PG 123, col. 507
prohibuit spiritum pythouicum dicentem homines
illos servos esse Deialtissimi. Non enim volebat
sanctus ab immundo ore commendari, et testimo-
nium accipere.
Vens. 35-39. ι Et mane multa adhuc nocte sur-
rexit, et egressus est et abiitJesus iu desertum
locum, ibique orabat et prosecutus est eum Si-
mon. et qui cum illo erant: et cum invenissent
eum, dicunt ei :Omnes te qmerunt. Et ait illis :
B-unus in proximos vicos, ut et ibi prtedicem, iu
hoc enim egressus smn. Etprmdicabat in Synagogis
cntutu in tota Galilaea, et dremonia ejiciebat. ι Β α
Postquam sanavit aegros, secessit : docens nos ne
quid ad ostentationem faciamus, et si quid boni
fecerimus, studeamus illud occultare. Precatur au-
tem ostendens Deo offerendum si quid boni feceri-
mus, et dicendqu ad illum, quod Omne donum bo-
tunu superne a te descendit. Neque enim ipse ora-
tione indigebat. Cum autem ipsum qurererent turbae.
et desiderarent, eis se non tradit, sed approbat
eorum desiderium, vaditque etiam ad alios qui
sua indigebant doctrina, et medela. Neque enim
ntro loco Circumscribenda erat doctrina, sed ubique
diffundendi 180 erant radii sermonis. Vide autem
quomodo doctrina) actionem conjungal. Prwdicat
enim, deinde et dmmonia ejicit; sic et tu quoque
C
cum docueris, etiam opera bona fac, ne vanus sit
sermo tuus. Nisi enim Christus etiam miracula ad-
jecisset, vanus fuisset habitus sermo ejus.
Vens. 40-42. ι Et venit ad eum leprosus depre-
cans eum. eique ad genua accidens, ac dicens illi :
Si vis, potes tne mundare. .lesus autem misertus,
protenso manu tetigit illum, et dixit ei : Volo,
mundus eSto. Et cum dixisset, statim discessit ab
eo lepra, et mundatus est. ι Fidelis erat leprosus
ille, et bene sentiebat, quia non dixit, Si rogaveris
Deum, sed, Si vis, credens iu eum tanquam Deum.
Tangit autem eum Christus, Ill doceat nihil im-
Ex collatione codd. Venet. S. Marci.
ΗΒ) ῐῖνεύματος cod. S. Μητρὶ 51.
(49). llud. 5‘2 : Ἄναχωρεῖ ἰδία καὶ προσεύχεται.
οὐκ αὑτὸς τούτου δεόμενος (αὑτὸς γὰρ δ’ τὰς ’παρὰ
τῶν λογικῶν ὃεχόςιενος λιτὰς), ἀλλ’ δίκονομικῶς
τοῦτο ποιῶν καὶ διδάσκων ἡμᾶς μὴ πρὸς ἐπίδειξίν
τι ποιεῖν, ἀλλὰ κᾶν ποιήσωμέν τι ἀγαθὴν, καὶ λαν-
θάνειν σπεύδειν· καί δεικνύων, δτι τῷ Θεῷ δεῖ ἀνα-
ε’.θ-νσ.ι τοίτο τὸ ἀγαθὸν, καὶ λέγειν πρὸς ἐκεῖνον,
ὅτι Πίσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι καταϐαίνουσα.
Ιιζί δὲ ὁ μὲν Μάρκος λέγει τοὺς ἀποστόλους αὑτὸν
καττλαῦεῖν, καὶ λέγειν, ἔτι Πάντες σε ζητοῦσιν,
Matinio; τοὺς ὄχλους, οὐκ ἐναντία enim ἀλλή-
λαις. stega-.11 γὰρ μετά τοίς ἀποστόλους καὶ τὸν
(pou κατὰ πίδας dxoio-JOijsa't'a ’ςθασαμ Ὀ δὲ
Κύρνε 5/719: μὲν κατεχόμευος ὑπὸ τοῦ ὄχλου, ἀλλ’
1- ἰ’ ‘1‘ I' 1- ..ι ι - κ·ν-, ‘L ' \ ¹
’,αι ιυριωωδιν αυιοις μυὼν, βασςειτιε επι τους
ἆκὶτμι. ἵνα κάκεῖνοι τῆς δκδασγαὶξας yria/m-
σιν, (tu γὰρ δῖῐ τίς-ῳ τίςλιγξύςτυ. τί
ὲ τίς-ῳ τίςλιγίύςτυ. τίη Prius/x-
illos servos esse Deialtissimi. Non enim volebat
sanctus ab immundo ore commendari, et testimo-
nium accipere.
Vens. 35-39. ι Et mane multa adhuc nocte sur-
rexit, et egressus est et abiitJesus iu desertum
locum, ibique orabat et prosecutus est eum Si-
mon. et qui cum illo erant: et cum invenissent
eum, dicunt ei :Omnes te qmerunt. Et ait illis :
B-unus in proximos vicos, ut et ibi prtedicem, iu
hoc enim egressus smn. Etprmdicabat in Synagogis
cntutu in tota Galilaea, et dremonia ejiciebat. ι Β α
Postquam sanavit aegros, secessit : docens nos ne
quid ad ostentationem faciamus, et si quid boni
fecerimus, studeamus illud occultare. Precatur au-
tem ostendens Deo offerendum si quid boni feceri-
mus, et dicendqu ad illum, quod Omne donum bo-
tunu superne a te descendit. Neque enim ipse ora-
tione indigebat. Cum autem ipsum qurererent turbae.
et desiderarent, eis se non tradit, sed approbat
eorum desiderium, vaditque etiam ad alios qui
sua indigebant doctrina, et medela. Neque enim
ntro loco Circumscribenda erat doctrina, sed ubique
diffundendi 180 erant radii sermonis. Vide autem
quomodo doctrina) actionem conjungal. Prwdicat
enim, deinde et dmmonia ejicit; sic et tu quoque
C
cum docueris, etiam opera bona fac, ne vanus sit
sermo tuus. Nisi enim Christus etiam miracula ad-
jecisset, vanus fuisset habitus sermo ejus.
Vens. 40-42. ι Et venit ad eum leprosus depre-
cans eum. eique ad genua accidens, ac dicens illi :
Si vis, potes tne mundare. .lesus autem misertus,
protenso manu tetigit illum, et dixit ei : Volo,
mundus eSto. Et cum dixisset, statim discessit ab
eo lepra, et mundatus est. ι Fidelis erat leprosus
ille, et bene sentiebat, quia non dixit, Si rogaveris
Deum, sed, Si vis, credens iu eum tanquam Deum.
Tangit autem eum Christus, Ill doceat nihil im-
Ex collatione codd. Venet. S. Marci.
ΗΒ) ῐῖνεύματος cod. S. Μητρὶ 51.
(49). llud. 5‘2 : Ἄναχωρεῖ ἰδία καὶ προσεύχεται.
οὐκ αὑτὸς τούτου δεόμενος (αὑτὸς γὰρ δ’ τὰς ’παρὰ
τῶν λογικῶν ὃεχόςιενος λιτὰς), ἀλλ’ δίκονομικῶς
τοῦτο ποιῶν καὶ διδάσκων ἡμᾶς μὴ πρὸς ἐπίδειξίν
τι ποιεῖν, ἀλλὰ κᾶν ποιήσωμέν τι ἀγαθὴν, καὶ λαν-
θάνειν σπεύδειν· καί δεικνύων, δτι τῷ Θεῷ δεῖ ἀνα-
ε’.θ-νσ.ι τοίτο τὸ ἀγαθὸν, καὶ λέγειν πρὸς ἐκεῖνον,
ὅτι Πίσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι καταϐαίνουσα.
Ιιζί δὲ ὁ μὲν Μάρκος λέγει τοὺς ἀποστόλους αὑτὸν
καττλαῦεῖν, καὶ λέγειν, ἔτι Πάντες σε ζητοῦσιν,
Matinio; τοὺς ὄχλους, οὐκ ἐναντία enim ἀλλή-
λαις. stega-.11 γὰρ μετά τοίς ἀποστόλους καὶ τὸν
(pou κατὰ πίδας dxoio-JOijsa't'a ’ςθασαμ Ὀ δὲ
Κύρνε 5/719: μὲν κατεχόμευος ὑπὸ τοῦ ὄχλου, ἀλλ’
1- ἰ’ ‘1‘ I' 1- ..ι ι - κ·ν-, ‘L ' \ ¹
’,αι ιυριωωδιν αυιοις μυὼν, βασςειτιε επι τους
ἆκὶτμι. ἵνα κάκεῖνοι τῆς δκδασγαὶξας yria/m-
σιν, (tu γὰρ δῖῐ τίς-ῳ τίςλιγξύςτυ. τί
ὲ τίς-ῳ τίςλιγίύςτυ. τίη Prius/x-