμόνια ἐξέϐαλε. Οὕτως οὖν
καὶ σὺ, μετᾶ τοῦ διδάσκειν, καὶ πρᾶττε, ἴνα μὴ
μάταιος σου 6 λόγος. El μὴ γὰρ καὶ Θαύματα ἐπ-
εδείκνυτο 6 Χριστὸς, οὐκ ἂν δλὸγος αὑτοῦ ἐπιστεύετο.
ι Kal ἔρχεται πρδς αὑτὸν λεπρὸς, παρακαλῶν
αὐτὸν, καὶ γονυπετῶν αὑτὸν, καὶ λέγων αὐτῷ, δτι
Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαιοδ δὲ Ἰησοῦς
σπλαγχνισθεὶς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὑτοῦ, καὶ
λέγει αὐτῷ· Θέλω, καθαρίσθητι. Kal εἰπόντος αὐτοῦ,
εύθέω“ς ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρί-
σθη. ι Εὑγνὼμων 6 λεπρὸς καὶ πιστὸς, διὸ οὐκ εἷπε,
δτι Ἐὰν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν, ἀλλ’, Ἐὰν θέλῃς, ὡς Θεῷ
πιστεύων αὐτῷ. Ἀπτεται δὲ αὑτοῦ 6 Χριστὸς (50),
υλίαν, κ. τ. λ. ι Secmlil ct orat
: non quod ille
oratione opus haberet, cum ipse rationaliqu preces
suscipiat; sed (renuntuite gratia hoc fecit, ut do-
ιιει-υι nos, nequidquam ad ostentationem faciamus;
sed, si quid boni fecerimus, illud occultare stu-
deatuns :ac ut ostendat, Deo ollereudum esse
quidquid lmni facimus, ciq|te dicendum} Omne
donuiu bonum desuper ιι lc descendit. Si autent
Marcus ait, apostolos eum invenisse, et dixisse,
Omnes te (μιαν-πυρί, Mallltauts autem hoc dicit
tantummodo de turbis, nou ideirco contraria affir-
tuant : ῆι)ιί cnim potest, ut apostolus turbae proxime
sccuhc sint. Gavisus est autem llontinus, qttod
inventus esset ιι tut-bis; cum illis tamen non tttult—
snt: scd perrexit ad alios, ut et illi tim-trime su.e
mrticipcs licrenl. Neque cnim uno loco circumscri-
ienda erat doctrina, ι t'lc.
(λιι) (Iud. 3:! : Ἄτττιτκι δῖ αὐτοί ἐν Χριστδις, καὶ
δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίνο ού γὰρ ἢθελεν 6
ἅγιος ἀπὸ ἀκαθάρτου στόματος (48) συνίσταθαι καὶ
μαρτυρεῖσθαι.
ι Kal πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς, ἐξῆλθε, καί
ἀπῆλθενὸ Ἰησοῦς είς ἔρημον τόπον, κάκεῖ προσ-
ηύχετο, καὶ κατεδίωξαν αὑτὸν 6 Σίμων, καὶ οί μετ’
αὐτοῦ. Καὶ εὑρόντες αὑτὸν, λέγουσιν αύτῷ, ὅτι
Πάντες σε ζητοῦσι · καὶ λέγει αὐτοῖς · Ἄγωμεν εἰς
τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἴνα καὶ ἐκεῖ κηρύξω, εἰς
τοῦτο γὰρ ἐλήλυθα. Kal ἦν κηρύσσων ὲν ταῖς συνο
ι Β αγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τα δαιμό-
vta ὲκδαλλων. ι MEO?) ἐθεράπευσε τοὺς νοσοῦντας.
ἀναχωρεῖ ἰδίᾳ (Ml), διδάσκων ἡμᾶς μὴ πρὸς ἐπίδει-
ξίν τι ποιεῖν· ἁλλά κᾶν ποιήσωμέν τι ἀγαθὸν, λαν-
θάνειν σπεύδειν. Kal προσεύχεται δὲ, δεικνύων ἡμῖν
ὅτι τῷ Θεῷ δεῖ ἀνατιθέναι ἐάν τι ἀγαθὸν ποιήσωμεν,
καὶ λέγειν πρὸς ἐκεῖνον, δτι Πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἀνωο
θέν ἐστιν ὲκ σοῦ καταϐαίνουσα· ού γὰρ δὴ αὐτὸς ⁸
ἐκεῖνος ἐδεῖτο προσευχῆς. Ζητοῦσι δὲ αὑτὸν τοῖς
ὄχλοις καὶ ποθοῦσιν, οὐκ ἐπιδίδωσιν ἑαυτὴν, ἀλλ’
ἀποδέχεται μὲν, βαδίζει δὲ ὅμως καὶ ἐπὶ τοὺς ἄλλους
τοὺς δεομένους θεραπείας καὶ διδασκαλίας. Ού γὰρ
δεῖ ἑνὶ τόπῳ περιγράφειν τὴν διδασκαλίαν, ἀλλα
πανταχοῦ ἐκτείνειν τας τοῦ λόγου ἀκτῖνας. Ὀρα δὲ
πῶς συμπλέκει τῇ διδασκαλία τὴν πρᾶξιν. Κηρύσ-
σων γὰρ, εἶτα καὶ τὰ δαιμόνια ἐξέϐαλε. Οὕτως οὖν
καὶ σὺ, μετᾶ τοῦ διδάσκειν, καὶ πρᾶττε, ἴνα μὴ
μάταιος σου 6 λόγος. El μὴ γὰρ καὶ Θαύματα ἐπ-
εδείκνυτο 6 Χριστὸς, οὐκ ἂν δλὸγος αὑτοῦ ἐπιστεύετο.
ι Kal ἔρχεται πρδς αὑτὸν λεπρὸς, παρακαλῶν
αὐτὸν, καὶ γονυπετῶν αὑτὸν, καὶ λέγων αὐτῷ, δτι
Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαιοδ δὲ Ἰησοῦς
σπλαγχνισθεὶς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὑτοῦ, καὶ
λέγει αὐτῷ· Θέλω, καθαρίσθητι. Kal εἰπόντος αὐτοῦ,
εύθέω“ς ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρί-
σθη. ι Εὑγνὼμων 6 λεπρὸς καὶ πιστὸς, διὸ οὐκ εἷπε,
δτι Ἐὰν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν, ἀλλ’, Ἐὰν θέλῃς, ὡς Θεῷ
πιστεύων αὐτῷ. Ἀπτεται δὲ αὑτοῦ 6 Χριστὸς (50),
υλίαν, κ. τ. λ. ι Secmlil ct orat
: non quod ille
oratione opus haberet, cum ipse rationaliqu preces
suscipiat; sed (renuntuite gratia hoc fecit, ut do-
ιιει-υι nos, nequidquam ad ostentationem faciamus;
sed, si quid boni fecerimus, illud occultare stu-
deatuns :ac ut ostendat, Deo ollereudum esse
quidquid lmni facimus, ciq|te dicendum} Omne
donuiu bonum desuper ιι lc descendit. Si autent
Marcus ait, apostolos eum invenisse, et dixisse,
Omnes te (μιαν-πυρί, Mallltauts autem hoc dicit
tantummodo de turbis, nou ideirco contraria affir-
tuant : ῆι)ιί cnim potest, ut apostolus turbae proxime
sccuhc sint. Gavisus est autem llontinus, qttod
inventus esset ιι tut-bis; cum illis tamen non tttult—
snt: scd perrexit ad alios, ut et illi tim-trime su.e
mrticipcs licrenl. Neque cnim uno loco circumscri-
ienda erat doctrina, ι t'lc.
(λιι) (Iud. 3:! : Ἄτττιτκι δῖ αὐτοί ἐν Χριστδις, καὶ